Sielanka

 1 Ded|     Askrejczykiem górę wylatywa,~Gdy mu przyszło (mym zdanim)
 2 1  | Aracyncie~Amfijon, muzyk derski, gdy chodził za stady,~A lasy
 3 1  |         jego szlady.~Cóż po tym? Gdy ja próżno śpiewam, próżno
 4 1  |          śpiewam, próżno proszę,~Gdy od ciebie żal jawny i wzgardę
 5 2  |   Pierwszy~Cnej Wenery dziecinę, gdy miód z dzieni kradła,~Pczółka
 6 2  |          pókiś jeszcze mały,~Ale gdy lata twoje będą dorastały,~
 7 2  |          gniewliwe,~Nieubłagane, gdy się zwaśni, i zdradliwe.~
 8 3  |        od niego nie otrzymywali.~Gdy się kręcą, wtym Egie do
 9 3  |          najady~Napiękniejsza, a gdy już patrzał, jako miała~
10 3  |        ludzkie wieki rozmnażali,~Gdy kości wielkiej matki przez
11 3  |         śmiech wszystkich bogów, gdy Marsa sieciami~Przyrzucił
12 3  |          kształtem nowym~Apollo, gdy za bydłem chodził Admetowym,~
13 4  |        trzodą w pole~Owca idzie, gdy nogę na cierniu zakole.~
14 4  |        Ja bym stał, jako stawam, gdy taniec wywodzę,~Piórko za
15 4  |    robotnik, płacą tu stracono”.~Gdy wiatr z pułnocy abo z zachodu
16 4  |      wstać z skowronkiem, a lec, gdy on śledzie,~Dobremu kosarzowi
17 5  |   małżeńistwo nie barzo smaczne, gdy wiek słaby.~Alkon~Co mówisz?
18 5  |        nie widzieć w tym czasie,~Gdy suknią z aksamitem, gdy
19 5  |          Gdy suknią z aksamitem, gdy podwijkę na się~Cienką,
20 5  |          podwijkę na się~Cienką, gdy pas szeroki weźmie z zanklem
21 5  |          z zanklem złotym.~Perot~Gdy ona sześć dziesiątków lat
22 5  |         a cóż po tym?~Widziałem, gdy i zmarski z lica wymuskała,~
23 5  |       żal bywa:~Naśmieszniejsza, gdy owo sobą pochutnywa,~Gdy
24 5  |         gdy owo sobą pochutnywa,~Gdy się otrząsa, właśnie by
25 5  |          zwłaszcza białejgłowie, gdy już nogą w grobie.~A krewni
26 5  |       Alkon~Abo nigdy nie umrze, gdy chłopa dostanie?~Czy lepiej,
27 6  |     kędyś z trzódy~Obłąkał się i gdy go przez całe zaranie~Szukam
28 6  |           Bądź łaskawa, a teraz, gdy do miłej mojej~Idę na taniec,
29 6  |          lipa wpośród dworu,~Ale gdy krasny Dafnis stanie między
30 7  |          żył, wszyscy szanowali,~Gdy szczedł, na młode syny mniej
31 7  |      uporze swoim mocno stali.~A gdy się już tak użyć rozumem
32 7  |   nieboraka jego tam potkało,~Bo gdy z ziemie chciał dźwignąć
33 8  |          Szkodę dziateczki miłe, gdy się na świat rodzą.~Dziewka~
34 8  |         wiano obiecujesz?~Dafnis~Gdy ja twój, wszystko twoje;
35 8  |     Dziewka~Teraz się mowa mówi; gdy przydzie o ślubie~Mówić,
36 8  |      chęci~Został nieborak, jako gdy kto od pamięci~Odejdzie,
37 9  |      wiecznej dostąpili sławy.~A gdy świat gnuśność albo nikczemność
38 9  |         Pierwsza strona~Dyjanna, gdy nabije zubrów albo łosi,~
39 9  |         a nawięcej jego~Macocha, gdy na grzbiecie lub zubra całego~
40 9  |        się Apollo obiera Muzami,~Gdy potrzeba, umie on władać
41 10 |          w ich chytre zdrady.~Bo gdy się od paniej swej nocą
42 10 |      paniej swej nocą ukradacie,~Gdy do nich na dobrą myśl i
43 10 |        potykać~Młode od młodych, gdy się śmią do nich przymykać.~
44 10 |    doświadczywa.~Bo (cud dziwny) gdy się kto dotknie pokalany,~
45 11 |         łąkach pczoły pracowite,~Gdy ich robotom przyszły chwile
46 11 |     synom orlica ćwiczenie~Daje, gdy ich na skrzydle swym nosi
47 11 |         osiwieje.~Nie tak śnieg, gdy mu słońce na wiosnę dogrzywa,~
48 11 |         nie czyniły~Insze nimfy, gdy jej tę skwapliwość ganiły?~
49 11 |     zawita znaczny i szczęśliwy,~Gdy go z wojen poniesie koń
50 11 |         świetny obraz marmurowy,~Gdy go pilnego mistrza ręka
51 13 |           Zachowajmy się cudzym, gdy swego nie mamy:~Nie dziw,
52 13 |     Amintas na pola przyległe,~A gdy do kupy zgania owce swe
53 13 |  będziesz żebrała!~Nie będziesz, gdy nie będziesz ze mną próżnowała.~
54 13 |         kiedyż ten dzień będzie, gdy nas obu stawi~Przed ołtarzem?
55 14 |       Jakie w nich pustki teraz! Gdy pan Bóg swe dary~Raczył
56 14 |        rad by wszystkich zgubił, gdy sam ginie.~ ~Pańko~Wiem,
57 14 |       się dworem bawi,~Równa to, gdy straszydła kto na wróble
58 14 |           Serce mi się rozsiada, gdy na was wspomionę!~Kiedyście
59 14 |      insze równiejsze są szkody,~Gdy drzewo całe, będą na nim
60 15 |          Ale mi go żal przedsię. Gdy mi się tu zstawił,~Radam
61 16 |  przyjaźni,~Ale i pies nie kąsa, gdy go kto nie drażni.~I ty
62 16 |       wojska zdrowie~Najwiętsze, gdy ma hetman radę dobrą w głowie.~
63 16 |        wszystko pokrusząją.~Lecz gdy swoją cytarą Orfeus łagodził,~
64 16 |      łaską swoją stateczności.~A gdy już zamierzony kres wszystkich
65 17 |         niedźwiedzi~Obawaj, jako gdy nas zdradliwi sąsiedzi~Podsiadają.
66 17 |        Że się zimie przegłodził, gdy w oborach było~Wszystko
67 17 |       Wszystko zamkniono; teraz, gdy się wypędziło,~Nawięcej
68 18 |           Niesmaczne idą pieśni, gdy się poci czoło.~Słoneczko,
69 18 |      Miło będzie na cię~Patrzyć, gdy przy niej siędziesz jako
70 18 |        rada~Domówi. Tak to bywa, gdy kto siła gada.~Dobrze mieć,
71 18 |      forbotami.~Naśmieszniejsza, gdy owo chce się pieścić z mową;~
72 18 |       ochronić umiano,~A ledwie, gdy zdychały, o tym wiedzieć
73 18 |       tańcu ptak jej nie doleci,~Gdy podołek rozpuści, wymiecie
74 18 |      obyczajów starostę naszego.~Gdy ty na niebo wchodzisz, gwiazdy
75 18 |     wchodzisz, gwiazdy ustępują,~Gdy księżyc wschodzi, z nim
76 18 |         noc, z tobą dzień jasny, gdy ty wstajesz.~Niech i on
77 19 |  łagodnym graniem zalecona,~Jako gdy na niej grawał Dafnis usty
78 20 |   Ochotnie pryskały~Konie twoje, gdy z tobą w ten dom przyjechały.~
79 20 |          za krasne się mamy,~Ale gdy której przyjdzie stanąć
80 20 | nasztuczniejsze opony wiązała.~A gdy w rękę cytarę abo lutnią
81 20 |     tęskni siła~Jagnię do matki, gdy je nowo urodziła.~My tobie