Sielanka

 1 2 |          spał, piękna Wenus widzieć mi się dała,~A Kupida, chłopię
 2 2 |             moich~Chłopiątko, naucz mi go, proszę, piosnek swoich”.~
 3 2 |            miało~Być co z niego, bo mi się chłopię rzeskie zdało,~
 4 2 |           kędy chłopca mego?~Uciekł mi. Kto mi o nim powie, udaruję;~
 5 2 |        chłopca mego?~Uciekł mi. Kto mi o nim powie, udaruję;~Kto
 6 2 |          tego Wenus pocałuje.~A kto mi go przywiedzie, nie tylko
 7 4 |             trzymała,~Abo różą, abo mi jabłko podawała.~Ja bym
 8 5 |            A przedsię baba babą. Aż mi jej żal bywa:~Naśmieszniejsza,
 9 6 |          miód zbierały,~Beśpiecznie mi kwiateczków rwać nie dopuszczały.~
10 6 |         pracą, za moje staranie~Daj mi, namilsza, ust twych jedno
11 6 |           róży z ręku swych Hyjella mi dała,~A westchnąwszy serdeczna
12 6 |         mojej~Idę na taniec, dożycz mi światłości swojej~Miasto
13 6 |           miała,~Cała noc świadkiem mi jest, żem na cię czekała.~
14 6 |         masz sromu.~Tityrus~Gąsięta mi po trawie matka paść kazała,~
15 6 |            matka paść kazała,~Wrona mi niecnotliwa dwoje z nich
16 6 |             Tityrus~Jałówko, daleko mi zachodzisz w chróścinę,~
17 6 |          Tityrus~Bujaku, nadchudłeś mi! Twoje jałowice~Odegnano,
18 7 |            broni w ręku mając,~„Tuś mi!” - „A tuś mi!” z obu stron
19 7 |           mając,~„Tuś mi!” - „A tuś mi!” z obu stron pokrzykiwając.~
20 8 |      przechodźmy się z sobą,~Trzeba mi kilka pięknych słów rozmówić
21 8 | wielmożnością.~Dziewka~Zniknę i Bóg mi tego dopomoże; a ty~Zaniechaj
22 8 |             hardość twję~Dziewka~Co mi służą, mam z łaski bożej
23 8 |         Dafnis~Proszę cię, nie czyń mi już żadnej wątpliwości.~
24 8 |             ućciwości.~Dafnis~Dajże mi na to rękę, że mi strzymasz
25 8 |             Dajże mi na to rękę, że mi strzymasz słowo.~Dziewka~
26 8 |        swoje przyżonę.~Dafnis~Dajże mi na dobrą noc pięknie się
27 8 |           mię, słońce siada, trzeba mi się kwapić.~Dafnis~Naści
28 8 |            dzień cały.~Dafnis~Dajże mi ten wianeczek przewiędły
29 8 |            zostawiasz?~Dziewka~Puść mi rękę, próżno mię na ten
30 8 |         Badźże łaskawa, a tu wracaj mi się zdrowa!~Dziewka~I ty
31 9 |           nie znać?~Tyrsis~Znać, aż mi miło patrzyć na cię.~Menalka~
32 9 |      lżejszą drogę uczyniemy.~Jedna mi się tam grzeczna widziała
33 9 |       donaszała.~Wtóra [strona]~Pan mi na stado moje pojrzał okiem
34 9 |           szkoduje.~Menalka~Tu, zda mi się, przestali. Jednym się
35 13|     piszczałki?~Po co pieśni? Po co mi stada te igrają?~Szczęśliwsze
36 13|             Niebaczny buhaju!~Jeśli mi na złość czynisz, roście
37 13|             bym zasłonił, ale tknąć mi się nie godzi.~I ty się
38 13|       wieszczym, ja prorokiem; dziś mi się przyśniła~Neera, że
39 13|            jej nie psujcie!~ ~Na co mi ociec zbioru tak wiele zostawił?~
40 13|         Widziałem cię u tańca i tak mi się zdało,~Iże-ć tamto igrzysko
41 13|            przodek miała;~U robotyś mi naprzód do serca przystała.~
42 13|          nędze nie uczuje!~ ~Jeśliś mi przyjacielem, podobno nie
43 14|            się zazdrość puka! Bodaj mi zajrzano!~Wolę to, niżliby
44 14|             pilnie wypasione,~Serce mi się rozsiada, gdy na was
45 14|          samem was podwadzał,~A żal mi dobrze z głowy oczu nie
46 15|           ta się nie ucieszy, która mi go psuje.~Kto komu szkodzi,
47 15|         własny szuka”.~Przywiedźcie mi do domu męża, możne czary,~
48 15|             ma żadnej miary!~Dafnis mi serce pali, ja na jego głowę~
49 15|            tak paliło!~Przywiedźcie mi do domu męża, możne czary,~
50 15|            nie śmieje.~Przywiedźcie mi do domu męża, możne czary,~
51 15|         trapi na jawi!~Przywiedźcie mi do domu męża, możne czary,~
52 15|        porzuci robotę.~Przywiedźcie mi do domu męża, możne czary,~
53 15|           piekielnego.~Przywiedźcie mi do domu męża, możne czary,~
54 15|            nie wydoła.~Przywiedźcie mi do domu męża, możne czary,~
55 15|        pocieką pijany.~Przywiedźcie mi do domu męża, możne czary,~
56 15|      Jeszcze, możne czary,~Pomóżcie mi, niech mój żal nie będzie
57 15|             męża omamiła”.~Pomóżcie mi krzywdy mej mścić się, możne
58 15|          sobakom miotają”.~Pomóżcie mi krzywdy mej mścić się, możne
59 15|          wszyscy nazywają.~Pomóżcie mi krzywdy mej mścić się, możne
60 15|        lichymi żebraki”.~Zadzwoniło mi w uchu. Dosyć, możne czary,~
61 15|         jednym bocie przybiegł. Acz mi nań niemiło,~Ale mi go żal
62 15|             Acz mi nań niemiło,~Ale mi go żal przedsię. Gdy mi
63 15|             mi go żal przedsię. Gdy mi się tu zstawił,~Radam mu
64 15|              Radam mu z serca, choć mi barzo go zakrwawił.~
65 16|            jeden strofuje:~I wczora mi się o cię za włosy dostało.~
66 17|           stan wdowi.~Soboń~Koźlęta mi w kapuście poczyniły szkody,~
67 17|            poczyniły szkody,~Szpacy mi pozjadali na trześniach
68 17|             swego.~Symich~Cieliczka mi do sadu przez płot przeskakuje~
69 17|            przeskakuje~I kwiateczki mi depce, i szczepie mi psuje.~
70 17|     kwiateczki mi depce, i szczepie mi psuje.~Cieliczko, nie przeskakuj!
71 17|      śniadanie,~Nie powiem komu, bo mi idzie o wydanie.~Symich~
72 17|       Cisnęła na mię jabłkiem, skąd mi głowa chora.~Tęsknica na
73 17|           uszy,~Spać nie mogę, lice mi blednie, a mdło duszy.~Symich~
74 17|      wszystek jakoby niemogę.~Jeśli mi to na pośmiech tylko udziałała,~
75 18|             teraz mu zaśpiewam, acz mi niewesoło:~Niesmaczne idą
76 18|             szwankuje niewieści.~Co mi za gospodyni? Jako żywo
77 18|         Starosta~Pietrucho, prawieś mi się sianem wykręciła!~Ta