Sielanka

 1 Ded|         rozprawy~Przynoszę przed cię! Czasem podlejsze potrawy~
 2 1  |          albo nic, albo niewiele cię znano,~I krępą, i Cyganką
 3 1  | miękkiemu włosy jedwabiowi.~Dziś cię co żywo chwali, a to uczyniły~
 4 1  |      uczyniły~Pieśni moje, które cię wszędzie rozgłosiły.~Ty
 5 2  |          na głowie siędzie i sam cię ugoni”.~Czwarty~Wołała po
 6 2  |     nieprawdziwy. J~Chciał-li-by cię całować, nie daj się, bo
 7 3  |         nieszczęsne dary?~Nie to cię ma zalecić, nie to wiarę
 8 3  |          pióry czarnymi~Oszpecił cię, i z ptaki pomieszał grubymi.~
 9 3  |        wszędzie kraczesz i sroki cię znają,~I psi, i wilcy prawie-ć
10 4  |    Przedtym miedzy czeladzią nad cię nie bywało.~Teraz ani docinasz
11 4  |         Któraż to zuchwalica tak cię popsowała?~Baty~Owa, co
12 4  |     Bombiko ma namilsza, wszyscy cię i małą,~I chudą, i Cyganką
13 6  |     gdzie prowadzi~Miłość. Gdzie cię miłują, miłować nie wadzi.~
14 6  |        pieją,~Ja tu, czekając na cię, karmię się nadzieją.~Na
15 6  |        świadkiem mi jest, żem na cię czekała.~Tityrus~Próżnoś
16 6  |         było dano~I po mnie, Bóg cię żegnaj, matko, przyjechano.~
17 6  |   zachodzisz w chróścinę,~Szukać cię zawżdy trzeba mało nie godzinę!~
18 6  |          zstaje,~Ryczysz; słyszą cię wszystkie pasze, wszystkie
19 8  |     Dziewka~Nie pójdę! I wczoram cię także usłuchała,~Alem się
20 8  |          mów przeciw Wenerze, by cię nie chlusnęła~Abo w nieoddziergnione
21 8  |        jam jeden z wiela,~Co bym cię za wiecznego chciał mieć
22 8  |       rodzą.~Dziewka~Jeślibym za cię poszła, jeśli nie żartujesz,~
23 8  |         nie twoja.~Dafnis~Proszę cię, nie czyń mi już żadnej
24 9  |      Znać, aż mi miło patrzyć na cię.~Menalka~To dlaczego? Czy
25 9  |         jakiej zwady~Obawał? Czy cię insza sprawa wywabiła?~Menalka~
26 11 |        Muzy nie działały?~Jakimi cię pieśniami w niebo wystawiały?~
27 12 |         od wesołej zorze.~Witamy cię, panicze, dawno pożądany!~
28 12 |   panicze, dawno pożądany!~Czeka cię upominek tobie obiecany,~
29 12 |         zstawało~Oczu wyglądając cię. Winieneś niemało~Sam sobie,
30 12 |          młodzieńcze ubogi,~Jako cię dzikiej świnie ząb uranił
31 12 |   lesiech przemieszkiwał,~Daleko cię nieszczęsne łowy unosiły,~
32 12 |     nieszczęsne łowy unosiły,~Aż cię na koniec łaja właściwą
33 12 |         raz cieszy otucha.~Czyli cię krotochwile jakie zabawiały?~
34 12 |         panicze drogi,~Nie darmo cię tu przyniósł twój koń białonogi.~
35 12 |       Już i matka, i panna witać cię wychodzi.~Poprzedź ich ręką,
36 12 |        ty nie słyszysz tego?~Ale cię myśl unosi do czegoś inszego.~
37 12 |          panno, dziś tylko panną cię witamy,~Jutro z nami porównasz,
38 12 |          z nami porównasz, w tym cię upewniamy.~Dziś się sromasz,
39 12 |          Czwarta para~Panno, już cię to matka z domu precz wyprawia,~
40 12 |        dzień stawiali,~Dłużej by cię przy sobie już nie zatrzymali.~
41 13 |         żeś tam nie był, strawka cię minęła!~Tamże pędził Amintas
42 13 |           Baranie ty rogaty, abo cię nie minie~Maczuga, abo capem
43 13 |         Maczuga, abo capem jutro cię uczynię!~Nazbyteś się rozigrał.
44 13 |    roście w tym tu gaju~Kijań na cię; koniecznie weźmiesz miedzy
45 13 |           jaszczurko zielona,~Bo cię prędko dosięże maczuga toczona.~
46 13 |         nie psujcie!~Śnie! Jedni cię do śmierci czarnej przyrównają,~
47 13 |          nie uczuje!~ ~Widziałem cię u tańca i tak mi się zdało,~
48 13 |      namniej nie przystało,~Lubo cię w pięsy wzięto, lub do gonionego.~
49 13 |          naczynie.~Mówiłem: komu cię Bóg da, z tobą nie zginie.~
50 14 |         się dzieje, Wontonie, że cię nie widamy~W towarzystwie
51 14 |    śmierć miła.~Aboś chciał, aby cię kaźń boska ochroniła?~ ~
52 14 |       suchy,~Minęło to, że przez cię kraj ten nie był głuchy.~
53 14 |      Wszystkie debrze, wszystkie cię lasy słychywały,~Do ciebie
54 14 |       najdziesz takich wielu,~Co cię zapomożemy. Ode mnie jednego~
55 16 |    Licydas~Wiesz ty, Menalka, że cię jak brata miłuję,~Wszakże
56 16 |        miłuję,~Wszakże wiedz, że cię o to nie jeden strofuje:~
57 16 |      strofuje:~I wczora mi się o cię za włosy dostało.~Tu pod
58 16 |          tyś grał na fujarze, że cię słychać było,~Wtym bydło
59 16 |      dobrze posłużyła,~Pochwalić cię nie mogę. Kto boskiej bojaźni~
60 16 |        słońce zaświeciło,~Pewnie cię najweselsze w ten czas nawiedziło,~
61 16 |       ten czas nawiedziło,~Kiedy cię nie już gościa, już oblubienicę~
62 17 |       gałęzi.~Siadasz osobno, aż cię chytry lep ułowi:~I mnie,
63 18 |          niebie!~Wiemy my, gdzie cię boli, ale twej potrzebie~
64 18 |      pójdzie za ciebie!~Wszędzie cię, bo nas bijasz, wszędzie
65 18 |  czterech zębach. Miło będzie na cię~Patrzyć, gdy przy niej siędziesz
66 18 |         jako w majestacie,~A ona cię nadobnie będzie całowała,~
67 18 |          będzie całowała,~Jakoby cię też żaba chropawa lizała.~
68 18 |     obraca,~Ty go słówkiem, a on cię korbaczem namaca.~Pietrucha~
69 19 |       twoje.~Wielki Dafni! Kiedy cię okrutna śmierć brała,~A
70 19 |      śmierć twoje czuli, wszyscy cię płakali;~I niedźwiedzie,
71 19 |      lubo na kiermasze,~Wszędzie cię wspomieniemy i potomstwo
72 19 |          i potomstwo nasze~Z ust cię nigdy nie puści. Póki rzeki
73 19 |          dziś, i każdy dzień, na cię patrzyć miło.~
74 20 |          tak barzo ospały?~Czyli cię gęste pełne do łoża posłały?~