Sielanka

 1 2 |      schował.~Ale o pieśni prosim, bo je wysławiano~Aż nazbyt,
 2 2 |           że miało~Być co z niego, bo mi się chłopię rzeskie zdało,~
 3 2 |         alem puszczał próżną parę,~Bo on tego nie słuchał; ale
 4 2 |         jął się przed nim skarżyć, bo strzelać od niego~Nawykł
 5 2 |            goń; i owszem, uciekaj, bo mściwy~To ptak jest i dotądeś,
 6 2 |          cię całować, nie daj się, bo zdrady "~Pełno w tym i nagorsze
 7 3 |      własnymi wieńcami~Imą więżąc, bo nie raz ich obietnicami~
 8 4 | przyrównywaj inszych do swej mocy,~Bo ty kosisz nie tylko w dzień,
 9 4 |         powiewa,~Rozstawcie snopy, bo tak kłos ziernistszy bywa.~
10 5 |          próżnej mowy poprzestali.~Bo ich tym potykała, iż, prawi,
11 5 |         jej zbieranie~Będzie brał, bo potomstwa, wiem, że nie
12 7 |             kiedy śmierć zapadnie,~Bo kędy siły nie masz, tam
13 7 |        troska w myślach zostawała;~Bo starość; lub o insze rzeczy
14 7 |         unieść mimo wolą~Ojcowską, bo białej płci jako raz swą
15 7 |           byli~Od synów Afarowych, bo i ci nie spali,~Ale gwałtowi
16 7 |          myśli swojej dostaniecie.~Bo a kto wam nierad da? Kto
17 7 |         wdzięku nie odniosła mowa,~Bo oni przy uporze swoim mocno
18 7 |            stron inaczej szanować,~Bo i ojcowie naszy bracia sobie
19 7 |         było, kto ma sprawiedliwą,~Bo ta sama myśl czyni w bitwach
20 7 |        nieboraka jego tam potkało,~Bo gdy z ziemie chciał dźwignąć
21 7 |          być koniec tej potrzebie.~Bo zaraz deszczem na nie i
22 8 |          nami raczej przewodzicie,~Bo wy, żonki, kogóż się na
23 9 |        jakie dzieje, takie pienie,~Bo na te rymopisy nie bywa
24 9 |       strona~Dobrze Alcydes mawia, bo jednoż staranie~O małym,
25 9 |     wielkiego więcej się dostanie,~Bo on rad siła bierze. I wielcy
26 10|        moja na wieczny czas stała:~Bo nie żył, po kim piękna pamięć
27 10|  przywiodło i w ich chytre zdrady.~Bo gdy się od paniej swej nocą
28 10|   nietrefne mowy o was szeptywali.~Bo kto kogo w ućciwym urazi
29 10|        panien swoich doświadczywa.~Bo (cud dziwny) gdy się kto
30 10|          próżna, mocna boska siła,~Bo was przeklęctwem srogim
31 11|            krwi wszystko przystoi.~Bo kogo na świat chwila urodzi
32 11|   przyjaznych przestróg usłuchała.~Bo skoro przez przysięgę i
33 11|     przyjacioły mało wierne czyni,~Bo każdy sobie woli; więc też
34 11|      zapalonym sercu się mieszała.~Bo acz wszystko po myśli mieć
35 11|           otuchy i wolne nadzieje,~Bo miłość za jeden dzień dosyć
36 11|   Chciałaby na wstecz, ale trudno, bo po szkodzie.~Snadź by łacniejsza
37 11|        skrytych myślach się taiło,~Bo komu z przyjacielem rozstawać
38 12|       pannie się raduje~Serduszko, bo miłego przyjaciela czuje.~
39 12|   przestroga. Były insze obawania,~Bo i harap ma swoje przykre
40 12|          trwoga.~Nie płacz, panno, bo rzeką, że płaczesz z radości,~
41 12|             Pomyśli ktoś i gorzej, bo siła zazdrości.~Nie pierwsza
42 13|        igrają?~Szczęśliwsze stada, bo wżdy uciechy swe mają!~Ja
43 13|            siła było za tą~Posagu, bo się babką chełpiła bogatą.~
44 13|           pułnocy do domu wracała,~Bo, jako jedynaczce, matka
45 13|    przebiegaj, jaszczurko zielona,~Bo cię prędko dosięże maczuga
46 16|         ruszy~Niżli serce zawisne, bo te wszystkie złości~Przeciwko
47 16|         kącie Orfeowi~Długo ukryć, bo iż był przyszedł Chironowi~
48 16|         omylił na jego dzielności,~Bo przezeń wszystkie w wojsku
49 16|         okręt tamtędy przechodził,~Bo góry rozstąpiono jako wryte
50 16|       Orfeus był serca jednakiego,~Bo dufał mocnie bogom, a oni
51 17|         Wciągnie się to w obyczaj, bo skoro się dowi~Pan tego,
52 17|            na tym dwojako utracić,~Bo i urzędnik będzie macał
53 17|          wdzięcznie przepierujesz.~Bo skoro wiosna role rozległe
54 17|        śniadanie,~Nie powiem komu, bo mi idzie o wydanie.~Symich~
55 17|           czułej straży~Na wiosnę, bo na wiosnę wilk najwięcej
56 18|        umie, a nie będzie chciała,~Bo biczem barzo chlustasz.
57 18|           za ciebie!~Wszędzie cię, bo nas bijasz, wszędzie osławiemy,~
58 18|            Czary wszystko zmamiły, bo ona z czarami~Wstanie i
59 18|      zaniedbanie niżli gusłowania,~Bo o czym pilnej pieczy nie
60 18|           Nie idzie nic na stronę, bo się Boga boi,~Pamięta, że
61 19|            usypali~Nad nim mogiłę; bo ta rydlem nie robiona,~Ale
62 19|    pogrzebem. Taki go gmin chował,~Bo żadnego nie było, co by
63 20|            nas pamiętać będziecie,~Bo i my się tu do was jutro