| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Szymon Szymonowic Sielanki IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Sielanka
502 2 | Ale gdy lata twoje będą dorastały,~Ten, co teraz ucieka, co 503 7 | Dwaj mu synowie w domu dorośli kwitnęli:~Idas i Linces, 504 2 | strzeli, i nieba samego dosięga.~Sajdaczek złoty, a w nim 505 11 | wszystkimi i konia ochotniej doskoczyć,~I przystojniej go osieść, 506 7 | nie chciał, gdzie mógł, dostać żony,~U sąsiad nie chciał, 507 4 | pieśni zaczynała.~Miłko~Dostałeś, czegoś szukał. Bóg frantom 508 7 | sobie podług myśli swojej dostaniecie.~Bo a kto wam nierad da? 509 9 | Swoje chcą, aby wiecznej dostąpili sławy.~A gdy świat gnuśność 510 6 | zieloną trzciną otoczonych~Dostatcza wód najwiętszym mrozem nie 511 8 | Kto się chce żenić, domu i dostatku trzeba.~Zła miłość, powiadają, 512 Ded| cienkiej prace znacznej dostawali~Pochwały i sławnymi na wieki 513 19 | Narzekaniem, aż się i niebu dostawało.~Nie płacz, Testyli, nie 514 Ded| Ludzkość, ode mnie zawsze cale doświadczę;~Więc i to, żeś ty prawie 515 10 | stateczności panien swoich doświadczywa.~Bo (cud dziwny) gdy się 516 8 | bodajem tak dziś do dom doszła zdrowo.~Dafnis~Niestetyż, 517 7 | doczekał tego,~Ażby było wesele doszło i ślub święty,~Ale pierwej 518 2 | bo mściwy~To ptak jest i dotądeś, niebożę, szczęśliwy,~Póki 519 11 | Nastąpiły hańbienia i mowy dotkliwe;~I one piękną krasę i oblicze 520 8 | wodą,~Gdzieś się ust moich dotknął tą kosmatą brodą.~Dafnis~ 521 10 | cud dziwny) gdy się kto dotknie pokalany,~Zaraz woda ucieka 522 4 | wysławiajcie.~Kogo się wy dotkniecie przez wdzięczne śpiewanie,~ 523 6 | wód najwiętszym mrozem nie dotknionych”.~Com miał czynić? Ni Haśki, 524 5 | powtarzała.~Alkon~Wierzę, że dotrzymała. Źle szaleć młodemu,~Ale 525 8 | zapaśnicę?~Ani się mnie dotykaj, bo-ć podrapię lice!~Dafnis~ 526 16 | Tak wodzowi potrzeba i dowcipem władać~Swym własnym, i mieć 527 17 | w obyczaj, bo skoro się dowi~Pan tego, będzie kazał sobie 528 16 | gościa, już oblubienicę~Dowiodły Orfeowe rymy do łożnice.~ 529 12 | przegrana twoja, chłopięta dowodzą;~Kołacz im z stołu dano 530 11 | Dziś nadzieje, a potym doznasz uciech samych,~Którym jeszcze 531 7 | Alkon, ostatniej w leciech doźrzałości,~Już i wieku, i życia pełen 532 6 | miłej mojej~Idę na taniec, dożycz mi światłości swojej~Miasto 533 17 | Odprawić, niech się ten wilk tą draczą wspomoże.~Symich~Dawno tak 534 16 | nie kąsa, gdy go kto nie drażni.~I ty się o mię nie swarz: 535 18 | gotowa.~Lepiej złego nie drażnić; ja go abo chwalę,~Abo mu 536 14 | Jakoby do palenia inszych drew nie miała.~Kędy nie wyrąbano, 537 14 | wróble proso wypijają,~Drewniani naszy słudzy tak nas oganiają.~ 538 9 | jeszcze potrząsa, że nogami drgają.~Wtóra strona~Nie tylko 539 11 | mieć się nadziewała,~Ale drobniejsze lata i wiek jeszcze mięki,~ 540 7 | miał dwu synów: jeden z drobnych lat wychodził,~Drugi się 541 11 | napawały,~Każda z osobna drogich przysmaków rozlicznych~Nie 542 11 | cukrują.~Zewsząd piżma i drogie zalatują wonie,~Róże nigdy 543 16 | A Orfeus nie złotem, nie drogimi dary~Zmiękczył jej serce, 544 10 | jako się zła rzecz płaci drogo.~O wierzby! Nie mówię to 545 4 | pełnej beczki toczysz, my drożdży nie mamy.~Baty~W tym państwie 546 9 | dwoje miała:~Te u cycka, a drugich będzie donaszała.~Wtóra [ 547 9 | widziała~Nieżadna piosnka, drugim inaczej się zdała.~[Tyrsis]~ 548 12 | Dyjanna w surowej karności~Drużynę swoje chowa, ale przy gładkości~ 549 20 | rano sypiać miło,~Naszej drużynie krzywdy tej nie czynić było.~ 550 14 | sąsiady.~Widziałem, kędy domy drzewiane zgorzały,~Tam potym kamienice 551 14 | sośnie całe,~Że i chrósty, i drzewka nie zostaną małe.~Wilcy, 552 12 | bujawszy siła,~Jedno mu drzewko; jedna mu gałązka miła.~ 553 10 | naczynie,~I ledwie miedzy drzewy bądźcie policzone.~Ale żeście 554 20 | zmierzknęło,~Dwanaście panien u drzwi zamknionych stanęło,~Panien 555 4 | będzie~Tak robota; wszak i ty dudką słyniesz wszędzie.~Baty~ 556 2 | krzywą,~Jako Minerwa surmę i dudkę krzykliwą,~Merkury wdzięczną 557 13 | wszystko płynie tam obficie.~Dufajmy Mu, a On nam niechaj błogosławi.~ 558 16 | był serca jednakiego,~Bo dufał mocnie bogom, a oni też 559 14 | omylą złodzieja.~O psi, o dufna moja, o straży stateczna!~ 560 10 | tylko koło was wrzaskliwe dukają~Abo chłopięta raków pod 561 12 | kłopocie.~Trzecia para~Nie dumaj nam, panicze, już kołacz 562 1 | narzekaniem złomić chcę twój umysł dumny.~A ty się z tego kędyś pośmiewasz 563 16 | zgadzać,~A na te się wysokie dumy nie przesadzać.~Onegda, 564 9 | słowie,~Raczej by Wołhę abo Dunaj wojowali,~A z tamtych państw 565 3 | psował,~Dwoje tylko lepszych dusz przy zdrowiu zachował.~A 566 17 | lice mi blednie, a mdło duszy.~Symich~I mnie w tańcu Testylis 567 9 | mają~Pasterze, dobrą karmią duże psy chowają.~Małym trzeba 568 7 | możny, i w złoto bogaty.~Dwaj mu synowie w domu dorośli 569 20 | ledwie się zmierzknęło,~Dwanaście panien u drzwi zamknionych 570 20 | taką matkę wrodzi.~Jest nas dwieście rówieśnic, wszystkie zażywamy~ 571 17 | płacić.~I tak musiemy na tym dwojako utracić,~Bo i urzędnik będzie 572 1 | Potrafię też na gęślach i o dwojej kwincie,~Jako więc na aktejskim 573 14 | czuje.~ ~Wonton~Bezecny dwór, bodaj się o nim ani śniło!~ 574 18 | często odmieniała.~I nam do dwora będą otworzone wrota:~Wszystkich 575 17 | Snadż się to i w bogatych dworach teraz dzieje.~Soboń~Dalekośwa 576 9 | swoje cząstkę wysysały~I dworniczki swą także będą wydajały.~ 577 13 | starości nędze nie uczuje!~ ~Dworniczko! Ty się teraz przesypiasz 578 17 | owcach, a nie przymawiać dworowi.~Już te kozy gałęzie wszystko 579 14 | chróścik mały.~Ale komu polewka dworska zasmakuje,~Niech się mu 580 6 | między ogrody, lipa wpośród dworu,~Ale gdy krasny Dafnis stanie 581 7 | sprzęt i zbieranie.~A miał dwu synów: jeden z drobnych 582 20 | SIELANKA DWUDZIESTA~EPITALAMIUM HELENY~ ~Kiedy 583 12 | SIELANKA DWUNASTA~KOŁACZE~Panny, Pań sześć 584 9 | widziała drużyna,~Która Dyjannę i jej brata, Apollina,~Wielbiła 585 9 | Chytre słowa Alcydes do Dyjanny mawia:~„Nie zawsze się myślistwo 586 17 | Dafnisowi~Daj pokój, krasna Dyrce, cudzemu mężowi.~Soboń~Wypatrzyłem 587 3 | wieńce mu z głowy pospadały,~Dzban tylko i multanki przy stronie 588 6 | Obejrz się, co z kozami działają kozłowie.~Tityrus~Piękna 589 18 | wschodzie słońca nago coś działała.~Kto z tym mistrzem nakłada, 590 7 | tym mu więtszą wątpliwość działało,~Że syn starszy tam nie 591 11 | ci winszowania Muzy nie działały?~Jakimi cię pieśniami w 592 13 | bożej już się to w południe działo.~Kapłan stał przy ołtarzu, 593 8 | ale tę nagrodzą~Szkodę dziateczki miłe, gdy się na świat rodzą.~ 594 13 | proso, twoje już wypili~Dzicy płacy; wielki błąd, kogo 595 2 | głową,~Rzecze: „Nie baw się, dziecię, źwierzyną takową~Ani jej 596 2 | śpiewanim.~Pierwszy~Cnej Wenery dziecinę, gdy miód z dzieni kradła,~ 597 11 | Co wiekowi małemu i latom dziecinnym~Przyzwoitszym igrzysku i 598 20 | każdy wyczyta, idąc w tę dziedzinę:~„Kłaniaj się, gościu, drzewo 599 7 | wiele miast w achajskiej dziedzinie,~Wiele w drugiej pomorskiej 600 2 | dziewkę uniósł do cudzej dziedziny.~Tyrsis~Tak to bywa, postronni 601 14 | lub bierze, za wszystko dziękować.~Tym prawem świat ten stanął: 602 3 | jako~Wody, ognie, powietrza dzielą się trojako:~Skąd ludzki 603 4 | chwast warzyć,~Kiedy pokrzywy dzielisz, waruj ręki sparzyć.~Azaby 604 11 | przystojnych igrzyskach dzielnością.~Osobliwie Minerwa za jedno 605 20 | wzdłuż idzie przez pole,~Jako dzielny koń pięknie obraca się w 606 2 | Wenery dziecinę, gdy miód z dzieni kradła,~Pczółka nielutościwa 607 10 | SIELANKA DZIESIĄTA~WIERZBY~Nais Purska.~ ~Nais~ 608 17 | zawsze chciano:~Na koniec dziesiątego co rok wytykano.~Teraz na 609 17 | lepiej to i panu~Co rok po dziesiątemu wytykać baranu.~Ale się 610 14 | się, a płuży już to rok dziesiąty.~I u nas tak przerzedził. 611 17 | Naciężyj nogę wstawić. I te dziesięciny~Naprzód nastały barzo z 612 8 | szkodliwą się brzydzi.~Dafnis~Dzieweczka acześ piękna, acześ urodziwa,~ 613 9 | SIELANKA DZIEWIĄTA~KIERMASZ~Tyrsis, Menalka~ ~ 614 10 | uczonym,~Krynica - w cnym dziewictwie sercom poświęconym.~Kto 615 9 | położył,~Apollo setnorękie dziewięsiły pożył.~Kiedy pokój, nadobna 616 19 | SIELANKA DZIEWIĘTNASTA~ROCZNICA~Tyrsis~ ~Dziś rocznica 617 2 | teraz kto inny~Tak grzeczną dziewkę uniósł do cudzej dziedziny.~ 618 7 | rady to niezdrowe,~Brać dziewki, które męże mają już gotowe.~ 619 20 | chwytały każdego.~Ucieszna dziewko! Jużeś nam z cechu ubyła,~ 620 9 | szkodźcy wielcy, także świnia dzika:~Na te niechaj smycz twoja 621 11 | Zębem nielitościwym odyńca dzikiego~Obrażony, postradał żywota 622 12 | młodzieńcze ubogi,~Jako cię dzikiej świnie ząb uranił srogi!”~ 623 17 | to się panom trafia wieku dzisiejszego.~Symich~Pasterzu, złe psy 624 17 | urzędnik będzie macał swojej dziury.~Na ostatek nas będą drzeć 625 9 | umilkły ozdoby.~I to nie dziwia; jakie dzieje, takie pienie,~ 626 12 | Niech kucharze potrawy dziwne wymyślają,~Niechaj win rozmaitych 627 10 | swoich doświadczywa.~Bo (cud dziwny) gdy się kto dotknie pokalany,~ 628 5 | Acz się ja nie mniej muszę dziwować i chłopu:~Czym się to pęta, 629 10 | Często się wam i sama Pallas dziwowała,~Często, co się tym pannom 630 3 | wiania szumne.~Ani się tak dziwuje Izmar Orfeowi,~Ani skała 631 16 | Zmiękczył jej serce, ale dźwiękiem swej cytary,~Że nie tylko 632 14 | upadnie, więc się już nie dźwigać?~I opuściwszy ręce, nieszczęściu 633 7 | Bo gdy z ziemie chciał dźwignąć Kastorowe ciało.,~Z tyłu 634 12 | pewnej rzeczy.~I Bóg nie dźwignie, kto się sam nie ma na pieczy.~ 635 6 | godzinę!~Muszę-ć zawiesić dzwonek miedziany u szyje:~Tak ludzie 636 16 | rymy do łożnice.~Taniec egejskie nimfy, taniec prowadziły,~ 637 9 | potrąci i rzecze:~„Wielka egipska rzeka wiele błota wlecze,~ 638 16 | jego radą wysep nawiedzili~Elektry Atalanckiej i w obrzędach 639 3 | obietnice.~Więc ciebie, Enomau, ach, ojcze przeklęty!~I 640 20 | SIELANKA DWUDZIESTA~EPITALAMIUM HELENY~ ~Kiedy piękną Helenę 641 17 | szalony prostaku?~Soboń~Zufała Erifila mijając mię wczora~Cisnęła 642 Ded| NANIŻSZE SŁUŻBY ZALECIWSZY ETC.~ ~Cny Marszałku, luboś 643 2 | Przyznawali, który lub pod Etną się bawił,~Lubo nad Syrakuzą 644 16 | Wulkanowe domy,~Ani ognistej Etny trzaskające gromy,~Ani tak 645 15 | nie ma żadnej miary!~Mam facelit od niego. Jeszczem panną 646 3 | okrutnych,~Siła zdrad, siła fałszów. Brat powstał na brata,~ 647 2 | strzeż się; płacz jego fałszywy.~Śmiał-li-by się, wiedź 648 11 | rzeczach tych sprawiono».~Siła farb rozmaitych obraz potrzebuje,~ 649 18 | Czepczyk na głowie, przedsię fartuch z forbotami.~Naśmieszniejsza, 650 18 | nie wierzy, to już zawsze fasoł w domu~I przemówić do niego 651 18 | Tylko umie a stroić po domu fasoły,~Kucharkom łajać. Z pustej 652 3 | się zbiegały~I niektóre z faunami taniec gotowały.~Żwierz 653 17 | złe to obyczaje!~Symich~Faunie! I tyś swych czasów siadał 654 2 | Jakie pasterze grają i faunowie leśni;~Jako niegdy wynalazł 655 10 | zbierała~Anim się na wesołe fauny zapatrzała,~Ale uczone pieśni 656 3 | Ani skała parnaska mądremu Febowi.~A on śpiewał, jako świat 657 2 | pochodniczka, którą i samego~Febusa nie raz pali. Jeśli-ć się 658 6 | wszystkimi przodkuje.~Tityrus~Fijoleczek na wiosnę, a gwoździk w 659 4 | Greczką; nie wszystko są białe~Fijołki, są bronatne, są i podpalałe,~ 660 17 | mam korzyść z tego,~Że za Fillidą biegam, a nie dojrzę swego.~ 661 2 | trafi tamte progi,~Powiedz Fillidzie, że się nazbyt ukwapiła.~ 662 16 | tam zakręci nieprzebyta flaga.~A Orfeus nie złotem, nie 663 19 | Jeśli lato, stół w cieniu, flasza z winem w wodzie;~Zimie 664 6 | rówieśnicy,~Oba dobrzy na fletniach, dobrzy na skrzypicy~I pieśni 665 2 | na przemiany grano:~To w fletnie, to w piszczałki, to w gęśle 666 13 | nieborak, muszę przyjaźni folgować.~Lekko, owieczki moje, lekko 667 13 | jako jedynaczce, matka folgowała.~W ten czas była pognała 668 2 | śmieje się i dąsa,~Igra i nie folguje, żartuje i kąsa.~Włoski 669 13 | Na co dom tak budowny i folwark postawił?~Na co się ja o 670 18 | głowie, przedsię fartuch z forbotami.~Naśmieszniejsza, gdy owo 671 9 | się same prawie przymówki formują.~[Tyrsis]~Ale wżdy i z tej 672 8 | barzo tęsknić muszę!~Dziewka~Fortel na to: czynić co i bawić 673 5 | nie napłodzi?~Perot~Nie frasuj się, często Bóg i frantom 674 17 | Niechaj się ojcowie~Naszy frasują, ich to przynależy głowie,~ 675 17 | ustąpić musi; co nas dziś frasuje.~Zaczni abo ja zacznę, pójdziem 676 17 | wytykać baranu.~Ale się nie frasujmy! Gębę diabłu temu~Przyjdzie 677 1 | ciekącej wody~Przylęgę i frasunku lubo snem swobodnym,~Lubo 678 3 | przywiodło w ohydę,~Ze ją od fraucymeru swojego wygnała.~Nędznico, 679 18 | Prędko nas nim namaca; zły frymark - za słowa~Bicz na grzbiecie, 680 2 | frasunki wesela.~I takem do frymarku przyszedł misternego:~Czegom 681 16 | nadstawiają ucha,~Koniecznie tej fujary każda pilno słucha”.~Wszyscy 682 16 | siedziało,~A tyś grał na fujarze, że cię słychać było,~Wtym 683 7 | łagodnymi prosił,~Często fukał i gromił, często zdrowe 684 10 | nad wodami.~A Pallas nowym fukiem: „Tu, tu, wszetecznice;~ 685 18 | krowy~Ręką swą nie doiła; gadać o tym słowy~Tylko umie a 686 18 | maczuga toczona.~Pietrucha~Nie gadaj głosem, aby nie usłyszał 687 9 | nabożeństwie więcej coś gadają,~A starożyte, święte zwyczaje 688 12 | Jedno mu drzewko; jedna mu gałązka miła.~Młodość przestrono 689 10 | Rączkami żem ja tu z was gałązki łamała,~A z nich długie 690 10 | Zaniosła, tak obrosła wszystka gałęziami.~Ciało w pień poszło, członki 691 17 | przymawiać dworowi.~Już te kozy gałęzie wszystko pogłodały,~Rozganiajmy 692 9 | słówki~Bez rzeczy, a w nich gańby tylko i przymówki.~Przedtym 693 9 | swej każdy stanowi,~Stare gani. Ano więc, co się uleżało~ 694 11 | gdy jej tę skwapliwość ganiły?~Przynamniej aby była lat 695 7 | Świadkiem tego. Tu, kędy garb się ten wydaje~Jakoby ręką 696 6 | Stęskniłeś się, nędzniku, a co-ić gardła zstaje,~Ryczysz; słyszą 697 8 | swaty.~Dafnis~Kto gardzi, gardzą też nim i barzo się boję,~ 698 17 | niebu wzgórę polatujesz,~I garłeczkiem krzykliwym wdzięcznie przepierujesz.~ 699 3 | patrzał, jako miała~Pełną garść kalin, twarz mu nimi popisała.~ 700 17 | A czego nie obiecał, i z garści wypadnie.~Soboń~Kiedy po 701 7 | ziemi.~Wielki swar trzeba gasić szkodami małemi”.~To rzekł, 702 6 | nie masz sromu.~Tityrus~Gąsięta mi po trawie matka paść 703 6 | kaczęta pływają;~Kwoczka gdacze, kaczęta namniej nie słuchają;~ 704 4 | Bombiko moja ulubiona.~Gdybym miał skarb królewski abo 705 3 | pomieszał grubymi.~I teraz, gdybyś cicho latał, cicho siadał,~ 706 16 | nie przesadzać.~Onegda, gdyśmy grali kręgle przy ostrowie,~ 707 7 | jeszcze kłaniać się z pannami;~Gdyż to wam Bóg dał, że tu i 708 7 | więc chcieć się go dobijać.~Gdzie-ć nierado, lepiej tam z daleka 709 17 | baranu.~Ale się nie frasujmy! Gębę diabłu temu~Przyjdzie czym 710 18 | świnie i prosięta,~Ani się gęsi, ani się kiwały kurczęta.~ 711 2 | fletnie, to w piszczałki, to w gęśle podgorskie;~Były regały, 712 13 | Kozy w chróścinie, ona u gęstej leszczyny~Legła w chłodzie 713 16 | bogatych nie żyje,~Lubo się w gęstych lesiech i pustyniach kryje,~ 714 6 | jodła na górach, jawor w gęstym boru,~Sośnia między ogrody, 715 11 | ludzkich wspominanie.~A na co gibką młodość z razu kto nachyli,~ 716 4 | wywodzę,~Piórko za czapką, gładka skórzenka na nodze.~Bombiko 717 11 | Kupidyny~Malują abo inszych gładkich bogiń syny:~Lato ledwie 718 11 | ważnomyślną radą powiada, i zdroje~Gładkiej wymowy zbierze w mądre słowa 719 16 | Ty go przedsię wyszukaj i gładkimi słowy~Ubłagaj, aby z tobą 720 11 | przystojniej go osieść, i gładzej nim toczyć,~I drzewem złożyć 721 3 | Syn na ojca; tu żona męża gładzi z świata,~Tu gość gościa, 722 5 | swych bytów zażywał,~Babkę głaskał a od niej pieniążki obrywał.~ 723 19 | Świadkami tego góry i puszcze głębokie.~Dafnis i Muzom stawił ołtarze 724 18 | urzędnik, że tu pomdlejemy?~Głodnemu, jako żywo, syty nie wygodzi,~ 725 14 | Że się i grad, i wszystek głodny rok nagradza.~Pomnisz, kiedy 726 16 | było?~Aż im do ostatniego głodu przychodziło.~Przychodziło 727 16 | Niżby się miał ocierać mój głos o ich uszy,~Rychlej się 728 Ded| słowy.~Lubo Homera rymem głośnym wyrównywa,~Lubo przed Askrejczykiem 729 7 | poczynały,~Poty m i do starszych głów jadem zaleciały.~Stąd ręki 730 Ded| tak do ciebie wiążą twoje głowne~I wielgomyślne sprawy, jako 731 9 | Menalka]~Pieszczonym tylko głowom źle po słońcu chodzić,~Nam 732 13 | na was nie padnie śmierć głucha,~Póki wam cny Sieniawski 733 14 | przez cię kraj ten nie był głuchy.~Wszystkie debrze, wszystkie 734 11 | i bogini~Cudze modlitwy głuchym uchem omijała,~A na swą 735 16 | trawić miedzy puszczami głuchymi.~Cnota się nie utai. Niech, 736 17 | lecz podobno moje chęci głupie.~Symich~Sierszeń w południe 737 4 | hardą i nie śmiej się z mej głupości:~Nie tylko ślepi żebrzą, 738 19 | Dafni, na marach leżał, ani gnano~Bydła na paszą, ani w rzece 739 17 | przestronych,~Będziesz łapała i do gniazdeczka nosiła,~Boś je sobie pod 740 17 | Wypatrzyłem grzywacze, gdzie gniazdo nosiły,~I już dzieci, jak 741 9 | Nieszczesni, których ona gniewem swym dosięże!~Tam bydło 742 8 | Pamiętaj, że Wenus jest bogini gniewliwa.~Dziewka~Daj szczęsna Wenus 743 2 | jego miód, ale złe serce, gniewliwe,~Nieubłagane, gdy się zwaśni, 744 16 | Niedługo się ucieszy, kto ma gniewne bogi.~Dla ciebie, cna królewno, 745 16 | swej cytary,~Że nie tylko gniewy swe morze położyło,~Ale 746 15 | siebie robaki~Zbiera, a w gnojach lega z lichymi żebraki”.~ 747 9 | dostąpili sławy.~A gdy świat gnuśność albo nikczemność osiędzie,~ 748 11 | poległo w miękkich wczasach i gnuśności.~Ludzkie chęci odpadły i 749 12 | rzekła, że się ja też na coś godzę.~Pierwsza para~Panicze, 750 14 | przystoi w lesiech na zwierz godzić.~ ~Wonton~Byłem kiedyś pasterzem, 751 18 | osławiemy,~Babę, boś tego godzien, babę-ć narajemy,~Babę o 752 6 | Sądzić i podobno też ani się godziło.~Wziąwszy kozła, tamżem 753 6 | cię zawżdy trzeba mało nie godzinę!~Muszę-ć zawiesić dzwonek 754 2 | przenika głęboko.~Nagie i gołe ciałko, ale, myśl kudłata,~ 755 7 | obchodzicie?~Co po tych gołych mieczach? Nam to poślubione~ 756 2 | źwierzyną takową~Ani jej goń; i owszem, uciekaj, bo mściwy~ 757 16 | szumne wody, wiatr go z tyłu gonił.~Jeden się z towarzystwa 758 13 | cię w pięsy wzięto, lub do gonionego.~Trudno ciągnąć, kto nie 759 3 | gotowały.~Żwierz dziki z gór się sypał; las i wielkie 760 10 | z sobą wam kazała.~Jest góra ku obłokom wierzchem wystawiona,~ 761 6 | zorza wstawała rano nad górami,~A kwiatki perłowymi oblała 762 Ded| Lubo przed Askrejczykiem górę wylatywa,~Gdy mu przyszło ( 763 16 | kiedy nadpływali ku Tysyskim Górom,~Gdzie kościół starożytny 764 11 | miarkuje.~I ty, cna panno, gorszej nie obieraj strony!~Nie 765 6 | w debrzy, winohrad przy górze,~Chmiel przy płocie; sad 766 10 | blade, pełne niesmacznej gorzkości,~Znak przestrachu, i waszej 767 3 | męża gładzi z świata,~Tu gość gościa, sąsiedzi wzajem 768 2 | biesiada niemała tam była.~Gości wiele, sąsiedzi wszyscy 769 17 | stryjowę,~Odjeżdżając w gościnę, wszystko me domowe~Oddałem 770 12 | Uderzyć, a nie chciej sieść za gościnnym stołem,~Aż otrzymasz, co 771 12 | czasem prawdę powi.~Gdzie gościom w domu rado, sroczce zawsze 772 18 | tam nie bierze,~A z strony gospodarstwa więcej ja w tej mierze~Winuję 773 17 | wszystko me domowe~Oddałem gospodarstwo, on mię wygnał z niego:~ 774 14 | doma nie mięszkiwam. Kto gospodaruje,~A na czeladź się spuszcza, 775 18 | się gwiazdy ukazują.~Siła gospodarz włada, siła w domu czyni,~ 776 13 | barzo to cudnie~Spać we dnie gospodyniej. Jeszcze-ć się nie dała~ 777 18 | cudnie,~Jeszcze obiad nie gotów, jeszcze nie południe!~Pietrucha~ 778 18 | grzbiecie, a jam nań nie barzo gotowa.~Lepiej złego nie drażnić; 779 3 | niektóre z faunami taniec gotowały.~Żwierz dziki z gór się 780 7 | dziewki, które męże mają już gotowe.~Szeroki świat, szeroka 781 2 | na Boga składać, Bóg do gotowego.~Głupi, dopiero kiedy nie 782 16 | aby z tobą był w drogę gotowy”.~Usłuchał Jazon starca 783 4 | aby się do gumna zwoziło!~Grabcie i wiążcie mocno, aby nie 784 2 | zdało,~Jąłem go uczyć i grać przed nim proste pieśni,~ 785 14 | jako Pan, zaradza,~Że się i grad, i wszystek głodny rok nagradza.~ 786 9 | bydło morem, zboże złym gradem polęże.~Starcowie młode 787 8 | tobie.~Dziewka~Sam sobie graj, sam wesół bądź, jako-ć 788 16 | pospołu siedziało,~A tyś grał na fujarze, że cię słychać 789 20 | muzyka w przejmy głośna grała,~Po wszystkich salach dobra 790 16 | przesadzać.~Onegda, gdyśmy grali kręgle przy ostrowie,~Minął 791 16 | węże.~I lub się oni z mego grania pośmiewali,~Bodaj mię raczej 792 2 | muzyki rozmaite na przemiany grano:~To w fletnie, to w piszczałki, 793 16 | czas Jazon do Kolchów młódź grecką prowadził,~Temu Chiron przy 794 16 | Aż ich na pożądany brzeg grecki wysadził.~Cóż ja czynię? 795 16 | zdradziła.~Acześ wszystkiej Grecyjej dobrze posłużyła,~Pochwalić 796 4 | ogorzałą.~Ja subtelną, ja Greczką; nie wszystko są białe~Fijołki, 797 6 | I mnie niechaj nie jedna Greta za nos wodzi.~Mopsus~Tu 798 19 | Zawieście i piszczałkę nad grobem. Już ona~Nie będzie tak 799 7 | łagodnymi prosił,~Często fukał i gromił, często zdrowe rady~Dawał 800 Ded| to, żeś ty prawie sam z grona onego~Ludzi chędogich został, 801 6 | mleko, w jesieni jabłko z gronem wina,~Na wiosnę poziemeczki, 802 6 | Nie po wszystko na rynek z groszem, moja rada;~Nie po wszystko, 803 9 | rzeczy ją chowamy~W więtszej grozie, a częściej źle o niej słychamy.~ 804 18 | mocno się na twój grzbiet groziła.~Kładźcie sierpy, kupami 805 3 | cię, i z ptaki pomieszał grubymi.~I teraz, gdybyś cicho latał, 806 3 | szczątku,~Jako ziemia w swych grunciech zawieszona, jako~Wody, ognie, 807 12 | hojno nalewają,~Kołacze grunt wszystkiemu, a może rzec 808 6 | nowe -~Porzuciłem dla ich gry me rzeczy domowe,~A oni 809 10 | trochę,~Niechaj troski nie gryzą i frasunki płoche.~Samo 810 15 | nie żenić się było!~Ja się gryzę i jemu będzie też niemiło.~ 811 1 | pędzi,~Każdego swój mól gryzie, swoja nędza swędzi.~Ułapiłem 812 17 | udziałała,~Bodaj krzemienie gryzła, w pokrzywach sypiała.~Soboń~ 813 9 | wżdy i z tej miary było co grzecznego?~[Menalka]~Było cożkolwiek, 814 18 | insza gospodyni;~Ja sobie grzeszę, ona nie na swój karb czyni,~ 815 17 | mężowi.~Soboń~Wypatrzyłem grzywacze, gdzie gniazdo nosiły,~I 816 18 | czyni,~Ale wszystek dom gubi. I ja bym życzyła,~Abym 817 18 | Winuję zaniedbanie niżli gusłowania,~Bo o czym pilnej pieczy 818 7 | bo i ci nie spali,~Ale gwałtowi gwałtem także zabiegali.~ 819 3 | żywiemy.~Skąd sionce, skąd gwiazdami niebo osypane,~Czemu księżyce 820 11 | Kiedyś nam brała prawie gwiazdę ruskiej ziemie,~Jakich ci 821 6 | wskreszają.~Tityrus~Wieczorna gwiazdo, jasnej nocy napiękniejsza~ 822 6 | Fijoleczek na wiosnę, a gwoździk w jesieni,~Róża lecie, ruta 823 6 | jagody u Basi,~I różą, i gwoździki kwiatem swym zagasi.~Dametas~ 824 14 | czego~I zamku nie strzegają hajducy pustego.~Rosa dziś rano 825 17 | wie, że ją dam nadobnej Halinie.~Komu co Bóg obiecał, zazdrość 826 7 | Prze Boga, dajcie się hamować!~Winniśmy się z obu stron 827 11 | miłość! Łacniej być mogą hamowane~Szalone koła z przykrej 828 11 | serca życzliwe,~Nastąpiły hańbienia i mowy dotkliwe;~I one piękną 829 12 | Były insze obawania,~Bo i harap ma swoje przykre dojeżdżania,~ 830 4 | Miłko~Nie moja rzecz być hardym, wszakże nie próżnujmy,~ 831 6 | Słychywałem, że nisko upadają hardzi.~Dametas~W przemiany oracz 832 7 | ale pierwej pokruszone harty~Były u żelaz w twardych 833 6 | dotknionych”.~Com miał czynić? Ni Haśki, ni Paraszki w domu~Nie 834 20 | kraje nasze miały,~Ona i hawtowaniem przednią sławę miała,~Ona 835 15 | przez drogę, a mów: „Niech heclicy~Tak zdrajczyną paniej mej 836 8 | Dziewka~ ~Dafnis~Piękna była Helena, co się Parysowi~Dała unieść, 837 20 | której przyjdzie stanąć przy Helenie,~Każda ma wadę, każda weźmie 838 20 | gościu, drzewo to jest Helenine”.~Bóg was żegnaj, cne stadło, 839 7 | sadzone.~Czuby się im na hełmach jedwabne wstrząsały.~Skoczą 840 16 | zdrowie~Najwiętsze, gdy ma hetman radę dobrą w głowie.~Ale 841 10 | wierzchu góry zdrój bije, Hippokrene zową,~W jamie także krynicę 842 18 | kozieł na czele.~Ty rosę hojną dajesz po ranu wstawając~ 843 12 | Niechaj win rozmaitych hojno nalewają,~Kołacze grunt 844 Ded| zniży się moimi słowy.~Lubo Homera rymem głośnym wyrównywa,~ 845 15 | nią wszyscy głosem twym hukają,~Niechaj ją wszetecznicą 846 10 | chciała, a już wody wrzały~I z hukiem się po wszystkiej jamie 847 6 | Kwiatek róży z ręku swych Hyjella mi dała,~A westchnąwszy 848 9 | pczółki, co wdzięczny miód w Hymecie zbierają,~Z małych się, 849 11 | radości tam były;~Samego Hymenea tam nie dopuściły~Ostrożne 850 4 | postępujesz,~Ale po wszystkich idziesz; tak za trzodą w pole~Owca 851 2 | chłopię, śmieje się i dąsa,~Igra i nie folguje, żartuje i 852 18 | Inszego bicza zażyć, tylko byś igrała.~Zażywaj teraz tego! Barzo-ć 853 11 | Ani w inszych przystojnych igrzyskach dzielnością.~Osobliwie Minerwa 854 13 | mi się zdało,~Iże-ć tamto igrzysko namniej nie przystało,~Lubo 855 11 | dziecinnym~Przyzwoitszym igrzysku i myślom niewinnym,~Co może 856 Ded| niedostępnej góry?~Ten, co Ikara? Wszakże przewaga niech 857 12 | pannie z panem młodym dajcie.~Im-ci z sobą być: tak więc dwa 858 6 | na przemiany śpiewać się imali,~Na przemiany się Muzom 859 3 | Uczynność weźmiesz, miła, inakszą zapłatę”.~Wtym zaczynał, 860 18 | ty słoneczkiem na niebie,~Inakszy upominek chowamy dla ciebie!~ 861 8 | dopomoże; a ty~Zaniechaj mię, a indzie gotuj sobie swaty.~Dafnis~ 862 2 | tak na leniwe, a teraz kto inny~Tak grzeczną dziewkę uniósł 863 14 | to czyni, na to nie masz inszej rady:~Niechaj się zazdrość 864 7 | gdzie zrzeczona była~Komu inszemu panna; lubo mu czyniła~Otuchę 865 12 | gdyby to był otrzymał kto iny?~Barzoś się ubeśpieczył! 866 7 | mowom jego bogowie nie dali~Iść wniwecz. Wnetże starszy 867 7 | i krwie rozlewanie.~Aż Iupiter dekret swój uczynił na niebie~ 868 13 | tańca i tak mi się zdało,~Iże-ć tamto igrzysko namniej nie 869 3 | szumne.~Ani się tak dziwuje Izmar Orfeowi,~Ani skała parnaska 870 2 | i śmiech nieprawdziwy. J~Chciał-li-by cię całować, 871 14 | narzekała~Ani z jabłoni swoich jabłek obierała.~Ciebie doma nie 872 17 | mię wczora~Cisnęła na mię jabłkiem, skąd mi głowa chora.~Tęsknica 873 2 | raz zadał ranę.~Wszystko jad, wszystko żądło. Nagorsza 874 12 | Z któryjeś strony goście jadące widziała?~Sroczka krzekce 875 9 | I świekry, i niewiestki jadają pospołu.~Pierwsza strona~ 876 3 | miewał zazdrości i lepiej byś jadał;~Ale ty wszędzie kraczesz 877 4 | bracie, a my prosty chleb jadamy,~Ty z pełnej beczki toczysz, 878 7 | Poty m i do starszych głów jadem zaleciały.~Stąd ręki danie 879 16 | Szkodliwsza taka zdrada, która jadowity~Umysł pod jedwabnymi stówki 880 2 | nagorsze w uściech jego jady.~Mówił-li-by: «Cokolwiek 881 6 | zimie do komina,~A kiedy mię Jagienka piękna pocałuje,~Ani tak 882 9 | wymiona mleka będą pełne,~Będą jagnięta swoje cząstkę wysysały~I 883 8 | Nie wiesz, że z słodkich jagód rozynki bywają?~I różej, 884 16 | tylko rad pomaga, kto wdzięk jaki czuje”.~Natychmiast chętny 885 10 | błocie stały~(A wyście ku jakiemuś błotu przybiegały)!”~I stanęłyście 886 9 | się zowie.~I pieśni marne jakieś, nastrzępione słówki~Bez 887 8 | sobie graj, sam wesół bądź, jako-ć się widzi,~Ucho moje muzyką 888 8 | wolności żyję,~Szedszy za mąż, jakobym w jarzmo dała szyję.~Dafnis~ 889 16 | Wtym bydło się ku tobie jakoś obróciło.~Rzecze jeden: „ 890 11 | świetne asyryjskie kraje.~Jakowe na obraziech piękne Kupidyny~ 891 2 | który tam niedaleko orał.~I jął się przed nim skarżyć, bo 892 2 | się chłopię rzeskie zdało,~Jąłem go uczyć i grać przed nim 893 6 | Bujaku, nadchudłeś mi! Twoje jałowice~Odegnano, a ciebie nie masz 894 6 | mają cudze dzieci.~Tityrus~Jałówko, daleko mi zachodzisz w 895 10 | wierzchem wystawiona,~Pod nią jama kamieniem żywym usklepiona.~ 896 1 | mnie cały przykłoniła.~Tu jamy mchem odziane, tu debrze, 897 11 | zaprawują,~Z młodu juńcom do jarzma karku nadłamują.~Na początku 898 8 | Szedszy za mąż, jakobym w jarzmo dała szyję.~Dafnis~Nie niewola 899 17 | nich znamienite.~Symich~Jaskółeczko, jużeś się na świat ukazała?~ 900 11 | władnie,~Tam i dzielność, i jasna cnota idzie snadnie,~Tam 901 Ded| JAŚNIE WIELMOŻNEMU PANU~JEGO MOŚCI 902 6 | insze gwiazdy niebieskie jaśniejsza!~Bądź łaskawa, a teraz, 903 16 | cienie~Tuli się, przedsię jasno świecą jej promienie.~Wywrze 904 18 | ciebie noc, z tobą dzień jasny, gdy ty wstajesz.~Niech 905 18 | on na nas zawsze patrzy jasnym okiem,~Niech nas z pola 906 13 | I ty się nie przebiegaj, jaszczurko zielona,~Bo cię prędko dosięże 907 15 | śnie trapi, niech trapi na jawi!~Przywiedźcie mi do domu 908 16 | zwątpienia,~Że wszyscy pewni byli jawnego zginienia.~Sam tylko Orfeus 909 7 | Chociaj w nich o potrzebie jawnej pewni byli~Od synów Afarowych, 910 1 | proszę,~Gdy od ciebie żal jawny i wzgardę odnoszę,~Okrutna 911 8 | Dafnis~Więc tu pod tym jaworem posiedzimy sobie,~A ja co 912 20 | wieniec ukręcimy~I na wielkim jaworze w polu zawiesimy.~Tamże 913 20 | wzajem kleskały~Rękoma, i - jąwszy się - kołem tańcowały.~W 914 16 | Nadchodził, on to naprzód podał Jazonowi:~„Potrzeba (prawi) pokłon 915 10 | na ten czas z dworem swym jechała,~I wam, o smętne siostry, 916 19 | Teraz, kędyśmy bujne posiali jęczmiony,~Kąkol brzydki panuje abo 917 11 | SIELANKA JEDENASTA~ŚLUB~ ~Pięknego Sieniawskiego 918 18 | Kładźcie sierpy, kupami do jedła siadajcie,~W kupach jedzcie, 919 1 | ciebie nadobna,~I uroda do jedlin wysokich podobna,~Lice do 920 14 | czerni; godzina jedna - nie jednaka.~Może być z pana żebrak, 921 20 | rówieśnic, wszystkie zażywamy~Jednakich zabaw, wszystkie za krasne 922 12 | Czyli nie każdy serce ma jednakie? Czyli~Co z oczu, to i z 923 16 | Sam tylko Orfeus był serca jednakiego,~Bo dufał mocnie bogom, 924 2 | Aż się wszyscy obeszli jednakim śpiewanim.~Pierwszy~Cnej 925 20 | Boska krew z tobą idzie pod jedne zasłonę.~Nie masz jej równie, 926 5 | trupie położyć.~Alkon~Nie jednejeśmy matki i nie jednej żądze:~ 927 13 | spania jej nie psujcie!~Śnie! Jedni cię do śmierci czarnej przyrównają,~ 928 9 | Dobrze Alcydes mawia, bo jednoż staranie~O małym, a z wielkiego 929 13 | wrzeciona nić z palca puszczała,~Jedwab nie będzie taki. U ciebie 930 1 | perłom, miękkiemu włosy jedwabiowi.~Dziś cię co żywo chwali, 931 16 | która jadowity~Umysł pod jedwabnymi stówki ma zakryty.~Przetoż 932 1 | ucieszne kozy, ma trzodo jedyna!~Tu, kędy to zarosła poziema 933 13 | do domu wracała,~Bo, jako jedynaczce, matka folgowała.~W ten 934 8 | Bóg błogosławi.~Dziewka~Jedynaczkam u ojca, u ojca starego,~ 935 18 | podsłuchała~Za ścianą, jako jędza do nas przybieżała.~Ni z 936 18 | jedła siadajcie,~W kupach jedzcie, po chróstach się nie rozchadzajcie.~ 937 2 | wszystkich wyliczy?~Picia, jedzenia wielki dostatek dawano,~ 938 3 | wisiały.~Rzucą się nań i jegoż własnymi wieńcami~Imą więżąc, 939 18 | ją katuje. Za głowę się jęła~Nieboga. Przez łeb ją ciął, 940 12 | się widziały. Czyliś na jelenie~Z myślistwem jeździł? Wami, 941 9 | wrzasnęły straszliwym,~Bydło jęło grześć ziemię, owce powieszały~ 942 5 | pieniądze.~Co on dba, byle jeno swych bytów zażywał,~Babkę 943 18 | rozegnała,~Nam, cośmy pozostały, jeść przedsię nie dała.~Pietrucha~ 944 15 | Palę to ususzone liście jesionowe.~Jako liście spłonęło, ani 945 2 | i prowadź przez dzięki.~Jeśliby płakał, strzeż się; płacz 946 10 | wiek się mój nie strawił,~Jeślim na łąkach kwiatków tylko 947 7 | bracia sobie byli,~Lecz jeśliście się już tak na to usadzili,~ 948 8 | Dafnis~I ja w tej liczbie jestem, i jam jeden z wiela,~Co 949 16 | Trytonowi.~W jego państwie jesteśmy, on morzem kieruje,~Ten 950 13 | Spać we dnie gospodyniej. Jeszcze-ć się nie dała~Znać czeladka; 951 15 | miary!~Mam facelit od niego. Jeszczem panną była,~Tańcował ze 952 13 | ręku ledwie dojrzeć było.~Jeszcześ nam przyśpiewała! Przyznać 953 3 | Źle do ciebie, zły ojcze, jeździć było w swaty.~Zły ojcze, 954 6 | kamień mszejąc leży,~W jezierze woda stoi, rzeka zawsze 955 16 | śpiewa, co przyniosą do języka śliny.~Licydas~Co często 956 9 | swe pokryli?~A iż ludzkie języki przedsię nie próżnują,~W 957 3 | wszystkim badać,~Kto skrzętny i językiem nie umie ten władać.~A język 958 6 | kozłowie.~Tityrus~Piękna jodła na górach, jawor w gęstym 959 3 | jako syn niezwyciężony~Jowiszów świat przejeździł i na wszystkie 960 11 | łowy zaprawują,~Z młodu juńcom do jarzma karku nadłamują.~ 961 20 | tu świt, nie tu jeszcze jutrzejsze zaranie.~Ale jeśli więc 962 12 | dlatego tak tu wychowała.~Jużeście w stadle świętym, wszyscy 963 7 | Naprzód przemogły, że się kajać poczynały,~Poty m i do starszych 964 10 | Miejcie pamiątkę tego, aby się kajała~Setna po tym i mieście szanować 965 19 | bujne posiali jęczmiony,~Kąkol brzydki panuje abo owsik 966 3 | jako miała~Pełną garść kalin, twarz mu nimi popisała.~ 967 4 | i w nocy.~Dusza twoja z kamienia kędyś się urwała.~Słuchaj, 968 14 | drzewiane zgorzały,~Tam potym kamienice murowane stały.~Czasem Pan 969 1 | uciekają, szemrząc, przez kamienie,~Tu wyniosłe topole, lipy 970 10 | wystawiona,~Pod nią jama kamieniem żywym usklepiona.~Z wierzchu 971 6 | łąkę, rybki w nim igrają,~Kamyczki malowane w wodzie się błyskają,~ 972 6 | namniej nie słuchają;~A kania co raz z jednym do góry 973 9 | dół; zginęli dawni dobrzy kantorowie,~A miasto nich leda kto 974 10 | rzecz pewną wiedziała,~Do kąpieli panieńskiej z sobą wam kazała.~ 975 12 | waszych w obyczaju miano.~Kapłanie, gotuj stułę. Zbladłeś nam, 976 17 | wdowi.~Soboń~Koźlęta mi w kapuście poczyniły szkody,~Szpacy 977 10 | urąga, żaden nie ujdzie karania -~Ale żem z was początki 978 14 | Pan Bóg nawiedzi abo za karanie,~Abo chcąc wzbudzić więtsze 979 15 | go poznali.~Będzie lepszy karany. Witać się go godzi,~Ale 980 18 | grzeszę, ona nie na swój karb czyni,~Ale wszystek dom 981 18 | wszystka czeladź śmiała.~A w karczmie abo w tańcu ptak jej nie 982 11 | Z młodu juńcom do jarzma karku nadłamują.~Na początku należy! 983 9 | owce mają~Pasterze, dobrą karmią duże psy chowają.~Małym 984 6 | Ja tu, czekając na cię, karmię się nadzieją.~Na mnie to - 985 12 | sroga Dyjanna w surowej karności~Drużynę swoje chowa, ale 986 10 | szkody,~Jako ja teraz biorę i karzę się wami,~I wolę nad pustymi 987 13 | wiele zleciało?~Abo wam miło kąsać białe, miękkie ciało?~I 988 7 | kładąc na trawie.~Linces z Kastorem oba ku marsowej sprawie~ 989 7 | z ziemie chciał dźwignąć Kastorowe ciało.,~Z tyłu Polluks oszczepem, 990 15 | nie ma żadnej miary!~Warz kaszę na podołku. Dobra się rzecz 991 12 | trwogi miłość i w każdy kąt ucha~Przykłada; raz ją bojaźń, 992 10 | na was wszyscy palcem z kątów ukazują~Abo się strzegą, 993 18 | wyrozumie.~Patrz, jako ją katuje. Za głowę się jęła~Nieboga. 994 14 | to pożar i na wszystkie kąty~Rozsypał się, a płuży już 995 4 | o tym śpiewali.~Baty~Nie każ na hardą i nie śmiej się 996 12 | sroczce zawsze wierzą~I nie każą się kwapić kucharzom z wieczerzą.~ 997 17 | się dowi~Pan tego, będzie kazał sobie za swe płacić.~I tak 998 19 | słowy,~Jakie płacze kwiliła; każde miejsce brzmiało~Narzekaniem, 999 19 | zawołanie~Sprawiło to i z każdym jego zachowanie.~I lubo 1000 12 | mnoży,~Niezgoda wszystko kazi i domy uboży.~Panno, miej 1001 16 | tego wieczne prześladują kaźni.~I tyś niewiele wzięła z