| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Szymon Szymonowic Sielanki IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Sielanka
1002 7 | baczenie ubogie.~Wszędzie tam, kędykolwiek żywię nie zachcecie,~Żon 1003 19 | i wesołe kraje.~Teraz, kędyśmy bujne posiali jęczmiony,~ 1004 2 | żartuje i kąsa.~Włoski ma kędzierzawe i pogląda śmiele,~Twarzyczka 1005 2 | czynisz wielkie rany”.~Wtóry~Kiedym spał, piękna Wenus widzieć 1006 13 | nędze nie uczuje!~ ~Pomnisz, kiedyśmy byli pospołu na żniwie,~ 1007 13 | nam niechaj błogosławi.~I kiedyż ten dzień będzie, gdy nas 1008 9 | bywa: i twarda kryga na kieł bierze;~Złe i miękkie wędzidło. 1009 19 | odpusty pójdziem, lubo na kiermasze,~Wszędzie cię wspomieniemy 1010 16 | państwie jesteśmy, on morzem kieruje,~Ten tylko rad pomaga, kto 1011 13 | czynisz, roście w tym tu gaju~Kijań na cię; koniecznie weźmiesz 1012 17 | bezecnym udali,~A Tatarzyn kilkakroć co rok sioła pali.~Symich~ 1013 14 | bywało~Sto obory, dziś ledwie kilkoro zostało.~Co ludziom, to 1014 4 | bywała?~Miłko~Nie bywała: po kimże chłop prosty ma tużyć,~Który 1015 18 | prosięta,~Ani się gęsi, ani się kiwały kurczęta.~Wszystko ginie 1016 7 | Zrzucając zbroje z ramion i kładąc na trawie.~Linces z Kastorem 1017 7 | nieprzyjaznego,~Już pałasz do pochew kładł, jako po wygranej.~Lecz 1018 18 | na twój grzbiet groziła.~Kładźcie sierpy, kupami do jedła 1019 7 | wami?~A rzekę, będą jeszcze kłaniać się z pannami;~Gdyż to wam 1020 20 | wyczyta, idąc w tę dziedzinę:~„Kłaniaj się, gościu, drzewo to jest 1021 3 | wodził, a oni darmo się kłaniali,~A nigdy nic od niego nie 1022 2 | przebieracie; wszak się wam kłaniano,~A ledwie, iż tak rzekę, 1023 19 | twymi~Będziemy imię twoje kłaść miedzy świętymi.~I staną 1024 10 | wrastała.~Chciała rękami klasnąć, jako się rękami~Zaniosła, 1025 9 | czeladź trzymają gorzej niż w klastorze,~Przedsię co rok bywają 1026 11 | ani złoto, ani~Świetnych klejnotów promień serce tak urani.~ 1027 20 | wieńcu różanym: i wzajem kleskały~Rękoma, i - jąwszy się - 1028 12 | I taniec prędki wiodą, i kleszczą rękami.~Zabawmy oczy tańcem, 1029 15 | w jej piersiach ogniste kleszcze utapiają,~Niech jej plugawe 1030 12 | taniec pięknym kołem,~Tobie kleszczemy. Czyli ty nie słyszysz tego?~ 1031 12 | przyjacielem smaczne i w kłopocie.~Trzecia para~Nie dumaj 1032 13 | Amintas. Miłość ma swoje kłopoty.~Licydas do Likory, ta trochę 1033 4 | Rozstawcie snopy, bo tak kłos ziernistszy bywa.~Kto młóci, 1034 2 | rośmiawszy się: „Mój synu kochany!~I tyś maluchny, ale czynisz 1035 18 | i w komorze,~Ani biednej kokoszy obaczysz we dworze.~Oluchna~ 1036 11 | być mogą hamowane~Szalone koła z przykrej góry rozbieżane.~ 1037 12 | już kołacze dają,~A przed kołaczmi panie nadobne śpiewają~I 1038 12 | a może rzec śmiele:~Bez kołaczy jakoby nie było wesele.~ 1039 16 | dawali.~W ten czas Jazon do Kolchów młódź grecką prowadził,~ 1040 10 | poświadczyła.~Ale kiedy już na was kolej przychodziła,~Czyście nie 1041 6 | wiosnę poziemeczki, zimie do komina,~A kiedy mię Jagienka piękna 1042 19 | Dobra drużyna ze mną przy kominie siędzie;~Jeśli lato, stół 1043 13 | miękkie ciało?~I ciebie tu, komorku, zła śmierć posadziła!~Ukąsiłeś, 1044 18 | obaczysz we dworze.~Oluchna~Z komory ręka nosi, diabeł tam nie 1045 18 | i w chlewiech, ginie i w komorze,~Ani biednej kokoszy obaczysz 1046 17 | cały dzień, w nocy przykra komorzyca,~U wody się bój węża, jaszczurki 1047 12 | biały,~Ani słoneczko jasne. Komuż do wesela~Przyść może, gdzie 1048 13 | Boże, niech się nade mną kona Twe przejrzenie!~Lekko, 1049 19 | patrzała~I sama ledwie zaraz konać nie poczęła,~Taki żal srogi, 1050 19 | brała,~A Testylis na twoje konanie patrzała~I sama ledwie zaraz 1051 12 | umyśliła.~Żadna rzecz się nie kończy, gdzie rozmysłów siła.~Panno, 1052 12 | wjeżdża we wrota,~Już z koni pozsiadali; wszystko się 1053 11 | zabawy,~Przed wszystkimi i konia ochotniej doskoczyć,~I przystojniej 1054 20 | królewicze! Ochotnie pryskały~Konie twoje, gdy z tobą w ten 1055 11 | go ani pole~Widywa, ani koniem krąży w równym kole,~Już 1056 4 | brodo miła,~Nie darmoś to konopie tak bujno puściła.~Posłuchaj 1057 7 | wydaje~Jakoby ręką ludzką kopca sypanego,~Powiadają to być 1058 1 | Lice do mleka z różą, wargi koralowi,~Zęby perłom, miękkiemu 1059 18 | Ty go słówkiem, a on cię korbaczem namaca.~Pietrucha~Dobrze 1060 3 | przypomniał, jako skrzętną Koronidę~Chciwe oko do paniej przywiodło 1061 Ded| WOLSKIEMU~MARSZAŁKOWI NADWORNEMU KORONNEMU~KRZEPICKIEMU STAROŚCIE~PANU 1062 5 | Aby wprzód z przyjacielem korzec zjadła soli~Ani mu, nim 1063 10 | chciała~Ruszyć nogą, a noga w korzeń już wrastała.~Chciała rękami 1064 14 | nie wyrąbano, znowu się z korzenia~Puszczały; jam się musiał 1065 3 | Bezdenną, a prace swej korzyści nie macie.~Bodaj i ta niedługo 1066 14 | świat ten stanął: szkody z korzyściami~Mieszają się. Dziś słońce, 1067 4 | zboże lepsze do wywiania.~Kosarz ma wstać z skowronkiem, 1068 4 | trwała?~Miłko~Wejże tego kosarza, jako chytrze z nami~Obchodzi 1069 4 | gdy on śledzie,~Dobremu kosarzowi znój nigdy nie będzie.~Najlepszy 1070 4 | KOSARZE~Miłko, Baty.~ ~Miłko~Kosarzu, robotniku dobry, co-ć się 1071 13 | się przyśniła~Neera, że w kościele ze mną wespół była.~Była 1072 16 | ku Tysyskim Górom,~Gdzie kościół starożytny Artemidy leży,~ 1073 19 | bogom kosztowne budował kościoły,~Za niego pełne gumna, za 1074 13 | Abo się zamyśliwa, a przy kosie stoi,~Prędzej w palec zawadzi? 1075 4 | inszych do swej mocy,~Bo ty kosisz nie tylko w dzień, ale i 1076 8 | się ust moich dotknął tą kosmatą brodą.~Dafnis~Płóczesz usteczka 1077 6 | Kozy, Dametas capy i owce kosmate.~Oba młodzieńcy, oba w leciech 1078 13 | starości nędze nie uczuje!~ ~Koso, palec to! Czyli kto zaloty 1079 16 | do pisanych; a z małych kostyrek~Potym się wychowają wielcy 1080 16 | Potym się wychowają wielcy kostyrowie:~Tarnek się z młodu ostrzy, 1081 8 | niezbyty.~Potym poszedł do koszar, a już bydło była~Pilna 1082 17 | Mówił, że się pustoszą lasy koszarami,~I to, że ich na przez rok 1083 19 | wody dobytek w tamte dni kosztował,~Ani się trawy tykał, wszystkich 1084 16 | Natychmiast chętny Jazon kosztownej roboty~Oddał mu na ofiarę 1085 20 | przedniejszych domów; każda ustrojona~Kosztownie, każda warkocz w złoto zapleciona,~ 1086 1 | przypłodzi.~Tu koło mnie kóz tysiąc; mleka mam bohato,~ 1087 6 | głowie;~Obejrz się, co z kozami działają kozłowie.~Tityrus~ 1088 1 | dzień wysysają~Dwie dojne kozie, a te chowam samej tobie,~ 1089 6 | Twój kozieł i z nim czterej koziełkowie młodzi.~Ale-ć go nie inaczej 1090 6 | ani się godziło.~Wziąwszy kozła, tamżem je zostawił pod 1091 3 | byś jadał;~Ale ty wszędzie kraczesz i sroki cię znają,~I psi, 1092 14 | polach, coście mię w lesiech kradali!~Przymierze ze mną macie: 1093 2 | dziecinę, gdy miód z dzieni kradła,~Pczółka nielutościwa w 1094 7 | słowy pięknymi zmamili.~Kradzież to, nie małżeństwo, zdrada, 1095 6 | zapadnie wieczorem.~Nie kraść, nie zbijać idę, ale gdzie 1096 11 | mowy dotkliwe;~I one piękną krasę i oblicze śliczne~Poszpeciły 1097 20 | Jednakich zabaw, wszystkie za krasne się mamy,~Ale gdy której 1098 6 | lipa wpośród dworu,~Ale gdy krasny Dafnis stanie między nami,~ 1099 11 | pole~Widywa, ani koniem krąży w równym kole,~Już i przed 1100 7 | oszczepy stalone~W ręku kręcąc i złotem puklerze sadzone.~ 1101 15 | mój nie ma żadnej miary!~Kręcę wrzeciono. Jako wrzeciono 1102 15 | wrzeciono. Jako wrzeciono się kręci,~Bodaj go tak kręciły moje 1103 15 | się kręci,~Bodaj go tak kręciły moje szczere chęci,~Bodaj 1104 16 | przesadzać.~Onegda, gdyśmy grali kręgle przy ostrowie,~Minął nas, 1105 1 | albo niewiele cię znano,~I krępą, i Cyganką czarną przezywano.~ 1106 20 | pojmujesz za żonę,~Boska krew z tobą idzie pod jedne zasłonę.~ 1107 5 | gdy już nogą w grobie.~A krewni co do tego?~Perot~Do tyła 1108 2 | wstydu niewiele.~Ręczynki ma króciuchne, lecz nimi szeroko~Zasiąga 1109 9 | władać i wojnami.~Apollo krokodyla srogiego położył,~Apollo 1110 7 | sypanego,~Powiadają to być grób króla Afarego,~Który na tych tu 1111 20 | zawsze będzie.~Szczęśliwy królewicze! Ochotnie pryskały~Konie 1112 16 | gniewne bogi.~Dla ciebie, cna królewno, znowu wicher srogi~Uderzył; 1113 11 | kwapliwością cnego Adonina~Utyrała, królewny cynirejskiej syna,~Któremu 1114 4 | ulubiona.~Gdybym miał skarb królewski abo złote bani,~Stalibyśmy 1115 3 | zgubiła.~Po co, śliczna królowa, dufasz w chytre czary?~ 1116 13 | gdzie Likorys śledzie,~I kropla tam nie zginie, i nie zadojone~ 1117 6 | kwiatki perłowymi oblała kroplami,~Takie łzy z ślicznych oczu 1118 16 | uderzają,~Piany się kręcą, krople pod niebo pryskają,~Okręt 1119 15 | ziemię, niech na jej twarz krosta tak wysiada,~Niech ją wrzody 1120 7 | zapragnęło,~Puśćmy to w krótką. Niechaj Idas, mój rodzony,~ 1121 12 | cieszy otucha.~Czyli cię krotochwile jakie zabawiały?~Nam tu 1122 10 | długi nie zabawił,~Jeśli na krotofilach wiek się mój nie strawił,~ 1123 14 | Zostańcie tu, ucieszne moje krotofile,~Zostańcie, me zabawy, me 1124 13 | była~I Likorys namyślnie u krów się bawiła.~ 1125 3 | na koniec odziała.~I tyś, kruku, przed laty pięknym ptakiem 1126 11 | zbroi,~A wielkich bohatyrów krwi wszystko przystoi.~Bo kogo 1127 9 | Tyrsis~Tak to bywa: i twarda kryga na kieł bierze;~Złe i miękkie 1128 7 | idzie, i niesława;~A kto w krygach ma żądze, kto na swym przestawa,~ 1129 10 | także krynicę najdziesz kryształową.~Zdrój mądrym myślom służy 1130 2 | A Kupido z krzaczka na krzaczek przelatuje.~Potym rozgniewawszy 1131 2 | bełciki gotuje,~A Kupido z krzaczka na krzaczek przelatuje.~ 1132 18 | się pieścić z mową;~Świni krząkać, a babie przystoi trząść 1133 17 | bój węża, jaszczurki przy krzaku,~Mnie przy chróście. Co 1134 1 | puścił woły wyprzężone,~I pod krzami ucichły jaszczurki zielone,~ 1135 17 | pośmiech tylko udziałała,~Bodaj krzemienie gryzła, w pokrzywach sypiała.~ 1136 Ded| MARSZAŁKOWI NADWORNEMU KORONNEMU~KRZEPICKIEMU STAROŚCIE~PANU SWEMU MIŁOŚCIWEMU~ 1137 17 | Słowiku, mój słowiku, co w tym krzu różanym~Od pułnocy mię budzisz 1138 2 | rączka opuchła. Od bólu krzyczało~Niebożątko i z płaczem do 1139 2 | Jako Minerwa surmę i dudkę krzykliwą,~Merkury wdzięczną lutnią, 1140 17 | polatujesz,~I garłeczkiem krzykliwym wdzięcznie przepierujesz.~ 1141 6 | trafunku przypadłem tam na nie.~Krzykną: ,,Sam do nas, Mopse! Z 1142 10 | tudzież dogoniła.~„O złe, krzyknęła głosem, o zapamiętałe!~O, 1143 7 | najdziesz szczętu namniejszego.~Krzyknie sława, rzuci się, co żywo, 1144 18 | nim pokój. Co się często krzywi,~Złomić się może, przyjdzie 1145 13 | Likory, ta trochę patrzyła~Krzywooko, lecz dobrą gospodynią była.~ 1146 9 | stado moje pojrzał okiem krzywym,~Zaraz koźlęta głosem wrzasnęły 1147 3 | gwiazdami niebo osypane,~Czemu księżyce biorą w światłości odmianę.~ 1148 18 | swoimi oświecasz~I wzajem księżycowi noc ciemną polecasz,~Jako 1149 15 | szkodę gotuje.~Świadczę tobą, księżycu, że mię żal przywodzi~Do 1150 3 | piosnki wymyślał niegdy kształtem nowym~Apollo, gdy za bydłem 1151 11 | ugładziła~I ozdobą przystojną kształtnie udarzyła.~Trudno sądzić, 1152 11 | wespół nadzieja stokrotna,~Którą-ć na potym odda z lichwą chwila 1153 10 | stanęłyście zaraz. Jeszcze któraś chciała~Ruszyć nogą, a noga 1154 12 | powiedz, gdzieś latała,~Z któryjeś strony goście jadące widziała?~ 1155 2 | nim strzałki gęsto tkane,~Którymi i mnie samej nie raz zadał 1156 2 | okolicy~I postronnych niemało; któż wszystkich wyliczy?~Picia, 1157 18 | a stroić po domu fasoły,~Kucharkom łajać. Z pustej nie wyjdzie 1158 12 | długiemu obiadowi łaje.~Niech kucharze potrawy dziwne wymyślają,~ 1159 12 | wierzą~I nie każą się kwapić kucharzom z wieczerzą.~Sroczko, umiesz 1160 2 | i gołe ciałko, ale, myśl kudłata,~Skrzydełkami jako ptak 1161 8 | Zadusisz mię! Złe z tobą kuńsztować,~Krowy by tobie, a nie panienki 1162 13 | śpiewał, a już sieczki wielka kupa była~I Likorys namyślnie 1163 18 | kupami do jedła siadajcie,~W kupach jedzcie, po chróstach się 1164 18 | groziła.~Kładźcie sierpy, kupami do jedła siadajcie,~W kupach 1165 14 | Wontona~Nie ogląda drużyna w kupę zgromadzona.~Zostańcie tu, 1166 2 | Byście się jedno na tej kupi nie sparzyli!~Kiedyście 1167 2 | Cyprydę i miłości dawcę - Kupidyna.~A wtym czterej śpiewaków 1168 11 | pieśni w ucho mu wlewają~Mali Kupidynowie, abo mu błaznują,~I sen, 1169 11 | Jakowe na obraziech piękne Kupidyny~Malują abo inszych gładkich 1170 2 | dadzą; on zacznie o małym Kupidzie,~Także o matce jego, nadobnej 1171 17 | taneczka, a ja-ć go więc kupie,~A ty mnie... lecz podobno 1172 13 | pola przyległe,~A gdy do kupy zgania owce swe rozbiegłe,~ 1173 18 | się gęsi, ani się kiwały kurczęta.~Wszystko ginie i w chlewiech, 1174 15 | Pal te żyły, a mów tak: „Kurczycie się, żyły,~Bodaj się tej 1175 15 | tej łotryni członki tak kurczyły,~Jako się ta nieboga w sercu 1176 6 | musi.~Tityrus~Już pierwsze kury piały, już i wtóre pieją,~ 1177 11 | Tarcz okaże i znaczną bojową kurzawę.~Ty będziesz niewymownych 1178 Ded| czeka, żem się pióry~Małymi kusił o wierzch niedostępnej góry?~ 1179 2 | być ptak niemały.~Pocznie kuszę napinać, bełciki gotuje,~ 1180 11 | w tej mierze.~Bowiem swą kwapliwością cnego Adonina~Utyrała, królewny 1181 11 | radę widzi,~Dopiero się kwapliwym umysłem swym brzydzi.~Chciałaby 1182 18 | Jedno sowa. Ogórki wczora kwasić chciała;~Tak to robiła, 1183 18 | do nas znowu przystępuje,~Kwaśno patrzy, z nahajką na nas 1184 6 | Basi,~I różą, i gwoździki kwiatem swym zagasi.~Dametas~Lecie 1185 11 | przyzwoite,~Z rozlicznych kwiecia smaki co lepsze zbierają~ 1186 17 | I tobie oplatano wonnym kwieciem rogi.~Pieśniami brzmiały 1187 19 | rozwodziła słowy,~Jakie płacze kwiliła; każde miejsce brzmiało~ 1188 1 | też na gęślach i o dwojej kwincie,~Jako więc na aktejskim 1189 3 | ptakiem bywał,~I białością z łabęćmi dobrze porównywał.~Język, 1190 11 | bo po szkodzie.~Snadź by łacniejsza rzece, która morskiej wodzie~ 1191 8 | Dziewka~Kto myśli o czym, łacno wszystkiemu dogodzi.~Co 1192 16 | Aliskie i meliskie do nich się łączyły.~Niedługo się ucieszy, kto 1193 13 | czyń jej sen wdzięczny, łagodny!~Pozwalam ci i włosy obwionąć 1194 7 | Często go starzec słowy łagodnymi prosił,~Często fukał i gromił, 1195 16 | gdy swoją cytarą Orfeus łagodził,~Bezpiecznie rączy okręt 1196 12 | unosiły,~Aż cię na koniec łaja właściwą skarmiły.~Pełna 1197 18 | po domu fasoły,~Kucharkom łajać. Z pustej nie wyjdzie stodoły,~ 1198 18 | stronę.~Potym wszystkim łajała, drugie rozegnała,~Nam, 1199 12 | jakeśmy wam częstokroć łajały,~Jako często zabawy wasze 1200 6 | Tityrus~Strużek bieży przez łąkę, rybki w nim igrają,~Kamyczki 1201 11 | zamyślania swoje Wenerze zlecała.~Łakoma rzecz uroda; ani złoto, 1202 7 | przytaczał przykłady:~Jako oczy łakome siła ludziom szkodzą,~Jako 1203 11 | swe trapiła!~Co za lamenty lała, co za narzekania,~Co za 1204 10 | żem ja tu z was gałązki łamała,~A z nich długie piszczałki 1205 11 | tłuczenia piersi i ręku łamania!~Ani ubiory, ani szata żadna 1206 19 | wiadome dąbrowy,~Jakimi ona lament rozwodziła słowy,~Jakie 1207 11 | serce swe trapiła!~Co za lamenty lała, co za narzekania,~ 1208 16 | czarami odmienia~I chowa na łańcuchach twardych przykowane~Raz 1209 19 | Miedzy bydłem pasą się łanie nielękliwe.~Czasy wesołe 1210 14 | sikora na lepie, tak mysz w łapce ginie.~ ~Pańko~Kto na swym 1211 11 | mu przynosiły zwycięstwa łaskawe,~Kiedy okryje pola pogańskimi 1212 10 | nie zmarszczona i umysł łaskawy?~Miejcie pamiątkę tego, 1213 3 | lasy im się odzywają,~A lasom się wokoło góry sprzeciwiają.~ 1214 17 | odjęli.~Teraz bronią do lasów. Siła drzewa padnie~Na każdy 1215 3 | grubymi.~I teraz, gdybyś cicho latał, cicho siadał,~Mniej byś 1216 12 | ty mówić, powiedz, gdzieś latała,~Z któryjeś strony goście 1217 2 | po wszystkich biesiadach latały.~Muzy cichej muzyki nigdy 1218 13 | wszystko na mieścu położyć.~Ława zawsze chędoga, pomylę naczynie.~ 1219 7 | mówił, ale na wiatr słowa~Leciały i nic wdzięku nie odniosła 1220 6 | acz wiekiem był nie barzo leciwy;~Atoli harda Neta trafić 1221 18 | chce wskórać, sadzi się na ledzie.~Oluchna~Nie wiedziałam, 1222 15 | robaki~Zbiera, a w gnojach lega z lichymi żebraki”.~Zadzwoniło 1223 13 | ona u gęstej leszczyny~Legła w chłodzie na trawie i smaczne 1224 19 | żywa krynica hojne wody leje,~Tak z ust jego płynęły 1225 14 | Darmo, przezorny Purze, lejesz hojne zdroje!~Już nie będą 1226 8 | Dafnis~Na kożdy raz swoje się lekarstwo najduje:~Jest Dyjanna, co 1227 16 | brzegiem wieszają,~Pod czas w lekkiego ptaka pióra odmieniają.~ 1228 18 | Oluchna~To prawda. Niedawnośmy len w dworze czesały,~On stał 1229 11 | przysmaków rozlicznych~Nie leniąc się przynosić do jego ust 1230 2 | było.~Morson~Dobrze tak na leniwe, a teraz kto inny~Tak grzeczną 1231 11 | stąd ucieszył, kto nazbyt leniwie~Szedł za chęcią, abo kto 1232 17 | Siadasz osobno, aż cię chytry lep ułowi:~I mnie, nędznicę, 1233 14 | pajęczynie,~Tak sikora na lepie, tak mysz w łapce ginie.~ ~ 1234 12 | kołacz, dla ciebie będzie coś lepszego,~A ty pamiętaj zażyć fortelu 1235 3 | potopem psował,~Dwoje tylko lepszych dusz przy zdrowiu zachował.~ 1236 17 | Ułapiłem wiewiórkę wczora na leszczynie,~Niech każdy wie, że ją 1237 13 | chróścinie, ona u gęstej leszczyny~Legła w chłodzie na trawie 1238 6 | mnie płakała.~Tityrus~Wilk leżąc nie utyje, kamień mszejąc 1239 19 | Gdyś ty, Dafni, na marach leżał, ani gnano~Bydła na paszą, 1240 14 | moja, o straży stateczna!~Leżcie i spicie, żadna trwoga niebeśpieczna~ 1241 18 | ona z czarami~Wstanie i leże, wszystka diabłowa z nogami.~ 1242 7 | Raczej, niżby martwymi mieli leżeć w ziemi.~Wielki swar trzeba 1243 8 | dzień zarany.~Dafnis~Tu li jutro pożeniesz czy na inszą 1244 16 | okręt zapędziła~I wparła na libijskie nieprzebyte brody,~Gdzie 1245 5 | Widziałem, gdy i zmarski z lica wymuskała,~I z siwych włosów 1246 9 | twe dobrze obławia.~Na co liche zające lub sarny bijają?~ 1247 11 | Którą-ć na potym odda z lichwą chwila wrotna.~ 1248 15 | Zbiera, a w gnojach lega z lichymi żebraki”.~Zadzwoniło mi 1249 16 | Licydas~Menalkas~Nie zawżdy, o Licyda, nie zawżdy do gałek!~Pod 1250 13 | Tak Amintas. Zaloty zasię Licydowe,~A był to prosty najmit, 1251 8 | żadnego.~Dafnis~I ja w tej liczbie jestem, i jam jeden z wiela,~ 1252 7 | tam u rodziców cnych cór liczby mnogie~Ani w urodę, ani 1253 17 | z tobą w równią się nie liczę.~Tyś mistrzem na to, ja 1254 16 | Że rad nierad wypłynął na lilibską ziemię~I tam do śmierci 1255 7 | nie i wichrem nieskromnym~Linął z góry i strzelił piorunem 1256 7 | się do oszczepa, skoczy do Lincego,~A on, że się nie nadział 1257 7 | źle pragnąć cudzego,~Po Lincesie, jako mieć źle niepowolnego~ 1258 19 | Zimie przy ogniu, lecie pod lipami w chłodzie.~Dametas i Tityrus 1259 10 | żadnego,~Niegodne ani miewać liścia ozdobnego.~I kwiat wasz 1260 6 | jej podarki, kwiateczki z liściami~I piasek twój, głęboko płynąc 1261 4 | zaśpiewam, rym tylko dawny Litersego.~Cerero wielożyzna, zdarz, 1262 9 | pasterzom boskiej potrzeba litości.~Pierwsza strona~Apollo 1263 18 | Jakoby cię też żaba chropawa lizała.~Oluchna~Szczęście twoje, 1264 9 | gdy nabije zubrów albo łosi,~Albo dzikich świń, z wozów 1265 16 | sobie przychodzą,~I ptak lotem nie umknie, takim uderzają~ 1266 11 | drzewem złożyć miernie lub też lotne strzały~Z cięgłego łuku 1267 11 | Wpadając nieostrożnie w łowiech na źwierz srogi,~Zębem nielitościwym 1268 20 | Czyli cię gęste pełne do łoża posłały?~Wżdyś mógł trochę 1269 20 | panował,~I już z nią był w łożnicy, ledwie się zmierzknęło,~ 1270 4 | Nie tylko ślepi żebrzą, lśną ludzie w miłości.~Miłko~ 1271 Ded| ZALECIWSZY ETC.~ ~Cny Marszałku, luboś jest nie w lesiech schowany,~ 1272 1 | tęsknica;~Każdego swoja lubość, swoja żądza pędzi,~Każdego 1273 8 | świecie boicie?~Dziewka~A Lucyna (bez czego zabawy małżeńskie~ 1274 9 | kiermasz mieli? Było siła~Luda? Czy się już i ta niwa wyrodziła?~ 1275 7 | się ten wydaje~Jakoby ręką ludzką kopca sypanego,~Powiadają 1276 3 | dzielą się trojako:~Skąd ludzki rodzaj, skąd źwierz wszelki 1277 11 | żył jako długi kres wieku ludzkiego.~A to więc niech dla chełpy 1278 11 | wielki plon pożenię i bogate łupy,~Więźnie w tył powiązane, 1279 9 | Wtóra strona~Apollo gra na lutni, Pallas pięknie śpiwa,~Apollo 1280 1 | strapionych myśli uspokoić mogę.~Lwica za wilkiem bieży, za kozą 1281 1 | Śmiej się zdrowa, okrutnej lwice srogie plemię,~Potym, kiedy 1282 12 | pod nim koń chodziwy,~Koń łysy, białonogi, rząd na nim 1283 2 | Często od samej gęby i łyżka odpadnie.~Morson~Trudno 1284 14 | otrzeźwiały,~A mnie się łzami oczy tylko nie zalały.~Z 1285 17 | się na to przędą i czym lżejszym może~Odprawić, niech się 1286 6 | perłowymi oblała kroplami,~Takie łzy z ślicznych oczu Fillis 1287 7 | się kajać poczynały,~Poty m i do starszych głów jadem 1288 16 | rozumki kiedyś pomieszamy,~A, ma-li twarde włosy w głowie, wymacamy”.~„ 1289 8 | dogodzi.~Co czynisz? Nie macaj mię, kędy się nie godzi!~ 1290 17 | utracić,~Bo i urzędnik będzie macał swojej dziury.~Na ostatek 1291 4 | swoje narzekanie~Zachowaj do macierze, kiedy rano wstanie.~ 1292 9 | bogowie, a nawięcej jego~Macocha, gdy na grzbiecie lub zubra 1293 3 | Orfeowi,~Ani skała parnaska mądremu Febowi.~A on śpiewał, jako 1294 11 | świętobliwych~I do pięknej mądrości. Taki więc szczep nowy,~ 1295 18 | zabrnęła~Głęboko w rozum i tak mądrością pachnęła.~Musiałaś kędy 1296 16 | uchronił,~Battus nie barzo mądry; uwiodły go oczy~Do białej 1297 10 | najdziesz kryształową.~Zdrój mądrym myślom służy i pieśniom 1298 18 | przy niej siędziesz jako w majestacie,~A ona cię nadobnie będzie 1299 11 | jego głowie~Zechcą wesprzeć majestat swój możni królowie.~A gdziekolwiek 1300 11 | ogrodnicze roztropne szczepienie.~Majętność wielka w nikim serca nie 1301 9 | Pełne obory bydła, pełno majętności,~Ludzie zdrowi i w sile 1302 11 | potrzebuje,~Który dopiero węglem malarz narysuje,~A zaniedbanie 1303 7 | swar trzeba gasić szkodami małemi”.~To rzekł, a mowom jego 1304 11 | przynaszają.~Co wiekowi małemu i latom dziecinnym~Przyzwoitszym 1305 11 | pieśni w ucho mu wlewają~Mali Kupidynowie, abo mu błaznują,~ 1306 5 | nietrudno otrzeć oskominę,~A mało-ć też nie lepiej co raz drzeć 1307 6 | rybki w nim igrają,~Kamyczki malowane w wodzie się błyskają,~Ale 1308 2 | Mój synu kochany!~I tyś maluchny, ale czynisz wielkie rany”.~ 1309 10 | Stoicie równym rzędem, jeszcze maluchnymi~Rączkami żem ja tu z was 1310 11 | obraziech piękne Kupidyny~Malują abo inszych gładkich bogiń 1311 Ded| rozsądek czeka, żem się pióry~Małymi kusił o wierzch niedostępnej 1312 5 | młodej panny z starej baby;~A małżeńistwo nie barzo smaczne, gdy wiek 1313 3 | przeklęty!~I na toż uczyniony małżeński stan święty,~Aby nim nieostrożna 1314 11 | statecznych~I nie ulękł się zażyć małżeńskich praw wiecznych.~Nadobna 1315 8 | Lucyna (bez czego zabawy małżeńskie~Nie bywają) co czyni? I 1316 11 | dosyć udziałała.~Nazwała to małżeństwem. Czego nie czyniły~Insze 1317 7 | zmamili.~Kradzież to, nie małżeństwo, zdrada, nie wesele.~Aczem 1318 11 | męskie serca już dojrzałe,~I małżeństwy wystawia domy okazałe.~Atoli 1319 18 | Nie masz, jako przy mężu małżonka cnotliwa!~Ta i mężowi wierna, 1320 15 | topnieje,~A z cnotliwej małżonki niechaj się nie śmieje.~ 1321 2 | być tam nie zdarzyło,~A mam-li prawdę zeznać: i żal komuś 1322 11 | więc stoi świetny obraz marmurowy,~Gdy go pilnego mistrza 1323 9 | muzykiem się zowie.~I pieśni marne jakieś, nastrzępione słówki~ 1324 8 | rzecz całowanie, ale z tej marności~Są też swoje przysmaki, 1325 Ded| na wieki zostali;~Skąd i Maro, co męże, co wojny, co zbroje~ 1326 Ded| Cienką tę pracą zowę, ale Maronowy~Wysoki duch nie zniży się 1327 3 | śmiech wszystkich bogów, gdy Marsa sieciami~Przyrzucił Wulkan, 1328 9 | Dobrze idzie z rozumem i marsowa sprawa.~Pierwsza strona~ 1329 7 | Linces z Kastorem oba ku marsowej sprawie~W pośrodek wystąpili, 1330 Ded| PANU~MIKOŁAJOWI WOLSKIEMU~MARSZAŁKOWI NADWORNEMU KORONNEMU~KRZEPICKIEMU 1331 Ded| SŁUŻBY ZALECIWSZY ETC.~ ~Cny Marszałku, luboś jest nie w lesiech 1332 7 | ucieszają~Raczej, niżby martwymi mieli leżeć w ziemi.~Wielki 1333 18 | winszowanie.~Słyszysz, jakie Maruszce tam daje śniadanie?~A słaba 1334 12 | przedtym oddawano,~Toż i za matek waszych w obyczaju miano.~ 1335 17 | nagrodzi.~Jeszcze też żon nie mawa. Niechaj się ojcowie~Naszy 1336 1 | cały przykłoniła.~Tu jamy mchem odziane, tu debrze, tu cienie,~ 1337 19 | w sercu wzięła.~Trzykroć mdlała, trzykroć ją od śmierci 1338 12 | drogi?~Serce przez ciebie mdlało i te piękne progi~Pustkami 1339 11 | I żeście równe śmierci mdłego zagrodnika,~Kiedy go przy 1340 17 | mogę, lice mi blednie, a mdło duszy.~Symich~I mnie w tańcu 1341 16 | A ciebie jako wspomnieć, Medea niebogo?~Ach, niestetyż, 1342 3 | ta niedługo wzięła równą mękę,~Co przypsiągszy i ślubem 1343 16 | taniec prowadziły,~Aliskie i meliskie do nich się łączyły.~Niedługo 1344 2 | surmę i dudkę krzykliwą,~Merkury wdzięczną lutnią, Apollo 1345 9 | chróściny.~Pierwsza strona~Merkuryjus, o dzieci, małym ubłagany,~ 1346 11 | powierzono?~Czym ona bawi męskie serca już dojrzałe,~I małżeństwy 1347 7 | siła w Argu osiadłości~I w Messanie, wiele miast w achajskiej 1348 16 | zmieszane z piaskiem kręcą mętne wody.~A nawy abo w wirach 1349 9 | nieśmiertelne chwały,~Lub mężnych bohatyrów dzieje w uszach 1350 18 | siwieje.~Nie masz, jako przy mężu małżonka cnotliwa!~Ta i 1351 6 | ni Paraszki w domu~Nie miałem i nie było jagniąt zawrzeć 1352 2 | niemądry mniemając, że miało~Być co z niego, bo mi się 1353 11 | przypadków szczęście swe miarkuje.~I ty, cna panno, gorszej 1354 7 | osiadłości~I w Messanie, wiele miast w achajskiej dziedzinie,~ 1355 9 | wszystkiego on strzeże,~I miasta mają swoje baszty, swoje 1356 16 | postawił~W nabożnym kraju midskim, i obchody strojne~Wymyślił, 1357 17 | przestrzegają~Dobra pańskiego, a w miech sobie nabijają.~Wszystko 1358 7 | obchodzicie?~Co po tych gołych mieczach? Nam to poślubione~Wprzód 1359 7 | skoczyła~Do Polluksa i wnet go mieczmi okrywali;~A słudzy Polluksowi 1360 3 | żeglowania,~Ani zbrój, ani mieczów, ani wojen znano,~Ani praw, 1361 6 | Muszę-ć zawiesić dzwonek miedziany u szyje:~Tak ludzie bydłu 1362 10 | zmarszczona i umysł łaskawy?~Miejcie pamiątkę tego, aby się kajała~ 1363 Ded| trawił~I dzielność swą na miejscach okazałych stawił;~Te wszakże 1364 7 | bronią wygadza,~Upatrując po miejscu fortelu swojego.~Przytnie 1365 11 | drobniejsze lata i wiek jeszcze mięki,~I czekania dalekie, i zwłoki 1366 11 | dzielności,~Wszystko poległo w miękkich wczasach i gnuśności.~Ludzkie 1367 1 | wargi koralowi,~Zęby perłom, miękkiemu włosy jedwabiowi.~Dziś cię 1368 15 | się wosk topi,~Jako ziemia mięknieje, kiedy ją deszcz skropi,~ 1369 11 | toczyć,~I drzewem złożyć miernie lub też lotne strzały~Z 1370 11 | ubijały~Lub oszczepem do mieśca rzucić przychodziło;~Przed 1371 12 | stołu siadajcie,~W pośrodku mieśce pannie z panem młodym dajcie.~ 1372 10 | się kajała~Setna po tym i mieście szanować umiała.~Rozkazuję, 1373 13 | Wszystko w domu i wszystko na mieścu położyć.~Ława zawsze chędoga, 1374 6 | Dafni, niebaczny Dafni! Już miesiąc zachodzi,~Już puł nocy minęło, 1375 8 | nowiny~Czeka, dni idą rokiem, miesiącem godziny.~Dziewka~Kto czeka, 1376 15 | utapiają,~Niech jej plugawe mięso sobakom miotają”.~Pomóżcie 1377 2 | strzela~Strzałki i jako miesza z frasunki wesela.~I takem 1378 14 | stanął: szkody z korzyściami~Mieszają się. Dziś słońce, jutro 1379 11 | Wenus w zapalonym sercu się mieszała.~Bo acz wszystko po myśli 1380 4 | woła: „Daj pić”, zawsze mięszka w bagnie.~Urzędniku, nie 1381 9 | całe miasto, gdzie zbójcy mieszkają,~Co miedzy swym a obcym 1382 16 | ziemię~I tam do śmierci mieszkał, tam zostawił plemię.~A 1383 6 | inszą niwę orze,~Zórawie tu mięszkawszy odlecą za morze,~Teraz chmury, 1384 14 | barziej psuje,~Że doma nie mięszkiwam. Kto gospodaruje,~A na czeladź 1385 10 | owocu żadnego,~Niegodne ani miewać liścia ozdobnego.~I kwiat 1386 2 | czego mię Kupido nauczył, to miewam~W pamięci i dziś tylko o 1387 10 | jakim kto żył, zawsze był miewan za takiego.~ 1388 16 | że ty Orfeusa częściej miewasz w głowie,~Niżli, czemu się 1389 17 | prostaku?~Soboń~Zufała Erifila mijając mię wczora~Cisnęła na mię 1390 Ded| WIELMOŻNEMU PANU~JEGO MOŚCI PANU~MIKOŁAJOWI WOLSKIEMU~MARSZAŁKOWI NADWORNEMU 1391 3 | w pieśni swoje!~Chromis, Mikon i Mnazyl, małych chłopiąt 1392 19 | póki świat stoi, będą nie milczane.~Dafni, acz ziemskich zabaw 1393 20 | waszych poprawili~I potomstwu miłemu więtszą zostawili!~Już dobra 1394 4 | poranku robota niespora?~Baty~Miłku, nie przyrównywaj inszych 1395 8 | znikniesz przedsię przed miłością'~Żadna dziewka nie znikła 1396 Ded| KRZEPICKIEMU STAROŚCIE~PANU SWEMU MIŁOŚCIWEMU~SIMON SIMONIDES~NANIŻSZE 1397 4 | raczej śpiewali?~A ty więc o miłostkach swoje narzekanie~Zachowaj 1398 6 | Miłość. Gdzie cię miłują, miłować nie wadzi.~Dametas~Alfeu, 1399 16 | Menalka, że cię jak brata miłuję,~Wszakże wiedz, że cię o 1400 16 | grali kręgle przy ostrowie,~Minął nas, jakoby rzekł: «Wszyscyście 1401 13 | tam nie był, strawka cię minęła!~Tamże pędził Amintas na 1402 11 | piękny plastr słodkiego miodu napełniają.~Każda w myślach 1403 16 | pczoła z różnych ziół słodkie miody zbiera,~Tak wodzowi potrzeba 1404 15 | jej plugawe mięso sobakom miotają”.~Pomóżcie mi krzywdy mej 1405 3 | wielkiej matki przez głowę miotali.~K temu przydawał, jako 1406 11 | za myśli, co ją za chęci miotały?~Jako na wielkim morzu rozigrane 1407 2 | takem do frymarku przyszedł misternego:~Czegom Kupida uczył, zapomniałem 1408 16 | żaglami.~Przy tym wszystkie misterstwa, wszystkie swej nauki~I 1409 9 | strona~Zazdrość mówi: ,;Nie mistrz to, co po trosze śpiewa~ 1410 11 | marmurowy,~Gdy go pilnego mistrza ręka ugładziła~I ozdobą 1411 4 | kłos ziernistszy bywa.~Kto młóci, niech się strzeże w przypołudnie 1412 18 | jako baczę,~Chociaj ci nic młodego w pieluchach nie płacze.~ 1413 5 | nie pozbawią~Ani uczynią młodej panny z starej baby;~A małżeńistwo 1414 5 | że dotrzymała. Źle szaleć młodemu,~Ale kiedy się przyda oszaleć 1415 11 | choroby i wiek uwiędły w młodości,~A szczętu nie zostało dawniejszej 1416 9 | sprawa wywabiła?~Menalka~Młodsza się tam czeladka tańcem 1417 5 | pieniążki obrywał.~Więc o młodsze nietrudno otrzeć oskominę,~ 1418 7 | drugiej strony.~A my, jako to młodszy, ty swoją osobą,~Ja także 1419 10 | zwykło potykać~Młode od młodych, gdy się śmią do nich przymykać.~ 1420 7 | w pośmiech poszło onych młodzieńców staranie.~Na koniec mało 1421 6 | capy i owce kosmate.~Oba młodzieńcy, oba w leciech rówieśnicy,~ 1422 16 | sławie i świat będzie o mm wiedział.~Ani się tam zdarzyło 1423 3 | swoje!~Chromis, Mikon i Mnazyl, małych chłopiąt troje,~ 1424 11 | baczenie~Aby jej ponosiło tym mniejsze zelżenie,~Puściła wieści, 1425 17 | nosiły,~I już dzieci, jak mniemam, w poły dokarmiły.~Pójdę, 1426 16 | spokojnemu pochodzą z zazdrości.~Mniemasz, że w staroświeckich piosneczkach 1427 7 | rodziców cnych cór liczby mnogie~Ani w urodę, ani w baczenie 1428 2 | pieśni, a stada mu zatym~Mnożyły się i słynął pasterzem bogatym.~ 1429 3 | tym? Wszystkim jego była~Moc straszna, a samego domowa 1430 16 | serca jednakiego,~Bo dufał mocnie bogom, a oni też jego~Nie 1431 15 | nie wiem, czym się bawi.~Mocny żołądek, który żal takowy 1432 16 | Pomiął o tym Orfeus i naprzód modłami~Wiatry błagał, że okręt 1433 11 | Zewsząd usłyszy w niebo modlitwę życzliwą:~Aby wiecznie zaznawał 1434 11 | więc też i bogini~Cudze modlitwy głuchym uchem omijała,~A 1435 11 | Niżli miłość! Łacniej być mogą hamowane~Szalone koła z 1436 1 | ten napis niesie wyniosła mogiła:~„Fillis sroga nędznego 1437 19 | święte kości chowasz, cna mogiło!~Mnie i dziś, i każdy dzień, 1438 10 | nieskończone,~Ale życia mojego skoro czas przeminie,~Inszy 1439 1 | żądza pędzi,~Każdego swój mól gryzie, swoja nędza swędzi.~ 1440 6 | Krzykną: ,,Sam do nas, Mopse! Z naszymi tu chodzi~Twój 1441 3 | gościa, sąsiedzi wzajem się mordują,~Złe macochy pasierbom truciny 1442 9 | swym dosięże!~Tam bydło morem, zboże złym gradem polęże.~ 1443 16 | zwyciężał przygody.~Orfeus morskie burze i wodny szturm srogi,~ 1444 11 | łacniejsza rzece, która morskiej wodzie~Bieg swój zmiesza, 1445 2 | Bierz tajstrę i maczugę, mój Morsonie drogi,~A jeśli-ć się nawiedzić 1446 3 | orania,~Ni było po szerokich morzach żeglowania,~Ani zbrój, ani 1447 11 | miotały?~Jako na wielkim morzu rozigrane wały~Styru nie 1448 Ded| JAŚNIE WIELMOŻNEMU PANU~JEGO MOŚCI PANU~MIKOŁAJOWI WOLSKIEMU~ 1449 11 | zagrodnika,~Kiedy go przy motyce dusza odbieżała,~A po nim 1450 7 | zdrada, nie wesele.~Aczem nie mówca, ale mówię to wam śmiele:~ 1451 2 | swe, za rączkę trzymała,~Mówiąc do mnie: ,”Pasterzu, na-ć 1452 2 | nagorsze w uściech jego jady.~Mówił-li-by: «Cokolwiek broni mam przy 1453 7 | szkodami małemi”.~To rzekł, a mowom jego bogowie nie dali~Iść 1454 11 | Zechcą wesprzeć majestat swój możni królowie.~A gdziekolwiek 1455 7 | przed laty,~Będąc i w ludzie możny, i w złoto bogaty.~Dwaj 1456 11 | wiele nikczemników najdziesz możnych ludzi,~Których i życie jako 1457 18 | puszcza, nie z ostatnim mrokiem.~Starosta~Pietrucho, prawieś 1458 19 | napełnione,~I będę wesół. Jeśli mróz i zimno będzie,~Dobra drużyna 1459 6 | Dostatcza wód najwiętszym mrozem nie dotknionych”.~Com miał 1460 15 | me wzgardzone.~Przysięgo, mści się nad nim! Kto Boga nie 1461 2 | goń; i owszem, uciekaj, bo mściwy~To ptak jest i dotądeś, 1462 6 | leżąc nie utyje, kamień mszejąc leży,~W jezierze woda stoi, 1463 17 | południe kąsa, przed wieczorem mszyca,~Mucha cały dzień, w nocy 1464 16 | ponurzone,~Abo w piaszczystym mule wiązną pogrążone.~Jakiego 1465 3 | pospadały,~Dzban tylko i multanki przy stronie wisiały.~Rzucą 1466 14 | zgorzały,~Tam potym kamienice murowane stały.~Czasem Pan Bóg nawiedzi 1467 11 | w tył powiązane, zacnych murzów żony,~Upominek ze wszystkich 1468 18 | tak mądrością pachnęła.~Musiałaś kędy bywać miedzy żaki w 1469 5 | słaby.~Alkon~Co mówisz? Musiałeś jej nie widzieć w tym czasie,~ 1470 17 | sobie za swe płacić.~I tak musiemy na tym dwojako utracić,~ 1471 6 | trzeba mało nie godzinę!~Muszę-ć zawiesić dzwonek miedziany 1472 17 | dogrzewa.~Narodzi ono tobie muszek niezliczonych,~Ty ich będziesz 1473 20 | wzięła~I o pięknych boginiach mutetę zaczęła,~Nic najlepszy mistrzowie 1474 16 | ludzkość zdradliwa.~Uczona Muzo, coś to za córy spłodziła?~ 1475 12 | tańca, już wiodę oddają,~A muzycy niechaj co rześkiego zagrają.~[ 1476 16 | Odpowiem: ,,Nazbyteś tę muzykę przechwalił.~A wiem ja, 1477 9 | A miasto nich leda kto muzykiem się zowie.~I pieśni marne 1478 15 | wezwrzała.~Biegać mu...~Czy się mylę? Psi około płota~Szczekają 1479 12 | patrzy i daleko strzela~Z myślami, aż Bóg na wet każdego oddziela~ 1480 14 | zachować~I o czym inszym myślić. Już was, proste pieśni,~ 1481 12 | widziały. Czyliś na jelenie~Z myślistwem jeździł? Wami, wami, leśne 1482 9 | Dyjanny mawia:~„Nie zawsze się myślistwo twe dobrze obławia.~Na co 1483 14 | mu za trzodami chodzić.~Myśliwcowi przystoi w lesiech na zwierz 1484 14 | Tak sikora na lepie, tak mysz w łapce ginie.~ ~Pańko~Kto 1485 2 | Mówiąc do mnie: ,”Pasterzu, na-ć to z ręku moich~Chłopiątko, 1486 17 | pańskiego, a w miech sobie nabijają.~Wszystko na wydzieranie ( 1487 9 | Pierwsza strona~Dyjanna, gdy nabije zubrów albo łosi,~Albo dzikich 1488 9 | gmin ludu niemały,~A dziś o nabożeństwie więcej coś gadają,~A starożyte, 1489 16 | jej cny obraz postawił~W nabożnym kraju midskim, i obchody 1490 19 | Dafnis i Boga wielbił rymy nabożnymi,~I wielkich bohatyrów sławił 1491 13 | przyjaciela, wstydem go nabywa,~Cnota nad zakazanie nie 1492 11 | gibką młodość z razu kto nachyli,~Do tego się przez wszystek 1493 14 | Mała tu nadzieja,~Pustki i nachytrszego omylą złodzieja.~O psi, 1494 17 | odprawisz, jutro nasyp sporzej.~Naciężyj nogę wstawić. I te dziesięciny~ 1495 11 | zabawami wiek i żywot zdradza.~Naczęściej go muzyka i tańce trzymają~ 1496 14 | przystępu okoły,~Beśpiecznie nadbiegajcie. Mała tu nadzieja,~Pustki 1497 10 | chciwi satyrowie co raz nadbiegali,~Pod czas nietrefne mowy 1498 10 | i frasunki płoche.~Samo nadbieży, co jest naznaczono komu,~ 1499 13 | trzoda, pasąc się, blisko nadchadzała.~On do trzody:~Owieczki, 1500 16 | kres wszystkich trudności~Nadchodził, on to naprzód podał Jazonowi:~„ 1501 6 | otrząsając suszy.~Tityrus~Bujaku, nadchudłeś mi! Twoje jałowice~Odegnano,