| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Szymon Szymonowic Sielanki IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Sielanka
1502 18 | Patrzy na nas i stanął, i nadkłada ucha.~Słoneczko, śliczne 1503 11 | młodu juńcom do jarzma karku nadłamują.~Na początku należy! Kto 1504 8 | Helenę urodą celuje,~Co teraz nadobnego pasterza całuje.~Dziewka~ 1505 18 | w majestacie,~A ona cię nadobnie będzie całowała,~Jakoby 1506 12 | szczepy zielone~Stoją w nadobnym sadu pospołu sadzone.~Panna 1507 10 | przyjdzie ani wiek nowy nadpłynie.~Czyli trudno przeskoczyć 1508 16 | odmieniają.~A kiedy kto nadpływa, łagodnym śpiewaniem~Wabią 1509 16 | bystrym orlim piórom.~A kiedy nadpływali ku Tysyskim Górom,~Gdzie 1510 16 | Patrzcie, jako te krowy nadstawiają ucha,~Koniecznie tej fujary 1511 16 | koniec same z brzegów ucha nadstawiały,~A długo za okrętem bieżącym 1512 Ded| MIKOŁAJOWI WOLSKIEMU~MARSZAŁKOWI NADWORNEMU KORONNEMU~KRZEPICKIEMU STAROŚCIE~ 1513 7 | Lincego,~A on, że się nie nadział nic nieprzyjaznego,~Już 1514 11 | wszystko po myśli mieć się nadziewała,~Ale drobniejsze lata i 1515 4 | czegoś szukał. Bóg frantom nagali.~I świercze w słomie, kiedyś 1516 10 | kresy zamierzone?~Abo prawa naganiać wiecznie położone?~Raczej 1517 20 | Każda ma wadę, każda weźmie naganienie.~Jako po nocy zorza świetny 1518 2 | ziemię przenika głęboko.~Nagie i gołe ciałko, ale, myśl 1519 8 | czeka, doczeka się; a kto nagle kwapi,~Abo w oczy poszczuje, 1520 6 | gdym od złych wiatrów i od nagłej rudy~Ochraniał sadowinę, 1521 18 | Kiedy na wschodzie słońca nago coś działała.~Kto z tym 1522 19 | szkoda, tobie się inszy mąż nagodzi.~Nam nigdy taki sąsiad! 1523 6 | W południe, kiedy słońce nagorętsze pali,~Stada swoje do chłodu 1524 2 | Wszystko jad, wszystko żądło. Nagorsza u niego~Maluchna pochodniczka, 1525 2 | bo zdrady "~Pełno w tym i nagorsze w uściech jego jady.~Mówił-li-by: « 1526 5 | Tam już miary nie pytaj; nagorzej w tej dobie,~A zwłaszcza 1527 14 | grad, i wszystek głodny rok nagradza.~Pomnisz, kiedy nam sady 1528 19 | chłodne nad studniami~I nagrobek postawcie, i napis rymami~ 1529 8 | Wszystko za laty ginie, ale tę nagrodzą~Szkodę dziateczki miłe, 1530 3 | Egie między wszystkimi najady~Napiękniejsza, a gdy już 1531 8 | raz swoje się lekarstwo najduje:~Jest Dyjanna, co w takiej 1532 9 | południa, a wieczór biesiady~Najlepszym jest powodem. Czyś się jakiej 1533 13 | Licydowe,~A był to prosty najmit, bywały takowe.~W ten czas 1534 20 | nastaje,~Tak ona miedzy nami najświetniejsza była,~I twarzą, i urodą 1535 9 | zawsze ozdobnym się stawi.~Najszczęśliwszy, kto z wami do śmierci wiek 1536 16 | słońce zaświeciło,~Pewnie cię najweselsze w ten czas nawiedziło,~Kiedy 1537 17 | wiosnę, bo na wiosnę wilk najwięcej waży,~Że się zimie przegłodził, 1538 6 | otoczonych~Dostatcza wód najwiętszym mrozem nie dotknionych”.~ 1539 13 | narańsze wstanie.~Tobie czeladź nakarmić, tobie pochędożyć~Wszystko 1540 18 | działała.~Kto z tym mistrzem nakłada, nigdy pociesznego~Końca 1541 18 | Pod czas mu ledwie nie nałaje.~Na kogo ona chrap ma, może 1542 14 | nie zalały.~Z rosą pasza nalepsza. Lecz trudno w tej mierze~ 1543 3 | w piekle bezdenną banię nalewacie,~Bezdenną, a prace swej 1544 12 | Niechaj win rozmaitych hojno nalewają,~Kołacze grunt wszystkiemu, 1545 11 | karku nadłamują.~Na początku należy! Kto ten dobrze sprawi,~ 1546 13 | przy tej ręce będzie dobrze nama.~Ręko moja, kto Bogu dufa 1547 16 | ku sobie i słów cudnych namawianiem:~„Do nas, do nas, cny gościu, 1548 11 | Wenerze,~Chociaj ona jakoby namędrsza w tej mierze.~Bowiem swą 1549 7 | wstydu najdziesz szczętu namniejszego.~Krzyknie sława, rzuci się, 1550 3 | i na tożeś pięknych cór namnożył,~Abyś nimi nad zdrowiem 1551 3 | smutnych,~W których się namnożyło siła serc okrutnych,~Siła 1552 11 | Zdrowej porady, zdrowych namów usłuchały~Niżli miłość! 1553 16 | Temu Chiron przy inszych namowach to radził,~Aby Orfea z sobą 1554 13 | wielka kupa była~I Likorys namyślnie u krów się bawiła.~ 1555 19 | Ale ludu wszystkiego ręką naniesiona,~Który szedł za pogrzebem. 1556 Ded| MIŁOŚCIWEMU~SIMON SIMONIDES~NANIŻSZE SŁUŻBY ZALECIWSZY ETC.~ ~ 1557 10 | ze złym zbracisz,~Byś był naostrożniejszym, własne dobro stracisz.~ 1558 4 | wyminęła~Wtóra niedziela, jako napaść mię ta wzięła.~Miłko~Pan-eś 1559 9 | się, a przezornych strugów napawają”.~Pierwsza strona~Gdzie 1560 11 | słodkich zdrojów swoich darem napawały,~Każda z osobna drogich 1561 19 | Bydła na paszą, ani w rzece napawano,~Ani wody dobytek w tamte 1562 11 | piękny plastr słodkiego miodu napełniają.~Każda w myślach swych wielkie 1563 13 | dzieci utrącają.~Praca skarb napewniejszy; kto się spuści na nie,~ 1564 9 | Czy żem się trochę więcej napił?~Tyrsis~Nie dlatego. Czemuś 1565 3 | potym znienagła swej wolej napili.~Więc z ojców niepobożnych 1566 2 | ptak niemały.~Pocznie kuszę napinać, bełciki gotuje,~A Kupido 1567 5 | potomstwa, wiem, że nie napłodzi?~Perot~Nie frasuj się, często 1568 10 | wszystkie tajemnice,~Trzeba napoju czerpać z zdroju i z krynice.~ 1569 13 | taki. U ciebie i spanie~Napozniejsze; u ciebie i narańsze wstanie.~ 1570 2 | Widzisz i tę maczugę woskiem napuszczaną?~Oboje-ć to daruję, jedno 1571 18 | boś tego godzien, babę-ć narajemy,~Babę o czterech zębach. 1572 13 | Napozniejsze; u ciebie i narańsze wstanie.~Tobie czeladź nakarmić, 1573 9 | sarny bijają?~Ciebie niechaj narody ludzkie przyznawają~Dobrodziejką, 1574 17 | słoneczko cieplejsze dogrzewa.~Narodzi ono tobie muszek niezliczonych,~ 1575 16 | jeden: „Nowy się Orfeus narodził,~Będzie za sobą bydło i 1576 13 | koniecznie weźmiesz miedzy rogi.~Naryczysz się cały dzień, teraz nie 1577 11 | Który dopiero węglem malarz narysuje,~A zaniedbanie wiele pięknych 1578 14 | dziw, że Amaryllis zawsze narzekała~Ani z jabłoni swoich jabłek 1579 11 | Co za lamenty lała, co za narzekania,~Co za tłuczenia piersi 1580 4 | więc o miłostkach swoje narzekanie~Zachowaj do macierze, kiedy 1581 14 | Pańko~Wiem, że dawno narzekasz na przykre sąsiady.~Zazdrość 1582 8 | trzeba mi się kwapić.~Dafnis~Naści ten pierścioneczek, upominek 1583 6 | Ozdobo, cnej Wenery świeco naśliczniejsza!~Ciemniejszaś ty księżyca, 1584 6 | dopiero za wczorem~Nowo nastał i z pierwszym zapadnie wieczorem.~ 1585 9 | żywo, skoro ludzie nowi~Nastaną, wedle głowy swej każdy 1586 11 | odpadły i serca życzliwe,~Nastąpiły hańbienia i mowy dotkliwe;~ 1587 17 | Widzisz, jako po zimie wiosna następuje?~I to ustąpić musi; co nas 1588 9 | I pieśni marne jakieś, nastrzępione słówki~Bez rzeczy, a w nich 1589 17 | szczyptami odprawisz, jutro nasyp sporzej.~Naciężyj nogę wstawić. 1590 1 | srogie plemię,~Potym, kiedy nasypą na me oczy ziemię,~Niechaj 1591 18 | żyjesz na niebie,~Niechaj i nasz starosta przykład bierze 1592 17 | tylko albo ser na pocztę naszali.~Potym barana, alić tego 1593 3 | umie ten władać.~A język naszkodliwsza sztuka u człowieka,~Przełóż 1594 20 | przednią sławę miała,~Ona i nasztuczniejsze opony wiązała.~A gdy w rękę 1595 7 | nami: co jest nasze,~Niech naszym będzie; a my na potrzebę 1596 6 | Sam do nas, Mopse! Z naszymi tu chodzi~Twój kozieł i 1597 3 | mieszkała~Obecnie z ludźmi, natwet w niebo uleciała.~A wtym 1598 6 | dobrzy na skrzypicy~I pieśni nauczeni składać, także śpiewać,~ 1599 10 | Ale żeście w muzyce były nauczone,~Niechaj w was moje dary 1600 2 | tego;~A czego mię Kupido nauczył, to miewam~W pamięci i dziś 1601 7 | zostały,~Aby potomnym czasom naukę dawały:~Po Kastorze, jako 1602 16 | misterstwa, wszystkie swej nauki~I graniem, i śpiewaniem 1603 17 | rozchadzały.~Świeżego im nawalmy. Trzeba czułej straży~Na 1604 14 | murowane stały.~Czasem Pan Bóg nawiedzi abo za karanie,~Abo chcąc 1605 2 | Morsonie drogi,~A jeśli-ć się nawiedzić trafi tamte progi,~Powiedz 1606 16 | Potym za jego radą wysep nawiedzili~Elektry Atalanckiej i w 1607 16 | cię najweselsze w ten czas nawiedziło,~Kiedy cię nie już gościa, 1608 14 | kogóż te szkody dziś nie nawiedziły?~Pospolity to pożar i na 1609 12 | Dufasz swojej? Kto dufa nawiętszej pogodzie,~Deszcz go zlewa. 1610 16 | piaskiem kręcą mętne wody.~A nawy abo w wirach toną ponurzone,~ 1611 2 | skarżyć, bo strzelać od niego~Nawykł był i ukazał mu ptaka onego.~ 1612 20 | przechadzki; tam kwiateczków sobie~Nazbieramy, a tęsknić będziemy po tobie.~ 1613 12 | w uściech naszych bywał,~Nazbyt-eś, ach, nędzniku, w lesiech 1614 10 | Samo nadbieży, co jest naznaczono komu,~A zła chwila namaca 1615 18 | też co było, co by ludźmi nazwać słusza,~Ale też siostra 1616 11 | sercu swemu dosyć udziałała.~Nazwała to małżeństwem. Czego nie 1617 14 | kiedyś pasterzem, dziś temu nazwisku~Muszę dać pokój, próżne 1618 1 | wyniosła mogiła:~„Fillis sroga nędznego Dafnisa zabiła.”~ 1619 3 | fraucymeru swojego wygnała.~Nędznico, do czego-ć nic, czemuś 1620 11 | Których i życie jako jednego nędznika,~I żeście równe śmierci 1621 13 | dostatki gotuję?~Tobie, piękna Neero, ty to będziesz miała,~Ty, 1622 13 | gospodynią była.~Amintas do Neery, siła było za tą~Posagu, 1623 13 | zwiastuj to dziś nadobnej Neerze,~A niechaj omylenia nie 1624 6 | barzo leciwy;~Atoli harda Neta trafić w to umiała,~Że go 1625 5 | Alkon~I tak-li nasza Nice na swe stare lata~Za mąż 1626 18 | przedsię ją na żniwo wygnała~Niebaczna gospodyni. Tak ci służba 1627 14 | Leżcie i spicie, żadna trwoga niebeśpieczna~Nie wzbudzi was. Już nie 1628 6 | Tyle nad insze gwiazdy niebieskie jaśniejsza!~Bądź łaskawa, 1629 19 | Duch pewnie odpoczywa w niebieskiej radości:~Wszakże nam przynależą 1630 16 | ciebie jako wspomnieć, Medea niebogo?~Ach, niestetyż, nazbyteś 1631 7 | zguby nienadzianej,~Jako i nieboraka jego tam potkało,~Bo gdy 1632 2 | opuchła. Od bólu krzyczało~Niebożątko i z płaczem do matki bieżało.~ 1633 2 | To ptak jest i dotądeś, niebożę, szczęśliwy,~Póki go nie 1634 14 | ja teraz tę szkodę mojej niebytności~Przyczytam a czeladzi zwykłej 1635 16 | gmin pospolity miał sobie niechętny,~I nie chcąc miedzy ludźmi 1636 14 | posuszyła?~One sady rozkoszne! Niecierpliwa była~Moja Oleńka, swoje 1637 5 | czegoś zuchwałego.~Alkon~To niecnota Tyrymach, jako ją niebogę~ 1638 10 | Zaraz było znać na was niecudną odmianę,~Już ani, jako przedtym, 1639 3 | uwiązawszy rękę,~Potym do niecudnego rozwodu skoczyła,~A męża 1640 2 | Szedł do starca, który tam niedaleko orał.~I jął się przed nim 1641 18 | nikomu.~Oluchna~To prawda. Niedawnośmy len w dworze czesały,~On 1642 14 | Przyczytam a czeladzi zwykłej niedbałości.~ ~Pańko~Nie dziw, że Amaryllis 1643 10 | siostry, przy sobie kazała.~Niedługa próba była: naprzód sama 1644 8 | chwalisz, znać, że masz niedobre sąsiady.~A wielkie obietnice 1645 11 | Niewielką korzyść niosą, tak i niedojrzałe.~Ani się stąd ucieszył, 1646 15 | miary!~W tym garncu jest niedoperz żywy zalepiony,~Wstaw go 1647 Ded| pióry~Małymi kusił o wierzch niedostępnej góry?~Ten, co Ikara? Wszakże 1648 4 | zamiłował; już to wyminęła~Wtóra niedziela, jako napaść mię ta wzięła.~ 1649 17 | mój buhaju! Nie tak się niedźwiedzi~Obawaj, jako gdy nas zdradliwi 1650 8 | służą, mam z łaski bożej niejednego;~Chęć moja nie przystała 1651 8 | potym przewodzą~Nad nami i niektórzy żony za łeb wodzą.~Dafnis~ 1652 16 | nie zstałoby człeka.~Kto niełaskaw, lepiej go ominąć z daleka.~ 1653 13 | śpiewał? Czyli już Bóg tak niełaskawy~Mieć mię raczy, że nigdy 1654 7 | sama myśl czyni w bitwach nielękliwą.~To z tej, to z owej strony 1655 19 | Miedzy bydłem pasą się łanie nielękliwe.~Czasy wesołe wstają, a 1656 11 | zielony~I co rok podrastaniem nieleniwym wstaje,~I nadzieję użytku 1657 11 | na pięknym polu okazały~Nielitościwe grady lub deszcze ulały,~ 1658 11 | łowiech na źwierz srogi,~Zębem nielitościwym odyńca dzikiego~Obrażony, 1659 2 | z dzieni kradła,~Pczółka nielutościwa w paluszek ujadła,~Aż mu 1660 3 | wy, bezecne siostry, wy nielutościwe,~Coście pomordowały swe 1661 7 | Wtym pójdą do pałaszów i nielutościwie~Ima siec na się. Kastor 1662 2 | piosnek swoich”.~A ja głupi, niemądry mniemając, że miało~Być 1663 2 | Morson~Jako wiecie, biesiada niemała tam była.~Gości wiele, sąsiedzi 1664 16 | przyrodzenia~Człowiecze w nieme twarzy czarami odmienia~ 1665 17 | tego czasu wszystek jakoby niemogę.~Jeśli mi to na pośmiech 1666 7 | się trzeba strzec zguby nienadzianej,~Jako i nieboraka jego tam 1667 3 | nie to wiarę daje,~Ale nienaganione, święte obyczaje.~Potym 1668 8 | cię nie chlusnęła~Abo w nieoddziergnione sidło nie pojęła.~Dziewka~ 1669 Ded| Pókim żyw, chował twoje nieodmienne chęci.~ 1670 19 | niego stodoły,~Za niego nieomylne były urodzaje,~Były i żyzne 1671 3 | małżeński stan święty,~Aby nim nieostrożna młódź szła do utraty?~Źle 1672 11 | oblubieniec drogi,~Wpadając nieostrożnie w łowiech na źwierz srogi,~ 1673 2 | Nie bierz ani się tykaj; niepewne u niego~Upominki i pełne 1674 3 | wolej napili.~Więc z ojców niepobożnych nie lepszy synowie,~A z 1675 11 | promienie giną przy złej niepogodzie,~Jako ryba odmienia smak 1676 1 | starganych myśli ciężkie niepokoje,~Ani serce związane, ani 1677 7 | Lincesie, jako mieć źle niepowolnego~Przyjaciela, abo więc chcieć 1678 11 | wstaje,~I nadzieję użytku niepoznego daje.~A jako słońce, kiedy 1679 2 | wiedź przedsię; i śmiech nieprawdziwy. J~Chciał-li-by cię całować, 1680 16 | ubłaga:~Każdego tam zakręci nieprzebyta flaga.~A Orfeus nie złotem, 1681 16 | zapędziła~I wparła na libijskie nieprzebyte brody,~Gdzie się zmieszane 1682 14 | Leżą łąki zielone, okiem nieprzejrzane,~Stoją stogi sian wonnych, 1683 6 | chłód pod bukami,~Tu łąki nieprzezorne okiem, tu wesoły~Pozór, 1684 18 | częstokroć przyczyną bywa nieprzyczyna.~Dobry on barzo człowiek, 1685 7 | że się nie nadział nic nieprzyjaznego,~Już pałasz do pochew kładł, 1686 7 | przysięgą wielką przyrzeczone.~Nieprzystojna zaprawdę lubo dla gładkości,~ 1687 18 | własną.~Starosta~Pietrucho, nierada ty robisz, jako baczę,~Chociaj 1688 7 | się go dobijać.~Gdzie-ć nierado, lepiej tam z daleka omijać.~ 1689 14 | przestawa, a co raz się kusi~O nierówną, zawsze być niewolnikiem 1690 11 | wieprza zęby przeklinały.~Nierozum i przed czasem źle o sobie 1691 1 | ziemię,~Niechaj ten napis niesie wyniosła mogiła:~„Fillis 1692 12 | czegoś inszego.~Tłusty kołacz niesiemy dla twojej zabawy,~Syty 1693 10 | Lecz wody za wodami idą nieskończone,~Ale życia mojego skoro 1694 13 | jakom cierpliwy i jakom nieskory!~Róbwa już raczej na się, 1695 7 | deszczem na nie i wichrem nieskromnym~Linął z góry i strzelił 1696 7 | sromota w też szlady idzie, i niesława;~A kto w krygach ma żądze, 1697 18 | Spodziewać się, że go co potka niesmacznego.~Więc mu nie wierzy, to 1698 10 | zielone,~Na poły blade, pełne niesmacznej gorzkości,~Znak przestrachu, 1699 4 | Jeśli-ć zaraz z poranku robota niespora?~Baty~Miłku, nie przyrównywaj 1700 18 | początek z tym mistrzem niespory.~Tak rok poodchodziły na 1701 16 | Wenery! Z ojca serce mają~Niestateczne, a z ciebie, że pięknie 1702 7 | omijać.~A owszem, kto ukaże niestatek po sobie,~Niżby z nim żyć, 1703 18 | przystoi trząść głową.~A psów niesyta, dosyć jej bywa każdemu,~ 1704 14 | dźwigać?~I opuściwszy ręce, nieszczęściu podlegać?~Pobiją zboża grady, 1705 13 | wieczną pustką będzie?~Miłości nieszczęśliwa, nigdyś pięknej strzałki~ 1706 9 | obcym różnice nie mają.~Nieszczesni, których ona gniewem swym 1707 10 | raz nadbiegali,~Pod czas nietrefne mowy o was szeptywali.~Bo 1708 5 | obrywał.~Więc o młodsze nietrudno otrzeć oskominę,~A mało-ć 1709 2 | ale złe serce, gniewliwe,~Nieubłagane, gdy się zwaśni, i zdradliwe.~ 1710 13 | wiernym przyjacielu żaden nieubogi.~Więcej Bóg ma, niż rozdał. 1711 18 | teraz mu zaśpiewam, acz mi niewesoło:~Niesmaczne idą pieśni, 1712 11 | podlega, a jako przestałe~Niewielką korzyść niosą, tak i niedojrzałe.~ 1713 17 | Naprzód nastały barzo z niewielkiej przyczyny.~Przedtym nic 1714 18 | błędzie rozum szwankuje niewieści.~Co mi za gospodyni? Jako 1715 11 | Przyzwoitszym igrzysku i myślom niewinnym,~Co może być dalszymi płoty 1716 8 | jarzmo dała szyję.~Dafnis~Nie niewola w małżeństwie, ale myśl 1717 14 | kusi~O nierówną, zawsze być niewolnikiem musi,~Pod czas i swoje straci, 1718 9 | płód nie donoszony~Abo w niewolstwie będą nędznice rodziły.~Jej 1719 10 | lata nasze bieżą, nazad niewrócone.~Lecz wody za wodami idą 1720 11 | bojową kurzawę.~Ty będziesz niewymownych pociech używała,~Sława będzie 1721 9 | przestali. Jednym się widziała~Nieżadna piosnka, drugim inaczej 1722 8 | Zastrzał mając na sercu miłości niezbyty.~Potym poszedł do koszar, 1723 7 | ślacheckie to sprawy, rady to niezdrowe,~Brać dziewki, które męże 1724 16 | rzeczy dopinał, przezeń złe niezgody~Uciszał i wszelakie zwyciężał 1725 17 | Narodzi ono tobie muszek niezliczonych,~Ty ich będziesz łapała 1726 3 | temu przydawał, jako syn niezwyciężony~Jowiszów świat przejeździł 1727 1 | abyś mię w rychłe miała nieżywego.~Teraz, jako to słońce w 1728 19 | Tu Dafnis jest pogrzebion nieżywy,~Pięknego bydła pasterz 1729 13 | Miłości nieszczęśliwa, nigdyś pięknej strzałki~We mnie 1730 11 | serca nie obudzi~I wiele nikczemników najdziesz możnych ludzi,~ 1731 9 | gdy świat gnuśność albo nikczemność osiędzie,~Co ma śpiewać 1732 11 | szczepienie.~Majętność wielka w nikim serca nie obudzi~I wiele 1733 9 | niej słychamy.~Nie obmawiam nikogo - i tu u sąsiada~Co się 1734 18 | przemówić do niego nie wolno nikomu.~Oluchna~To prawda. Niedawnośmy 1735 11 | praw wiecznych.~Nadobna nimfo! Królów starożytnych plemię,~ 1736 11 | przestałe~Niewielką korzyść niosą, tak i niedojrzałe.~Ani 1737 9 | siła~Luda? Czy się już i ta niwa wyrodziła?~Menalka~Wie to 1738 6 | przemiany oracz co rok inszą niwę orze,~Zórawie tu mięszkawszy 1739 14 | Bodaj mi zajrzano!~Wolę to, niżliby mię pożałować miano.~ ~Wonton~ 1740 2 | przywiedzie, nie tylko całować,~no Ale go może Wenus czym lepszym 1741 10 | Bo gdy się od paniej swej nocą ukradacie,~Gdy do nich na 1742 16 | zaczęła się mowa~Ani tej nocie służy chwała Orfeowa,~Ale 1743 9 | rodziły.~Jej strzały każdego z nóg prawie obaliły.~Wtóra strona~ 1744 9 | Ustąpmy ku chłodu.~I ty nogom spoczyniesz z dalekiego 1745 17 | łapała i do gniazdeczka nosiła,~Boś je sobie pod naszą 1746 17 | grzywacze, gdzie gniazdo nosiły,~I już dzieci, jak mniemam, 1747 13 | We mnie nie utkła! Po co noszę te piszczałki?~Po co pieśni? 1748 11 | swych odmiany~Pod rządem nowej paniej. Już go ani pole~ 1749 5 | nie lepiej co raz drzeć nowinę.~Perot~To nie chybi. Trefnie 1750 8 | mam tego czekać? Kto miłej nowiny~Czeka, dni idą rokiem, miesiącem 1751 17 | Kiedy po łąkach, zdrowa nóżkom rana rosa.~W trzewiczku 1752 6 | głęboko płynąc pod wodami.~Nurkiem morze przebiegasz, a twych 1753 18 | komorze,~Ani biednej kokoszy obaczysz we dworze.~Oluchna~Z komory 1754 14 | grubi ptacy.~Tak więc wicher obali w boru sośnie całe,~Że i 1755 9 | strzały każdego z nóg prawie obaliły.~Wtóra strona~Apollo gra 1756 17 | Nie tak się niedźwiedzi~Obawaj, jako gdy nas zdradliwi 1757 9 | powodem. Czyś się jakiej zwady~Obawał? Czy cię insza sprawa wywabiła?~ 1758 17 | Ani zbójcę, ani się wilków obawały;~Dziś się wszyscy za zyskiem 1759 Ded| światu tajemni.~Acz się obawam, żebym wstydu stąd nie zażył~ 1760 12 | Trudna przestroga. Były insze obawania,~Bo i harap ma swoje przykre 1761 11 | uczyniła,~Święto sławne i obchód wieczny postawiła,~Na którym 1762 4 | kosarza, jako chytrze z nami~Obchodzi się: tak długo taił się 1763 7 | panny? Czemu się gwałtem obchodzicie?~Co po tych gołych mieczach? 1764 9 | mieszkają,~Co miedzy swym a obcym różnice nie mają.~Nieszczesni, 1765 3 | Sprawiedliwość, która tu mieszkała~Obecnie z ludźmi, natwet w niebo 1766 6 | nosisz najwiętsze na głowie;~Obejrz się, co z kozami działają 1767 10 | A moje wspominają od was obelżenie”.~To rzekszy, na swe panny 1768 2 | czwarty za nim,~Aż się wszyscy obeszli jednakim śpiewanim.~Pierwszy~ 1769 13 | zdarza, wszystko płynie tam obficie.~Dufajmy Mu, a On nam niechaj 1770 18 | przyśpiewaj cudnie,~Jeszcze obiad nie gotów, jeszcze nie południe!~ 1771 12 | taje,~A pan młody długiemu obiadowi łaje.~Niech kucharze potrawy 1772 11 | tylko widzisz darów tobie obiecanych;~Dziś nadzieje, a potym 1773 5 | ona więc z przysięgą to obiecowała~I zwykle, by diabła chciał, 1774 11 | Każda sobie uciechy różne obiecuje:~Ta, że ozdobą pieśni sercowładnych 1775 8 | Co za oprawę, co za wiano obiecujesz?~Dafnis~Gdy ja twój, wszystko 1776 7 | śmierć mnie, lubo tobie,~Lubo obiema, dosyć na jednej żałobie~ 1777 9 | strona~Nie tylko się Apollo obiera Muzami,~Gdy potrzeba, umie 1778 11 | cna panno, gorszej nie obieraj strony!~Nie może zbłądzić 1779 14 | z jabłoni swoich jabłek obierała.~Ciebie doma nie było, ciebie 1780 3 | Imą więżąc, bo nie raz ich obietnicami~Starzec wodził, a oni darmo 1781 16 | pomienionych; on im też objawił~Matkę wszech bogów i jej 1782 6 | sadowinę, kozieł kędyś z trzódy~Obłąkał się i gdy go przez całe 1783 6 | górami,~A kwiatki perłowymi oblała kroplami,~Takie łzy z ślicznych 1784 8 | na dobrą noc pięknie się obłapić.~Dziewka~Nie baw mię, słońce 1785 9 | się myślistwo twe dobrze obławia.~Na co liche zające lub 1786 7 | go Linces, przez wszego obłazu,~Tnie przez szyszak, dufając 1787 12 | rozpuścić warkocze rozwite,~Czas oblec szaty takiej sprawie przyzwoite!~ 1788 7 | ziemi, śmierć go czarna obleciała~I dusza w ocemgnieniu członków 1789 10 | pień poszło, członki skórą obleczone,~Liście na was wionęło na 1790 15 | wysiada,~Niech ją wrzody oblega, niech z siebie robaki~Zbiera, 1791 18 | Przez łeb ją ciął, krwią się oblinęła.~Podobno mu coś rzekła; 1792 13 | promienia,~Uchyl się za ten obłok! Blask śpiącemu szkodzi,~ 1793 10 | wam kazała.~Jest góra ku obłokom wierzchem wystawiona,~Pod 1794 11 | sławy, i cnót znakomitych~Oblubienica twego, kiedy boje krwawe~ 1795 11 | Puściła wieści, że jej oblubieniec drogi,~Wpadając nieostrożnie 1796 11 | barwy, i z ozdoby własnej obłupiony.~Jakich tam płaczów, jakich 1797 9 | źle o niej słychamy.~Nie obmawiam nikogo - i tu u sąsiada~ 1798 11 | zatrzymały,~A do ciebie obmowę taką zaczynały:~„Pięknemu 1799 18 | Czarnucha nasza w zielu obmywała.~Widzi to i starosta, a 1800 4 | abo złote bani,~Stalibyśmy oboje ze złota odlani.~Ty byś 1801 2 | maczugę woskiem napuszczaną?~Oboje-ć to daruję, jedno nas tym 1802 17 | zimie przegłodził, gdy w oborach było~Wszystko zamkniono; 1803 11 | asyryjskie kraje.~Jakowe na obraziech piękne Kupidyny~Malują abo 1804 7 | nich namniej miał ciało obrażone.~Wtym pójdą do pałaszów 1805 11 | nielitościwym odyńca dzikiego~Obrażony, postradał żywota miłego.~ 1806 11 | królowie.~A gdziekolwiek obróci twarz swoje szczęśliwą,~ 1807 11 | swój zmiesza, nazad się obrócić do głowy,~Niżli nazad przeskoczyć 1808 16 | bydło się ku tobie jakoś obróciło.~Rzecze jeden: „Nowy się 1809 16 | Dodawałeś im w każdej potrzebie obrony.~Strach wspomnieć: gdzie 1810 10 | się rękami~Zaniosła, tak obrosła wszystka gałęziami.~Ciało 1811 5 | głaskał a od niej pieniążki obrywał.~Więc o młodsze nietrudno 1812 16 | Elektry Atalanckiej i w obrzędach byli~Usty nie pomienionych; 1813 19 | naszej ochłody.~Inszy insze obrzędy niechaj odprawują;~Którzy 1814 11 | wielka w nikim serca nie obudzi~I wiele nikczemników najdziesz 1815 13 | łagodny!~Pozwalam ci i włosy obwionąć na czele,~Pozwalam - ach, 1816 16 | swarz: niechaj oni swymi~Obyczajmi się rządzą, ja będę moimi.~ 1817 12 | Toż i za matek waszych w obyczaju miano.~Kapłanie, gotuj stułę. 1818 19 | dla żalu, lubo dla naszej ochłody.~Inszy insze obrzędy niechaj 1819 15 | mu kęs wytrwajmy, aże się ochłodzi.~Zbiegał się, dobrze tak 1820 18 | do siebie wabi przyjemna ochota.~Słoneczko, śliczne oko, 1821 16 | do wioseł się miała~Młódź ochotna, z muzyki jego pochop brała.~ 1822 20 | Szczęśliwy królewicze! Ochotnie pryskały~Konie twoje, gdy 1823 11 | Przed wszystkimi i konia ochotniej doskoczyć,~I przystojniej 1824 19 | będą nam śpiewali,~A drudzy ochotniejszy będą tańcowali.~Lub na odpusty 1825 9 | psy chowają.~Małym trzeba ochraniać wiela, kto żałuje~Mała dla 1826 6 | wiatrów i od nagłej rudy~Ochraniał sadowinę, kozieł kędyś z 1827 17 | wełna, co się nią baran ochroni.~Bóg nam da; za wydercą 1828 18 | powyzdychywały.~Ani ich od powietrza ochronić umiano,~A ledwie, gdy zdychały, 1829 14 | chciał, aby cię kaźń boska ochroniła?~ ~Wonton~Więtszy żal z 1830 16 | słuchali,~Niżby się miał ocierać mój głos o ich uszy,~Rychlej 1831 20 | rano do łożnice?~Czyliś ociężał? Czyliś tak barzo ospały?~ 1832 20 | Potym się ocucicie, a skoro ockniecie,~O biesiedzie i o nas pamiętać 1833 20 | dnia białego.~Potym się ocucicie, a skoro ockniecie,~O biesiedzie 1834 16 | Uderzył; już Grecyja przed oczami była,~Znowu burza w obcy 1835 11 | Ciągnęły i ozdobnych spraw oczekiwania.~Snadź i niejedna w domiech 1836 2 | słońcem wszystek przepalały.~Oczki ostre, ogniste, zła myśl, 1837 14 | mego!~Nalepiej w świat z oczyma. Potrzeba dać pole~Żalowi: 1838 17 | pana. A więc by wszystkiego~Odbieżeć, że się trocha na stronę 1839 16 | złośliwe,~Ale go stamtąd wiatry odbiły życzliwe,~Że rad nierad 1840 6 | wylewała,~A wiem to, gdym odchodził, że po mnie płakała.~Tityrus~ 1841 14 | Słychać było, że u was bydła odchodziły,~Ale kogóż te szkody dziś 1842 8 | nie barzo wesoły.~Dafnis~Odchodzisz, me kochanie, a mnie tu 1843 11 | stokrotna,~Którą-ć na potym odda z lichwą chwila wrotna.~ 1844 12 | się do tańca, już wiodę oddają,~A muzycy niechaj co rześkiego 1845 16 | Jazon kosztownej roboty~Oddał mu na ofiarę trzynóg szczerozłoty.~ 1846 17 | gościnę, wszystko me domowe~Oddałem gospodarstwo, on mię wygnał 1847 11 | Sieniawskiemu, cna panno, oddana,~Tobie teraz nastaje zorza 1848 1 | zbytnie chęci,~Ani słowo oddane zostawa w pamięci!~Chociaj 1849 Ded| niechaj wdzięczność swą oddawa~Za twe ozdobne cnoty. Ja 1850 12 | wam tę posługę przedtym oddawano,~Toż i za matek waszych 1851 12 | myślami, aż Bóg na wet każdego oddziela~Własną cząstką. Kto na niej 1852 11 | może być dalszymi płoty oddzielono,~Jako to, co Cyprydzie złotej 1853 6 | nadchudłeś mi! Twoje jałowice~Odegnano, a ciebie nie masz połowice.~ 1854 8 | jako gdy kto od pamięci~Odejdzie, wszystek zmilknie, stoi 1855 17 | ubósztwu i łąki, i pola odjęli.~Teraz bronią do lasów. 1856 17 | wierzyć. Pod rękę stryjowę,~Odjeżdżając w gościnę, wszystko me domowe~ 1857 6 | Muzom pamiętać dawali~I lasy odkrzykały raz temu, raz temu;~Tityrus 1858 4 | Stalibyśmy oboje ze złota odlani.~Ty byś bębenek abo piszczałkę 1859 6 | Zórawie tu mięszkawszy odlecą za morze,~Teraz chmury, 1860 6 | co raz z jednym do góry odleci:~Tak się i u macochy mają 1861 11 | wielkie w sprawach swych odmiany~Pod rządem nowej paniej. 1862 14 | mienić, kiedy sam Bóg co odmieni:~Zima biała, Bóg tak chce, 1863 16 | czas w lekkiego ptaka pióra odmieniają.~A kiedy kto nadpływa, łagodnym 1864 18 | Czeladka, nie będzie się często odmieniała.~I nam do dwora będą otworzone 1865 2 | przegarzać; i ode mnie macie~Toż odnieść, i próżno się o pieśniach 1866 2 | połyka,~Kto zaspał: a kto odniósł, niech ma i wykrzyka!~Tyrsis~ 1867 7 | Leciały i nic wdzięku nie odniosła mowa,~Bo oni przy uporze 1868 1 | ciebie żal jawny i wzgardę odnoszę,~Okrutna Filli! Lecz i ja 1869 11 | gnuśności.~Ludzkie chęci odpadły i serca życzliwe,~Nastąpiły 1870 2 | Często od samej gęby i łyżka odpadnie.~Morson~Trudno na Boga składać, 1871 15 | Myśli swe powiązane; ani ich odplotę,~Aż się pokaje i złą porzuci 1872 7 | okrywali;~A słudzy Polluksowi odpór im dawali~Za panem swym, 1873 16 | a mnie gniew rozpalił.~Odpowiem: ,,Nazbyteś tę muzykę przechwalił.~ 1874 17 | przędą i czym lżejszym może~Odprawić, niech się ten wilk tą draczą 1875 17 | gorzej”.~Dziś szczyptami odprawisz, jutro nasyp sporzej.~Naciężyj 1876 19 | Inszy insze obrzędy niechaj odprawują;~Którzy piszczałkę i rym 1877 19 | ochotniejszy będą tańcowali.~Lub na odpusty pójdziem, lubo na kiermasze,~ 1878 18 | Oluchna~Szczęście twoje, że odszedł starosta na stronę,~Wzięłabyś 1879 11 | srogi,~Zębem nielitościwym odyńca dzikiego~Obrażony, postradał 1880 14 | rada po szkodzie! Przyjdzie odżałować~Wszystkiego, a na lepszą 1881 3 | w wronie pióra na koniec odziała.~I tyś, kruku, przed laty 1882 11 | więc, skoro się w swe pióra odziali,~Gęste stada żórawi dzikich 1883 19 | pieczą o nas: pięknie się odziały~Drzewa w liście i góry wkoło 1884 1 | przykłoniła.~Tu jamy mchem odziane, tu debrze, tu cienie,~Tu 1885 9 | swym wejrzy, owce w wełnę~Odzieją się, wymiona mleka będą 1886 3 | Oni śpiewali, lasy im się odzywają,~A lasom się wokoło góry 1887 14 | ciebie się pagórki wszystkie odzywały.~O pagórki. Już po was nie 1888 16 | kosztownej roboty~Oddał mu na ofiarę trzynóg szczerozłoty.~A 1889 13 | chwila sił pierwszych ubywa.~Oganiaj cudze proso, twoje już wypili~ 1890 14 | Drewniani naszy słudzy tak nas oganiają.~I ja teraz tę szkodę mojej 1891 9 | Muzy, próżno was pożąda~Oglądać człek zawisny. Kto was nie 1892 7 | swym niewiestki nadobne oglądał,~Chociaj tego od bogów uprzejmie 1893 7 | na młode syny mniej się oglądali.~Więc szepty stąd i zowąd 1894 11 | Skrytym cichej miłości ogniem postrzelona,~Gęste wzdychania 1895 16 | żelazne Wulkanowe domy,~Ani ognistej Etny trzaskające gromy,~ 1896 18 | wyjdzie stodoły,~Jedno sowa. Ogórki wczora kwasić chciała;~Tak 1897 4 | I chudą, i Cyganką zową ogorzałą.~Ja subtelną, ja Greczką; 1898 11 | przyrodzenie,~Jako więc ogrodnicze roztropne szczepienie.~Majętność 1899 11 | i wiatr zdrowy,~Pilnego ogrodnika ręką uszczepiony,~Przyodziewa 1900 7 | góry i strzelił piorunem ogromnym.'~Noc czarna wstała, trwoga 1901 18 | starostę naszego.~Ty nas ogrzewasz, ty nam wszystko z nieba 1902 3 | oko do paniej przywiodło w ohydę,~Ze ją od fraucymeru swojego 1903 3 | swej wolej napili.~Więc z ojców niepobożnych nie lepszy 1904 7 | dobrowolnie unieść mimo wolą~Ojcowską, bo białej płci jako raz 1905 7 | także zabiegali.~Tu przy ojcowskim grobie, tak szczęście zdarzyło,~ 1906 3 | rozwodu skoczyła,~A męża ojczystych państw pięknych pozbawiła.~ 1907 16 | nazbyteś postąpiła srogo!~Ojczyznęś - ach, niestetyż! - i ojca 1908 11 | małżeństwy wystawia domy okazałe.~Atoli Sieniawskiemu prędzej 1909 Ded| dzielność swą na miejscach okazałych stawił;~Te wszakże sielskie 1910 11 | zmazy jeszcze krwawe~Tarcz okaże i znaczną bojową kurzawę.~ 1911 15 | zioły wiedmą się zstawała~I oknem na ożogu precz wylatywała~ 1912 2 | wiele, sąsiedzi wszyscy z okolicy~I postronnych niemało; któż 1913 14 | wam będą bronić przystępu okoły,~Beśpiecznie nadbiegajcie. 1914 16 | widać było,~Które się przy okręcie wkoło zgromadzały,~Jakoby 1915 16 | go oczy~Do białej płci, z okrętu nieborak wyskoczy,~Puści 1916 16 | Ani Scylla, co cało połyka okręty,~Ani Charybdys, w której 1917 16 | spraw swoich radości,~Raczej okrutne trwogi i ciężkie żałości.~ 1918 11 | Adenina jej nimfy płakały,~A okrutnego wieprza zęby przeklinały.~ 1919 1 | łonie.~Śmiej się zdrowa, okrutnej lwice srogie plemię,~Potym, 1920 3 | się namnożyło siła serc okrutnych,~Siła zdrad, siła fałszów. 1921 11 | zwycięstwa łaskawe,~Kiedy okryje pola pogańskimi trupy,~A 1922 7 | Polluksa i wnet go mieczmi okrywali;~A słudzy Polluksowi odpór 1923 14 | Niecierpliwa była~Moja Oleńka, swoje wyrąbać kazała,~Jakoby 1924 13 | gdy nas obu stawi~Przed ołtarzem? Uspokój, proszę, myśli 1925 13 | działo.~Kapłan stał przy ołtarzu, myśmy też tam stali,~Kapłan 1926 15 | Której ona własnego męża omamiła”.~Pomóżcie mi krzywdy mej 1927 7 | nierado, lepiej tam z daleka omijać.~A owszem, kto ukaże niestatek 1928 3 | Przełóż i ciebie każdy omijał z daleka,~A tyś tylko nad 1929 11 | Cudze modlitwy głuchym uchem omijała,~A na swą stronę miasto 1930 16 | Kto niełaskaw, lepiej go ominąć z daleka.~A ty sobie bierz 1931 14 | nadzieja,~Pustki i nachytrszego omylą złodzieja.~O psi, o dufna 1932 8 | sąsiady.~A wielkie obietnice omylają rady.~Dafnis~Więc ty, jako 1933 13 | nadobnej Neerze,~A niechaj omylenia nie uznam w tej mierze.~ 1934 16 | Orfeus u niego.~Jakoż się nie omylił na jego dzielności,~Bo przezeń 1935 3 | nędznik, małżeństwa słowem omylony,~Został wygnańcem i dziś 1936 10 | swoje członki panieńskie omywa,~W niej stateczności panien 1937 16 | wysokie dumy nie przesadzać.~Onegda, gdyśmy grali kręgle przy 1938 13 | zgadnę.~Gdyś chusty polewała onegdy czeladne,~Były tam też i 1939 18 | dostatki wszystkie wcześnie opatruje.~Nie idzie nic na stronę, 1940 20 | stadło, niech nad wami boży~Opiek będzie, niechaj was sam 1941 11 | Nie śmiały jeszcze oddać z opieku zwykłego,~Ale swą mocną 1942 8 | Dyjanna, co się wiekiem moim opiekuje.~Czemu mię szarpasz, jako 1943 6 | dobrzy zaczynać, dobrzy i opiewać.~Tityr żółto zarastał, Dametę 1944 17 | siadał miedzy bogi,~I tobie oplatano wonnym kwieciem rogi.~Pieśniami 1945 20 | miała,~Ona i nasztuczniejsze opony wiązała.~A gdy w rękę cytarę 1946 8 | jeśli nie żartujesz,~Co za oprawę, co za wiano obiecujesz?~ 1947 2 | paluszek ujadła,~Aż mu rączka opuchła. Od bólu krzyczało~Niebożątko 1948 2 | Tyrsis~Bóg przecie nie opuści; czas wszystko przyniesie.~ 1949 14 | więc się już nie dźwigać?~I opuściwszy ręce, nieszczęściu podlegać?~ 1950 13 | u Niego~Cząstka też; nie opuszcza On człeka żadnego.~A kto 1951 14 | nim i jagody.~I ty się nie opuszczaj: Bóg bierze, Bóg daje.~Trzeba 1952 13 | Ani mię do samego grobu opuszczajcie.~O pieśni! nigdy na was 1953 4 | Oracz za pługiem chodzi, za oraczem wrona,~Ja za tobą, Bombiko 1954 18 | po zagonie~Ciągnąć się. Oraczowi insza, insza wronie;~Chociaj 1955 2 | starca, który tam niedaleko orał.~I jął się przed nim skarżyć, 1956 20 | przechodziła.~Jako brózda orana wzdłuż idzie przez pole,~ 1957 3 | wieków złotych ni ziemie orania,~Ni było po szerokich morzach 1958 16 | namowach to radził,~Aby Orfea z sobą wziął do towarzystwa.~„, 1959 16 | Ani tej nocie służy chwała Orfeowa,~Ale ten ma obyczaj piszczałka 1960 16 | już oblubienicę~Dowiodły Orfeowe rymy do łożnice.~Taniec 1961 16 | piosneczkach bajano,~Kiedy o Orfeowej muzyce śpiewano,~Że lasy, 1962 16 | warg upływa.~Znać, że ty Orfeusa częściej miewasz w głowie,~ 1963 11 | Takie więc młodym synom orlica ćwiczenie~Daje, gdy ich 1964 16 | Okręt leci podobny bystrym orlim piórom.~A kiedy nadpływali 1965 6 | oracz co rok inszą niwę orze,~Zórawie tu mięszkawszy 1966 7 | arkadzkie, siła w Argu osiadłości~I w Messanie, wiele miast 1967 9 | gnuśność albo nikczemność osiędzie,~Co ma śpiewać rymopis? 1968 7 | jednym domu; ostatnie nie osierocajmy~Rodów naszych i płaczu w 1969 11 | doskoczyć,~I przystojniej go osieść, i gładzej nim toczyć,~I 1970 18 | Domowa swacha; ta go właśnie osiodłała~I rządzi nim, jako chce, 1971 11 | miłość za jeden dzień dosyć osiwieje.~Nie tak śnieg, gdy mu słońce 1972 5 | młodsze nietrudno otrzeć oskominę,~A mało-ć też nie lepiej 1973 14 | zieleni.~ ~Pańko~Na Boga by na osła - na Niego wkładamy,~Co 1974 18 | bo nas bijasz, wszędzie osławiemy,~Babę, boś tego godzien, 1975 16 | Bodaj mię raczej grubi osłowie słuchali,~Niżby się miał 1976 8 | SIELANKA ÓSMA~DZIEWKA~Dafnis, Dziewka~ ~ 1977 18 | SIELANKA OŚMNASTA~ŻEŃCY~Oluchna, Pietrucha, 1978 7 | jako to młodszy, ty swoją osobą,~Ja także swoją, sama dwa 1979 11 | igrzyskach dzielnością.~Osobliwie Minerwa za jedno kochanie~ 1980 11 | darem napawały,~Każda z osobna drogich przysmaków rozlicznych~ 1981 20 | ociężał? Czyliś tak barzo ospały?~Czyli cię gęste pełne do 1982 11 | swej mocy,~A jako dzień się ostać nie może przy nocy,~Jako 1983 18 | pola wczas puszcza, nie z ostatnim mrokiem.~Starosta~Pietrucho, 1984 2 | wszystek przepalały.~Oczki ostre, ogniste, zła myśl, słodkie 1985 13 | cienia,~Pohamuj małą chwilę ostrego promienia,~Uchyl się za 1986 17 | Symichu, nie trzeba brać ostro przed się rzeczy.~Poruczmy 1987 16 | gdyśmy grali kręgle przy ostrowie,~Minął nas, jakoby rzekł: « 1988 11 | się sadzi;~A kto się na ostrożność przystojną ogląda,~Ten z 1989 11 | na pole;~I tamek, mówią, ostry z młodu zaraz kole,~Z młodu 1990 16 | kostyrowie:~Tarnek się z młodu ostrzy, dawne jest przysłowie”.~ 1991 18 | piękny dzień promieńmi swoimi oświecasz~I wzajem księżycowi noc 1992 8 | Dziewka~Wżdyć nam jeszcze oświtnie jutro dzień zarany.~Dafnis~ 1993 11 | prędzej niż jagody~Wiek osypał, przypadły tak piękne pogody,~ 1994 3 | sionce, skąd gwiazdami niebo osypane,~Czemu księżyce biorą w 1995 5 | młodemu,~Ale kiedy się przyda oszaleć staremu,~Tam już miary nie 1996 7 | bez miary,~Porwał się do oszczepa, skoczy do Lincego,~A on, 1997 7 | sprawie~W pośrodek wystąpili, oszczepy stalone~W ręku kręcąc i 1998 3 | bezecny język i pióry czarnymi~Oszpecił cię, i z ptaki pomieszał 1999 8 | twych pięknych słowiech oszukała.~Dafnis~Więc tu pod tym 2000 15 | głowa mu się zapociła;~Otarszy rzucił na mię, został tak 2001 6 | brzegach zieloną trzciną otoczonych~Dostatcza wód najwiętszym