| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Szymon Szymonowic Sielanki IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Sielanka
2502 11 | rzeźwią młodzią sam królewic prawy,~Kiedy przyszło pokazać 2503 11 | tych doczekała,~Gdyby go prawym mężem zwać się nie sromała,~ 2504 12 | nadobne śpiewają~I taniec prędki wiodą, i kleszczą rękami.~ 2505 10 | przy sobie kazała.~Niedługa próba była: naprzód sama wody~ 2506 16 | uderzają~W się zapędem i na proch wszystko pokrusząją.~Lecz 2507 11 | równym kole,~Już i przed prochem, już i przed słońcem się 2508 12 | nie było wesele.~Laską w próg uderzono; już kołacze dają,~ 2509 16 | bieżącym patrzały,~A ten prół szumne wody, wiatr go z 2510 18 | naszego.~Ty piękny dzień promieńmi swoimi oświecasz~I wzajem 2511 13 | nazywają,~Ja wieszczym, ja prorokiem; dziś mi się przyśniła~Neera, 2512 12 | młodzieniec, morza żeglarz prosi,~Morze nie słucha, ale gdzie 2513 18 | Teraz powyzdychały świnie i prosięta,~Ani się gęsi, ani się kiwały 2514 7 | starzec słowy łagodnymi prosił,~Często fukał i gromił, 2515 2 | miejsce schował.~Ale o pieśni prosim, bo je wysławiano~Aż nazbyt, 2516 17 | chróście. Co mówisz, szalony prostaku?~Soboń~Zufała Erifila mijając 2517 2 | Dostanie, wiedź, nie folguj i prowadź przez dzięki.~Jeśliby płakał, 2518 16 | swą łaskawą ręką bieg ich prowadziła.~I ty, Apollo, rymem jego 2519 16 | Taniec egejskie nimfy, taniec prowadziły,~Aliskie i meliskie do nich 2520 18 | naszego.~Ty dzień po dniu prowadzisz, aż długi rok minie,~A on 2521 14 | nazwisku~Muszę dać pokój, próżne tytuły bez zysku.~ ~Pańko~ 2522 6 | na cię czekała.~Tityrus~Próżnoś mię pod kądzielą, matko, 2523 9 | ludzkie języki przedsię nie próżnują,~W uściech się same prawie 2524 4 | być hardym, wszakże nie próżnujmy,~Ale spieszno przy inszych 2525 16 | kręcą, krople pod niebo pryskają,~Okręt leci podobny bystrym 2526 12 | przyniósł twój koń białonogi.~Pryskał we wrota wchodząc; znać, 2527 20 | Szczęśliwy królewicze! Ochotnie pryskały~Konie twoje, gdy z tobą 2528 13 | nie godzi.~I ty się nie przebiegaj, jaszczurko zielona,~Bo 2529 6 | pod wodami.~Nurkiem morze przebiegasz, a twych wód nie psuje~Woda 2530 7 | Przebił go, aż na wylot żelazo przebiegło.~Padł tamże na Kastorze, 2531 2 | powiadają.~Morson~Barzo też przebieracie; wszak się wam kłaniano,~ 2532 16 | tamtędy żeglarz cało nie przebieży,~Jeśli pierwej boginiej 2533 18 | I przez włosy gęsto się przebija śron biały;~A przedsię wymuskać 2534 7 | gdzie żebro przyległe,~Przebił go, aż na wylot żelazo przebiegło.~ 2535 17 | przedsię darów bożych nigdy nie przebiorą.~Las przedsię lasem, a snadż 2536 19 | jego płynęły pieśni nie przebrane,~Które, póki świat stoi, 2537 20 | trawami odzieje,~Pójdziemy na przechadzki; tam kwiateczków sobie~Nazbieramy, 2538 20 | równie, wszystkę Grecyją przechodzi,~Szczęśliwy płód, który 2539 7 | i starożytością~Domu, i przechodzicie wszystkich majętnością.~ 2540 16 | Bezpiecznie rączy okręt tamtędy przechodził,~Bo góry rozstąpiono jako 2541 20 | twarzą, i urodą wszystkie przechodziła.~Jako brózda orana wzdłuż 2542 8 | Dafnis~Pódźmy tu pod te lipy, przechodźmy się z sobą,~Trzeba mi kilka 2543 16 | Odpowiem: ,,Nazbyteś tę muzykę przechwalił.~A wiem ja, że Menalka przed 2544 2 | chce dobrego.~Tyrsis~Bóg przecie nie opuści; czas wszystko 2545 8 | boginię.~Dafnis~Nie mów przeciw Wenerze, by cię nie chlusnęła~ 2546 18 | Mnie się on, widzę, nie przeciwi,~Ale lepszy z nim pokój. 2547 16 | bo te wszystkie złości~Przeciwko spokojnemu pochodzą z zazdrości.~ 2548 16 | chcąc miedzy ludźmi mieszkać przeciwnymi,~Wolał wiek trawić miedzy 2549 17 | staremu.~Wełna się na to przędą i czym lżejszym może~Odprawić, 2550 2 | swych chytrości~Używał, a przede mną śpiewał o miłości:~Co 2551 6 | posadziła,~Nie będę ja jej przędła, nie będę robiła.~Już ciebie 2552 20 | miały,~Ona i hawtowaniem przednią sławę miała,~Ona i nasztuczniejsze 2553 Ded| nie zażył~Żem się otrzeć o przednie rymopisy ważył,~Którzy z 2554 11 | kochanie~Miała go i my, Muzy, przedniejsze staranie~Czyniełyśmy o jego 2555 20 | zamknionych stanęło,~Panien przedniejszych domów; każda ustrojona~Kosztownie, 2556 10 | były fraucymerze~I miedzy przedniejszymi pannami was miała,~I śpiewania, 2557 8 | to, że nie wzgardzi moim przedsięwzięciem,~Boby mię tu rad kożdy miał 2558 16 | raz w niedźwiedzie męże przedziałane,~Ani Scylla, co cało połyka 2559 2 | przegarzano.~Morson~Było o co przegarzać; i ode mnie macie~Toż odnieść, 2560 2 | w czym podobno nas też przegarzano.~Morson~Było o co przegarzać; 2561 10 | się w tobie, piękny Purze, przeglądała.~Owa mię też to potka, co 2562 17 | najwięcej waży,~Że się zimie przegłodził, gdy w oborach było~Wszystko 2563 12 | chciała.~Szosta para~Panno, przegrana twoja, chłopięta dowodzą;~ 2564 14 | piękne sady,~Że mię nimi nie przejdzie nikt miedzy sąsiady.~Widziałem, 2565 3 | niezwyciężony~Jowiszów świat przejeździł i na wszystkie strony~Strasznym 2566 7 | gładkości,~Lub dla posagu cudze przejmować miłości.~Wiemy, żeście i 2567 13 | niech się nade mną kona Twe przejrzenie!~Lekko, owieczki moje, lekko 2568 10 | mocna boska siła,~Bo was przeklęctwem srogim tudzież dogoniła.~„ 2569 3 | ciebie, Enomau, ach, ojcze przeklęty!~I na toż uczyniony małżeński 2570 15 | kary!~Spluń trzykroć, a przeklinaj: „Jako ślina pada~Na ziemię, 2571 7 | Wiemy, żeście i ojca złotem przekupili,~I te niebogi słowy pięknymi 2572 17 | Tęsknica na mię bije, szum przelata uszy,~Spać nie mogę, lice 2573 2 | Kupido z krzaczka na krzaczek przelatuje.~Potym rozgniewawszy się, 2574 12 | łzą płynie przez oblicze.~Przelękłoś się, panicze, bojaźń to 2575 3 | naszkodliwsza sztuka u człowieka,~Przełóż i ciebie każdy omijał z 2576 7 | swych biesiad zażywali,~Przemawiając do siebie inszym poślubione~ 2577 14 | Będzie więcej. Tylko tu przemięszkiwaj z nami,~A wieku darmo nie 2578 7 | ucho nie pokryte~Naprzód przemogły, że się kajać poczynały,~ 2579 18 | już zawsze fasoł w domu~I przemówić do niego nie wolno nikomu.~ 2580 16 | częste miewał,~I rad jego przemożni królowie słuchali,~I syny 2581 2 | szeroko~Zasiąga i pod ziemię przenika głęboko.~Nagie i gołe ciałko, 2582 14 | miedzy pustyniami.~A teraz tu przenocuj ze mną, już też siada~Słoneczko 2583 18 | już jej brózdy dobrze lice przeorały~I przez włosy gęsto się 2584 2 | jakoby słońcem wszystek przepalały.~Oczki ostre, ogniste, zła 2585 17 | garłeczkiem krzykliwym wdzięcznie przepierujesz.~Bo skoro wiosna role rozległe 2586 17 | piękniejszy jest, kiedy przeplitany.~Symich~Zaczynaj ty, ja 2587 7 | nie stronią.~Jeszcze na przepych w te tu kraje się puścili.~ 2588 14 | rok dziesiąty.~I u nas tak przerzedził. U kogo bywało~Sto obory, 2589 16 | te się wysokie dumy nie przesadzać.~Onegda, gdyśmy grali kręgle 2590 9 | chłodnikiem,~Aż się słońce przesili; zwykł znój głowie szkodzić.~[ 2591 17 | mi psuje.~Cieliczko, nie przeskakuj! I ty Dafnisowi~Daj pokój, 2592 17 | Cieliczka mi do sadu przez płot przeskakuje~I kwiateczki mi depce, i 2593 16 | bojaźni~Zapomni, tego wieczne prześladują kaźni.~I tyś niewiele wzięła 2594 13 | wolałbym ja, żeby spać przestała,~Wolałbym, żeby ze mną te 2595 11 | Wszystko latom podlega, a jako przestałe~Niewielką korzyść niosą, 2596 16 | teraźniejszych czasiech przestawajmy.~Dobre są mądre pieśni, 2597 9 | Na dwie stronie stali:~Ci przestawali, drudzy po nich zaczynali.~ 2598 11 | tym wiek trawi”.~Tu Muzy przestawały, a pannę wrodzony~Wstyd 2599 10 | niesmacznej gorzkości,~Znak przestrachu, i waszej ostatniej żałości.~ 2600 11 | przy chwale przyjaznych przestróg usłuchała.~Bo skoro przez 2601 12 | ale przy gładkości~Trudna przestroga. Były insze obawania,~Bo 2602 10 | Aniście oko miały do ludzi przestrone,~Tak wiele serce może wstydzić 2603 12 | mu gałązka miła.~Młodość przestrono patrzy i daleko strzela~ 2604 17 | będziesz łapała po polach przestronych,~Będziesz łapała i do gniazdeczka 2605 17 | dziś, urzędnicy w rzeczy przestrzegają~Dobra pańskiego, a w miech 2606 13 | Dworniczko! Ty się teraz przesypiasz w południe,~Likorys krowy 2607 16 | jedwabnymi stówki ma zakryty.~Przetoż się ony zawsze nad brzegiem 2608 1 | byśmy aż do śmierci lata przetrawili,~Byś się tylko pasterską 2609 Ded| Ten, co Ikara? Wszakże przewaga niech będzie~Wiadoma! Kto 2610 11 | cnota idzie snadnie,~Tam i przeważnych rzeczy wielkie zaciąganie,~ 2611 8 | przodku cukrują, a potym przewodzą~Nad nami i niektórzy żony 2612 8 | Żartujesz? Wy nad nami raczej przewodzicie,~Bo wy, żonki, kogóż się 2613 14 | zasmakuje,~Niech się mu dom przewraca, on tego nie czuje.~ ~Wonton~ 2614 5 | zjadła soli~Ani mu, nim przeżegna kapłan, była k woli.~A ona 2615 14 | waszych deptało.~Darmo, przezorny Purze, lejesz hojne zdroje!~ 2616 9 | zbierają,~Z małych się, a przezornych strugów napawają”.~Pierwsza 2617 1 | krępą, i Cyganką czarną przezywano.~Dziś i płeć, i postawa 2618 6 | rówieśnicami wszystkimi przodkuje.~Tityrus~Fijoleczek na wiosnę, 2619 6 | chodzisz!~Chociaj ty sam przodkujesz, chociaj wszystkich wodzisz,~ 2620 10 | wyście ku jakiemuś błotu przybiegały)!”~I stanęłyście zaraz. 2621 15 | znać było,~O jednym bocie przybiegł. Acz mi nań niemiło,~Ale 2622 18 | ścianą, jako jędza do nas przybieżała.~Ni z tego, ni z owego poczęła 2623 16 | Barzo się ku Stachowej niwie przybliżyło.~ 2624 16 | znowu w ocemgnieniu ku sobie przychodzą,~I ptak lotem nie umknie, 2625 10 | Ale kiedy już na was kolej przychodziła,~Czyście nie zbladły, czyście 2626 18 | zła godzina,~A częstokroć przyczyną bywa nieprzyczyna.~Dobry 2627 7 | naszych i płaczu w nich nie przyczyniajmy.~Ci, co żywi zostaną, niech 2628 7 | Tej pogrzeb i żałoba znowu przyczyniła.~A co starca, póki żył, 2629 14 | szkodę mojej niebytności~Przyczytam a czeladzi zwykłej niedbałości.~ ~ 2630 5 | szaleć młodemu,~Ale kiedy się przyda oszaleć staremu,~Tam już 2631 6 | westchnąwszy serdeczna kilka słów przydała.~Jako ten kwiatek, tak się 2632 15 | piecze serce jego;~Bym mogła, przydałabym ognia piekielnego.~Przywiedźcie 2633 3 | przez głowę miotali.~K temu przydawał, jako syn niezwyciężony~ 2634 17 | I mnie w tańcu Testylis przydeptała nogę,~Od tego czasu wszystek 2635 8 | Teraz się mowa mówi; gdy przydzie o ślubie~Mówić, podobno 2636 7 | Przypadli na cudzy targ i w dom przyjachali~Do Lewcyppa, a tam swych 2637 13 | Mieć mię raczy, że nigdy przyjaciel nie siędzie~Przy mym boku 2638 7 | wszystkich majętnością.~Postąpcie przyjacielskie z nami: co jest nasze,~Niech 2639 11 | serce tak urani.~Snadź to i przyjacioły mało wierne czyni,~Bo każdy 2640 8 | przyjaciela poślę, i sam w dom przyjadę.~Dziewka~Wprzód ja zmacam 2641 6 | nie kwiatek, alem płomień przyjął właśnie,~Który także w sercu 2642 13 | i moje, a iż w ręce były~Przyjaznej, przed inszymi jawnie to 2643 11 | skłaniała~I przy chwale przyjaznych przestróg usłuchała.~Bo 2644 13 | TRZYNASTA~ZALOTNICY~ ~Mopsus~Przyjdzie-li ten czas kiedy, że ja swe 2645 8 | nim i barzo się boję,~Że przyjdziesz na gorszego za tę hardość 2646 20 | twoje, gdy z tobą w ten dom przyjechały.~Ubiegłeś wielu inszych, 2647 6 | Bóg cię żegnaj, matko, przyjechano.~Dametas~Nie po wszystko 2648 Ded| kwitnęli, Muzom uczonym przyjemni,~Za co i po dziś dzień nie 2649 Ded| Żagle i rym za szczęściem przyjemnym się staje.~Owa i mnie skrzydłem 2650 14 | zapomożemy. Ode mnie jednego~Przyjmi parę czabanek, od kogo drugiego~ 2651 14 | Boga, potrzeba za wdzięczne przyjmować,~Lub on daje, lub bierze, 2652 7 | i starożytne przytaczał przykłady:~Jako oczy łakome siła ludziom 2653 1 | tylko umysł ku mnie cały przykłoniła.~Tu jamy mchem odziane, 2654 16 | chowa na łańcuchach twardych przykowane~Raz w wieprze, raz w niedźwiedzie 2655 17 | Mucha cały dzień, w nocy przykra komorzyca,~U wody się bój 2656 6 | Alfeu, bystra rzeko, ty z przykrego brzegu~W morze wpadasz, 2657 11 | hamowane~Szalone koła z przykrej góry rozbieżane.~Ma Wenus 2658 12 | z dobrąś nowiną do nas przyleciała,~Bodajeś i u sąsiad także 2659 1 | strugu tej ciekącej wody~Przylęgę i frasunku lubo snem swobodnym,~ 2660 17 | Wiedzieć o owcach, a nie przymawiać dworowi.~Już te kozy gałęzie 2661 15 | wachlarz i ogień poddymaj,~A przymawiaj: „Jako się proso w rynce 2662 14 | coście mię w lesiech kradali!~Przymierze ze mną macie: ani tajne 2663 6 | rumieni~Serce me, a wzdychanie przymnaża płomieni.~I jam nie kwiatek, 2664 18 | widząc nie widzi:~Pod czas przymówi, ona jawnie z niego szydzi.~ 2665 10 | młodych, gdy się śmią do nich przymykać.~Z dobrymi dobrym będziesz; 2666 19 | niebieskiej radości:~Wszakże nam przynależą powinne obchody,~Lubo dla 2667 17 | ojcowie~Naszy frasują, ich to przynależy głowie,~A my co wesołego 2668 11 | nim on zamyśli, w dom mu przynaszają.~Co wiekowi małemu i latom 2669 2 | nie opuści; czas wszystko przyniesie.~Niejedna, powiadają, rózga 2670 16 | ze trzciny:~To śpiewa, co przyniosą do języka śliny.~Licydas~ 2671 12 | drogi,~Nie darmo cię tu przyniósł twój koń białonogi.~Pryskał 2672 18 | kaźń boża stoi.~Ućciwy stan przynosi ostrożne sumnienie,~Za tym 2673 11 | rozlicznych~Nie leniąc się przynosić do jego ust ślicznych.~Takie 2674 11 | kiedy boje krwawe~Będą mu przynosiły zwycięstwa łaskawe,~Kiedy 2675 Ded| sielskie mowy i proste rozprawy~Przynoszę przed cię! Czasem podlejsze 2676 11 | ogrodnika ręką uszczepiony,~Przyodziewa się barzo snadno w list 2677 11 | sprawuje,~Abo z cudzych przypadków szczęście swe miarkuje.~ 2678 14 | Doległo! Nie cieszę się z przypadku cudzego.~Od złych sąsiad 2679 6 | Szukam śledząc, z trafunku przypadłem tam na nie.~Krzykną: ,,Sam 2680 7 | co się Polidewkiem zowie,~Przypadli na cudzy targ i w dom przyjachali~ 2681 11 | niż jagody~Wiek osypał, przypadły tak piękne pogody,~Że serce 2682 3 | wtym Egie do onej biesiady~Przypadnie, Egie między wszystkimi 2683 6 | A ja grzbietem, nieboga, przypłacę tej szkody!~Dametas~Kwoczka 2684 1 | nich co rok jagniąt się przypłodzi.~Tu koło mnie kóz tysiąc; 2685 4 | młóci, niech się strzeże w przypołudnie spania:~W południe zbite 2686 3 | jedzie w obce strony.~Potym przypomniał, jako skrzętną Koronidę~ 2687 6 | zarastał, Dametę włos siwy~Przyprószył, acz wiekiem był nie barzo 2688 3 | niedługo wzięła równą mękę,~Co przypsiągszy i ślubem uwiązawszy rękę,~ 2689 6 | kryje.~Dametas~Owczarzu, nie przypuszczaj trzody ku brzegowi!~Podlizała 2690 16 | tak straszna Cyrce, która przyrodzenia~Człowiecze w nieme twarzy 2691 11 | Chociaj tam drzewo mnoży samo przyrodzenie,~Jako więc ogrodnicze roztropne 2692 3 | statutów pisano,~Cnotą i przyrodzeniem ludzie się rządzili,~Aż 2693 13 | Jedni cię do śmierci czarnej przyrównają,~Drudzy mistrzem przyszłego 2694 4 | niespora?~Baty~Miłku, nie przyrównywaj inszych do swej mocy,~Bo 2695 20 | twoja, już na wieki tobie przyrzeczona.~Lub rano słońce wstanie, 2696 7 | żony i przysięgą wielką przyrzeczone.~Nieprzystojna zaprawdę 2697 3 | bogów, gdy Marsa sieciami~Przyrzucił Wulkan, a sam połyskał rogami.~ 2698 12 | słoneczko jasne. Komuż do wesela~Przyść może, gdzie miłego nie masz 2699 9 | uczesnikiem.~A tym czasem przysiądżmy tu pod tym chłodnikiem,~ 2700 11 | usłuchała.~Bo skoro przez przysięgę i przez śluby święte~Miedzy 2701 15 | przedsię chęci me wzgardzone.~Przysięgo, mści się nad nim! Kto Boga 2702 16 | młodu ostrzy, dawne jest przysłowie”.~Licydas~Wiesz ty, Menalka, 2703 11 | Każda z osobna drogich przysmaków rozlicznych~Nie leniąc się 2704 13 | ja prorokiem; dziś mi się przyśniła~Neera, że w kościele ze 2705 17 | kto mu tego dobrze nie przysoli.~Tak-ci dziś, urzędnicy 2706 18 | Pożynaj, nie postawaj, a przyśpiewaj cudnie,~Jeszcze obiad nie 2707 13 | dojrzeć było.~Jeszcześ nam przyśpiewała! Przyznać ci się muszę,~ 2708 1 | żadne miejsce k sercu nie przystaje.~Nie owszem mię też możesz 2709 14 | doły,~Ani wam będą bronić przystępu okoły,~Beśpiecznie nadbiegajcie. 2710 18 | Ale starosta do nas znowu przystępuje,~Kwaśno patrzy, z nahajką 2711 11 | konia ochotniej doskoczyć,~I przystojniej go osieść, i gładzej nim 2712 11 | rączością,~Ani w inszych przystojnych igrzyskach dzielnością.~ 2713 6 | rozliczne~Gdym zbierał chcąc przystroić twoje skroni śliczne,~Gęste 2714 16 | sam do nas!” - wołają.~I przyszedłby był nędznik w ręce ich złośliwe,~ 2715 7 | rady~Dawał i starożytne przytaczał przykłady:~Jako oczy łakome 2716 7 | miejscu fortelu swojego.~Przytnie nań mocno Kastor i od razu 2717 4 | abo służyć?~Baty~Ani-ć się przytrafiało, abyś zamiłował~I nie spał 2718 11 | drzewem, i paiżą władać przyuczały,~Strach tatarski i pewne 2719 2 | Wenus pocałuje.~A kto mi go przywiedzie, nie tylko całować,~no Ale 2720 7 | ostatnie szwanki i zguby przywodzą,~I sromota w też szlady 2721 15 | tobą, księżycu, że mię żal przywodzi~Do tego: zły postępek złym 2722 13 | Jeszcześ nam przyśpiewała! Przyznać ci się muszę,~Chcąc się 2723 9 | Ciebie niechaj narody ludzkie przyznawają~Dobrodziejką, jako mnie. 2724 2 | sykulskiemu niegdy pasterzowi~Przyznawali, który lub pod Etną się 2725 8 | będziesz pasł, tam i ja swoje przyżonę.~Dafnis~Dajże mi na dobrą 2726 16 | Piszczałka pasterzowi zawsze przyzwoita,~Ale kto się za młodu leda 2727 11 | małemu i latom dziecinnym~Przyzwoitszym igrzysku i myślom niewinnym,~ 2728 11 | da Bóg, zaznasz czasów przyzwoitych,~Zażywając i sławy, i cnót 2729 3 | rozgniewany świat potopem psował,~Dwoje tylko lepszych dusz 2730 18 | barzo człowiek, by go nie psowała~Domowa swacha; ta go właśnie 2731 18 | wymuskać się, przedsię z pstrocinami~Czepczyk na głowie, przedsię 2732 4 | Teraz ani docinasz i pokosy psujesz,~Ani równo z inszymi w rzędzie 2733 13 | byli pospołu na żniwie,~Pszenicę w ten czas żęto na siedzianej 2734 14 | wszystkich jedli grubi ptacy.~Tak więc wicher obali w 2735 3 | czarnymi~Oszpecił cię, i z ptaki pomieszał grubymi.~I teraz, 2736 3 | kruku, przed laty pięknym ptakiem bywał,~I białością z łabęćmi 2737 2 | Chłopię małe po gaju na ptaszki strzelało~I tam Kupida między 2738 1 | Tu lasy, tu po lesiech ptaszkowie śpiewają,~Tu łąki, a po 2739 9 | wyjadają.~Wtóra [strona]~Ciężki puklerz, lecz ciała wszystkiego 2740 7 | stalone~W ręku kręcąc i złotem puklerze sadzone.~Czuby się im na 2741 6 | Już miesiąc zachodzi,~Już puł nocy minęło, już się niebo 2742 Ded| potrawy~Lepiej smakują niżli pułmiski kosztowne!~A mnie nie tak 2743 6 | rzeki same idą woły,~Tu Pur w brzegach zieloną trzciną 2744 10 | Nais~Stojąc nad cichym Purem, Nais żałościwa:~Jako (prawi) 2745 10 | SIELANKA DZIESIĄTA~WIERZBY~Nais Purska.~ ~Nais~Stojąc nad cichym 2746 8 | mnie tu zostawiasz?~Dziewka~Puść mi rękę, próżno mię na ten 2747 7 | przepych w te tu kraje się puścili.~Chociaj w nich o potrzebie 2748 5 | potykała, iż, prawi, czekacie~Puścizny, dlatego rzecz dobrą rozradzacie.~ 2749 7 | zgoła wojny zapragnęło,~Puśćmy to w krótką. Niechaj Idas, 2750 14 | zamku nie strzegają hajducy pustego.~Rosa dziś rano padła, trawy 2751 18 | fasoły,~Kucharkom łajać. Z pustej nie wyjdzie stodoły,~Jedno 2752 13 | mym boku i dom mój wieczną pustką będzie?~Miłości nieszczęśliwa, 2753 12 | mdlało i te piękne progi~Pustkami się widziały. Czyliś na 2754 17 | wami?~Symich~Mówił, że się pustoszą lasy koszarami,~I to, że 2755 16 | który także przemieszkiwał~W pustych lesiech, a z bogi mowy częste 2756 16 | się w gęstych lesiech i pustyniach kryje,~Ty go przedsię wyszukaj 2757 18 | Niech nas z pola wczas puszcza, nie z ostatnim mrokiem.~ 2758 2 | cytarę.~Tegom go uczył, alem puszczał próżną parę,~Bo on tego 2759 13 | do wrzeciona nić z palca puszczała,~Jedwab nie będzie taki. 2760 14 | wyrąbano, znowu się z korzenia~Puszczały; jam się musiał udać do 2761 16 | Wolał wiek trawić miedzy puszczami głuchymi.~Cnota się nie 2762 19 | wzdychali,~Świadkami tego góry i puszcze głębokie.~Dafnis i Muzom 2763 2 | i próżno się o pieśniach pytacie.~Tyrsis~Jeśli nam pannę 2764 10 | co się tym pannom dzieje, pytywała.~A chciwi satyrowie co raz 2765 17 | siła go leda kto ukradnie,~Rąbią ze pnia, nie tylko powalone 2766 2 | tam sobie było: źle się rachujecie~Z rozumem; doma siedząc 2767 12 | obietnicę trzeba wsiadać na rączego,~A ty się gdzieś zabawiasz! 2768 2 | w paluszek ujadła,~Aż mu rączka opuchła. Od bólu krzyczało~ 2769 10 | rzędem, jeszcze maluchnymi~Rączkami żem ja tu z was gałązki 2770 2 | Kupida, chłopię swe, za rączkę trzymała,~Mówiąc do mnie: ,” 2771 2 | ujrzało~Na trzmielowej gałęzi: rączki mu zadrżały~Od chęci, bowiem 2772 11 | na wyścig żaden równał mu rączością,~Ani w inszych przystojnych 2773 11 | nosi w obłoki~I ukazuje rączych piór polot wysoki.~A oni 2774 14 | teraz! Gdy pan Bóg swe dary~Raczył dawać, pełno w nich wszystkiego 2775 15 | Gdy mi się tu zstawił,~Radam mu z serca, choć mi barzo 2776 12 | krzekce na płocie; pannie się raduje~Serduszko, bo miłego przyjaciela 2777 5 | Trefnie z niej Egle żartowała,~Radząc jej, żeby krasną czeladkę 2778 16 | człeka wybornego~I zgoła-ć radzę, abyś nie jeździł bez niego.~ 2779 16 | przy inszych namowach to radził,~Aby Orfea z sobą wziął 2780 13 | trafić, atoli źle mu nie radziła.~Kto pragnie przyjaciela, 2781 12 | znać, żeśmy-ć tu radzi,~Radziśmy wszyscy tobie i twojej czeladzi.~ 2782 18 | namaca.~Pietrucha~Dobrze radzisz. Mnie się on, widzę, nie 2783 10 | wrzaskliwe dukają~Abo chłopięta raków pod wami szukają.~Sameście 2784 11 | się on miał swym młodym ramieniem do zbroi,~A wielkich bohatyrów 2785 7 | działali,~Zrzucając zbroje z ramion i kładąc na trawie.~Linces 2786 6 | głową nad wszystkie, wyższy ramionami.~Dametas~Leszczyna bujna 2787 18 | Ty rosę hojną dajesz po ranu wstawając~I drugą także 2788 17 | mię budzisz swoim głosem ranym!~I ty nie z serca śpiewasz, 2789 14 | upadały, kiedyście zdychały,~A ratunku żadnego zioła nie dawały,~ 2790 16 | rozgniewane bogi~I kiedy we złym razie do wioseł się miała~Młódź 2791 2 | uporniuchna i wstydu niewiele.~Ręczynki ma króciuchne, lecz nimi 2792 2 | w gęśle podgorskie;~Były regały, były i skrzypice włoskie.~ 2793 13 | żartować, onej w tańcu było~Rej wodzić, onej samej, co żywo, 2794 16 | kto się raz dostanie ich rękom swowolnym,~W takie pęta, 2795 7 | się to krwią między nami ro[z]strzygnęło,~A serce wasze 2796 2 | matko droga!~Od jakiego robaczka, jaka rana sroga!”~A Wenus 2797 17 | pięknymi odzieje,~Wynikną i robaczki z ziemie rozmaite;~A ty 2798 15 | wrzody oblega, niech z siebie robaki~Zbiera, a w gnojach lega 2799 4 | tużyć,~Który ustawnie musi robić abo służyć?~Baty~Ani-ć się 2800 19 | mogiłę; bo ta rydlem nie robiona,~Ale ludu wszystkiego ręką 2801 10 | drzewa niech nie będzie robione naczynie,~I ledwie miedzy 2802 18 | Starosta~Pietrucho, nierada ty robisz, jako baczę,~Chociaj ci 2803 7 | wychodził,~Drugi się już do robót więtszych dobrze zgodził,~ 2804 4 | kiedy słońce pali,~Przy robotach kosarze nie raczej śpiewali?~ 2805 4 | nie rzeczono:~„Słomiany to robotnik, płacą tu stracono”.~Gdy 2806 4 | Baty.~ ~Miłko~Kosarzu, robotniku dobry, co-ć się stało?~Przedtym 2807 9 | źle po słońcu chodzić,~Nam robotnym nie wadzi. Pomału pójdziemy,~ 2808 11 | pczoły pracowite,~Gdy ich robotom przyszły chwile przyzwoite,~ 2809 13 | tyj-eś przodek miała;~U robotyś mi naprzód do serca przystała.~ 2810 13 | cierpliwy i jakom nieskory!~Róbwa już raczej na się, służba 2811 7 | ostatnie nie osierocajmy~Rodów naszych i płaczu w nich 2812 3 | się trojako:~Skąd ludzki rodzaj, skąd źwierz wszelki inszy 2813 19 | świtać będą zorze,~Póki rodzaje ludzkie ziemia będzie miała,~ 2814 11 | w grobie żyła,~Ale jako rodzajów ludzkich śmierć nie minie,~ 2815 8 | ratuje.~Dziewka~Strach jest rodzić, a któraż w tej dobie nie 2816 13 | siła zostawiają~Dzieciom rodzice, siła dzieci utrącają.~Praca 2817 9 | będą wydajały.~Która jedno rodziła, będzie dwoje miała:~Te 2818 3 | z złych synów gorszy się rodzili wnukowie.~Na koniec do żelaznych 2819 9 | niewolstwie będą nędznice rodziły.~Jej strzały każdego z nóg 2820 7 | za żony mają~Te panny i rodzinę miłą ucieszają~Raczej, niżby 2821 7 | krótką. Niechaj Idas, mój rodzony,~Da pokój bitwie, także 2822 3 | Przyrzucił Wulkan, a sam połyskał rogami.~Więc bystrą Atalantę, która 2823 6 | Tityrus i Dametas. Tityrus rogate~Kozy, Dametas capy i owce 2824 13 | cicho stąpajcie.~Baranie ty rogaty, abo cię nie minie~Maczuga, 2825 8 | miłej nowiny~Czeka, dni idą rokiem, miesiącem godziny.~Dziewka~ 2826 20 | wieczór siędzie,~I rok od roku ona twoją zawsze będzie.~ 2827 17 | przepierujesz.~Bo skoro wiosna role rozległe ogrzeje,~Skoro 2828 11 | zaniedbanie wiele pięknych rzeczy roni;~Ani żaden las takich wychowa 2829 13 | Jeśli mi na złość czynisz, roście w tym tu gaju~Kijań na cię; 2830 18 | chmura i kozieł na czele.~Ty rosę hojną dajesz po ranu wstawając~ 2831 12 | pozsiadali; wszystko się podworze~Rośmiało jako niebo od wesołej zorze.~ 2832 19 | liście i góry wkoło się rośmiały,~Po łąkach trawa buja, strugi 2833 3 | twarz mu nimi popisała.~Rośmieje się i rzecze: „Po co mię 2834 10 | wierzbami,~I po dziś dzień rośniecie, wierzby, nad wodami.~A 2835 20 | wrodzi.~Jest nas dwieście rówieśnic, wszystkie zażywamy~Jednakich 2836 6 | Halenka tańcuje,~Miedzy rówieśnicami wszystkimi przodkuje.~Tityrus~ 2837 6 | młodzieńcy, oba w leciech rówieśnicy,~Oba dobrzy na fletniach, 2838 11 | darzyło.~Ani na wyścig żaden równał mu rączością,~Ani w inszych 2839 11 | jednego nędznika,~I żeście równe śmierci mdłego zagrodnika,~ 2840 13 | nosisz, noś mię sobie biało,~Równemu z równym zawsze na świecie 2841 6 | Chmiel przy płocie; sad w równi szczepiony po sznurze,~Ale 2842 20 | jedne zasłonę.~Nie masz jej równie, wszystkę Grecyją przechodzi,~ 2843 14 | Kiedy człowiek zdrów, insze równiejsze są szkody,~Gdy drzewo całe, 2844 4 | docinasz i pokosy psujesz,~Ani równo z inszymi w rzędzie postępujesz,~ 2845 11 | strzały~Z cięgłego łuku równy pierścień ubijały~Lub oszczepem 2846 13 | do kupy zgania owce swe rozbiegłe,~Trafił na śpiącą. Co w 2847 17 | Nawięcej czyha na to, kiedy się rozbieżą.~Zawołaj psów, niechaj tu 2848 11 | Szalone koła z przykrej góry rozbieżane.~Ma Wenus Adonina wszystkiego 2849 18 | jedzcie, po chróstach się nie rozchadzajcie.~ 2850 17 | Rozganiajmy ich, aby się nie rozchadzały.~Świeżego im nawalmy. Trzeba 2851 13 | nieubogi.~Więcej Bóg ma, niż rozdał. Jest nasza u Niego~Cząstka 2852 13 | Wiązał stułą, wzajemne rozdawał pierścienie.~Boże, niech 2853 11 | i drogie zalatują wonie,~Róże nigdy nie schodzą z utrafionej 2854 18 | wszystkim łajała, drugie rozegnała,~Nam, cośmy pozostały, jeść 2855 8 | jagód rozynki bywają?~I różej, chociaj uschnie, przedsię 2856 8 | Trudno co czynić, kiedy umysł rozerwany.~Dziewka~Wżdyć nam jeszcze 2857 3 | zorze zapadały;~Dopiero się rozeszli, każdy w swoje ślady,~Chłopcy 2858 11 | a przy fraucymerze~Nie rozeznać go było, jedno po ubierze.~ 2859 2 | czestować.~Znaczny jest, rozeznasz go między stem: nie biały,~ 2860 2 | przyniesie.~Niejedna, powiadają, rózga rośnie w lesie.~Morson~Co 2861 17 | gałęzie wszystko pogłodały,~Rozganiajmy ich, aby się nie rozchadzały.~ 2862 Ded| zbroje~Śpiewał, naprzód rozgłosił wielkie imię swoje.,'~Cienką 2863 1 | moje, które cię wszędzie rozgłosiły.~Ty przedsię mną pogardzasz, 2864 16 | srogi,~Orfeus umiał błagać rozgniewane bogi~I kiedy we złym razie 2865 3 | niebo uleciała.~A wtym Bóg rozgniewany świat potopem psował,~Dwoje 2866 2 | krzaczek przelatuje.~Potym rozgniewawszy się, kiedy nic nie wskorał,~ 2867 18 | ich prędko wiatry pogodne rozgonią,~A naszemu staroście nie 2868 13 | Mnie by się raczej teraz rozigrać przystało.~Lekko, owieczki 2869 13 | cię uczynię!~Nazbyteś się rozigrał. By to długo trwało,~Mnie 2870 11 | miotały?~Jako na wielkim morzu rozigrane wały~Styru nie słuchającym 2871 15 | wróciła?~Potrzeba, abyś, co ja rozkażę, czyniła.~Syp to proso na 2872 7 | potrzebę waszę,~Gdziekolwiek rozkażecie, wszędzie pojedziemy,~I 2873 10 | mieście szanować umiała.~Rozkazuję, abyście przy tym błocie 2874 11 | oblicze śliczne~Poszpeciły rozkoszy zbytne, ustawiczne.~Na koniec 2875 20 | Tamże będą i piżma, i wonie rozlane,~A na skórze te słowa będą 2876 20 | wszystkich salach dobra myśl się rozlegała.~I tak-żeś prędko usnął, 2877 17 | przepierujesz.~Bo skoro wiosna role rozległe ogrzeje,~Skoro łąki kwiatkami 2878 7 | Poczęło być i rany, i krwie rozlewanie.~Aż Iupiter dekret swój 2879 6 | Nadobna Amarylli, te kwiatki rozliczne~Gdym zbierał chcąc przystroić 2880 1 | Tu wyniosłe topole, lipy rozłożyste,~Tu jawory, tu dęby stoją 2881 9 | wadzi. Pomału pójdziemy,~A rozmawiając lżejszą drogę uczyniemy.~ 2882 18 | nami, tam się z nim coś rozmawiały~Dwie komornice: ona kędyś 2883 3 | więc znowu ludzkie wieki rozmnażali,~Gdy kości wielkiej matki 2884 8 | Trzeba mi kilka pięknych słów rozmówić z tobą.~Dziewka~Nie pójdę! 2885 12 | rzecz się nie kończy, gdzie rozmysłów siła.~Panno, czas już rozpuścić 2886 11 | gotuje,~Każda sobie uciechy różne obiecuje:~Ta, że ozdobą 2887 9 | Co miedzy swym a obcym różnice nie mają.~Nieszczesni, których 2888 19 | idzie pod obłoki,~I sława rozniesiona jako świat szeroki,~Ani 2889 9 | Ale też wilków broni. Małą różność mają:~Wilcy-li, czyli stróże 2890 16 | jednemu otwiera,~Jako pczoła z różnych ziół słodkie miody zbiera,~ 2891 3 | inszy niemy,~Jako od bydła rożnym darem my żywiemy.~Skąd sionce, 2892 16 | uśmiechnęli, a mnie gniew rozpalił.~Odpowiem: ,,Nazbyteś tę 2893 10 | się po wszystkiej jamie rozpierzchały.~Kto winien, ten ucieka, 2894 11 | abo mu błaznują,~I sen, i rozpieszczone pokoje cukrują.~Zewsząd 2895 10 | czasem ten warkocz będę rozpletała,~Będę się w tobie, piękny 2896 11 | taje i w wodny strumień się rozpływa,~Jako ona w szalonym umyśle 2897 5 | Perot~Bynajmniej, i owszem rozprawiać poczęła,~Jako w tych rzeczach 2898 Ded| wszakże sielskie mowy i proste rozprawy~Przynoszę przed cię! Czasem 2899 7 | Rozskoczą się i tak ich burza rozproszyła.~Same tylko dwa trupy na 2900 18 | nie doleci,~Gdy podołek rozpuści, wymiecie i śmieci.~Pietrucha~ 2901 12 | rozmysłów siła.~Panno, czas już rozpuścić warkocze rozwite,~Czas oblec 2902 5 | Puścizny, dlatego rzecz dobrą rozradzacie.~Alkon~Abo nigdy nie umrze, 2903 Ded| pięknej Syrakuzy.~A mnie co za rozsądek czeka, żem się pióry~Małymi 2904 14 | wypasione,~Serce mi się rozsiada, gdy na was wspomionę!~Kiedyście 2905 7 | trwoga na nie uderzyła,~Rozskoczą się i tak ich burza rozproszyła.~ 2906 1 | ja sam i pieśniami mymi~Rozsławiłaś się między pasterzmi wszystkimi.~ 2907 16 | tamtędy przechodził,~Bo góry rozstąpiono jako wryte stały~I jego 2908 11 | Bo komu z przyjacielem rozstawać się miło?~Lecz poszły zdrowe 2909 4 | pułnocy abo z zachodu powiewa,~Rozstawcie snopy, bo tak kłos ziernistszy 2910 14 | pożar i na wszystkie kąty~Rozsypał się, a płuży już to rok 2911 11 | przyrodzenie,~Jako więc ogrodnicze roztropne szczepienie.~Majętność wielka 2912 15 | czego złego?~Trudno dobrze rozumieć; nie wiem, czym się bawi.~ 2913 8 | rady.~Dafnis~Więc ty, jako rozumiesz, podaj lepszą radę;~I przyjaciela 2914 16 | Wszyscyście błaznowie».~Ale mu te rozumki kiedyś pomieszamy,~A, ma-li 2915 3 | Wierzchami potrząsały, właśnie by rozumne,~I wiatrowie ciszyli swoje 2916 1 | Okrutna Filli! Lecz i ja mało rozumny,~Co narzekaniem złomić chcę 2917 3 | rzecze: „Po co mię wiążecie?~Rozwiążcie, dzieci! Pieśni będzie, 2918 12 | czas już rozpuścić warkocze rozwite,~Czas oblec szaty takiej 2919 3 | rękę,~Potym do niecudnego rozwodu skoczyła,~A męża ojczystych 2920 16 | gdzie się Skały Cyjańskie rozwodzą,~A znowu w ocemgnieniu ku 2921 19 | dąbrowy,~Jakimi ona lament rozwodziła słowy,~Jakie płacze kwiliła; 2922 6 | zajrzały.~Dametas~Kwiatek róży z ręku swych Hyjella mi 2923 8 | wiesz, że z słodkich jagód rozynki bywają?~I różej, chociaj 2924 6 | złych wiatrów i od nagłej rudy~Ochraniał sadowinę, kozieł 2925 10 | jako przedtym, oblicze rumiane,~Aniście oko miały do ludzi 2926 6 | kwiatek, tak się od ognia rumieni~Serce me, a wzdychanie przymnaża 2927 11 | a pannę wrodzony~Wstyd rumienił i wzrok jej do ziemie wlepiony~ 2928 1 | Owiec u mnie na polach ruskich tysiąc chodzi.~Tyle drugie 2929 11 | nam brała prawie gwiazdę ruskiej ziemie,~Jakich ci winszowania 2930 16 | twarda skała, rychlej kamień ruszy~Niżli serce zawisne, bo 2931 6 | gwoździk w jesieni,~Róża lecie, ruta się i zimie zieleni,~A kiedy 2932 13 | żeby ze mną te kwiateczki rwała.~Lekko, owieczki moje, lekko 2933 16 | swe morze położyło,~Ale i ryb rozlicznych stada widać 2934 11 | przy złej niepogodzie,~Jako ryba odmienia smak nie w swojej 2935 6 | Strużek bieży przez łąkę, rybki w nim igrają,~Kamyczki malowane 2936 16 | obchody strojne~Wymyślił, i rycerskiej młodzi tańce zbrojne,~Za 2937 16 | rozumem (prawi), synu, dokazuj rycerstwa.~Z rozumem mocna władza. 2938 1 | tego~Pragniesz, abyś mię w rychłe miała nieżywego.~Teraz, 2939 14 | pagórki. Już po was nie będzie ryczało~Bydło moje, nie będzie traw 2940 6 | a co-ić gardła zstaje,~Ryczysz; słyszą cię wszystkie pasze, 2941 19 | usypali~Nad nim mogiłę; bo ta rydlem nie robiona,~Ale ludu wszystkiego 2942 19 | nagrobek postawcie, i napis rymami~Wyryjcie: „Tu Dafnis jest 2943 9 | osiędzie,~Co ma śpiewać rymopis? Abo jakie będzie~Miał miejsce 2944 15 | przymawiaj: „Jako się proso w rynce puka,~Niechaj tak mojej 2945 6 | Dametas~Nie po wszystko na rynek z groszem, moja rada;~Nie 2946 15 | czyniła.~Syp to proso na rynkę i nad węglem trzymaj,~W 2947 11 | sprawach swych odmiany~Pod rządem nowej paniej. Już go ani 2948 18 | wymiecie i śmieci.~Pietrucha~Rzadka to rzecz na świecie dobra 2949 16 | oni swymi~Obyczajmi się rządzą, ja będę moimi.~Kres ukaże, 2950 18 | ta go właśnie osiodłała~I rządzi nim, jako chce, a on się 2951 3 | przyrodzeniem ludzie się rządzili,~Aż się potym znienagła 2952 11 | zajdą pokojowe,~Z niego Rzeczpospolita weźmie rady zdrowe.~Na nim 2953 4 | psujesz,~Ani równo z inszymi w rzędzie postępujesz,~Ale po wszystkich 2954 17 | polach nie leżą,~Już do morza rzekami pienistymi bieżą.~A tyś 2955 6 | wadzi.~Dametas~Alfeu, bystra rzeko, ty z przykrego brzegu~W 2956 10 | wspominają od was obelżenie”.~To rzekszy, na swe panny poglądała 2957 4 | musi~Bez pochyby, kędy pies rzemienia zakusi.~Baty~Alem ja zamiłował; 2958 18 | ci tak było,~Jako się to rzemienie u bicza zwiesiło!~Starosta~ 2959 6 | chodzić do sąsiada~Ani do rzemiesnika; dobrze umieć w domu~I piszczałkę 2960 2 | niego, bo mi się chłopię rzeskie zdało,~Jąłem go uczyć i 2961 12 | oddają,~A muzycy niechaj co rześkiego zagrają.~[Panny]~Sroczko, 2962 13 | dojniku doiła,~Licydas sieczkę rzezał.~Zawsześ mię żywiła,~Ręko 2963 13 | sieczkę rzeżesz, sieczka nie rzężę się sama.~Likory, przy tej 2964 13 | nie uczuje!~Dziś sieczkę rzeżesz, sieczka nie rzężę się sama.~ 2965 11 | jedno po ubierze.~A miedzy rzeźwią młodzią sam królewic prawy,~ 2966 11 | nie zostało dawniejszej rzeźwości.~Śmierć potym, mimo kresy 2967 3 | multanki przy stronie wisiały.~Rzucą się nań i jegoż własnymi 2968 17 | Soboń~Kupido, co ogniste rzucasz w serca strzałki!~Przed 2969 7 | namniejszego.~Krzyknie sława, rzuci się, co żywo, w pogonią.~ 2970 11 | Lub oszczepem do mieśca rzucić przychodziło;~Przed wszystkimi 2971 15 | mu się zapociła;~Otarszy rzucił na mię, został tak nie prany;~ 2972 6 | od nagłej rudy~Ochraniał sadowinę, kozieł kędyś z trzódy~Obłąkał 2973 2 | i nieba samego dosięga.~Sajdaczek złoty, a w nim strzałki 2974 20 | głośna grała,~Po wszystkich salach dobra myśl się rozlegała.~ 2975 13 | kądzielą kiedyś siadywała,~Sama-ć się do wrzeciona nić z palca 2976 18 | Jest tak, a nie inaczej; i samam widziała,~Kiedy na wschodzie 2977 10 | raków pod wami szukają.~Sameście sobie winny, niebogi, w 2978 11 | a potym doznasz uciech samych,~Którym jeszcze i słońca, 2979 10 | od gminu inszego ukrywa,~Samym tylko panieńskim ustom się 2980 9 | przygodzi~Zajączek lubo sarna i mało zaszkodzi.~Zubrowie 2981 1 | swoja nędza swędzi.~Ułapiłem sarneczek parę, jeszcze mają~Srokacinki 2982 9 | Na co liche zające lub sarny bijają?~Ciebie niechaj narody 2983 2 | śpiewano, kiedy za Damona~Sąsiadka nasza, Fillis, była poślubiona?~ 2984 10 | nimi chciały.~I to was z satyrami wprawiło w biesiady,~To 2985 11 | wirydarzach, po chodnikach schadza,~A leda zabawami wiek i 2986 10 | wami,~I wolę nad pustymi schadzać tu brzegami,~Niźli się popisować 2987 3 | tylko nad brzegi pustymi schadzała,~Ażeś się w wronie pióra 2988 14 | lasy, miedzy pustyniami~Sam schadzasz. Nie takimi pasterz zabawami~ 2989 11 | zalatują wonie,~Róże nigdy nie schodzą z utrafionej skronie,~Bankiety 2990 2 | na inszy czas i miejsce schował.~Ale o pieśni prosim, bo 2991 19 | rocznica przychodzi, jakeśmy schowali~W grób wielkiego Dafnisa 2992 Ded| luboś jest nie w lesiech schowany,~Ani wiek twój na podłe 2993 10 | samej postawie.~Jedna się schylić chciała, a już wody wrzały~ 2994 18 | ona kędyś podsłuchała~Za ścianą, jako jędza do nas przybieżała.~ 2995 10 | woda ucieka i pierzcha na ściany.~Tam tedy i na ten czas 2996 14 | zwątpił? Tak-że ręka Jego~Jest ścisła, że, co weźmie, nie ma wrócić 2997 16 | niedźwiedzie męże przedziałane,~Ani Scylla, co cało połyka okręty,~ 2998 17 | pasali,~Bryndzę tylko albo ser na pocztę naszali.~Potym 2999 3 | których się namnożyło siła serc okrutnych,~Siła zdrad, siła 3000 2 | panien, do otroków, a na sercach siada.~Łuczek ma, a na łuczek 3001 10 | Krynica - w cnym dziewictwie sercom poświęconym.~Kto chce wiedzieć 3002 11 | obiecuje:~Ta, że ozdobą pieśni sercowładnych będzie,~Ta, że wielkich