| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Szymon Szymonowic Sielanki IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Sielanka
3003 6 | mi dała,~A westchnąwszy serdeczna kilka słów przydała.~Jako 3004 10 | pamiątkę tego, aby się kajała~Setna po tym i mieście szanować 3005 9 | srogiego położył,~Apollo setnorękie dziewięsiły pożył.~Kiedy 3006 13 | jaka będzie:~Jakobyś sama siadła, gdzie Likorys śledzie,~ 3007 13 | Widziałem, pod kądzielą kiedyś siadywała,~Sama-ć się do wrzeciona 3008 12 | zazdrość o tobie złe powieści siała,~Ale cnota zazdrości wiary 3009 14 | nieprzejrzane,~Stoją stogi sian wonnych, w pogody sprzątane.~ 3010 18 | Pietrucho, prawieś mi się sianem wykręciła!~Ta nahajką mocno 3011 16 | takie pęta, w takie się sidła nędznik wprawi,~Że się wiecznymi 3012 8 | chlusnęła~Abo w nieoddziergnione sidło nie pojęła.~Dziewka~Niech 3013 7 | pałaszów i nielutościwie~Ima siec na się. Kastor acz poczyna 3014 3 | wszystkich bogów, gdy Marsa sieciami~Przyrzucił Wulkan, a sam 3015 13 | uczuje!~Dziś sieczkę rzeżesz, sieczka nie rzężę się sama.~Likory, 3016 13 | swoje.~ ~Tak śpiewał, a już sieczki wielka kupa była~I Likorys 3017 17 | SIELANKA SIEDMNASTA~PASTUSZY~Soboń, Symich.~ ~ 3018 2 | rachujecie~Z rozumem; doma siedząc wszystko wiedzieć chcecie.~ 3019 16 | człeka potrzeba, a co w kącie siedział,~Poda go sławie i świat 3020 16 | pod lipą kilka nas pospołu siedziało,~A tyś grał na fujarze, 3021 13 | Pszenicę w ten czas żęto na siedzianej niwie?~Zagon twój był wedla 3022 18 | cię~Patrzyć, gdy przy niej siędziesz jako w majestacie,~A ona 3023 12 | para~Panicze, co tu z panną siedzisz za tym stołem,~Tobie teraz 3024 10 | ustom się podaje,~Próżno tam sięga, kto ma insze obyczaje.~ 3025 Ded| okazałych stawił;~Te wszakże sielskie mowy i proste rozprawy~Przynoszę 3026 13 | śmierć głucha,~Póki wam cny Sieniawski wierzy swego ucha.~Zachowajmy 3027 11 | JEDENASTA~ŚLUB~ ~Pięknego Sieniawskiego cne Muzy chowały~I słodkich 3028 14 | bywało,~Dziś tak pobrał, że sierci bydła nie zostało.~ ~Pańko~ 3029 18 | pługiem, i wrona,~Inszy sierp w ręce, insza maczuga toczona.~ 3030 13 | służyło~Szczęście, że-ć sierpa w ręku ledwie dojrzeć było.~ 3031 18 | A nie wie, jako ciężko z sierpem po zagonie~Ciągnąć się. 3032 18 | woła,~Nie pomniąc, że przy sierpie trój pot idzie z czoła.~ 3033 18 | grzbiet groziła.~Kładźcie sierpy, kupami do jedła siadajcie,~ 3034 17 | moje chęci głupie.~Symich~Sierszeń w południe kąsa, przed wieczorem 3035 12 | czołem~Uderzyć, a nie chciej sieść za gościnnym stołem,~Aż 3036 7 | zmówione już mieli~Za się dwie siestrze, córy Lewcyppa starego.~ 3037 14 | więźnie w pajęczynie,~Tak sikora na lepie, tak mysz w łapce 3038 13 | krzywa~Zawiesza i co chwila sił pierwszych ubywa.~Oganiaj 3039 9 | majętności,~Ludzie zdrowi i w sile trwają do starości;~Młódź 3040 3 | SIELANKA TRZECIA~SILENUS~ ~Przedsię wy, leśne Muzy, 3041 11 | przez wszystek wiek na potym sili.~A kto szczwania nie świadom, 3042 13 | Chcąc się tobie przeciwić, siliłem się z dusze~I mówiłem do 3043 Ded| STAROŚCIE~PANU SWEMU MIŁOŚCIWEMU~SIMON SIMONIDES~NANIŻSZE SŁUŻBY 3044 Ded| SWEMU MIŁOŚCIWEMU~SIMON SIMONIDES~NANIŻSZE SŁUŻBY ZALECIWSZY 3045 7 | SIELANKA SIÓDMA~ALKON~ ~Starzec Alkon, ostatniej 3046 17 | Tatarzyn kilkakroć co rok sioła pali.~Symich~Buhaju, mój 3047 3 | rożnym darem my żywiemy.~Skąd sionce, skąd gwiazdami niebo osypane,~ 3048 18 | ludźmi nazwać słusza,~Ale też siostra nasza, także w ciele dusza.~ 3049 11 | Ani miły byt czeka późnej siwej skronie.~A komu obietnice 3050 18 | na świat idzie, i ta, co siwieje.~Nie masz, jako przy mężu 3051 5 | zmarski z lica wymuskała,~I z siwych włosów czarną głowę udziałała,~ 3052 6 | go wzgardą przed czasem siwym udziałała.~Oba tedy pod 3053 10 | nie zbladły, czyście nie skamiały prawie?~Znać było zaraz 3054 12 | na koniec łaja właściwą skarmiły.~Pełna jest trwogi miłość 3055 2 | orał.~I jął się przed nim skarżyć, bo strzelać od niego~Nawykł 3056 2 | Pieśni nie dla jednego wesela składano,~Ale aby po wszystkich biesiadach 3057 11 | więc mądre ucho do ich mów skłaniała~I przy chwale przyjaznych 3058 8 | I tobie; jedno ty chciej skłonić serce swoje.~Dziewka~Kto 3059 7 | Porwał się do oszczepa, skoczy do Lincego,~A on, że się 3060 20 | piżma, i wonie rozlane,~A na skórze te słowa będą wyrzezane,~ 3061 4 | Piórko za czapką, gładka skórzenka na nodze.~Bombiko ma namilsza, 3062 17 | piosnkami się bawi.~Soboń~Skowroneczku! Już śniegi na polach nie 3063 4 | wywiania.~Kosarz ma wstać z skowronkiem, a lec, gdy on śledzie,~ 3064 6 | zbierał chcąc przystroić twoje skroni śliczne,~Gęste pczółki, 3065 6 | uściech twych wiedziały,~A skroniom tych rozlicznych kwiatków 3066 15 | mięknieje, kiedy ją deszcz skropi,~Tak on niechaj się poci, 3067 6 | ugaśnie;~A jeśli kiedy ognie skryte ucichają,~Ustawiczne wzdychania 3068 11 | udarzyła.~Trudno sądzić, co w skrytych myślach się taiło,~Bo komu 3069 11 | domiech wielkich urodzona,~Skrytym cichej miłości ogniem postrzelona,~ 3070 3 | Potym przypomniał, jako skrzętną Koronidę~Chciwe oko do paniej 3071 3 | chce o wszystkim badać,~Kto skrzętny i językiem nie umie ten 3072 2 | ciałko, ale, myśl kudłata,~Skrzydełkami jako ptak to tam, to sam 3073 11 | ćwiczenie~Daje, gdy ich na skrzydle swym nosi w obłoki~I ukazuje 3074 Ded| przyjemnym się staje.~Owa i mnie skrzydłem swym wzniesie piękna sława,~ 3075 2 | podgorskie;~Były regały, były i skrzypice włoskie.~Potym pito za zdrowie 3076 6 | na fletniach, dobrzy na skrzypicy~I pieśni nauczeni składać, 3077 16 | piszczałce lub na gęślach skrzypie.~Potym za jego radą wysep 3078 15 | ta nieboga w sercu swym skurczyła,~Której ona własnego męża 3079 17 | nas będą drzeć tylko nie z skury.~Soboń~Symichu, nie trzeba 3080 13 | nad zakazanie nie chce być skwapliwa.~Stanął tylko, by wryty, 3081 11 | Insze nimfy, gdy jej tę skwapliwość ganiły?~Przynamniej aby 3082 18 | Maruszce tam daje śniadanie?~A słaba jest nieboga: dziś trzeci 3083 5 | barzo smaczne, gdy wiek słaby.~Alkon~Co mówisz? Musiałeś 3084 7 | mówię to wam śmiele:~Nie ślacheckie to sprawy, rady to niezdrowe,~ 3085 3 | rozeszli, każdy w swoje ślady,~Chłopcy z bydłem do domu, 3086 20 | Ona i hawtowaniem przednią sławę miała,~Ona i nasztuczniejsze 3087 10 | Boście się przed leda kim sławić nimi chciały.~I to was z 3088 16 | kącie siedział,~Poda go sławie i świat będzie o mm wiedział.~ 3089 19 | nabożnymi,~I wielkich bohatyrów sławił mężne dzieje.~Jako żywa 3090 11 | lepszą wiarę uczyniła,~Święto sławne i obchód wieczny postawiła,~ 3091 6 | zawrzeć komu.~Ale mistrzowie sławni, ale pieśni nowe -~Porzuciłem 3092 Ded| znacznej dostawali~Pochwały i sławnymi na wieki zostali;~Skąd i 3093 6 | przez całe zaranie~Szukam śledząc, z trafunku przypadłem tam 3094 4 | mej głupości:~Nie tylko ślepi żebrzą, lśną ludzie w miłości.~ 3095 3 | czary?~Po co mężowi swemu ślesz nieszczęsne dary?~Nie to 3096 15 | trzykroć, a przeklinaj: „Jako ślina pada~Na ziemię, niech na 3097 2 | szukać, nie szukać! Niech ślinki połyka,~Kto zaspał: a kto 3098 16 | co przyniosą do języka śliny.~Licydas~Co często jest 3099 18 | snadnie,~Bez Boga wszystko śliźnie. Nie masz nic gorszego~Nad 3100 11 | zbierają~I piękny plastr słodkiego miodu napełniają.~Każda 3101 8 | swoje przysmaki, są swoje słodkości.~Dziewka~Splunę ja te przysmaki 3102 4 | mocno, aby nie rzeczono:~„Słomiany to robotnik, płacą tu stracono”.~ 3103 4 | frantom nagali.~I świercze w słomie, kiedyś spał, o tym śpiewali.~ 3104 9 | Pieszczonym tylko głowom źle po słońcu chodzić,~Nam robotnym nie 3105 9 | Gdyby na Alcydowym polegali słowie,~Raczej by Wołhę abo Dunaj 3106 8 | Alem się na twych pięknych słowiech oszukała.~Dafnis~Więc tu 3107 9 | marne jakieś, nastrzępione słówki~Bez rzeczy, a w nich gańby 3108 18 | gniew się obraca,~Ty go słówkiem, a on cię korbaczem namaca.~ 3109 3 | mękę,~Co przypsiągszy i ślubem uwiązawszy rękę,~Potym do 3110 8 | mowa mówi; gdy przydzie o ślubie~Mówić, podobno się ktoś 3111 16 | wdzięcznych jego pieśni słuchać miały.~Tak się więc za pasterzem 3112 4 | kamienia kędyś się urwała.~Słuchaj, abo-ć tęsknica nigdy nie 3113 11 | rozigrane wały~Styru nie słuchającym okrętem ciskają,~A władze 3114 16 | Jazon, młódź insza wokoło słuchała,~A cytara Syreny wszystkie 3115 15 | ma ze mnie i żonę,~Ma i sługę, a przedsię chęci me wzgardzone.~ 3116 18 | było, co by ludźmi nazwać słusza,~Ale też siostra nasza, 3117 8 | hardość twję~Dziewka~Co mi służą, mam z łaski bożej niejednego;~ 3118 Ded| SIMON SIMONIDES~NANIŻSZE SŁUŻBY ZALECIWSZY ETC.~ ~Cny Marszałku, 3119 4 | ustawnie musi robić abo służyć?~Baty~Ani-ć się przytrafiało, 3120 10 | smaki rozkoszne, wonie nie słychane,~W niej Pallas swoje członki 3121 6 | statecznością, choć mną Egle gardzi,~Słychywałem, że nisko upadają hardzi.~ 3122 14 | debrze, wszystkie cię lasy słychywały,~Do ciebie się pagórki wszystkie 3123 2 | stada mu zatym~Mnożyły się i słynął pasterzem bogatym.~Tyrsis~ 3124 4 | robota; wszak i ty dudką słyniesz wszędzie.~Baty~Muzy, ucieszne 3125 6 | gardła zstaje,~Ryczysz; słyszą cię wszystkie pasze, wszystkie 3126 5 | niż przez nogę.~Perot~Byś słyszał, z jakim śmiechem Egle wspominała~ 3127 Ded| podlejsze potrawy~Lepiej smakują niżli pułmiski kosztowne!~ 3128 6 | tak mleko, ani jabłko tak smakuje.~Tityrus~Strużek bieży przez 3129 10 | dworem swym jechała,~I wam, o smętne siostry, przy sobie kazała.~ 3130 10 | Młode od młodych, gdy się śmią do nich przymykać.~Z dobrymi 3131 2 | się; płacz jego fałszywy.~Śmiał-li-by się, wiedź przedsię; i śmiech 3132 Ded| waży, wysoko nie śledzie.~Śmiałego szczęście dźwiga, szczęściu 3133 11 | bowiem wychowańca swego~Nie śmiały jeszcze oddać z opieku zwykłego,~ 3134 5 | Perot~Byś słyszał, z jakim śmiechem Egle wspominała~I jako ją 3135 18 | podołek rozpuści, wymiecie i śmieci.~Pietrucha~Rzadka to rzecz 3136 9 | wozów Alcydes je znosi.~Śmieją się mu bogowie, a nawięcej 3137 7 | Ale pierwej pod ziemię śmiercią Afar wzięty,~Nim w domu 3138 1 | Zbytnią hardość u ciebie śmierdzą dary moje.~Tu lasy, tu po 3139 18 | teraz tego! Barzo-ć widzę śmieszne!~Pociągaj za inszymi i zażynaj 3140 3 | żelaznych przyszło wieków smutnych,~W których się namnożyło 3141 9 | świnia dzika:~Na te niechaj smycz twoja mężne charty zmyka”.~ 3142 11 | uszczepiony,~Przyodziewa się barzo snadno w list zielony~I co rok 3143 1 | Przylęgę i frasunku lubo snem swobodnym,~Lubo będę zabywał 3144 18 | podwieczorku, nie pytaj śniadania.~Starosto, nie będziesz 3145 11 | dosyć osiwieje.~Nie tak śnieg, gdy mu słońce na wiosnę 3146 17 | Soboń~Skowroneczku! Już śniegi na polach nie leżą,~Już 3147 14 | dwór, bodaj się o nim ani śniło!~Niechaj się nim zabawia, 3148 4 | zachodu powiewa,~Rozstawcie snopy, bo tak kłos ziernistszy 3149 15 | Niech jej plugawe mięso sobakom miotają”.~Pomóżcie mi krzywdy 3150 12 | pociechy wszelkiej spodziewamy.~Sokół wysoko buja, a bujawszy 3151 11 | młodu zaraz kole,~Z młodu sokoła w bujne łowy zaprawują,~ 3152 6 | górach, jawor w gęstym boru,~Sośnia między ogrody, lipa wpośród 3153 18 | nie wyjdzie stodoły,~Jedno sowa. Ogórki wczora kwasić chciała;~ 3154 15 | żal nie będzie bez kary!~Sowo! Ty hukasz w lesie, a hukasz 3155 8 | i zwykłej barwiczki nie spadła?~Dafnis~Wszystko za laty 3156 13 | tylko, by wryty, ona twardo spała,~A wtym trzoda, pasąc się, 3157 7 | synów Afarowych, bo i ci nie spali,~Ale gwałtowi gwałtem także 3158 20 | pojmował,~Atryda, który w Sparcie szerokiej panował,~I już 3159 7 | Szeroki świat, szeroka Sparta, wielkie włości~Alskie, 3160 4 | pokrzywy dzielisz, waruj ręki sparzyć.~Azaby takie pieśni, kiedy 3161 2 | się jedno na tej kupi nie sparzyli!~Kiedyście już tak mocno 3162 13 | swe rozbiegłe,~Trafił na śpiącą. Co w nim za myśl w ten 3163 3 | Sylena w cichej jamie zdybali spiącego.~Jeszcze był nie wyszumiał 3164 13 | się za ten obłok! Blask śpiącemu szkodzi,~Ja bym zasłonił, 3165 14 | straży stateczna!~Leżcie i spicie, żadna trwoga niebeśpieczna~ 3166 16 | Jedno, że był w kraju swym śpiewak umiejętny,~A ten gmin pospolity 3167 20 | was jutro poraniemy,~Skoro śpiewaka z długą szyją usłyszemy.~ 3168 10 | przedniejszymi pannami was miała,~I śpiewania, i wszelkich muzyk nauczała.~ 3169 4 | dotkniecie przez wdzięczne śpiewanie,~Każdy się urodziwym, każdy 3170 2 | wszyscy obeszli jednakim śpiewanim.~Pierwszy~Cnej Wenery dziecinę, 3171 17 | ranym!~I ty nie z serca śpiewasz, i ciebie coś boli:~I ja 3172 9 | na lutni, Pallas pięknie śpiwa,~Apollo biesiad, żartów 3173 13 | mienie pieczołuję?~Komu spiżarnie, komu dostatki gotuję?~Tobie, 3174 16 | Uczona Muzo, coś to za córy spłodziła?~Bodajeś była raczej nigdy 3175 15 | liście jesionowe.~Jako liście spłonęło, ani zostawiło~Popiołu, 3176 15 | żal nie będzie bez kary!~Spluń trzykroć, a przeklinaj: „ 3177 8 | swoje słodkości.~Dziewka~Splunę ja te przysmaki i umyję 3178 9 | Ustąpmy ku chłodu.~I ty nogom spoczyniesz z dalekiego chodu,~I w święto 3179 18 | chrap ma, może i od niego~Spodziewać się, że go co potka niesmacznego.~ 3180 12 | się pociechy wszelkiej spodziewamy.~Sokół wysoko buja, a bujawszy 3181 7 | pojedziemy,~I swatstwa, i wesela spoinie pomożemy”.~To i co więcej 3182 16 | przezeń wszystkie w wojsku spokoił trudności,~Przezeń rzeczy 3183 10 | się panny umywały.~Każdej spokojna woda wstydu poświadczyła.~ 3184 16 | wszystkie złości~Przeciwko spokojnemu pochodzą z zazdrości.~Mniemasz, 3185 2 | bawił,~Lubo nad Syrakuzą spokojny wiek trawił,~Śpiewał łagodne 3186 19 | poglądasz,~Życz nam wieków spokojnych: niech beśpiecznie chodzą~ 3187 17 | szczyptami odprawisz, jutro nasyp sporzej.~Naciężyj nogę wstawić. 3188 11 | Niektóre do buławy rękę sposabiały~I drzewem, i paiżą władać 3189 16 | I my się tego strzeżmy sposobem wszelakim.~Ociec mój tak 3190 11 | królewic wziął wielkie w sprawach swych odmiany~Pod rządem 3191 5 | pani? Czego pieniądze nie sprawią?~Perot~Pieniądze lat dziesiątków 3192 7 | i tam znać było, kto ma sprawiedliwą,~Bo ta sama myśl czyni w 3193 3 | truciny gotują,~A święta Sprawiedliwość, która tu mieszkała~Obecnie 3194 19 | pasterza. Wielkie zawołanie~Sprawiło to i z każdym jego zachowanie.~ 3195 11 | może być w rzeczach tych sprawiono».~Siła farb rozmaitych obraz 3196 13 | bogatą.~I często nowe chusty sprawowała na się,~I w srebrnym na 3197 16 | Pod czas też nie zawadzi spróbować piszczałek.~Piszczałka pasterzowi 3198 14 | stogi sian wonnych, w pogody sprzątane.~Cóż po tym, kiedy nie masz, 3199 3 | A lasom się wokoło góry sprzeciwiają.~A starca więc tam one chłopięta 3200 7 | Komu do ręku przyjdzie jej sprzęt i zbieranie.~A miał dwu 3201 16 | szkodować, kto się ze złym sprzęże;~Lepiej wniść miedzy wilki, 3202 9 | Szczerym ludziom Dyjanna zawsze sprzyjaźliwa.~W który dom ona pośle swój 3203 13 | skarb napewniejszy; kto się spuści na nie,~I za żywota ma chleb, 3204 14 | gospodaruje,~A na czeladź się spuszcza, sam się dworem bawi,~Równa 3205 9 | strzela, strzela i Dyjanna.~Śrebrne strzały Dyjanna z łuku wypuściła,~ 3206 13 | chusty sprawowała na się,~I w srebrnym na każdy dzień chodzywała 3207 12 | Gdzie gościom w domu rado, sroczce zawsze wierzą~I nie każą 3208 6 | miłość się nie kusi?~I rzeka środkiem morza drogi szukać musi.~ 3209 1 | się zdrowa, okrutnej lwice srogie plemię,~Potym, kiedy nasypą 3210 9 | wojnami.~Apollo krokodyla srogiego położył,~Apollo setnorękie 3211 10 | siła,~Bo was przeklęctwem srogim tudzież dogoniła.~„O złe, 3212 17 | się stawi;~Przy słowiku i sroka piosnkami się bawi.~Soboń~ 3213 1 | sarneczek parę, jeszcze mają~Srokacinki na grzbiecie, co dzień wysysają~ 3214 3 | Ale ty wszędzie kraczesz i sroki cię znają,~I psi, i wilcy 3215 11 | prawym mężem zwać się nie sromała,~Ale rychlej by drzewa, 3216 12 | cię upewniamy.~Dziś się sromasz, jutro się będziesz uśmiechała~ 3217 7 | szwanki i zguby przywodzą,~I sromota w też szlady idzie, i niesława;~ 3218 18 | włosy gęsto się przebija śron biały;~A przedsię wymuskać 3219 3 | zdrowiem zięciów swych się srożył?~I wy, bezecne siostry, 3220 9 | miękkie wędzidło. Nalepiej stać w mierze.~Ale coście za 3221 16 | nie czyniło,~Barzo się ku Stachowej niwie przybliżyło.~ 3222 14 | cieliczek moich, nie masz stadka mego!~Nalepiej w świat z 3223 12 | tu wychowała.~Jużeście w stadle świętym, wszyscy wam dajemy~ 3224 1 | muzyk derski, gdy chodził za stady,~A lasy i źwierz dziki szedł 3225 10 | pamiątka moja na wieczny czas stała:~Bo nie żył, po kim piękna 3226 4 | królewski abo złote bani,~Stalibyśmy oboje ze złota odlani.~Ty 3227 4 | robotniku dobry, co-ć się stało?~Przedtym miedzy czeladzią 3228 7 | pośrodek wystąpili, oszczepy stalone~W ręku kręcąc i złotem puklerze 3229 9 | ukrzywdzenia bywało przyczyny~I stałyby w pokojach domowe chróściny.~ 3230 10 | waszej ostatniej żałości.~I stałyście się nowo na ten czas wierzbami,~ 3231 19 | kłaść miedzy świętymi.~I staną ku ćci twojej ołtarze święcone,~ 3232 20 | Ale gdy której przyjdzie stanąć przy Helenie,~Każda ma wadę, 3233 6 | za nos wodzi.~Mopsus~Tu stanęli, a z oka poglądali na mię,~ 3234 20 | panien u drzwi zamknionych stanęło,~Panien przedniejszych domów; 3235 10 | jakiemuś błotu przybiegały)!”~I stanęłyście zaraz. Jeszcze któraś chciała~ 3236 9 | wedle głowy swej każdy stanowi,~Stare gani. Ano więc, co 3237 13 | cicho szczypcie, i cicho stąpajcie.~Baranie ty rogaty, abo 3238 14 | bierze, Bóg daje.~Trzeba się starać o się, póki człeka staje.~ 3239 20 | wielu inszych, którzy się starali~O to powinowactwo, a nie 3240 18 | pilnej pieczy nie masz i starania,~Bez szkody tam nie bywa. 3241 7 | zgodził,~Oba nie ożenieni. To starcowi tkwiało~W myślach, a tym 3242 9 | zboże złym gradem polęże.~Starcowie młode syny będą grześć, 3243 5 | Ani uczynią młodej panny z starej baby;~A małżeńistwo nie 3244 1 | tobie ani zdrowie moje,~Ani starganych myśli ciężkie niepokoje,~ 3245 16 | zazdrości.~Mniemasz, że w staroświeckich piosneczkach bajano,~Kiedy 3246 9 | nabożeństwie więcej coś gadają,~A starożyte, święte zwyczaje ustają.~ 3247 7 | często zdrowe rady~Dawał i starożytne przytaczał przykłady:~Jako 3248 16 | Tysyskim Górom,~Gdzie kościół starożytny Artemidy leży,~Żaden tamtędy 3249 11 | wiecznych.~Nadobna nimfo! Królów starożytnych plemię,~Kiedyś nam brała 3250 7 | to wam Bóg dał, że tu i starożytością~Domu, i przechodzicie wszystkich 3251 7 | kajać poczynały,~Poty m i do starszych głów jadem zaleciały.~Stąd 3252 9 | Trzeba wyrozumieć młodzi,~Nam starszym na mało się biesiada przygodzi.~ 3253 13 | nie mamy:~Nie dziw, że, starzy, młode lata wspominamy.~ 3254 14 | o dufna moja, o straży stateczna!~Leżcie i spicie, żadna 3255 12 | wiary nie dawała.~Trudno stateczność ruszyć; niechaj zły wiatr 3256 6 | rzeka zawsze bieży;~Ja pójdę statecznością, choć mną Egle gardzi,~Słychywałem, 3257 11 | serce swoje podał do rzeczy statecznych~I nie ulękł się zażyć małżeńskich 3258 5 | Egle wspominała~I jako ją statecznym słowem nauczała,~Aby wprzód 3259 3 | Ani praw, ani wielkich statutów pisano,~Cnotą i przyrodzeniem 3260 14 | nie dawały,~Samem nad wami stawał, samem was podwadzał,~A 3261 4 | podawała.~Ja bym stał, jako stawam, gdy taniec wywodzę,~Piórko 3262 12 | przed ciebie, nie kołacze stawia.~A chociajby kołacze każdy 3263 12 | chociajby kołacze każdy dzień stawiali,~Dłużej by cię przy sobie 3264 2 | jest, rozeznasz go między stem: nie biały,~Ale jakoby słońcem 3265 6 | ciebie nie masz połowice.~Stęskniłeś się, nędzniku, a co-ić gardła 3266 14 | przerzedził. U kogo bywało~Sto obory, dziś ledwie kilkoro 3267 14 | idzie, nie pomniąc o próżnej stodole.~A Pan Bóg zaś tak hojnie, 3268 14 | okiem nieprzejrzane,~Stoją stogi sian wonnych, w pogody sprzątane.~ 3269 10 | wierzby, co nad brzegi tymi~Stoicie równym rzędem, jeszcze maluchnymi~ 3270 10 | teraz żywa nad twym brzegiem stoję,~Będzie pamiątka moja na 3271 11 | zostanie wespół nadzieja stokrotna,~Którą-ć na potym odda z 3272 19 | kominie siędzie;~Jeśli lato, stół w cieniu, flasza z winem 3273 12 | panicze, już kołacz na stole,~Teraz jest twoje żniwo, 3274 12 | takiej sprawie przyzwoite!~Storzcie pannę do ślubu, sąsiady 3275 16 | jadowity~Umysł pod jedwabnymi stówki ma zakryty.~Przetoż się 3276 14 | niewolnikiem musi,~Pod czas i swoje straci, i za cień ułapi.~Powoli 3277 10 | naostrożniejszym, własne dobro stracisz.~Zaraz było znać na was 3278 4 | Słomiany to robotnik, płacą tu stracono”.~Gdy wiatr z pułnocy abo 3279 1 | sercu mam ustawną trwogę~Ani strapionych myśli uspokoić mogę.~Lwica 3280 3 | wichry, skąd pioruny, skąd straszliwe gromy,~Co ziemią trzęsie 3281 9 | koźlęta głosem wrzasnęły straszliwym,~Bydło jęło grześć ziemię, 3282 3 | przejeździł i na wszystkie strony~Strasznym był. A cóż po tym? Wszystkim 3283 10 | krotofilach wiek się mój nie strawił,~Jeślim na łąkach kwiatków 3284 13 | Wilczaszku, żeś tam nie był, strawka cię minęła!~Tamże pędził 3285 2 | tośmy zaczęli, abyś nas strofował,~Raczej byś to na inszy 3286 16 | wiedz, że cię o to nie jeden strofuje:~I wczora mi się o cię za 3287 13 | palec to! Czyli kto zaloty stroi~Abo się zamyśliwa, a przy 3288 18 | o tym słowy~Tylko umie a stroić po domu fasoły,~Kucharkom 3289 13 | wspominamy.~Wspomniejmy, jakie stroił Licydas zaloty,~Jakie Amintas. 3290 16 | kraju midskim, i obchody strojne~Wymyślił, i rycerskiej młodzi 3291 2 | teraz ucieka, co przed tobą stroni,~Sam ci na głowie siędzie 3292 7 | dufając sobie, nic z drogi nie stronią.~Jeszcze na przepych w te 3293 15 | przynamniej ucieszę tym serce stroskane.~Jeśli chciał z domu biegać, 3294 9 | małych się, a przezornych strugów napawają”.~Pierwsza strona~ 3295 1 | młody,~Ja tym czasem przy strugu tej ciekącej wody~Przylęgę 3296 11 | dogrzywa,~Prędko taje i w wodny strumień się rozpływa,~Jako ona w 3297 6 | jabłko tak smakuje.~Tityrus~Strużek bieży przez łąkę, rybki 3298 17 | bratu wierzyć. Pod rękę stryjowę,~Odjeżdżając w gościnę, 3299 2 | Łuczek ma, a na łuczek strzałeczkę przykłada.~Strzałka jego 3300 2 | łuczek strzałeczkę przykłada.~Strzałka jego maluchna, lecz cięciwka 3301 7 | Lecz więcej się trzeba strzec zguby nienadzianej,~Jako 3302 17 | Boś je sobie pod naszą strzechą ulepiła.~Soboń~Słowiku, 3303 10 | z kątów ukazują~Abo się strzegą, abo przymówki gotują.~Na 3304 14 | około czego~I zamku nie strzegają hajducy pustego.~Rosa dziś 3305 2 | się przed nim skarżyć, bo strzelać od niego~Nawykł był i ukazał 3306 2 | małe po gaju na ptaszki strzelało~I tam Kupida między chróściną 3307 2 | lecz cięciwka tęga;~Kiedy strzeli, i nieba samego dosięga.~ 3308 7 | nieskromnym~Linął z góry i strzelił piorunem ogromnym.'~Noc 3309 2 | dzięki.~Jeśliby płakał, strzeż się; płacz jego fałszywy.~ 3310 16 | leda jakim:~I my się tego strzeżmy sposobem wszelakim.~Ociec 3311 7 | to krwią między nami ro[z]strzygnęło,~A serce wasze zgoła wojny 3312 8 | strzymasz słowo.~Dziewka~Strzymam, bodajem tak dziś do dom 3313 8 | Dajże mi na to rękę, że mi strzymasz słowo.~Dziewka~Strzymam, 3314 19 | cienie czyńcie chłodne nad studniami~I nagrobek postawcie, i 3315 6 | Aretuzy, wyspu wielkiego studnice.~I nosisz jej podarki, kwiateczki 3316 13 | jego słów słuchali.~Wiązał stułą, wzajemne rozdawał pierścienie.~ 3317 12 | obyczaju miano.~Kapłanie, gotuj stułę. Zbladłeś nam, panicze.~ 3318 3 | A on śpiewał, jako świat stworzeń od początku,~Jako przed 3319 11 | wielkim morzu rozigrane wały~Styru nie słuchającym okrętem 3320 4 | Cyganką zową ogorzałą.~Ja subtelną, ja Greczką; nie wszystko 3321 17 | Że tu siadasz osobno na suchej gałęzi.~Siadasz osobno, 3322 14 | piszczałko moja, niech ma ten dąb suchy,~Minęło to, że przez cię 3323 17 | pastuchami~Pokąsali. Musi być, suki się z wilkami~Chowały. Ostatek 3324 5 | widzieć w tym czasie,~Gdy suknią z aksamitem, gdy podwijkę 3325 2 | piszczałkę krzywą,~Jako Minerwa surmę i dudkę krzykliwą,~Merkury 3326 12 | przeklinały.~Lubo sroga Dyjanna w surowej karności~Drużynę swoje chowa, 3327 15 | Niechaj się z piekła kogoś surowszego boi.~Wiem, że to grzech 3328 6 | jeszcze wełnę otrząsając suszy.~Tityrus~Bujaku, nadchudłeś 3329 18 | by go nie psowała~Domowa swacha; ta go właśnie osiodłała~ 3330 16 | drażni.~I ty się o mię nie swarz: niechaj oni swymi~Obyczajmi 3331 7 | wszędzie pojedziemy,~I swatstwa, i wesela spoinie pomożemy”.~ 3332 1 | mól gryzie, swoja nędza swędzi.~Ułapiłem sarneczek parę, 3333 13 | przed inszymi jawnie to świadczyły.~Biało mię sobie nosisz, 3334 12 | Wami, wami, leśne cienie,~Świadczymy, jakeśmy wam częstokroć 3335 19 | wilcy po tobie wzdychali,~Świadkami tego góry i puszcze głębokie.~ 3336 11 | sili.~A kto szczwania nie świadom, próżno z nim na pole;~I 3337 Ded| co i po dziś dzień nie są światu tajemni.~Acz się obawam, 3338 19 | sława twoja będzie trwała.~Święć się, co święte kości chowasz, 3339 16 | Tuli się, przedsię jasno świecą jej promienie.~Wywrze człeka 3340 13 | Chędogo, choć ubogo, bodaj się święciły~Ręce twe zakasane, bodaj 3341 6 | napiękniejsza~Ozdobo, cnej Wenery świeco naśliczniejsza!~Ciemniejszaś 3342 19 | staną ku ćci twojej ołtarze święcone,~I sam poniosę czary wina 3343 9 | bratowe u jednego stołu,~I świekry, i niewiestki jadają pospołu.~ 3344 4 | szukał. Bóg frantom nagali.~I świercze w słomie, kiedyś spał, o 3345 5 | zbytniej miłości, i ślubu świętego~Nie czekając, chciał po 3346 11 | została.~Ale gdzie rozum świetną majętnością władnie,~Tam 3347 11 | swój wóz rano toczy,~Do świetnego promienia ludzkie ciągnie 3348 11 | rzecz uroda; ani złoto, ani~Świetnych klejnotów promień serce 3349 12 | święty jest i wasze prace świętobliwe.~Wszak też wam tę posługę 3350 11 | Zaprawując mu serce do cnót świętobliwych~I do pięknej mądrości. Taki 3351 12 | wychowała.~Jużeście w stadle świętym, wszyscy wam dajemy~Na szczęście 3352 19 | imię twoje kłaść miedzy świętymi.~I staną ku ćci twojej ołtarze 3353 17 | aby się nie rozchadzały.~Świeżego im nawalmy. Trzeba czułej 3354 9 | albo łosi,~Albo dzikich świń, z wozów Alcydes je znosi.~ 3355 18 | chce się pieścić z mową;~Świni krząkać, a babie przystoi 3356 9 | Zubrowie szkodźcy wielcy, także świnia dzika:~Na te niechaj smycz 3357 20 | nie uciecze spanie,~Nie tu świt, nie tu jeszcze jutrzejsze 3358 19 | morze~Popłyną, póki jasne świtać będą zorze,~Póki rodzaje 3359 20 | nami zabawiła~Tańcem aż do świtania. Już nie nasza ona,~Już 3360 1 | Przylęgę i frasunku lubo snem swobodnym,~Lubo będę zabywał śpiewaniem 3361 18 | Ty piękny dzień promieńmi swoimi oświecasz~I wzajem księżycowi 3362 16 | się raz dostanie ich rękom swowolnym,~W takie pęta, w takie się 3363 Ded| przyszło (mym zdanim) na sykulskie Muzy,~Nie dogania pasterza 3364 2 | żony panicowi;~A pieśni sykulskiemu niegdy pasterzowi~Przyznawali, 3365 3 | Chłopcy z bydłem do domu, Sylen do biesiady~ 3366 3 | małych chłopiąt troje,~Sylena w cichej jamie zdybali spiącego.~ 3367 15 | co ja rozkażę, czyniła.~Syp to proso na rynkę i nad 3368 3 | Żwierz dziki z gór się sypał; las i wielkie sośnie,~I 3369 7 | Jakoby ręką ludzką kopca sypanego,~Powiadają to być grób króla 3370 20 | Ale jeśli więc tobie rano sypiać miło,~Naszej drużynie krzywdy 3371 17 | krzemienie gryzła, w pokrzywach sypiała.~Soboń~Kupido, co ogniste 3372 2 | Etną się bawił,~Lubo nad Syrakuzą spokojny wiek trawił,~Śpiewał 3373 Ded| dogania pasterza pięknej Syrakuzy.~A mnie co za rozsądek czeka, 3374 16 | szkodliwa,~Jako port pięknych Syren i ludzkość zdradliwa.~Uczona 3375 16 | wokoło słuchała,~A cytara Syreny wszystkie zagłuszała.~Na 3376 12 | Syty kołacz, są jeszcze sytniejsze potrawy.~Wtóra para~Śliczna 3377 7 | wieku, i życia pełen do sytości,~Czekając tylko końca, kiedy 3378 18 | Niedawno dla jednego tylko nie szalała,~Aż ją Czarnucha nasza w 3379 5 | Wierzę, że dotrzymała. Źle szaleć młodemu,~Ale kiedy się przyda 3380 18 | lata nie uskromią: zarówno szaleje~I ta, co na świat idzie, 3381 5 | w niej Tyrymach zakochał szalenie,~Jako z zbytniej miłości, 3382 11 | Łacniej być mogą hamowane~Szalone koła z przykrej góry rozbieżane.~ 3383 17 | przy chróście. Co mówisz, szalony prostaku?~Soboń~Zufała Erifila 3384 11 | się rozpływa,~Jako ona w szalonym umyśle tajała.~Na koniec 3385 7 | starca, póki żył, wszyscy szanowali,~Gdy szczedł, na młode syny 3386 9 | wstydu wykraczają.~Każdy szanuje, kogo szanować przystoi,~ 3387 8 | moim opiekuje.~Czemu mię szarpasz, jako inszą zapaśnicę?~Ani 3388 11 | łamania!~Ani ubiory, ani szata żadna cała,~Ani na głowie 3389 12 | warkocze rozwite,~Czas oblec szaty takiej sprawie przyzwoite!~ 3390 3 | wiekiem rzeczy tych nie było szczątku,~Jako ziemia w swych grunciech 3391 7 | wszyscy szanowali,~Gdy szczedł, na młode syny mniej się 3392 15 | z tą kaszą, folguj, psi szczekać przestali,~On jest, koniecznie 3393 11 | pięknej mądrości. Taki więc szczep nowy,~Kiedy mu bujna ziemia 3394 17 | I kwiateczki mi depce, i szczepie mi psuje.~Cieliczko, nie 3395 14 | jam się musiał udać do szczepienia.~I teraz z łaski bożej mam 3396 11 | więc ogrodnicze roztropne szczepienie.~Majętność wielka w nikim 3397 6 | przy płocie; sad w równi szczepiony po sznurze,~Ale kiedy nadobna 3398 12 | z sobą być: tak więc dwa szczepy zielone~Stoją w nadobnym 3399 15 | Bodaj go tak kręciły moje szczere chęci,~Bodaj pokoju nie 3400 16 | Oddał mu na ofiarę trzynóg szczerozłoty.~A Tryton się ukazał jawnie 3401 9 | bywa nigdy zazdrośliwa,~Szczerym ludziom Dyjanna zawsze sprzyjaźliwa.~ 3402 Ded| okręt daje~Żagle i rym za szczęściem przyjemnym się staje.~Owa 3403 Ded| Śmiałego szczęście dźwiga, szczęściu okręt daje~Żagle i rym za 3404 13 | Po co mi stada te igrają?~Szczęśliwsze stada, bo wżdy uciechy swe 3405 11 | Rano się wszystko sypie szczęśliwym na łonie,~Ani miły byt czeka 3406 10 | was moje dary nie giną do szczęta,~Niechaj z was sobie kręcą 3407 11 | wiek na potym sili.~A kto szczwania nie świadom, próżno z nim 3408 13 | tryksajcie,~I trawkę cicho szczypcie, i cicho stąpajcie.~Baranie 3409 17 | dalej, to gorzej”.~Dziś szczyptami odprawisz, jutro nasyp sporzej.~ 3410 8 | sobie na wolności żyję,~Szedszy za mąż, jakobym w jarzmo 3411 7 | Skoczą do siebie. Naprzód szefeliny miały~Robotę, ugadzając, 3412 1 | cienie,~Tu strugi uciekają, szemrząc, przez kamienie,~Tu wyniosłe 3413 10 | czas nietrefne mowy o was szeptywali.~Bo kto kogo w ućciwym urazi 3414 7 | już gotowe.~Szeroki świat, szeroka Sparta, wielkie włości~Alskie, 3415 3 | ziemie orania,~Ni było po szerokich morzach żeglowania,~Ani 3416 20 | Atryda, który w Sparcie szerokiej panował,~I już z nią był 3417 2 | ma króciuchne, lecz nimi szeroko~Zasiąga i pod ziemię przenika 3418 5 | Pieniądze lat dziesiątków sześci nie pozbawią~Ani uczynią 3419 16 | SIELANKA SZESNASTA~ORFEUS~Menalkas i Licydas~ 3420 7 | Wielki swar trzeba gasić szkodami małemi”.~To rzekł, a mowom 3421 15 | wiem, że wszelkie czary~Szkodliwe, ale żal mój nie ma żadnej 3422 2 | niego~Upominki i pełne ognia szkodliwego”.~Morson~Tu koniec był, 3423 16 | ciebie, że pięknie śpiewają.~Szkodliwsza taka zdrada, która jadowity~ 3424 11 | Ten z płochej chuci rzeczy szkodliwych nie żąda,~Ale abo się swoim 3425 7 | zwłoka w ożenieniach zawsze szkodna była,~Tej pogrzeb i żałoba 3426 16 | włosami zapłacić.~Zawsze musi szkodować, kto się ze złym sprzęże;~ 3427 9 | wiela, często na wszystkim szkoduje.~Menalka~Tu, zda mi się, 3428 9 | mało zaszkodzi.~Zubrowie szkodźcy wielcy, także świnia dzika:~ 3429 9 | przesili; zwykł znój głowie szkodzić.~[Menalka]~Pieszczonym tylko 3430 18 | kędy bywać miedzy żaki w szkole.~I ciebie w oczy młody parobek 3431 13 | zadojone~Cielęta, i mleka są szkopce napełnione.~Ręko moja, kto 3432 1 | koźlęta małe,~I za tobą szły barci i pasieki całe,~A 3433 15 | będzie bez kary!~Wlecz tę szmatę przez drogę, a mów: „Niech 3434 6 | sad w równi szczepiony po sznurze,~Ale kiedy nadobna Halenka 3435 12 | będzie coś inszego chciała.~Szosta para~Panno, przegrana twoja, 3436 6 | SIELANKA SZÓSTA~MOPSUS~Mopsus, Tityrus, 3437 17 | kapuście poczyniły szkody,~Szpacy mi pozjadali na trześniach 3438 3 | władać.~A język naszkodliwsza sztuka u człowieka,~Przełóż i ciebie 3439 16 | i śpiewaniem wyprawował sztuki.~Słuchał Jazon, młódź insza 3440 16 | Orfeus morskie burze i wodny szturm srogi,~Orfeus umiał błagać 3441 15 | mojej paniej mąż jej własny szuka”.~Przywiedźcie mi do domu 3442 10 | chłopięta raków pod wami szukają.~Sameście sobie winny, niebogi, 3443 4 | Miłko~Dostałeś, czegoś szukał. Bóg frantom nagali.~I świercze 3444 6 | gdy go przez całe zaranie~Szukam śledząc, z trafunku przypadłem 3445 17 | chora.~Tęsknica na mię bije, szum przelata uszy,~Spać nie 3446 7 | szkodzą,~Jako w ostatnie szwanki i zguby przywodzą,~I sromota 3447 18 | Zawsze w tym błędzie rozum szwankuje niewieści.~Co mi za gospodyni? 3448 2 | Widzisz tę na mnie tajstrę szychem wyszywaną?~Widzisz i tę 3449 18 | przymówi, ona jawnie z niego szydzi.~Czary wszystko zmamiły, 3450 20 | Skoro śpiewaka z długą szyją usłyszemy.~Kleszczmy rękoma, 3451 4 | Obchodzi się: tak długo taił się z pieśniami.~Wieręś 3452 11 | co w skrytych myślach się taiło,~Bo komu z przyjacielem 3453 11 | Jako ona w szalonym umyśle tajała.~Na koniec sercu swemu dosyć 3454 Ded| dziś dzień nie są światu tajemni.~Acz się obawam, żebym wstydu 3455 10 | wiedzieć Pallady wszystkie tajemnice,~Trzeba napoju czerpać z 3456 15 | łotryni robi, ma to być tajemnie?~Niechaj tak za nią wszyscy 3457 14 | Przymierze ze mną macie: ani tajne doły,~Ani wam będą bronić 3458 17 | tego dobrze nie przysoli.~Tak-ci dziś, urzędnicy w rzeczy 3459 5 | Alkon, Perot.~ ~Alkon~I tak-li nasza Nice na swe stare 3460 14 | Tak-żeś o Bogu zwątpił? Tak-że ręka Jego~Jest ścisła, że, 3461 2 | miesza z frasunki wesela.~I takem do frymarku przyszedł misternego:~ 3462 10 | żył, zawsze był miewan za takiego.~ 3463 16 | I ptak lotem nie umknie, takim uderzają~W się zapędem i 3464 14 | pustyniami~Sam schadzasz. Nie takimi pasterz zabawami~Ma się 3465 2 | się, dziecię, źwierzyną takową~Ani jej goń; i owszem, uciekaj, 3466 13 | to prosty najmit, bywały takowe.~W ten czas Likorys krowy 3467 15 | Mocny żołądek, który żal takowy zstrawi.~Przynieś, Testyli, 3468 11 | próżno z nim na pole;~I tamek, mówią, ostry z młodu zaraz 3469 13 | tak mi się zdało,~Iże-ć tamto igrzysko namniej nie przystało,~ 3470 9 | abo Dunaj wojowali,~A z tamtych państw bogate plony zawracali.~ 3471 6 | godziło.~Wziąwszy kozła, tamżem je zostawił pod lasem,~A 3472 9 | Czeladce we dni święte tańców pozwalali,~Sami się zabawiali 3473 15 | niego. Jeszczem panną była,~Tańcował ze mną, głowa mu się zapociła;~ 3474 5 | Bodajże i po grobie jego tańcowała!~ 3475 19 | drudzy ochotniejszy będą tańcowali.~Lub na odpusty pójdziem, 3476 20 | i - jąwszy się - kołem tańcowały.~W przejmy pieśni, muzyka 3477 6 | Ale kiedy nadobna Halenka tańcuje,~Miedzy rówieśnicami wszystkimi 3478 17 | rana rosa.~W trzewiczku do taneczka, a ja-ć go więc kupie,~A 3479 12 | wymawiamy,~Że ją tu przy taneczku do dnia zatrzymamy.~Rad 3480 11 | młodzi; zmazy jeszcze krwawe~Tarcz okaże i znaczną bojową kurzawę.~ 3481 7 | gdzie by bok otwarty~Od tarcze, ale pierwej pokruszone 3482 7 | zowie,~Przypadli na cudzy targ i w dom przyjachali~Do Lewcyppa, 3483 16 | wychowają wielcy kostyrowie:~Tarnek się z młodu ostrzy, dawne 3484 11 | władać przyuczały,~Strach tatarski i pewne na potym zemszczenie.~ 3485 17 | zyskiem bezecnym udali,~A Tatarzyn kilkakroć co rok sioła pali.~ 3486 2 | maluchna, lecz cięciwka tęga;~Kiedy strzeli, i nieba 3487 2 | wdzięczną lutnią, Apollo cytarę.~Tegom go uczył, alem puszczał 3488 16 | pochwalajmy,~Wszakże na teraźniejszych czasiech przestawajmy.~Dobre 3489 20 | Będziemy siła tęsknić, jako tęskni siła~Jagnię do matki, gdy 3490 6 | zaczynać, dobrzy i opiewać.~Tityr żółto zarastał, Dametę włos 3491 2 | a w nim strzałki gęsto tkane,~Którymi i mnie samej nie 3492 2 | iż tak rzekę, do ręku nie tkano.~Tyrsis~Czego Bóg nie obiecał, 3493 13 | szkodzi,~Ja bym zasłonił, ale tknąć mi się nie godzi.~I ty się 3494 7 | nie ożenieni. To starcowi tkwiało~W myślach, a tym mu więtszą 3495 11 | co za narzekania,~Co za tłuczenia piersi i ręku łamania!~Ani 3496 9 | tak Alcydes, jemu potrzeba tłustego~Wołu albo barana z trzody 3497 12 | unosi do czegoś inszego.~Tłusty kołacz niesiemy dla twojej 3498 7 | Linces, przez wszego obłazu,~Tnie przez szyszak, dufając dobremu 3499 11 | słońce, kiedy swój wóz rano toczy,~Do świetnego promienia 3500 11 | go osieść, i gładzej nim toczyć,~I drzewem złożyć miernie 3501 4 | jadamy,~Ty z pełnej beczki toczysz, my drożdży nie mamy.~Baty~ 3502 16 | wody.~A nawy abo w wirach toną ponurzone,~Abo w piaszczystym