| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Szymon Szymonowic Sielanki IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Sielanka
3503 15 | ogniu topię. Jako się wosk topi,~Jako ziemia mięknieje, 3504 15 | miary!~Wosk ten na ogniu topię. Jako się wosk topi,~Jako 3505 15 | niechaj się poci, tak niechaj topnieje,~A z cnotliwej małżonki 3506 1 | przez kamienie,~Tu wyniosłe topole, lipy rozłożyste,~Tu jawory, 3507 18 | do południa zawsze swoim torem,~A on by chciał ożenić południe 3508 2 | wykrzyka!~Tyrsis~Nie na tośmy zaczęli, abyś nas strofował,~ 3509 14 | Wontonie, że cię nie widamy~W towarzystwie i twoich pieśni nie słychamy?~ 3510 13 | taki zawsze robi wedla mnie towarzysz.~Ręko moja, kto Bogu dufa 3511 3 | w swaty.~Zły ojcze, i na tożeś pięknych cór namnożył,~Abyś 3512 12 | Jako chce, przedsię ona nie traci nadzieje.~Kędyś się nam 3513 3 | Atalantę, która swe panice~Traciła przez zawodu srogą obietnice.~ 3514 2 | A jeśli-ć się nawiedzić trafi tamte progi,~Powiedz Fillidzie, 3515 17 | niego:~Snadź to się panom trafia wieku dzisiejszego.~Symich~ 3516 4 | pilnował?~Milko~Bodaj się nie trafiało: szkoda tam być musi~Bez 3517 13 | zgania owce swe rozbiegłe,~Trafił na śpiącą. Co w nim za myśl 3518 7 | oczy się z sobą im zetknąć trafiło.~Skoczą do siebie z wozów, 3519 6 | zaranie~Szukam śledząc, z trafunku przypadłem tam na nie.~Krzykną: ,, 3520 11 | Jakimi żałościami serce swe trapiła!~Co za lamenty lała, co 3521 19 | się rośmiały,~Po łąkach trawa buja, strugi bieżą żywe,~ 3522 20 | ogrzeje~I piękna wiosna łąki trawami odzieje,~Pójdziemy na przechadzki; 3523 16 | przeciwnymi,~Wolał wiek trawić miedzy puszczami głuchymi.~ 3524 13 | Neera: ani się tryksajcie,~I trawkę cicho szczypcie, i cicho 3525 17 | wszystkiego~Odbieżeć, że się trocha na stronę uroni?~Święta 3526 18 | pomniąc, że przy sierpie trój pot idzie z czoła.~Starosto, 3527 15 | żadnej miary!~Tę podwijkę trojakim węzłem zawięzuję,~Zawięzuję 3528 3 | ognie, powietrza dzielą się trojako:~Skąd ludzki rodzaj, skąd 3529 3 | Mnazyl, małych chłopiąt troje,~Sylena w cichej jamie zdybali 3530 11 | Jakich tam płaczów, jakich trosk Wenus zażyła!~Jakimi żałościami 3531 7 | niesnadnie.~Jedna mu tylko troska w myślach zostawała;~Bo 3532 10 | pozwolono trochę,~Niechaj troski nie gryzą i frasunki płoche.~ 3533 17 | Ale co wesołego, pokój troskom dajmy.~Widzisz, jako po 3534 9 | Nie mistrz to, co po trosze śpiewa~I co się jako morze 3535 3 | mordują,~Złe macochy pasierbom truciny gotują,~A święta Sprawiedliwość, 3536 12 | chowa, ale przy gładkości~Trudna przestroga. Były insze obawania,~ 3537 16 | wiązną pogrążone.~Jakiego trudu, jakiej trwogi tam nie było?~ 3538 5 | wisieć, niźli się raz przy trupie położyć.~Alkon~Nie jednejeśmy 3539 10 | będą na świecie prace moje trwałe,~Niechaj trwają w pamięci 3540 13 | się rozigrał. By to długo trwało,~Mnie by się raczej teraz 3541 16 | Niżli, czemu się z sobą tryksają kozłowie.~Ale my dawnych 3542 13 | tu piękna Neera: ani się tryksajcie,~I trawkę cicho szczypcie, 3543 16 | trzynóg szczerozłoty.~A Tryton się ukazał jawnie nad wodami~ 3544 16 | Potrzeba (prawi) pokłon oddać Trytonowi.~W jego państwie jesteśmy, 3545 18 | krząkać, a babie przystoi trząść głową.~A psów niesyta, dosyć 3546 16 | domy,~Ani ognistej Etny trzaskające gromy,~Ani tak straszna 3547 2 | starzec, rośmiawszy się i trzasnąwszy głową,~Rzecze: „Nie baw 3548 6 | Tu Pur w brzegach zieloną trzciną otoczonych~Dostatcza wód 3549 16 | ma obyczaj piszczałka ze trzciny:~To śpiewa, co przyniosą 3550 3 | straszliwe gromy,~Co ziemią trzęsie i gdzie są piekielne domy.~ 3551 17 | Szpacy mi pozjadali na trześniach jagody,~Wróble proso wypili; 3552 12 | pieśniami.~Ta, co białym trzewiczkiem błysnęła na nodze,~Jakoby 3553 17 | zdrowa nóżkom rana rosa.~W trzewiczku do taneczka, a ja-ć go więc 3554 2 | między chróściną ujrzało~Na trzmielowej gałęzi: rączki mu zadrżały~ 3555 14 | się parać, pilniej mu za trzodami chodzić.~Myśliwcowi przystoi 3556 1 | Kozy; ucieszne kozy, ma trzodo jedyna!~Tu, kędy to zarosła 3557 6 | sadowinę, kozieł kędyś z trzódy~Obłąkał się i gdy go przez 3558 15 | proso na rynkę i nad węglem trzymaj,~W drugiej ręce miej wachlarz 3559 3 | starca więc tam one chłopięta trzymały,~Aż już prawie ostatnie 3560 12 | jasne. O tobie tego nie trzymamy,~I owszem, się pociechy 3561 13 | SIELANKA TRZYNASTA~ZALOTNICY~ ~Mopsus~Przyjdzie-li 3562 16 | roboty~Oddał mu na ofiarę trzynóg szczerozłoty.~A Tryton się 3563 10 | was przeklęctwem srogim tudzież dogoniła.~„O złe, krzyknęła 3564 16 | Niech, w jakie chce, cienie~Tuli się, przedsię jasno świecą 3565 4 | po kimże chłop prosty ma tużyć,~Który ustawnie musi robić 3566 13 | Stanął tylko, by wryty, ona twardo spała,~A wtym trzoda, pasąc 3567 9 | Jedną w jawor, drugą w dąb twardy ugodziła,~Trzecią we lwy, 3568 20 | najświetniejsza była,~I twarzą, i urodą wszystkie przechodziła.~ 3569 2 | kędzierzawe i pogląda śmiele,~Twarzyczka uporniuchna i wstydu niewiele.~ 3570 11 | znakomitych~Oblubienica twego, kiedy boje krwawe~Będą 3571 8 | na gorszego za tę hardość twję~Dziewka~Co mi służą, mam 3572 14 | widamy~W towarzystwie i twoich pieśni nie słychamy?~Tylko 3573 14 | w dobrym przyjacielu.~Za twoim zachowaniem najdziesz takich 3574 19 | wesołe wstają, a za dary twymi~Będziemy imię twoje kłaść 3575 12 | trzyma chmiel gęsty przy tyce,~Tak i panna się trzyma 3576 13 | Piękniej ci u roboty, w tyj-eś przodek miała;~U robotyś 3577 2 | tobie».~Nie bierz ani się tykaj; niepewne u niego~Upominki 3578 19 | kosztował,~Ani się trawy tykał, wszystkich żal zejmował.~ 3579 11 | i bogate łupy,~Więźnie w tył powiązane, zacnych murzów 3580 5 | krewni co do tego?~Perot~Do tyła wołali,~Aż też na koniec 3581 7 | staranie.~Na koniec mało baczni Tyndarowicowie,~Kastor i drugi, co się 3582 11 | piękny, chodziwy,~Miedzy tysiącmi młodzi; zmazy jeszcze krwawe~ 3583 16 | piórom.~A kiedy nadpływali ku Tysyskim Górom,~Gdzie kościół starożytny 3584 14 | Muszę dać pokój, próżne tytuły bez zysku.~ ~Pańko~Już siwy 3585 12 | otrzymał kto iny?~Barzoś się ubeśpieczył! Czyli tak urodzie~Dufasz 3586 20 | tobą w ten dom przyjechały.~Ubiegłeś wielu inszych, którzy się 3587 11 | rozeznać go było, jedno po ubierze.~A miedzy rzeźwią młodzią 3588 11 | cięgłego łuku równy pierścień ubijały~Lub oszczepem do mieśca 3589 11 | piersi i ręku łamania!~Ani ubiory, ani szata żadna cała,~Ani 3590 16 | bić, a kto bije, bywa też ubitym”.~Porwą się zatym do mnie 3591 16 | pierwej boginiej darem nie ubłaga:~Każdego tam zakręci nieprzebyta 3592 16 | wyszukaj i gładkimi słowy~Ubłagaj, aby z tobą był w drogę 3593 9 | Merkuryjus, o dzieci, małym ubłagany,~Jemu mleko albo miód z 3594 16 | bogom, a oni też jego~Nie ubliżali łaską swoją stateczności.~ 3595 12 | Ach, ach, młodzieńcze ubogi,~Jako cię dzikiej świnie 3596 7 | w urodę, ani w baczenie ubogie.~Wszędzie tam, kędykolwiek 3597 13 | przystało.~Chędogo, choć ubogo, bodaj się święciły~Ręce 3598 17 | bodaj panoszeli!),~Już ubósztwu i łąki, i pola odjęli.~Teraz 3599 12 | Niezgoda wszystko kazi i domy uboży.~Panno, miej się do tańca, 3600 20 | dziewko! Jużeś nam z cechu ubyła,~Jużeś panieński wieniec 3601 13 | co chwila sił pierwszych ubywa.~Oganiaj cudze proso, twoje 3602 8 | czynię, ale trzeba wszędzie ućciwości.~Dafnis~Dajże mi na to rękę, 3603 18 | nią sąd i kaźń boża stoi.~Ućciwy stan przynosi ostrożne sumnienie,~ 3604 11 | Czyniełyśmy o jego ćwiczeniach ućciwych,~Zaprawując mu serce do 3605 10 | szeptywali.~Bo kto kogo w ućciwym urazi zelżywie,~Rad się 3606 11 | bogini~Cudze modlitwy głuchym uchem omijała,~A na swą stronę 3607 19 | wiek przeminie,~Nim się uchowa taki pasterz w tej krainie.~ 3608 16 | z towarzystwa tylko nie uchronił,~Battus nie barzo mądry; 3609 15 | żebraki”.~Zadzwoniło mi w uchu. Dosyć, możne czary,~Zdrajczyna 3610 13 | chwilę ostrego promienia,~Uchyl się za ten obłok! Blask 3611 6 | jeśli kiedy ognie skryte ucichają,~Ustawiczne wzdychania znowu 3612 1 | wyprzężone,~I pod krzami ucichły jaszczurki zielone,~Ja tylko, 3613 11 | nadzieje, a potym doznasz uciech samych,~Którym jeszcze i 3614 20 | mógł trochę poczekać, nie uciecze spanie,~Nie tu świt, nie 3615 10 | jedno zaraz w nogi.~Ale ucieczka próżna, mocna boska siła,~ 3616 2 | takową~Ani jej goń; i owszem, uciekaj, bo mściwy~To ptak jest 3617 1 | debrze, tu cienie,~Tu strugi uciekają, szemrząc, przez kamienie,~ 3618 2 | Widział kto kędy chłopca mego?~Uciekł mi. Kto mi o nim powie, 3619 7 | Te panny i rodzinę miłą ucieszają~Raczej, niżby martwymi mieli 3620 15 | zgotowane,~Niech przynamniej ucieszę tym serce stroskane.~Jeśli 3621 20 | serce chwytały każdego.~Ucieszna dziewko! Jużeś nam z cechu 3622 11 | wodzie,~Tak on, wszystkim ucieszny, wszystkim ukochany,~Cny 3623 11 | niedojrzałe.~Ani się stąd ucieszył, kto nazbyt leniwie~Szedł 3624 16 | dopinał, przezeń złe niezgody~Uciszał i wszelakie zwyciężał przygody.~ 3625 9 | pomnisz, niech też będę uczesnikiem.~A tym czasem przysiądżmy 3626 16 | Syren i ludzkość zdradliwa.~Uczona Muzo, coś to za córy spłodziła?~ 3627 10 | wesołe fauny zapatrzała,~Ale uczone pieśni w uściech moich brzmiały,~ 3628 19 | Którzy piszczałkę i rym uczony miłują,~Niech się rymem 3629 2 | rzeskie zdało,~Jąłem go uczyć i grać przed nim proste 3630 5 | sześci nie pozbawią~Ani uczynią młodej panny z starej baby;~ 3631 9 | rozmawiając lżejszą drogę uczyniemy.~Jedna mi się tam grzeczna 3632 7 | Aż Iupiter dekret swój uczynił na niebie~I natychmiast 3633 11 | I temu, aby lepszą wiarę uczyniła,~Święto sławne i obchód 3634 1 | cię co żywo chwali, a to uczyniły~Pieśni moje, które cię wszędzie 3635 3 | ojcze przeklęty!~I na toż uczyniony małżeński stan święty,~Aby 3636 7 | Ja także swoją, sama dwa uczyńmy z sobą.~A lubo Bóg obiecał 3637 3 | pieśni będą, a ty za tę~Uczynność weźmiesz, miła, inakszą 3638 14 | Puszczały; jam się musiał udać do szczepienia.~I teraz 3639 14 | starość, rzadko się to któremu udaje.~ ~Wonton~Trudno nie mienić, 3640 17 | wszyscy za zyskiem bezecnym udali,~A Tatarzyn kilkakroć co 3641 2 | mi. Kto mi o nim powie, udaruję;~Kto o nim powie, tego Wenus 3642 11 | ozdobą przystojną kształtnie udarzyła.~Trudno sądzić, co w skrytych 3643 12 | się godzi.~I czołem nisko uderz, jest dla czego czołem~Uderzyć, 3644 12 | było wesele.~Laską w próg uderzono; już kołacze dają,~A przed 3645 12 | uderz, jest dla czego czołem~Uderzyć, a nie chciej sieść za gościnnym 3646 16 | królewno, znowu wicher srogi~Uderzył; już Grecyja przed oczami 3647 7 | czarna wstała, trwoga na nie uderzyła,~Rozskoczą się i tak ich 3648 7 | szefeliny miały~Robotę, ugadzając, gdzie by bok otwarty~Od 3649 8 | upuszcza;~Zły ptak, co nie ugania, gorszy, co upuszcza.~Dziewka~ 3650 6 | także w sercu mym nigdy nie ugaśnie;~A jeśli kiedy ognie skryte 3651 11 | go pilnego mistrza ręka ugładziła~I ozdobą przystojną kształtnie 3652 9 | jawor, drugą w dąb twardy ugodziła,~Trzecią we lwy, a czwartą 3653 2 | głowie siędzie i sam cię ugoni”.~Czwarty~Wołała po ulicach 3654 2 | nielutościwa w paluszek ujadła,~Aż mu rączka opuchła. Od 3655 10 | Kto się urąga, żaden nie ujdzie karania -~Ale żem z was 3656 7 | Żalem zguby braterskiej ujęty bez miary,~Porwał się do 3657 2 | Kupida między chróściną ujrzało~Na trzmielowej gałęzi: rączki 3658 13 | komorku, zła śmierć posadziła!~Ukąsiłeś, że przez sen wargami ruszyła.~ 3659 17 | Jaskółeczko, jużeś się na świat ukazała?~Jużeś ożyła? Jużeś z wody 3660 10 | swe panny poglądała srogo,~Ukazując, jako się zła rzecz płaci 3661 11 | skrzydle swym nosi w obłoki~I ukazuje rączych piór polot wysoki.~ 3662 7 | mocno Kastor i od razu swego~Uklęknie, wtym go Linces, przez wszego 3663 8 | ojca starego,~Trzeba się mu ukłonić, trzeba łaski jego.~Dafnis~ 3664 10 | się od paniej swej nocą ukradacie,~Gdy do nich na dobrą myśl 3665 20 | tobie barwinkowy wieniec ukręcimy~I na wielkim jaworze w polu 3666 5 | otrząsa, właśnie by mucha z ukropu.~Acz się ja nie mniej muszę 3667 16 | zdarzyło w kącie Orfeowi~Długo ukryć, bo iż był przyszedł Chironowi~ 3668 10 | Krynica się od gminu inszego ukrywa,~Samym tylko panieńskim 3669 9 | plony zawracali.~Mniej by do ukrzywdzenia bywało przyczyny~I stałyby 3670 2 | Fillidzie, że się nazbyt ukwapiła.~Ukwapiona rzecz nigdy z 3671 2 | że się nazbyt ukwapiła.~Ukwapiona rzecz nigdy z pożytkiem 3672 11 | za chęcią, abo kto nazbyt ukwapliwie.~Ani się to zdarzyło snadź 3673 11 | Nielitościwe grady lub deszcze ulały,~A on poległ na ziemi wszystek 3674 2 | szczęśliwy,~Póki go nie ułapisz, pókiś jeszcze mały,~Ale 3675 3 | z ludźmi, natwet w niebo uleciała.~A wtym Bóg rozgniewany 3676 11 | rzeczy statecznych~I nie ulękł się zażyć małżeńskich praw 3677 17 | sobie pod naszą strzechą ulepiła.~Soboń~Słowiku, mój słowiku, 3678 9 | Stare gani. Ano więc, co się uleżało~Długimi laty, lepiej, żeby 3679 2 | ugoni”.~Czwarty~Wołała po ulicach Kupida zbiegłego~Piękna 3680 15 | zdrajczyną paniej mej włóczą po ulicy,~Niech w jej piersiach ogniste 3681 17 | osobno, aż cię chytry lep ułowi:~I mnie, nędznicę, pędzi 3682 4 | Ja za tobą, Bombiko moja ulubiona.~Gdybym miał skarb królewski 3683 7 | z nim żyć, lepiej lec z umarłymi w grobie.~ 3684 10 | Aleście wy darów jej zażyć nie umiały,~Boście się przed leda kim 3685 18 | ich od powietrza ochronić umiano,~A ledwie, gdy zdychały, 3686 6 | Ani do rzemiesnika; dobrze umieć w domu~I piszczałkę urobić 3687 16 | był w kraju swym śpiewak umiejętny,~A ten gmin pospolity miał 3688 20 | mistrzowie przed nią nie umieli;~I wszyscy, zdumiawszy się, 3689 9 | Wszystek warczy i zwykłe umilkły ozdoby.~I to nie dziwia; 3690 16 | przychodzą,~I ptak lotem nie umknie, takim uderzają~W się zapędem 3691 5 | rozradzacie.~Alkon~Abo nigdy nie umrze, gdy chłopa dostanie?~Czy 3692 11 | wolni od niej i boginie.~Umrzeć nie mogła. Wszakże ono złe 3693 8 | Splunę ja te przysmaki i umyję wodą,~Gdzieś się ust moich 3694 10 | Wzięła w dłoni i śliczne umyła jagody.~Woda się nie ruszyła. 3695 11 | rozpływa,~Jako ona w szalonym umyśle tajała.~Na koniec sercu 3696 11 | widzi,~Dopiero się kwapliwym umysłem swym brzydzi.~Chciałaby 3697 12 | nie zwłaczaj, czyń, coś umyśliła.~Żadna rzecz się nie kończy, 3698 13 | Trudno ciągnąć, kto nie ma umysłu do czego.~Piękniej ci u 3699 13 | mojej opieki.~Ręka rękę umywa, noga wspiera nogi,~Przy 3700 10 | rzędem, wszystkie się panny umywały.~Każdej spokojna woda wstydu 3701 8 | płócz, moje kochanie,~A umywszy, mnie znowu daj pocałowanie.~ 3702 2 | inny~Tak grzeczną dziewkę uniósł do cudzej dziedziny.~Tyrsis~ 3703 11 | swym Muzom oddany,~A ony go uniosły w swoje piękne kraje.~Tobie, 3704 12 | słyszysz tego?~Ale cię myśl unosi do czegoś inszego.~Tłusty 3705 7 | Panowie, co wam po tym? Czemu unosicie~Cudze panny? Czemu się gwałtem 3706 7 | sama, lub sam chęcią się unosił.~Często go starzec słowy 3707 12 | Daleko cię nieszczęsne łowy unosiły,~Aż cię na koniec łaja właściwą 3708 6 | gardzi,~Słychywałem, że nisko upadają hardzi.~Dametas~W przemiany 3709 14 | was wspomionę!~Kiedyście upadały, kiedyście zdychały,~A ratunku 3710 14 | pan z żebraka.~A kiedy kto upadnie, więc się już nie dźwigać?~ 3711 7 | okiem i bronią wygadza,~Upatrując po miejscu fortelu swojego.~ 3712 5 | to pęta, co w tym za smak upatruje?~Kto tak czyni, świat sobie ( 3713 12 | nami porównasz, w tym cię upewniamy.~Dziś się sromasz, jutro 3714 2 | pogląda śmiele,~Twarzyczka uporniuchna i wstydu niewiele.~Ręczynki 3715 7 | odniosła mowa,~Bo oni przy uporze swoim mocno stali.~A gdy 3716 4 | Najlepszy żabi żywot: nigdy nie upragnie,~Nigdy nie woła: „Daj pić”, 3717 1 | Dawno Testylis chciała uprosić je sobie~I podobno otrzyma, 3718 7 | oglądał,~Chociaj tego od bogów uprzejmie pożądał.~Lecz zwłoka w ożenieniach 3719 18 | czerwone~Abo na grzbiet upstrzony za to winszowanie.~Słyszysz, 3720 10 | was z urągania~- Kto się urąga, żaden nie ujdzie karania -~ 3721 10 | wierzby! Nie mówię to do was z urągania~- Kto się urąga, żaden nie 3722 11 | klejnotów promień serce tak urani.~Snadź to i przyjacioły 3723 12 | Jako cię dzikiej świnie ząb uranił srogi!”~I tyś, drugi młodzieńcze, 3724 10 | szeptywali.~Bo kto kogo w ućciwym urazi zelżywie,~Rad się chełpi 3725 10 | wiele serce może wstydzić urażone.~Często się wam i sama Pallas 3726 6 | umieć w domu~I piszczałkę urobić sobie nie masz sromu.~Tityrus~ 3727 7 | cór liczby mnogie~Ani w urodę, ani w baczenie ubogie.~ 3728 19 | Za niego nieomylne były urodzaje,~Były i żyzne lata, i wesołe 3729 11 | Bo kogo na świat chwila urodzi szczęśliwa,~Ten przed laty 3730 20 | Jagnię do matki, gdy je nowo urodziła.~My tobie barwinkowy wieniec 3731 8 | Dzieweczka acześ piękna, acześ urodziwa,~Pamiętaj, że Wenus jest 3732 4 | wdzięczne śpiewanie,~Każdy się urodziwym, każdy pięknym zstanie.~ 3733 11 | niejedna w domiech wielkich urodzona,~Skrytym cichej miłości 3734 11 | może zbłądzić umysł dobrze urodzony~Ani się na podlejsze rzeczy 3735 17 | że się trocha na stronę uroni?~Święta to wełna, co się 3736 12 | dojeżdżania,~I od płochego zwierza urośnie nowina.~Jeszcze po dziś 3737 4 | twoja z kamienia kędyś się urwała.~Słuchaj, abo-ć tęsknica 3738 17 | nie przysoli.~Tak-ci dziś, urzędnicy w rzeczy przestrzegają~Dobra 3739 17 | Teraz na nowe, co się da urzędnikowi,~Wciągnie się to w obyczaj, 3740 4 | zawsze mięszka w bagnie.~Urzędniku, nie umiesz, tylko nam chwast 3741 9 | mleko albo miód z barci urzezany.~Nie tak Alcydes, jemu potrzeba 3742 7 | jeśliście się już tak na to usadzili,~Aby się to krwią między 3743 8 | bywają?~I różej, chociaj uschnie, przedsię używają.~Dafnis~ 3744 10 | nią jama kamieniem żywym usklepiona.~Z wierzchu góry zdrój bije, 3745 18 | nie łotryni.~I lata nie uskromią: zarówno szaleje~I ta, co 3746 7 | do starości.~I ty, synu, usłuchaj, daj pokój cudzemu!~Nigdy 3747 16 | tobą był w drogę gotowy”.~Usłuchał Jazon starca i wprzód koło 3748 11 | Zdrowej porady, zdrowych namów usłuchały~Niżli miłość! Łacniej być 3749 18 | Nie gadaj głosem, aby nie usłyszał tego.~Abo nie widzisz bicza 3750 20 | Skoro śpiewaka z długą szyją usłyszemy.~Kleszczmy rękoma, kleszczmy! 3751 11 | swoje szczęśliwą,~Zewsząd usłyszy w niebo modlitwę życzliwą:~ 3752 12 | sromasz, jutro się będziesz uśmiechała~I żal ci będzie, żeś tak 3753 16 | pilno słucha”.~Wszyscy się uśmiechnęli, a mnie gniew rozpalił.~ 3754 20 | rozlegała.~I tak-żeś prędko usnął, mój piękny panicze?~I tak-żeś 3755 1 | trwogę~Ani strapionych myśli uspokoić mogę.~Lwica za wilkiem bieży, 3756 9 | starożyte, święte zwyczaje ustają.~Tyrsis~Tak to idzie, jak 3757 17 | zimie wiosna następuje?~I to ustąpić musi; co nas dziś frasuje.~ 3758 18 | one~Komornice; sam zaraz ustąpił na stronę.~Potym wszystkim 3759 9 | Ale już dom przed nami. Ustąpmy ku chłodu.~I ty nogom spoczyniesz 3760 1 | tylko, nędznik, w sercu mam ustawną trwogę~Ani strapionych myśli 3761 4 | chłop prosty ma tużyć,~Który ustawnie musi robić abo służyć?~Baty~ 3762 8 | kosmatą brodą.~Dafnis~Płóczesz usteczka swoje, płócz, moje kochanie,~ 3763 18 | niebo wchodzisz, gwiazdy ustępują,~Gdy księżyc wschodzi, z 3764 10 | Samym tylko panieńskim ustom się podaje,~Próżno tam sięga, 3765 20 | przedniejszych domów; każda ustrojona~Kosztownie, każda warkocz 3766 15 | ja na jego głowę~Palę to ususzone liście jesionowe.~Jako liście 3767 19 | grób wielkiego Dafnisa i tę usypali~Nad nim mogiłę; bo ta rydlem 3768 9 | mężnych bohatyrów dzieje w uszach brzmiały,~Lubo co wesołego; 3769 11 | Pilnego ogrodnika ręką uszczepiony,~Przyodziewa się barzo snadno 3770 10 | się chełpi i o tym gada uszczypliwie.~Już na was wszyscy palcem 3771 16 | głuchymi.~Cnota się nie utai. Niech, w jakie chce, cienie~ 3772 15 | piersiach ogniste kleszcze utapiają,~Niech jej plugawe mięso 3773 13 | pięknej strzałki~We mnie nie utkła! Po co noszę te piszczałki?~ 3774 13 | Dzieciom rodzice, siła dzieci utrącają.~Praca skarb napewniejszy; 3775 6 | morze wpadasz, a swego nie utracasz biegu,~Idąc do Aretuzy, 3776 17 | tak musiemy na tym dwojako utracić,~Bo i urzędnik będzie macał 3777 11 | zbytkiem przyrodzoną władzą utraciła.~Przyszły choroby i wiek 3778 11 | Róże nigdy nie schodzą z utrafionej skronie,~Bankiety całonocne, 3779 11 | Zatłumiła przed czasem ciało utrapione.~Taki więc kwiat na pięknym 3780 3 | nieostrożna młódź szła do utraty?~Źle do ciebie, zły ojcze, 3781 6 | Tityrus~Wilk leżąc nie utyje, kamień mszejąc leży,~W 3782 11 | kwapliwością cnego Adonina~Utyrała, królewny cynirejskiej syna,~ 3783 2 | zyskiem~Będę lepszym, a wy się uweselcie piskiem.~Tyrsis~Już ty jedno 3784 3 | Co przypsiągszy i ślubem uwiązawszy rękę,~Potym do niecudnego 3785 11 | Przyszły choroby i wiek uwiędły w młodości,~A szczętu nie 3786 16 | I ty, Apollo, rymem jego uwielbiony,~Dodawałeś im w każdej potrzebie 3787 16 | Battus nie barzo mądry; uwiodły go oczy~Do białej płci, 3788 13 | A niechaj omylenia nie uznam w tej mierze.~Tak Amintas. 3789 7 | stali.~A gdy się już tak użyć rozumem nie dali,~Na wet 3790 7 | Zmiękczyć dali, wprzód Linces użył takiej mowy:~,,Panowie, 3791 11 | nieleniwym wstaje,~I nadzieję użytku niepoznego daje.~A jako 3792 2 | Słońca, mówią, i ognia używać nie żałuj.~Morson~Byście 3793 8 | chociaj uschnie, przedsię używają.~Dafnis~Pódźmy tu pod te 3794 2 | słuchał; ale swych chytrości~Używał, a przede mną śpiewał o 3795 11 | będziesz niewymownych pociech używała,~Sława będzie pod same obłoki 3796 18 | wrota:~Wszystkich do siebie wabi przyjemna ochota.~Słoneczko, 3797 16 | nadpływa, łagodnym śpiewaniem~Wabią ku sobie i słów cudnych 3798 15 | trzymaj,~W drugiej ręce miej wachlarz i ogień poddymaj,~A przymawiaj: „ 3799 20 | stanąć przy Helenie,~Każda ma wadę, każda weźmie naganienie.~ 3800 11 | wielkim morzu rozigrane wały~Styru nie słuchającym okrętem 3801 9 | teraz świat jakoby~Wszystek warczy i zwykłe umilkły ozdoby.~ 3802 16 | pełnego (mówią) serca i do warg upływa.~Znać, że ty Orfeusa 3803 13 | Ukąsiłeś, że przez sen wargami ruszyła.~Lekko, owieczki 3804 13 | Możesz poszemrać, możesz i wargę całować,~A ja, nieborak, 3805 1 | podobna,~Lice do mleka z różą, wargi koralowi,~Zęby perłom, miękkiemu 3806 12 | Panno, czas już rozpuścić warkocze rozwite,~Czas oblec szaty 3807 4 | Kiedy pokrzywy dzielisz, waruj ręki sparzyć.~Azaby takie 3808 15 | mój nie ma żadnej miary!~Warz kaszę na podołku. Dobra 3809 4 | umiesz, tylko nam chwast warzyć,~Kiedy pokrzywy dzielisz, 3810 6 | czy nie słyszysz? - psi waszy szczekają,~Na mnie, mniemając, 3811 11 | dalekie, i zwłoki przez dzięki~Wątliły w niej otuchy i wolne nadzieje,~ 3812 11 | sobie radzi,~I po zgubie na wątłych otuchach się sadzi;~A kto 3813 5 | podobno się ważyć.~W tym wątpię, aby z mężem świata miała 3814 7 | myślach, a tym mu więtszą wątpliwość działało,~Że syn starszy 3815 8 | nie czyń mi już żadnej wątpliwości.~Dziewka~Nie czynię, ale 3816 11 | zapatruje,~I owszem, sobie ważne uciechy gotuje.~Jakich ty, 3817 11 | swych miejsca zasiędzie~I ważnomyślną radą powiada, i zdroje~Gładkiej 3818 5 | mąż szła, może podobno się ważyć.~W tym wątpię, aby z mężem 3819 Ded| otrzeć o przednie rymopisy ważył,~Którzy z tej cienkiej prace 3820 12 | białonogi.~Pryskał we wrota wchodząc; znać, żeśmy-ć tu radzi,~ 3821 18 | naszego.~Gdy ty na niebo wchodzisz, gwiazdy ustępują,~Gdy księżyc 3822 17 | co się da urzędnikowi,~Wciągnie się to w obyczaj, bo skoro 3823 18 | okiem,~Niech nas z pola wczas puszcza, nie z ostatnim 3824 11 | Wszystko poległo w miękkich wczasach i gnuśności.~Ludzkie chęci 3825 7 | przestawa,~Ten siła pięknych wczasów, siła beśpieczności~Zażyje 3826 18 | Ta i dostatki wszystkie wcześnie opatruje.~Nie idzie nic 3827 3 | był nie wyszumiał z wina wczorajszego.~Jako zawsze wieńce mu z 3828 8 | tobą.~Dziewka~Nie pójdę! I wczoram cię także usłuchała,~Alem 3829 6 | księżyca, który dopiero za wczorem~Nowo nastał i z pierwszym 3830 18 | niebie!~Ni panienka, ni wdowa nie pójdzie za ciebie!~Wszędzie 3831 18 | Chowamy piękną pannę abo wdowę krasną,~Źle się u cudzych 3832 17 | nędznicę, pędzi do grobu stan wdowi.~Soboń~Koźlęta mi w kapuście 3833 2 | dudkę krzykliwą,~Merkury wdzięczną lutnią, Apollo cytarę.~Tegom 3834 20 | noc, cne stadło, darów snu wdzięcznego~Zażywajcie spokojnie aż 3835 16 | raczej nigdy nie zażyła~Darów wdzięcznej Wenery! Z ojca serce mają~ 3836 17 | I garłeczkiem krzykliwym wdzięcznie przepierujesz.~Bo skoro 3837 Ded| sława,~Która i tobie niechaj wdzięczność swą oddawa~Za twe ozdobne 3838 16 | wkoło zgromadzały,~Jakoby wdzięcznych jego pieśni słuchać miały.~ 3839 16 | Ten tylko rad pomaga, kto wdzięk jaki czuje”.~Natychmiast 3840 7 | wiatr słowa~Leciały i nic wdzięku nie odniosła mowa,~Bo oni 3841 15 | jest, koniecznie on jest, węchem go poznali.~Będzie lepszy 3842 9 | kieł bierze;~Złe i miękkie wędzidło. Nalepiej stać w mierze.~ 3843 9 | Gdzie Apollo okiem swym wejrzy, owce w wełnę~Odzieją się, 3844 4 | wiem, jako trwała?~Miłko~Wejże tego kosarza, jako chytrze 3845 12 | podworze~Rośmiało jako niebo od wesołej zorze.~Witamy cię, panicze, 3846 16 | ciężkie żałości.~Jeśli-ć kiedy wesoło słońce zaświeciło,~Pewnie 3847 11 | i na jego głowie~Zechcą wesprzeć majestat swój możni królowie.~ 3848 6 | swych Hyjella mi dała,~A westchnąwszy serdeczna kilka słów przydała.~ 3849 17 | komorzyca,~U wody się bój węża, jaszczurki przy krzaku,~ 3850 16 | miedzy wilki, lepiej miedzy węże.~I lub się oni z mego grania 3851 15 | miary!~Tę podwijkę trojakim węzłem zawięzuję,~Zawięzuję i warkocz. 3852 2 | mocno na nie zaważyli,~Ja-ć wezmę upominki i podobro z zyskiem~ 3853 15 | ognia na podołku kasza nam wezwrzała.~Biegać mu...~Czy się mylę? 3854 Ded| Wszakże przewaga niech będzie~Wiadoma! Kto nie waży, wysoko nie 3855 19 | Wszystkie gaje, wszystkie są wiadome dąbrowy,~Jakimi ona lament 3856 8 | cały.~Dafnis~Dajże mi ten wianeczek przewiędły na poły.~Dziewka~ 3857 8 | przewiędły na poły.~Dziewka~Wianek przewiędły i ktoś nie barzo 3858 3 | wiatrowie ciszyli swoje wiania szumne.~Ani się tak dziwuje 3859 8 | żartujesz,~Co za oprawę, co za wiano obiecujesz?~Dafnis~Gdy ja 3860 6 | mieli;~A mnie, gdym od złych wiatrów i od nagłej rudy~Ochraniał 3861 3 | potrząsały, właśnie by rozumne,~I wiatrowie ciszyli swoje wiania szumne.~ 3862 Ded| A mnie nie tak do ciebie wiążą twoje głowne~I wielgomyślne 3863 13 | myśmy jego słów słuchali.~Wiązał stułą, wzajemne rozdawał 3864 20 | i nasztuczniejsze opony wiązała.~A gdy w rękę cytarę abo 3865 4 | gumna zwoziło!~Grabcie i wiążcie mocno, aby nie rzeczono:~„ 3866 8 | zadłubie.~Dafnis~Bóg śluby wiąże, Bogu oddam śluby moje~I 3867 3 | się i rzecze: „Po co mię wiążecie?~Rozwiążcie, dzieci! Pieśni 3868 16 | Abo w piaszczystym mule wiązną pogrążone.~Jakiego trudu, 3869 7 | zaraz deszczem na nie i wichrem nieskromnym~Linął z góry 3870 3 | światłości odmianę.~Skąd wichry, skąd pioruny, skąd straszliwe 3871 16 | i ryb rozlicznych stada widać było,~Które się przy okręcie 3872 14 | dzieje, Wontonie, że cię nie widamy~W towarzystwie i twoich 3873 11 | paniej. Już go ani pole~Widywa, ani koniem krąży w równym 3874 18 | Widzi to i starosta, a widząc nie widzi:~Pod czas przymówi, 3875 12 | piękne progi~Pustkami się widziały. Czyliś na jelenie~Z myślistwem 3876 2 | bawiąc się siła.~Morson~Jako wiecie, biesiada niemała tam była.~ 3877 12 | każą się kwapić kucharzom z wieczerzą.~Sroczko, umiesz ty mówić, 3878 9 | się godzi.~Tym czasem o wieczerzej żonka się zachodzi.~ 3879 16 | boskiej bojaźni~Zapomni, tego wieczne prześladują kaźni.~I tyś 3880 8 | jeden z wiela,~Co bym cię za wiecznego chciał mieć przyjaciela.~ 3881 9 | świetne sprawy~Swoje chcą, aby wiecznej dostąpili sławy.~A gdy świat 3882 11 | się zażyć małżeńskich praw wiecznych.~Nadobna nimfo! Królów starożytnych 3883 16 | sidła nędznik wprawi,~Że się wiecznymi czasy stamtąd nie wybawi.~ 3884 6 | znowu je wskreszają.~Tityrus~Wieczorna gwiazdo, jasnej nocy napiękniejsza~ 3885 11 | nastaje zorza tylko rana;~Ale wieczornej gwiazdy czekać ci nie trzeba.~ 3886 15 | miary!~Te zioła, tymi zioły wiedmą się zstawała~I oknem na 3887 16 | sławie i świat będzie o mm wiedział.~Ani się tam zdarzyło w 3888 10 | aby Pallas rzecz pewną wiedziała,~Do kąpieli panieńskiej 3889 18 | się na ledzie.~Oluchna~Nie wiedziałam, Pietrucho, abyś tak zabrnęła~ 3890 6 | o cukrze w uściech twych wiedziały,~A skroniom tych rozlicznych 3891 18 | spokojne życie i wszystko się wiedzie.~Kto bez Boga chce wskórać, 3892 12 | tym stołem,~Tobie teraz wiedziemy taniec pięknym kołem,~Tobie 3893 12 | ruszyć; niechaj zły wiatr wieje,~Jako chce, przedsię ona 3894 11 | w dom mu przynaszają.~Co wiekowi małemu i latom dziecinnym~ 3895 1 | Tu jawory, tu dęby stoją wiekuiste.~Ale bez ciebie żadne rzeki, 3896 19 | usty swymi.~Dafnis i Boga wielbił rymy nabożnymi,~I wielkich 3897 9 | Dyjannę i jej brata, Apollina,~Wielbiła na przemiany. Na dwie stronie 3898 Ded| ciebie wiążą twoje głowne~I wielgomyślne sprawy, jako przyrodzona~ 3899 3 | wieki rozmnażali,~Gdy kości wielkiej matki przez głowę miotali.~ 3900 Ded| JAŚNIE WIELMOŻNEMU PANU~JEGO MOŚCI PANU~MIKOŁAJOWI 3901 8 | dziewka nie znikła przed jej wielmożnością.~Dziewka~Zniknę i Bóg mi 3902 4 | dawny Litersego.~Cerero wielożyzna, zdarz, aby to było~Plenne 3903 4 | zbierają~Piękne panny i w wieńcach przodek im dawają.~Oracz 3904 3 | się nań i jegoż własnymi wieńcami~Imą więżąc, bo nie raz ich 3905 3 | wczorajszego.~Jako zawsze wieńce mu z głowy pospadały,~Dzban 3906 20 | złoto zapleciona,~Każda w wieńcu różanym: i wzajem kleskały~ 3907 16 | twardych przykowane~Raz w wieprze, raz w niedźwiedzie męże 3908 4 | długo taił się z pieśniami.~Wieręś ją dobrze wyciął; moja brodo 3909 11 | Snadź to i przyjacioły mało wierne czyni,~Bo każdy sobie woli; 3910 13 | noga wspiera nogi,~Przy wiernym przyjacielu żaden nieubogi.~ 3911 12 | domu rado, sroczce zawsze wierzą~I nie każą się kwapić kucharzom 3912 10 | stałyście się nowo na ten czas wierzbami,~I po dziś dzień rośniecie, 3913 Ded| się pióry~Małymi kusił o wierzch niedostępnej góry?~Ten, 3914 3 | bujnego drzewa w boru rośnie,~Wierzchami potrząsały, właśnie by rozumne,~ 3915 10 | kazała.~Jest góra ku obłokom wierzchem wystawiona,~Pod nią jama 3916 10 | kamieniem żywym usklepiona.~Z wierzchu góry zdrój bije, Hippokrene 3917 5 | co raz powtarzała.~Alkon~Wierzę, że dotrzymała. Źle szaleć 3918 17 | Soboń~Źle dziś i bratu wierzyć. Pod rękę stryjowę,~Odjeżdżając 3919 11 | mniejsze zelżenie,~Puściła wieści, że jej oblubieniec drogi,~ 3920 16 | ony zawsze nad brzegiem wieszają,~Pod czas w lekkiego ptaka 3921 13 | przyszłego życia nazywają,~Ja wieszczym, ja prorokiem; dziś mi się 3922 17 | wyleciała?~Za tobą dni wesołe i wietrzyk powiewa,~Za tobą i słoneczko 3923 18 | pieczesz, czasem wionąć wietrzykowi~Pozwolisz i naszemu dogadzasz 3924 14 | karanie,~Abo chcąc wzbudzić więtsze do czego staranie.~Kiedy 3925 14 | boska ochroniła?~ ~Wonton~Więtszy żal z wielą cierpieć. Bodaj 3926 7 | Drugi się już do robót więtszych dobrze zgodził,~Oba nie 3927 17 | wydanie.~Symich~Ułapiłem wiewiórkę wczora na leszczynie,~Niech 3928 3 | jegoż własnymi wieńcami~Imą więżąc, bo nie raz ich obietnicami~ 3929 9 | mają swoje baszty, swoje wieże.~Więcej pies zje niż owca, 3930 17 | ma garlico! I ciebie coś więzi,~Że tu siadasz osobno na 3931 11 | równą sobie młodzią się nie wije.~Czasem po wirydarzach, 3932 9 | broni. Małą różność mają:~Wilcy-li, czyli stróże stado wyjadają.~ 3933 1 | za wilkiem bieży, za kozą wilczyca,~Koza za wrzosem, i mnie 3934 17 | na pieczy.~On daje i dla wilka, i dla człeka złego,~On 3935 17 | Pokąsali. Musi być, suki się z wilkami~Chowały. Ostatek ci pokradną 3936 16 | sprzęże;~Lepiej wniść miedzy wilki, lepiej miedzy węże.~I lub 3937 1 | uspokoić mogę.~Lwica za wilkiem bieży, za kozą wilczyca,~ 3938 12 | dziwne wymyślają,~Niechaj win rozmaitych hojno nalewają,~ 3939 19 | stół w cieniu, flasza z winem w wodzie;~Zimie przy ogniu, 3940 12 | zstawało~Oczu wyglądając cię. Winieneś niemało~Sam sobie, a pogonić 3941 7 | Boga, dajcie się hamować!~Winniśmy się z obu stron inaczej 3942 10 | szukają.~Sameście sobie winny, niebogi, w tej mierze,~ 3943 6 | Leszczyna bujna w debrzy, winohrad przy górze,~Chmiel przy 3944 2 | Pannie i panicowi szczęścia winszowali.~Pannie dobrego męża, żony 3945 11 | ruskiej ziemie,~Jakich ci winszowania Muzy nie działały?~Jakimi 3946 18 | grzbiet upstrzony za to winszowanie.~Słyszysz, jakie Maruszce 3947 12 | szczęście i miłego życia winszujemy:~Bodajeście długi wiek z 3948 18 | gospodarstwa więcej ja w tej mierze~Winuję zaniedbanie niżli gusłowania,~ 3949 12 | śpiewają~I taniec prędki wiodą, i kleszczą rękami.~Zabawmy 3950 12 | miej się do tańca, już wiodę oddają,~A muzycy niechaj 3951 18 | czasem pieczesz, czasem wionąć wietrzykowi~Pozwolisz i 3952 10 | obleczone,~Liście na was wionęło na poły zielone,~Na poły 3953 16 | I kiedy we złym razie do wioseł się miała~Młódź ochotna, 3954 11 | okrętem ciskają,~A władze ani wiosła, ani żagle mają,~Tak Wenus 3955 16 | mętne wody.~A nawy abo w wirach toną ponurzone,~Abo w piaszczystym 3956 11 | się nie wije.~Czasem po wirydarzach, po chodnikach schadza,~ 3957 3 | i multanki przy stronie wisiały.~Rzucą się nań i jegoż własnymi 3958 5 | szyję powróz sobie włożyć~I wisieć, niźli się raz przy trupie 3959 15 | bez kary!~Pódżmy, goście witajmy! Pilno mu znać było,~O jednym 3960 12 | Panno, gotuj się witać! Już wjeżdża we wrota,~Już z koni pozsiadali; 3961 14 | Boga by na osła - na Niego wkładamy,~Co sami dobrowolnie sobie 3962 18 | ukazują.~Siła gospodarz włada, siła w domu czyni,~Ale 3963 11 | rozum świetną majętnością władnie,~Tam i dzielność, i jasna 3964 11 | słuchającym okrętem ciskają,~A władze ani wiosła, ani żagle mają,~ 3965 12 | unosiły,~Aż cię na koniec łaja właściwą skarmiły.~Pełna jest trwogi 3966 3 | Coście pomordowały swe męże właściwe,~Za co w piekle bezdenną 3967 15 | swym skurczyła,~Której ona własnego męża omamiła”.~Pomóżcie 3968 11 | pochylony,~I z barwy, i z ozdoby własnej obłupiony.~Jakich tam płaczów, 3969 15 | tak mojej paniej mąż jej własny szuka”.~Przywiedźcie mi 3970 15 | żal nie będzie bez kary!~Wlecz tę szmatę przez drogę, a 3971 9 | egipska rzeka wiele błota wlecze,~A pczółki, co wdzięczny 3972 11 | rumienił i wzrok jej do ziemie wlepiony~Nie dał się podnieść ani 3973 11 | łagodne pieśni w ucho mu wlewają~Mali Kupidynowie, abo mu 3974 16 | Ze złymi, gdyś to musiał włosami zapłacić.~Zawsze musi szkodować, 3975 7 | szeroka Sparta, wielkie włości~Alskie, arkadzkie, siła 3976 7 | Afarego,~Który na tych tu włościach panował przed laty,~Będąc 3977 2 | folguje, żartuje i kąsa.~Włoski ma kędzierzawe i pogląda 3978 2 | regały, były i skrzypice włoskie.~Potym pito za zdrowie małżeństwa 3979 5 | lica wymuskała,~I z siwych włosów czarną głowę udziałała,~ 3980 5 | wolał na szyję powróz sobie włożyć~I wisieć, niźli się raz 3981 7 | drużyna skoczyła~Do Polluksa i wnet go mieczmi okrywali;~A słudzy 3982 7 | bogowie nie dali~Iść wniwecz. Wnetże starszy bracia plac działali,~ 3983 16 | ze złym sprzęże;~Lepiej wniść miedzy wilki, lepiej miedzy 3984 3 | synów gorszy się rodzili wnukowie.~Na koniec do żelaznych 3985 16 | raz, okiem nie dojrzeć, w wodę uderzają,~Piany się kręcą, 3986 8 | i niektórzy żony za łeb wodzą.~Dafnis~Żartujesz? Wy nad 3987 16 | zepchnął własnymi rękami,~I wodzem był, i drogą beśpieczną 3988 6 | niechaj nie jedna Greta za nos wodzi.~Mopsus~Tu stanęli, a z 3989 6 | przodkujesz, chociaj wszystkich wodzisz,~Nie darmo rogi nosisz najwiętsze 3990 16 | słodkie miody zbiera,~Tak wodzowi potrzeba i dowcipem władać~ 3991 9 | potrzeba, umie on władać i wojnami.~Apollo krokodyla srogiego 3992 16 | rozumem mocna władza. To jest wojska zdrowie~Najwiętsze, gdy 3993 16 | Sam do nas! sam do nas!” - wołają.~I przyszedłby był nędznik 3994 5 | co do tego?~Perot~Do tyła wołali,~Aż też na koniec próżnej 3995 3 | się potym znienagła swej wolej napili.~Więc z ojców niepobożnych 3996 17 | świat znano,~Acz i teraz nad Wołhą przed nami zadrżano.~Soboń~ 3997 9 | polegali słowie,~Raczej by Wołhę abo Dunaj wojowali,~A z 3998 5 | matki i nie jednej żądze:~Ty wolisz przyjaciela; a drugi pieniądze.~ 3999 11 | Wątliły w niej otuchy i wolne nadzieje,~Bo miłość za jeden 4000 11 | nie minie,~Tak bogowie są wolni od niej i boginie.~Umrzeć 4001 13 | wam i zajrzę wam; więtszą wolność macie~Niżli ja. Na co się 4002 8 | Cóż czynić? Teraz sobie na wolności żyję,~Szedszy za mąż, jakobym