| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Szymon Szymonowic Sielanki IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Sielanka
4003 10 | krynice.~Zdrój jest każdemu wolny i gmin gęsty miwa,~Krynica 4004 1 | wyprawiła,~Że mię na wieki wolnych myśli pozbawiła.~Cóż czynić? 4005 16 | gościu, tu stań w porcie wolnym!”~A kto się raz dostanie 4006 Ded| JEGO MOŚCI PANU~MIKOŁAJOWI WOLSKIEMU~MARSZAŁKOWI NADWORNEMU KORONNEMU~ 4007 9 | jemu potrzeba tłustego~Wołu albo barana z trzody wybranego.~ 4008 17 | miedzy bogi,~I tobie oplatano wonnym kwieciem rogi.~Pieśniami 4009 14 | Was, pasterze! Już więcej Wontona~Nie ogląda drużyna w kupę 4010 14 | Wonton~ ~Pańko~Co się dzieje, Wontonie, że cię nie widamy~W towarzystwie 4011 2 | wyszywaną?~Widzisz i tę maczugę woskiem napuszczaną?~Oboje-ć to 4012 11 | jako słońce, kiedy swój wóz rano toczy,~Do świetnego 4013 11 | że jej oblubieniec drogi,~Wpadając nieostrożnie w łowiech na 4014 6 | przykrego brzegu~W morze wpadasz, a swego nie utracasz biegu,~ 4015 7 | przez głowę, przez czoło~Wpadł na poły; zaraz się nędznik 4016 16 | obcy kraj okręt zapędziła~I wparła na libijskie nieprzebyte 4017 16 | nieborak wyskoczy,~Puści się wpław, a ony dłonie wyciągają~ 4018 6 | Sośnia między ogrody, lipa wpośród dworu,~Ale gdy krasny Dafnis 4019 16 | takie się sidła nędznik wprawi,~Że się wiecznymi czasy 4020 10 | chciały.~I to was z satyrami wprawiło w biesiady,~To was w zgubę 4021 16 | Ani Charybdys, w której wrą bystre zakręty,~Nie jest 4022 8 | Dafnis~Badźże łaskawa, a tu wracaj mi się zdrowa!~Dziewka~I 4023 13 | Ledwie się o pułnocy do domu wracała,~Bo, jako jedynaczce, matka 4024 19 | trzykroć ją od śmierci wracano,~Na koniec i do ciała chodzić 4025 10 | nogą, a noga w korzeń już wrastała.~Chciała rękami klasnąć, 4026 14 | ścisła, że, co weźmie, nie ma wrócić z czego?~Co od Boga, potrzeba 4027 20 | który się w taką matkę wrodzi.~Jest nas dwieście rówieśnic, 4028 11 | Muzy przestawały, a pannę wrodzony~Wstyd rumienił i wzrok jej 4029 6 | dwoje z nich porwała.~O wrono niecnotliwa, ty masz teraz 4030 11 | potym odda z lichwą chwila wrotna.~ 4031 20 | wszyscy, zdumiawszy się, by wryci siedzieli,~A jej wdzięczne 4032 16 | Bo góry rozstąpiono jako wryte stały~I jego złotostronnej 4033 10 | schylić chciała, a już wody wrzały~I z hukiem się po wszystkiej 4034 10 | brzegami.~Żaby tylko koło was wrzaskliwe dukają~Abo chłopięta raków 4035 9 | krzywym,~Zaraz koźlęta głosem wrzasnęły straszliwym,~Bydło jęło 4036 13 | siadywała,~Sama-ć się do wrzeciona nić z palca puszczała,~Jedwab 4037 15 | krosta tak wysiada,~Niech ją wrzody oblega, niech z siebie robaki~ 4038 1 | za kozą wilczyca,~Koza za wrzosem, i mnie do ciebie tęsknica;~ 4039 18 | gwiazdy ustępują,~Gdy księżyc wschodzi, z nim się gwiazdy ukazują.~ 4040 18 | samam widziała,~Kiedy na wschodzie słońca nago coś działała.~ 4041 12 | tego.~Po obietnicę trzeba wsiadać na rączego,~A ty się gdzieś 4042 18 | wiedzie.~Kto bez Boga chce wskórać, sadzi się na ledzie.~Oluchna~ 4043 2 | rozgniewawszy się, kiedy nic nie wskorał,~Szedł do starca, który 4044 6 | Ustawiczne wzdychania znowu je wskreszają.~Tityrus~Wieczorna gwiazdo, 4045 13 | opieki.~Ręka rękę umywa, noga wspiera nogi,~Przy wiernym przyjacielu 4046 19 | kiermasze,~Wszędzie cię wspomieniemy i potomstwo nasze~Z ust 4047 10 | piosnek ćwiczenie,~A moje wspominają od was obelżenie”.~To rzekszy, 4048 5 | słyszał, z jakim śmiechem Egle wspominała~I jako ją statecznym słowem 4049 13 | że, starzy, młode lata wspominamy.~Wspomniejmy, jakie stroił 4050 11 | nieśmiertelne w uściech ludzkich wspominanie.~A na co gibką młodość z 4051 14 | się rozsiada, gdy na was wspomionę!~Kiedyście upadały, kiedyście 4052 13 | młode lata wspominamy.~Wspomniejmy, jakie stroił Licydas zaloty,~ 4053 17 | niech się ten wilk tą draczą wspomoże.~Symich~Dawno tak baba rzekła: ,, 4054 4 | lepsze do wywiania.~Kosarz ma wstać z skowronkiem, a lec, gdy 4055 19 | nielękliwe.~Czasy wesołe wstają, a za dary twymi~Będziemy 4056 15 | niedoperz żywy zalepiony,~Wstaw go na ogień. Jako się on 4057 18 | rosę hojną dajesz po ranu wstawając~I drugą także dajesz wieczór 4058 6 | krynice.~Dametas~Kiedy zorza wstawała rano nad górami,~A kwiatki 4059 18 | on, żebyś ty od pułnocy wstawało.~Ty bieżysz do południa 4060 17 | nasyp sporzej.~Naciężyj nogę wstawić. I te dziesięciny~Naprzód 4061 11 | swym brzydzi.~Chciałaby na wstecz, ale trudno, bo po szkodzie.~ 4062 7 | się im na hełmach jedwabne wstrząsały.~Skoczą do siebie. Naprzód 4063 11 | przestawały, a pannę wrodzony~Wstyd rumienił i wzrok jej do 4064 13 | Kto pragnie przyjaciela, wstydem go nabywa,~Cnota nad zakazanie 4065 10 | przestrone,~Tak wiele serce może wstydzić urażone.~Często się wam 4066 20 | Nie brać nam było panny - wszakby przy niej była~Matka jej - 4067 16 | on im też objawił~Matkę wszech bogów i jej cny obraz postawił~ 4068 7 | Uklęknie, wtym go Linces, przez wszego obłazu,~Tnie przez szyszak, 4069 12 | pomięszkali,~Bodajeście wszelakich pociech doczekali!~Potrawy 4070 16 | przezeń złe niezgody~Uciszał i wszelakie zwyciężał przygody.~Orfeus 4071 16 | się tego strzeżmy sposobem wszelakim.~Ociec mój tak powiadał: „ 4072 3 | ludzki rodzaj, skąd źwierz wszelki inszy niemy,~Jako od bydła 4073 10 | was miała,~I śpiewania, i wszelkich muzyk nauczała.~Aleście 4074 15 | grzech jest wielki, wiem, że wszelkie czary~Szkodliwe, ale żal 4075 12 | I owszem, się pociechy wszelkiej spodziewamy.~Sokół wysoko 4076 15 | twym hukają,~Niechaj ją wszetecznicą wszyscy nazywają.~Pomóżcie 4077 10 | Pallas nowym fukiem: „Tu, tu, wszetecznice;~Pijcie błoto, niegodne 4078 16 | Minął nas, jakoby rzekł: «Wszyscyście błaznowie».~Ale mu te rozumki 4079 20 | zasłonę.~Nie masz jej równie, wszystkę Grecyją przechodzi,~Szczęśliwy 4080 14 | chełpił pięknymi nabiały,~Wszystkieście, moje krowy, wszystkie pozdychały!~ 4081 15 | Sąsiada moja Baucys. Pal te wszytkie zioła:~Jeśli jednemu wytrwa, 4082 6 | pierwsze kury piały, już i wtóre pieją,~Ja tu, czekając na 4083 3 | Marsa sieciami~Przyrzucił Wulkan, a sam połyskał rogami.~ 4084 16 | słuchały.~Ale ani żelazne Wulkanowe domy,~Ani ognistej Etny 4085 16 | wiecznymi czasy stamtąd nie wybawi.~Pomiął o tym Orfeus i naprzód 4086 18 | dosyć jej bywa każdemu,~Nie wybiegać się przed nią parobku żadnemu.~ 4087 16 | co ja tobie podam człeka wybornego~I zgoła-ć radzę, abyś nie 4088 9 | Wołu albo barana z trzody wybranego.~Ale też wilków broni. Małą 4089 12 | matka, i panna witać cię wychodzi.~Poprzedź ich ręką, tobie 4090 7 | synów: jeden z drobnych lat wychodził,~Drugi się już do robót 4091 12 | Nie pierwsza ty od matki wychodzisz z opieki.~Aboś chciała na 4092 11 | roni;~Ani żaden las takich wychowa jabłoni,~Chociaj tam drzewo 4093 16 | małych kostyrek~Potym się wychowają wielcy kostyrowie:~Tarnek 4094 12 | tyś się nie dlatego tak tu wychowała.~Jużeście w stadle świętym, 4095 11 | dopuściły~Ostrożne Muzy, bowiem wychowańca swego~Nie śmiały jeszcze 4096 16 | się wpław, a ony dłonie wyciągają~Ku niemu i: „Sam do nas! 4097 4 | pieśniami.~Wieręś ją dobrze wyciął; moja brodo miła,~Nie darmoś 4098 3 | chodził Admetowym,~I na bukach wycinał. Stamtąd wyczytali~Satyrowie 4099 10 | Tegoście się na dworze moim wyćwiczyły?~Tegoście się pod bokiem 4100 20 | będą wyrzezane,~Że je każdy wyczyta, idąc w tę dziedzinę:~„Kłaniaj 4101 3 | bukach wycinał. Stamtąd wyczytali~Satyrowie i także po lesiech 4102 9 | dworniczki swą także będą wydajały.~Która jedno rodziła, będzie 4103 7 | tego. Tu, kędy garb się ten wydaje~Jakoby ręką ludzką kopca 4104 17 | kęs ćwiczę,~Wszakże nie wydam. Co kto umie, z tym się 4105 6 | młodzi.~Ale-ć go nie inaczej wydamy, aż z nami~Posiedzisz. Tu 4106 17 | powiem komu, bo mi idzie o wydanie.~Symich~Ułapiłem wiewiórkę 4107 17 | ochroni.~Bóg nam da; za wydercą zawsze nędza chodzi,~Wydziera, 4108 11 | Upominek ze wszystkich tobie wydzielony.~Wszystkim ten dzień zawita 4109 17 | wydercą zawsze nędza chodzi,~Wydziera, a nic nie ma. Bóg wszystko 4110 3 | i wilcy prawie-ć z gęby wydzierają.~Takie piosnki wymyślał 4111 17 | sobie nabijają.~Wszystko na wydzieranie (bodaj panoszeli!),~Już 4112 7 | mu tylko okiem i bronią wygadza,~Upatrując po miejscu fortelu 4113 6 | mniemając, że wilk, stróże wyglądają.~Dametas~Dafni, niebaczny 4114 12 | Już nam nie zstawało~Oczu wyglądając cię. Winieneś niemało~Sam 4115 14 | Ciebie doma nie było, ciebie wyglądały~Sośnie wysokie, ciebie i 4116 17 | Oddałem gospodarstwo, on mię wygnał z niego:~Snadź to się panom 4117 3 | małżeństwa słowem omylony,~Został wygnańcem i dziś jedzie w obce strony.~ 4118 11 | rycerskie zginęły zabawy.~Muzy wygnane, wzmianki żadnej o dzielności,~ 4119 18 | Głodnemu, jako żywo, syty nie wygodzi,~On nad nami z maczugą pokrząkając 4120 6 | znowu po południu w pole wygoniła.~ 4121 7 | do pochew kładł, jako po wygranej.~Lecz więcej się trzeba 4122 11 | dobrze sprawi,~Połowicę wygrawa i na tym wiek trawi”.~Tu 4123 9 | Wilcy-li, czyli stróże stado wyjadają.~Wtóra [strona]~Ciężki puklerz, 4124 18 | Kucharkom łajać. Z pustej nie wyjdzie stodoły,~Jedno sowa. Ogórki 4125 10 | długie piszczałki sobie wykrącała.~I wy, wierzby, byłyście 4126 9 | Synowie ani żony z wstydu wykraczają.~Każdy szanuje, kogo szanować 4127 18 | Pietrucho, prawieś mi się sianem wykręciła!~Ta nahajką mocno się na 4128 2 | kto odniósł, niech ma i wykrzyka!~Tyrsis~Nie na tośmy zaczęli, 4129 11 | Przed laty i do nieba sławą wylatuje,~Przed laty ludzkie serca 4130 Ded| przed Askrejczykiem górę wylatywa,~Gdy mu przyszło (mym zdanim) 4131 15 | zstawała~I oknem na ożogu precz wylatywała~Sąsiada moja Baucys. Pal 4132 17 | Jużeś ożyła? Jużeś z wody wyleciała?~Za tobą dni wesołe i wietrzyk 4133 9 | jako morze z pieśnią nie wylewa”.~Apollo zazdrość nogą potrąci 4134 6 | z ślicznych oczu Fillis wylewała,~A wiem to, gdym odchodził, 4135 2 | niemało; któż wszystkich wyliczy?~Picia, jedzenia wielki 4136 7 | przyległe,~Przebił go, aż na wylot żelazo przebiegło.~Padł 4137 16 | ma-li twarde włosy w głowie, wymacamy”.~„Wżdy go bić nie będziecie: 4138 12 | Ale to sobie za ten kołacz wymawiamy,~Że ją tu przy taneczku 4139 18 | doleci,~Gdy podołek rozpuści, wymiecie i śmieci.~Pietrucha~Rzadka 4140 4 | Alem ja zamiłował; już to wyminęła~Wtóra niedziela, jako napaść 4141 9 | owce w wełnę~Odzieją się, wymiona mleka będą pełne,~Będą jagnięta 4142 11 | powiada, i zdroje~Gładkiej wymowy zbierze w mądre słowa swoje.~ 4143 18 | przebija śron biały;~A przedsię wymuskać się, przedsię z pstrocinami~ 4144 5 | Widziałem, gdy i zmarski z lica wymuskała,~I z siwych włosów czarną 4145 12 | kucharze potrawy dziwne wymyślają,~Niechaj win rozmaitych 4146 3 | wydzierają.~Takie piosnki wymyślał niegdy kształtem nowym~Apollo, 4147 16 | midskim, i obchody strojne~Wymyślił, i rycerskiej młodzi tańce 4148 2 | faunowie leśni;~Jako niegdy wynalazł Pan piszczałkę krzywą,~Jako 4149 2 | A wtym czterej śpiewaków wynidzie w pośrodek:~Stanie się pomilczenie 4150 17 | kwiatkami pięknymi odzieje,~Wynikną i robaczki z ziemie rozmaite;~ 4151 1 | Niechaj ten napis niesie wyniosła mogiła:~„Fillis sroga nędznego 4152 1 | szemrząc, przez kamienie,~Tu wyniosłe topole, lipy rozłożyste,~ 4153 17 | nie obiecał, i z garści wypadnie.~Soboń~Kiedy po górach chodzisz, 4154 14 | woły, pracą moją pilnie wypasione,~Serce mi się rozsiada, 4155 17 | Dyrce, cudzemu mężowi.~Soboń~Wypatrzyłem grzywacze, gdzie gniazdo 4156 17 | zamkniono; teraz, gdy się wypędziło,~Nawięcej czyha na to, kiedy 4157 14 | Straszydła stoją, wróble proso wypijają,~Drewniani naszy słudzy 4158 2 | koniec był, a wszyscy znowu wypijali,~Pannie i panicowi szczęścia 4159 16 | życzliwe,~Że rad nierad wypłynął na lilibską ziemię~I tam 4160 12 | cię to matka z domu precz wyprawia,~Chleb to z domu przed ciebie, 4161 1 | Ponieważ mię tak moja Fillis wyprawiła,~Że mię na wieki wolnych 4162 16 | I graniem, i śpiewaniem wyprawował sztuki.~Słuchał Jazon, młódź 4163 1 | oracz wolno puścił woły wyprzężone,~I pod krzami ucichły jaszczurki 4164 9 | Śrebrne strzały Dyjanna z łuku wypuściła,~Jedną w jawor, drugą w 4165 14 | była~Moja Oleńka, swoje wyrąbać kazała,~Jakoby do palenia 4166 14 | drew nie miała.~Kędy nie wyrąbano, znowu się z korzenia~Puszczały; 4167 9 | Luda? Czy się już i ta niwa wyrodziła?~Menalka~Wie to Pan Bóg, 4168 Ded| Lubo Homera rymem głośnym wyrównywa,~Lubo przed Askrejczykiem 4169 18 | Rzadko czeladnikowi kto dziś wyrozumie.~Patrz, jako ją katuje. 4170 9 | A w domu pustki. Trzeba wyrozumieć młodzi,~Nam starszym na 4171 19 | postawcie, i napis rymami~Wyryjcie: „Tu Dafnis jest pogrzebion 4172 20 | na skórze te słowa będą wyrzezane,~Że je każdy wyczyta, idąc 4173 7 | to z owej strony ręką się wysadza,~Linces mu tylko okiem i 4174 14 | dobrze z głowy oczu nie wysadzał.~Już się nie będę chełpił 4175 16 | na pożądany brzeg grecki wysadził.~Cóż ja czynię? Nie o tym 4176 10 | przy tym błocie stały~(A wyście ku jakiemuś błotu przybiegały)!”~ 4177 11 | pochwałę darzyło.~Ani na wyścig żaden równał mu rączością,~ 4178 16 | skrzypie.~Potym za jego radą wysep nawiedzili~Elektry Atalanckiej 4179 15 | na jej twarz krosta tak wysiada,~Niech ją wrzody oblega, 4180 16 | płci, z okrętu nieborak wyskoczy,~Puści się wpław, a ony 4181 4 | ze mną moję piękną pannę wysławiajcie.~Kogo się wy dotkniecie 4182 2 | Ale o pieśni prosim, bo je wysławiano~Aż nazbyt, w czym podobno 4183 1 | nadobna,~I uroda do jedlin wysokich podobna,~Lice do mleka z 4184 6 | udziałała.~Oba tedy pod bukiem wysokim siedzieli,~A zwykłymi pieśniami 4185 6 | oblubienice,~Do Aretuzy, wyspu wielkiego studnice.~I nosisz 4186 7 | marsowej sprawie~W pośrodek wystąpili, oszczepy stalone~W ręku 4187 11 | już dojrzałe,~I małżeństwy wystawia domy okazałe.~Atoli Sieniawskiemu 4188 11 | Jakimi cię pieśniami w niebo wystawiały?~A tyś więc mądre ucho do 4189 10 | góra ku obłokom wierzchem wystawiona,~Pod nią jama kamieniem 4190 1 | Srokacinki na grzbiecie, co dzień wysysają~Dwie dojne kozie, a te chowam 4191 9 | Będą jagnięta swoje cząstkę wysysały~I dworniczki swą także będą 4192 7 | Nigdy ta rzecz na dobre nie wyszła żadnemu.~I boskim się to 4193 10 | moim poważyły?~Na to wam wyszły chęci moje i zabawy?~Na 4194 16 | pustyniach kryje,~Ty go przedsię wyszukaj i gładkimi słowy~Ubłagaj, 4195 3 | spiącego.~Jeszcze był nie wyszumiał z wina wczorajszego.~Jako 4196 2 | na mnie tajstrę szychem wyszywaną?~Widzisz i tę maczugę woskiem 4197 15 | wszytkie zioła:~Jeśli jednemu wytrwa, wszystkim nie wydoła.~Przywiedźcie 4198 15 | się go godzi,~Ale mu kęs wytrwajmy, aże się ochłodzi.~Zbiegał 4199 17 | panu~Co rok po dziesiątemu wytykać baranu.~Ale się nie frasujmy! 4200 17 | koniec dziesiątego co rok wytykano.~Teraz na nowe, co się da 4201 9 | Obawał? Czy cię insza sprawa wywabiła?~Menalka~Młodsza się tam 4202 4 | południe zbite zboże lepsze do wywiania.~Kosarz ma wstać z skowronkiem, 4203 4 | jako stawam, gdy taniec wywodzę,~Piórko za czapką, gładka 4204 16 | jasno świecą jej promienie.~Wywrze człeka potrzeba, a co w 4205 20 | da zgodę świętą i miłość wzajemną,~Abyście sławy przodków 4206 13 | słuchali.~Wiązał stułą, wzajemne rozdawał pierścienie.~Boże, 4207 14 | trwoga niebeśpieczna~Nie wzbudzi was. Już nie masz czuć około 4208 14 | abo za karanie,~Abo chcąc wzbudzić więtsze do czego staranie.~ 4209 20 | przechodziła.~Jako brózda orana wzdłuż idzie przez pole,~Jako dzielny 4210 8 | umysł rozerwany.~Dziewka~Wżdyć nam jeszcze oświtnie jutro 4211 19 | niedźwiedzie, i wilcy po tobie wzdychali,~Świadkami tego góry i puszcze 4212 6 | ognia rumieni~Serce me, a wzdychanie przymnaża płomieni.~I jam 4213 20 | gęste pełne do łoża posłały?~Wżdyś mógł trochę poczekać, nie 4214 6 | trafić w to umiała,~Że go wzgardą przed czasem siwym udziałała.~ 4215 1 | Gdy od ciebie żal jawny i wzgardę odnoszę,~Okrutna Filli! 4216 8 | Dafnis~Mam za to, że nie wzgardzi moim przedsięwzięciem,~Boby 4217 15 | sługę, a przedsię chęci me wzgardzone.~Przysięgo, mści się nad 4218 17 | bieżą.~A tyś rad i ku niebu wzgórę polatujesz,~I garłeczkiem 4219 6 | podobno też ani się godziło.~Wziąwszy kozła, tamżem je zostawił 4220 18 | odszedł starosta na stronę,~Wzięłabyś była pewnie na boty czerwone~ 4221 7 | pod ziemię śmiercią Afar wzięty,~Nim w domu swym niewiestki 4222 8 | Dziewka~Wprzód ja zmacam i wzmiankę uczynię o tobie.~Po tym 4223 11 | zginęły zabawy.~Muzy wygnane, wzmianki żadnej o dzielności,~Wszystko 4224 11 | wrodzony~Wstyd rumienił i wzrok jej do ziemie wlepiony~Nie 4225 12 | Jako cię dzikiej świnie ząb uranił srogi!”~I tyś, drugi 4226 18 | całowała,~Jakoby cię też żaba chropawa lizała.~Oluchna~ 4227 9 | pokój, nadobna z Muzami zabawa;~Dobrze idzie z rozumem 4228 14 | ani śniło!~Niechaj się nim zabawia, komu zginąć miło.~Jam raz 4229 12 | nadzieje.~Kędyś się nam zabawiał, mój panicze drogi?~Serce 4230 12 | byś potym, aby się tańcem zabawiała,~Ty byś rad, ona będzie 4231 9 | tańców pozwalali,~Sami się zabawiali domem, a bywała~Czeladź 4232 12 | Czyli cię krotochwile jakie zabawiały?~Nam tu bez ciebie ani dzień 4233 9 | w święto z przyjacielem zabawić się godzi.~Tym czasem o 4234 10 | mię nigdy taniec długi nie zabawił,~Jeśli na krotofilach wiek 4235 8 | Dziewka~Jutro się tu, dalibóg, zabawim dzień cały.~Dafnis~Dajże 4236 12 | wiodą, i kleszczą rękami.~Zabawmy oczy tańcem, a uszy pieśniami.~ 4237 4 | nigdy nie będzie.~Najlepszy żabi żywot: nigdy nie upragnie,~ 4238 7 | Ale gwałtowi gwałtem także zabiegali.~Tu przy ojcowskim grobie, 4239 1 | Fillis sroga nędznego Dafnisa zabiła.”~ 4240 19 | koniec i do ciała chodzić zabraniano.~Wszystkie gaje, wszystkie 4241 10 | pilnujecie, stojąc nad brzegami.~Żaby tylko koło was wrzaskliwe 4242 1 | snem swobodnym,~Lubo będę zabywał śpiewaniem łagodnym,~Ponieważ 4243 8 | twoje; ile będziesz śmiała~Zacenić, tyle będziesz zapisano 4244 7 | tam, kędykolwiek żywię nie zachcecie,~Żon sobie podług myśli 4245 4 | Gdy wiatr z pułnocy abo z zachodu powiewa,~Rozstawcie snopy, 4246 6 | Tityrus~Jałówko, daleko mi zachodzisz w chróścinę,~Szukać cię 4247 14 | Wszystkiego, a na lepszą dolą się zachować~I o czym inszym myślić. 4248 4 | miłostkach swoje narzekanie~Zachowaj do macierze, kiedy rano 4249 13 | Sieniawski wierzy swego ucha.~Zachowajmy się cudzym, gdy swego nie 4250 3 | lepszych dusz przy zdrowiu zachował.~A ci więc znowu ludzkie 4251 14 | dobrym przyjacielu.~Za twoim zachowaniem najdziesz takich wielu,~ 4252 11 | przeważnych rzeczy wielkie zaciąganie,~I nieśmiertelne w uściech 4253 11 | Więźnie w tył powiązane, zacnych murzów żony,~Upominek ze 4254 2 | wykrzyka!~Tyrsis~Nie na tośmy zaczęli, abyś nas strofował,~Raczej 4255 17 | dziś frasuje.~Zaczni abo ja zacznę, pójdziem na przemiany;~ 4256 17 | musi; co nas dziś frasuje.~Zaczni abo ja zacznę, pójdziem 4257 2 | przodek~Inszy dadzą; on zacznie o małym Kupidzie,~Także 4258 6 | także śpiewać,~Także dobrzy zaczynać, dobrzy i opiewać.~Tityr 4259 4 | Muzy, ucieszne Muzy. teraz zaczynajcie,~A ze mną moję piękną pannę 4260 4 | co nam przy żniwie pieśni zaczynała.~Miłko~Dostałeś, czegoś 4261 9 | przestawali, drudzy po nich zaczynali.~Pierwsza strona~Muzy, nadobne 4262 11 | A do ciebie obmowę taką zaczynały:~„Pięknemu Sieniawskiemu, 4263 11 | chuci rzeczy szkodliwych nie żąda,~Ale abo się swoim baczeniem 4264 2 | Którymi i mnie samej nie raz zadał ranę.~Wszystko jad, wszystko 4265 2 | Wszystko jad, wszystko żądło. Nagorsza u niego~Maluchna 4266 8 | podobno się ktoś po głowie zadłubie.~Dafnis~Bóg śluby wiąże, 4267 10 | obyczaje.~W niej wody płyną żadnym piaskiem nie zmieszane,~ 4268 13 | kropla tam nie zginie, i nie zadojone~Cielęta, i mleka są szkopce 4269 2 | trzmielowej gałęzi: rączki mu zadrżały~Od chęci, bowiem się mu 4270 17 | teraz nad Wołhą przed nami zadrżano.~Soboń~Źle dziś i bratu 4271 8 | pocałowanie.~Dziewka~Co czynisz? Zadusisz mię! Złe z tobą kuńsztować,~ 4272 1 | Każdego swoja lubość, swoja żądza pędzi,~Każdego swój mól 4273 14 | Co sami dobrowolnie sobie zadziałamy.~Bóg za szyję nie ciągnie. 4274 15 | lega z lichymi żebraki”.~Zadzwoniło mi w uchu. Dosyć, możne 4275 11 | Gęste stada żórawi dzikich zaganiali.~Tak się on miał swym młodym 4276 6 | i gwoździki kwiatem swym zagasi.~Dametas~Lecie mleko, w 4277 11 | całonocne, a chęć pięknej sławy~Zagasła i rycerskie zginęły zabawy.~ 4278 12 | słucha, ale gdzie chce, żagiel nosi.~Czwarta para~Panno, 4279 16 | błagał, że okręt bieżał pod żaglami.~Przy tym wszystkie misterstwa, 4280 16 | cytara Syreny wszystkie zagłuszała.~Na koniec same z brzegów 4281 13 | żęto na siedzianej niwie?~Zagon twój był wedla mnie; tak 4282 18 | jako ciężko z sierpem po zagonie~Ciągnąć się. Oraczowi insza, 4283 4 | chwastem u mnie zarosły zagony,~A jakom posiał, jeszcze 4284 12 | muzycy niechaj co rześkiego zagrają.~[Panny]~Sroczko, z dobrąś 4285 8 | sobie,~A ja co na piszczałce zagram k woli tobie.~Dziewka~Sam 4286 11 | żeście równe śmierci mdłego zagrodnika,~Kiedy go przy motyce dusza 4287 9 | dobrze obławia.~Na co liche zające lub sarny bijają?~Ciebie 4288 9 | mnie. Mało się przygodzi~Zajączek lubo sarna i mało zaszkodzi.~ 4289 11 | bujała.~A jeśli więc potrzeby zajdą pokojowe,~Z niego Rzeczpospolita 4290 16 | ludzkie nie złe zachowanie.~Zajmijmy bydło, aby szkody nie czyniło,~ 4291 6 | rozlicznych kwiatków nie zajrzały.~Dametas~Kwiatek róży z 4292 14 | zazdrość puka! Bodaj mi zajrzano!~Wolę to, niżliby mię pożałować 4293 13 | dodziewacie,~Łaję wam i zajrzę wam; więtszą wolność macie~ 4294 13 | Słoneczko, o słoneczko! Nie zajrzy nam cienia,~Pohamuj małą 4295 13 | bodaj się święciły~Ręce twe zakasane, bodaj mymi były!~Ręko moja, 4296 13 | wstydem go nabywa,~Cnota nad zakazanie nie chce być skwapliwa.~ 4297 18 | Musiałaś kędy bywać miedzy żaki w szkole.~I ciebie w oczy 4298 5 | Jako się w niej Tyrymach zakochał szalenie,~Jako z zbytniej 4299 4 | idzie, gdy nogę na cierniu zakole.~Jakim w południe będziesz 4300 13 | człeka żadnego.~A kto w zakonie Jego prowadzi swe życie,~ 4301 16 | nie ubłaga:~Każdego tam zakręci nieprzebyta flaga.~A Orfeus 4302 16 | Charybdys, w której wrą bystre zakręty,~Nie jest tak pracowitym 4303 15 | serca, choć mi barzo go zakrwawił.~ 4304 16 | pod jedwabnymi stówki ma zakryty.~Przetoż się ony zawsze 4305 12 | Bodajeś i u sąsiad także zakrzeczała.~ 4306 14 | się łzami oczy tylko nie zalały.~Z rosą pasza nalepsza. 4307 11 | Zewsząd piżma i drogie zalatują wonie,~Róże nigdy nie schodzą 4308 7 | do starszych głów jadem zaleciały.~Stąd ręki danie wniwecz, 4309 3 | nieszczęsne dary?~Nie to cię ma zalecić, nie to wiarę daje,~Ale 4310 Ded| SIMONIDES~NANIŻSZE SŁUŻBY ZALECIWSZY ETC.~ ~Cny Marszałku, luboś 4311 19 | będzie tak łagodnym graniem zalecona,~Jako gdy na niej grawał 4312 7 | zapomniawszy i słowa, i wiary,~Żalem zguby braterskiej ujęty 4313 15 | garncu jest niedoperz żywy zalepiony,~Wstaw go na ogień. Jako 4314 7 | szkodna była,~Tej pogrzeb i żałoba znowu przyczyniła.~A co 4315 7 | obiema, dosyć na jednej żałobie~W jednym domu; ostatnie 4316 11 | trosk Wenus zażyła!~Jakimi żałościami serce swe trapiła!~Co za 4317 10 | Stojąc nad cichym Purem, Nais żałościwa:~Jako (prawi) ta woda za 4318 12 | płacze swego Adonina~Wenus żałosna: „Ach, ach, młodzieńcze 4319 4 | I nie spał całej nocy, i zalot pilnował?~Milko~Bodaj się 4320 13 | SIELANKA TRZYNASTA~ZALOTNICY~ ~Mopsus~Przyjdzie-li ten 4321 19 | żadnego nie było, co by nie żałował~Śmierci cnego pasterza. 4322 14 | oczyma. Potrzeba dać pole~Żalowi: mniej to boli, co w oczy 4323 19 | powinne obchody,~Lubo dla żalu, lubo dla naszej ochłody.~ 4324 2 | mówią, i ognia używać nie żałuj.~Morson~Byście się jedno 4325 9 | trzeba ochraniać wiela, kto żałuje~Mała dla wiela, często na 4326 16 | stateczności.~A gdy już zamierzony kres wszystkich trudności~ 4327 7 | swym, Z obu stron wielkie zamieszanie~Poczęło być i rany, i krwie 4328 11 | na swą stronę miasto nich zamiłowała.~Co ją za myśli, co ją za 4329 17 | w oborach było~Wszystko zamkniono; teraz, gdy się wypędziło,~ 4330 20 | Dwanaście panien u drzwi zamknionych stanęło,~Panien przedniejszych 4331 14 | masz czuć około czego~I zamku nie strzegają hajducy pustego.~ 4332 7 | tamże na Kastorze, śmierć go zamroczyła.~Wtym Idas i z nim jego 4333 11 | swym sercu powtarzała~I zamyślania swoje Wenerze zlecała.~Łakoma 4334 11 | zdarzają,~Pierwej, nim on zamyśli, w dom mu przynaszają.~Co 4335 13 | kto zaloty stroi~Abo się zamyśliwa, a przy kosie stoi,~Prędzej 4336 8 | Bóg mi tego dopomoże; a ty~Zaniechaj mię, a indzie gotuj sobie 4337 9 | Głowy i zwykłej swojej pasze zaniechały,~I teraz skóra tylko włóczą 4338 18 | nasze patrzały,~Za własnym zaniedbaniem powyzdychywały.~Ani ich 4339 10 | klasnąć, jako się rękami~Zaniosła, tak obrosła wszystka gałęziami.~ 4340 5 | gdy pas szeroki weźmie z zanklem złotym.~Perot~Gdy ona sześć 4341 18 | drugą także dajesz wieczór zapadając,~U nas post do wieczora 4342 3 | już prawie ostatnie zorze zapadały;~Dopiero się rozeszli, każdy 4343 6 | zimie zieleni,~A kiedy się zapalą jagody u Basi,~I różą, i 4344 11 | żagle mają,~Tak Wenus w zapalonym sercu się mieszała.~Bo acz 4345 10 | złe, krzyknęła głosem, o zapamiętałe!~O, na swe i na moje imię 4346 8 | mię szarpasz, jako inszą zapaśnicę?~Ani się mnie dotykaj, bo-ć 4347 11 | się na podlejsze rzeczy zapatruje,~I owszem, sobie ważne uciechy 4348 10 | Anim się na wesołe fauny zapatrzała,~Ale uczone pieśni w uściech 4349 11 | ku niemu wszystkich ludzi zapatrzania~Ciągnęły i ozdobnych spraw 4350 16 | umknie, takim uderzają~W się zapędem i na proch wszystko pokrusząją.~ 4351 16 | burza w obcy kraj okręt zapędziła~I wparła na libijskie nieprzebyte 4352 8 | śmiała~Zacenić, tyle będziesz zapisano miała.~Dziewka~Teraz się 4353 16 | gdyś to musiał włosami zapłacić.~Zawsze musi szkodować, 4354 3 | weźmiesz, miła, inakszą zapłatę”.~Wtym zaczynał, a nimfy 4355 20 | Kosztownie, każda warkocz w złoto zapleciona,~Każda w wieńcu różanym: 4356 15 | Tańcował ze mną, głowa mu się zapociła;~Otarszy rzucił na mię, 4357 16 | mogę. Kto boskiej bojaźni~Zapomni, tego wieczne prześladują 4358 19 | owsik płony.~Prawie nas Bóg zapomniał! Komu imię miłe~Dafnisowe, 4359 2 | misternego:~Czegom Kupida uczył, zapomniałem tego;~A czego mię Kupido 4360 7 | członków odbieżała.~A Polluks, zapomniawszy i słowa, i wiary,~Żalem 4361 14 | najdziesz takich wielu,~Co cię zapomożemy. Ode mnie jednego~Przyjmi 4362 7 | serce wasze zgoła wojny zapragnęło,~Puśćmy to w krótką. Niechaj 4363 7 | przyrzeczone.~Nieprzystojna zaprawdę lubo dla gładkości,~Lub 4364 11 | młodu sokoła w bujne łowy zaprawują,~Z młodu juńcom do jarzma 4365 11 | jego ćwiczeniach ućciwych,~Zaprawując mu serce do cnót świętobliwych~ 4366 14 | zaś tak hojnie, jako Pan, zaradza,~Że się i grad, i wszystek 4367 1 | Chociaj tobie i sady moje zaradzały,~Chociaj koszary mleka i 4368 18 | post do wieczora zawsze od zarania,~Nie pytaj podwieczorku, 4369 8 | jeszcze oświtnie jutro dzień zarany.~Dafnis~Tu li jutro pożeniesz 4370 6 | dobrzy i opiewać.~Tityr żółto zarastał, Dametę włos siwy~Przyprószył, 4371 1 | trzodo jedyna!~Tu, kędy to zarosła poziema leszczyna,~Tu gryźcie 4372 4 | państwie chwastem u mnie zarosły zagony,~A jakom posiał, 4373 18 | łotryni.~I lata nie uskromią: zarówno szaleje~I ta, co na świat 4374 18 | pokój, choć żartuje z nami.~Żart pański stoi za gniew i w 4375 9 | pięknie śpiwa,~Apollo biesiad, żartów Dyjanna zażywa.~Wesoła myśl 4376 13 | chodzywała pasie.~Onej trefnie żartować, onej w tańcu było~Rej wodzić, 4377 5 | chybi. Trefnie z niej Egle żartowała,~Radząc jej, żeby krasną 4378 13 | nie psujcie!~ ~Buhaj kędyś zaryczał. Niebaczny buhaju!~Jeśli 4379 14 | próżnej stodole.~A Pan Bóg zaś tak hojnie, jako Pan, zaradza,~ 4380 2 | króciuchne, lecz nimi szeroko~Zasiąga i pod ziemię przenika głęboko.~ 4381 13 | mierze.~Tak Amintas. Zaloty zasię Licydowe,~A był to prosty 4382 11 | pradziadów swych miejsca zasiędzie~I ważnomyślną radą powiada, 4383 20 | krew z tobą idzie pod jedne zasłonę.~Nie masz jej równie, wszystkę 4384 18 | czasem pochmurne obłoki zasłonią,~Ale ich prędko wiatry pogodne 4385 13 | śpiącemu szkodzi,~Ja bym zasłonił, ale tknąć mi się nie godzi.~ 4386 14 | Ale komu polewka dworska zasmakuje,~Niech się mu dom przewraca, 4387 13 | chłodzie na trawie i smaczne zasnęła.~Wilczaszku, żeś tam nie 4388 2 | Niech ślinki połyka,~Kto zaspał: a kto odniósł, niech ma 4389 4 | inszych z kosą postępujmy.~Ty zaśpiewaj co o swej miłej, lżejsza 4390 17 | A my co wesołego sobie zaśpiewajmy,~Ale co wesołego, pokój 4391 8 | zmilknie, stoi jako wryty,~Zastrzał mając na sercu miłości niezbyty.~ 4392 16 | Jeśli-ć kiedy wesoło słońce zaświeciło,~Pewnie cię najweselsze 4393 9 | Zajączek lubo sarna i mało zaszkodzi.~Zubrowie szkodźcy wielcy, 4394 17 | diabłu temu~Przyjdzie czym zatkać, a paść przedsię po staremu.~ 4395 11 | kresy życiu zamierzone,~Zatłumiła przed czasem ciało utrapione.~ 4396 14 | pasterz, już was kosą swą nie zatnie!~Żegnam was i już was tu 4397 12 | by cię przy sobie już nie zatrzymali.~Jako się mocno trzyma chmiel 4398 11 | Ale swą mocną rękę nad nim zatrzymały,~A do ciebie obmowę taką 4399 12 | tu przy taneczku do dnia zatrzymamy.~Rad byś potym, aby się 4400 10 | A zła chwila namaca i w zawartym domu.~Ja tym czasem ten 4401 7 | obce strony.~A owszem, tam zaważał, gdzie zrzeczona była~Komu 4402 2 | Kiedyście już tak mocno na nie zaważyli,~Ja-ć wezmę upominki i podobro 4403 19 | pasterz i sam urodziwy”.~Zawieście i piszczałkę nad grobem. 4404 6 | mało nie godzinę!~Muszę-ć zawiesić dzwonek miedziany u szyje:~ 4405 20 | na wielkim jaworze w polu zawiesimy.~Tamże będą i piżma, i wonie 4406 13 | nad grzbietem się krzywa~Zawiesza i co chwila sił pierwszych 4407 3 | ziemia w swych grunciech zawieszona, jako~Wody, ognie, powietrza 4408 16 | kamień ruszy~Niżli serce zawisne, bo te wszystkie złości~ 4409 9 | was pożąda~Oglądać człek zawisny. Kto was nie ogląda,~Nigdy 4410 11 | wydzielony.~Wszystkim ten dzień zawita znaczny i szczęśliwy,~Gdy 4411 3 | swe panice~Traciła przez zawodu srogą obietnice.~Więc ciebie, 4412 17 | to, kiedy się rozbieżą.~Zawołaj psów, niechaj tu blisko 4413 19 | cnego pasterza. Wielkie zawołanie~Sprawiło to i z każdym jego 4414 9 | tamtych państw bogate plony zawracali.~Mniej by do ukrzywdzenia 4415 6 | miałem i nie było jagniąt zawrzeć komu.~Ale mistrzowie sławni, 4416 13 | Licydas sieczkę rzezał.~Zawsześ mię żywiła,~Ręko moja! Kto 4417 9 | Wesoła myśl nie bywa nigdy zazdrośliwa,~Szczerym ludziom Dyjanna 4418 9 | wzgardzonym być musi.~Kto was zazna, kto darów waszych raz zakusi,~ 4419 14 | a jeśliś co chęci~Mojej zaznał, niech będę u ciebie w pamięci.~ ~ 4420 11 | gotuje.~Jakich ty, da Bóg, zaznasz czasów przyzwoitych,~Zażywając 4421 11 | modlitwę życzliwą:~Aby wiecznie zaznawał szczęścia pogodnego,~Aby 4422 7 | wczasów, siła beśpieczności~Zażyje i wiek miły poda do starości.~ 4423 1 | byśmy z sobą wieku miłego zażyli,~Tu byśmy aż do śmierci 4424 18 | śmieszne!~Pociągaj za inszymi i zażynaj spieszno!~Pietrucha~Słoneczko, 4425 9 | biesiad, żartów Dyjanna zażywa.~Wesoła myśl nie bywa nigdy 4426 18 | zażyć, tylko byś igrała.~Zażywaj teraz tego! Barzo-ć widzę 4427 11 | zaznasz czasów przyzwoitych,~Zażywając i sławy, i cnót znakomitych~ 4428 20 | stadło, darów snu wdzięcznego~Zażywajcie spokojnie aż do dnia białego.~ 4429 5 | dba, byle jeno swych bytów zażywał,~Babkę głaskał a od niej 4430 13 | jako swego, będziesz ze mną zażywała!~Śnie wdzięczny, zwiastuj 4431 7 | Lewcyppa, a tam swych biesiad zażywali,~Przemawiając do siebie 4432 20 | dwieście rówieśnic, wszystkie zażywamy~Jednakich zabaw, wszystkie 4433 7 | Wiele w drugiej pomorskiej Zażywskiej krainie.~Wszędzie tam u 4434 15 | wytrwajmy, aże się ochłodzi.~Zbiegał się, dobrze tak nań, kto 4435 3 | zaczynał, a nimfy zewsząd się zbiegały~I niektóre z faunami taniec 4436 2 | Wołała po ulicach Kupida zbiegłego~Piękna Wenus: „Widział kto 4437 6 | te kwiatki rozliczne~Gdym zbierał chcąc przystroić twoje skroni 4438 10 | łąkach kwiatków tylko nie zbierała~Anim się na wesołe fauny 4439 6 | co po tych łąkach miód zbierały,~Beśpiecznie mi kwiateczków 4440 11 | i zdroje~Gładkiej wymowy zbierze w mądre słowa swoje.~Niektóre 4441 6 | wieczorem.~Nie kraść, nie zbijać idę, ale gdzie prowadzi~ 4442 17 | poły dokarmiły.~Pójdę, je zbiorę i dam komuś na śniadanie,~ 4443 13 | psujcie!~ ~Na co mi ociec zbioru tak wiele zostawił?~Na co 4444 4 | przypołudnie spania:~W południe zbite zboże lepsze do wywiania.~ 4445 8 | a któraż w tej dobie nie zbladła?~Która z siły i zwykłej 4446 12 | Kapłanie, gotuj stułę. Zbladłeś nam, panicze.~Ba, i pannie 4447 10 | przychodziła,~Czyście nie zbladły, czyście nie skamiały prawie?~ 4448 11 | obieraj strony!~Nie może zbłądzić umysł dobrze urodzony~Ani 4449 5 | Tyrymach, jako ją niebogę~Umiał zbłaźnić, gorzej to (mówią) niż przez 4450 17 | górach wolno się pasały,~Ani zbójcę, ani się wilków obawały;~ 4451 9 | rani całe miasto, gdzie zbójcy mieszkają,~Co miedzy swym 4452 14 | nieszczęściu podlegać?~Pobiją zboża grady, przedsię oracz w 4453 10 | będziesz; gdzie się ze złym zbracisz,~Byś był naostrożniejszym, 4454 11 | swym młodym ramieniem do zbroi,~A wielkich bohatyrów krwi 4455 3 | morzach żeglowania,~Ani zbrój, ani mieczów, ani wojen 4456 16 | rycerskiej młodzi tańce zbrojne,~Za co ona wszystkiemu wojsku 4457 11 | zdrowie i potrzebna siła~Za zbytkiem przyrodzoną władzą utraciła.~ 4458 11 | śliczne~Poszpeciły rozkoszy zbytne, ustawiczne.~Na koniec miłe 4459 1 | otrzyma, ponieważ prze twoje~Zbytnią hardość u ciebie śmierdzą 4460 1 | Ani serce związane, ani zbytnie chęci,~Ani słowo oddane 4461 5 | zakochał szalenie,~Jako z zbytniej miłości, i ślubu świętego~ 4462 2 | Od chęci, bowiem się mu zdał być ptak niemały.~Pocznie 4463 9 | piosnka, drugim inaczej się zdała.~[Tyrsis]~Ale już dom przed 4464 16 | zgoła inszego nie było, mym zdaniem,~Jedno, że był w kraju swym 4465 Ded| wylatywa,~Gdy mu przyszło (mym zdanim) na sykulskie Muzy,~Nie 4466 4 | Litersego.~Cerero wielożyzna, zdarz, aby to było~Plenne zboże, 4467 13 | swe życie,~Wszystko się zdarza, wszystko płynie tam obficie.~ 4468 11 | komu obietnice boskie co zdarzają,~Pierwej, nim on zamyśli, 4469 13 | mówiłem do siebie: Boże, jeśli zdarzysz,~Niech taki zawsze robi 4470 20 | się w kole,~Jako gęsty sad zdobi cyprys okazały -~Tak z Heleny 4471 3 | siła serc okrutnych,~Siła zdrad, siła fałszów. Brat powstał 4472 16 | pięknych Syren i ludzkość zdradliwa.~Uczona Muzo, coś to za 4473 2 | Nieubłagane, gdy się zwaśni, i zdradliwe.~Nic prawdy, chytre chłopię, 4474 17 | niedźwiedzi~Obawaj, jako gdy nas zdradliwi sąsiedzi~Podsiadają. Przedtym 4475 11 | leda zabawami wiek i żywot zdradza.~Naczęściej go muzyka i 4476 16 | pościele z razu, sam się zdradzi.~Przeciwić się każdemu, 4477 16 | ach, niestetyż! - i ojca zdradziła.~Acześ wszystkiej Grecyjej 4478 11 | Muzy chowały~I słodkich zdrojów swoich darem napawały,~Każda 4479 10 | Trzeba napoju czerpać z zdroju i z krynice.~Zdrój jest 4480 14 | staranie.~Kiedy człowiek zdrów, insze równiejsze są szkody,~ 4481 11 | drzewa, rychlej twarde skały~Zdrowej porady, zdrowych namów usłuchały~ 4482 9 | pełno majętności,~Ludzie zdrowi i w sile trwają do starości;~ 4483 3 | namnożył,~Abyś nimi nad zdrowiem zięciów swych się srożył?~ 4484 3 | tylko lepszych dusz przy zdrowiu zachował.~A ci więc znowu 4485 8 | bodajem tak dziś do dom doszła zdrowo.~Dafnis~Niestetyż, jako 4486 11 | bujna ziemia służy i wiatr zdrowy,~Pilnego ogrodnika ręką 4487 11 | twarde skały~Zdrowej porady, zdrowych namów usłuchały~Niżli miłość! 4488 20 | nią nie umieli;~I wszyscy, zdumiawszy się, by wryci siedzieli,~ 4489 3 | troje,~Sylena w cichej jamie zdybali spiącego.~Jeszcze był nie 4490 13 | ci tam służyło~Szczęście, że-ć sierpa w ręku ledwie dojrzeć 4491 18 | narajemy,~Babę o czterech zębach. Miło będzie na cię~Patrzyć, 4492 18 | mieć, jako mówią, język za zębami.~I my mu dajmy pokój, choć 4493 11 | łowiech na źwierz srogi,~Zębem nielitościwym odyńca dzikiego~ 4494 14 | jednaka.~Może być z pana żebrak, może pan z żebraka.~A kiedy 4495 14 | pana żebrak, może pan z żebraka.~A kiedy kto upadnie, więc 4496 15 | w gnojach lega z lichymi żebraki”.~Zadzwoniło mi w uchu. 4497 13 | Likory, u mnie nie będziesz żebrała!~Nie będziesz, gdy nie będziesz 4498 7 | Polluks oszczepem, gdzie żebro przyległe,~Przebił go, aż 4499 4 | głupości:~Nie tylko ślepi żebrzą, lśną ludzie w miłości.~ 4500 Ded| tajemni.~Acz się obawam, żebym wstydu stąd nie zażył~Żem 4501 18 | się zda mało,~Chciałby on, żebyś ty od pułnocy wstawało.~ 4502 11 | polega i na jego głowie~Zechcą wesprzeć majestat swój możni