Part

  1 NaHerb |             Gryfowie strzegą złota i biją się o nie~Tak w południowej,
  2 NaHerb |            Tak w południowej, jako i w północnej stronie.~Niebożęta
  3 NaHerb |            w których ta ochota,~Że i umrzeć za wolność zyskiem
  4 NaHerb |        zyskiem poczytają,~Skąd też i od ojczyzny dawną wdzięczność
  5 NaHerb |        znają.~Mimo insze przykłady i zacny podczasy~Herbownym
  6 NaHerb |           zacny podczasy~Herbownym i ojczyźnie jest wszelkimi
  7 Jego   | PODCZASZEMU ZIEMIE LWOWSKIEJ, PANU I BRATU MNIE MIŁOŚCIWEMU:~
  8 Jego   |         czytali, rozmawiali ze mną i z narzekaniem, żem się o
  9 Jego   |           to nie starał, aby prace i pisma jego do kupy były
 10 Jego   |          za moim staraniem zebrane i światłu pokazane. Ja zaiste,
 11 Jego   |         zaiste, będąc w tej mierze i sam na się frasowity, żem
 12 Jego   |           do tego przyść nie mógł, i narzekaniem ludzkim poruszony,
 13 Jego   |   poruszony, starałem się, jakobym i żądności onej prawie pospolitej
 14 Jego   |     dowcipie brata mego zakochali, i powinności mojej braterskiej,
 15 Jego   |            Ziemie Lwowskiej, pisma i księgi jego na swój dozór
 16 Jego   |          księgi jego na swój dozór i opiekę wziął, który też
 17 Jego   |           na złe zdrowie moje, aby i ta trocha, co przy mnie
 18 Jego   |          duchownej do przejźrzenia i sporządzenia pism ręki brata
 19 Jego   |           M. Mego miłościwego pana i brata i za upominek po bracie
 20 Jego   |           miłościwego pana i brata i za upominek po bracie mym
 21 Jego   |  braterskiej mego miłościwego pana i brata.~W. M. mego Mciwego
 22 Jego   |        Mciwego Pana ~życzliwy brat i sługa ~Jakub Szarzyński
 23 Napis  |         Lub w morskiej wnętrzności~I wietrznej próżności,~Jako
 24 Napis  |        swojego~Zamachu strasznego.~I wy, co to ćcicie,~Prawda,
 25 SonI   |                              SONET I.~ ~O krótkości i niepewności
 26 SonI   |             SONET I.~ ~O krótkości i niepewności na świecie żywota
 27 SonI   |         jak gwałtem obrotne obłoki~I Tytan prętki lotne czasy
 28 SonI   |            serce ustawiczną żędzą,~I z płaczem ganię młodości
 29 SonII  |        krótko tu na świecie żywie,~I to odmiennie, nędznie, bojaźliwie,~
 30 SonII  |      słońca jak cień opuszczony.~ ~I od takiego (Boże nieskończony,~
 31 SonII  |   nieskończony,~W sobie chwalebnie i w sobie szczęśliwie~Sam
 32 SonII  |      jakmiarz chciwie~Być miłowany i chcesz być chwalony.~ ~Dziwne
 33 SonII  |        zrozumności)~Dziwi zdumiały i stąd pała prawy~Płomień,
 34 SonII  |           święty Panie, daj, niech i my mamy~To, co mieć każesz,
 35 SonII  |           mamy~To, co mieć każesz, i Tobie oddamy!~ ~
 36 SonIIII|      wiedziemy z szatanem, światem i ciałem~ ~Pokój - szczęśliwość,
 37 SonIIII|          On srogi ciemności~Hetman i świata łakome marności~O
 38 SonIIII|         przezpiecznie~Będę wojował i wygram statecznie!~ ~
 39 SonV   |       miłości rzeczy świata tego~ ~I nie miłować ciężko, i miłować~
 40 SonV   |              I nie miłować ciężko, i miłować~Nędzna pociecha,
 41 SonV   |           nazbyt rzeczy one,~Które i mienić, i muszą się psować.~ ~
 42 SonV   |        rzeczy one,~Które i mienić, i muszą się psować.~ ~Komu
 43 SonV   |             sceptr, sława, rozkosz i stworzone~Piękne oblicze,
 44 SonV   |           oblicze, by tym nasycone~I mógł mieć serce, i trwóg
 45 SonV   |        nasycone~I mógł mieć serce, i trwóg się warować?~ ~Miłość
 46 SonV   |               Gdy Ciebie, wiecznej i prawej piękności,~Samej
 47 PsaI   |                              PIEŚŃ I NA PSALM DAWIDÓW XIX~ ~Coeli
 48 PsaI   |         głupią mądrością chłubliwy~I błędom zmyślnym wierzyć
 49 PsaI   |        ognistym,~W którym zawiesił i wietrzne próżności~I możną
 50 PsaI   |      zawiesił i wietrzne próżności~I możną wodę zniósł z ziemnej
 51 PsaI   |          Świecie jest słyszny głos i uszom wszelkim.~ ~Bo w żadnym
 52 PsaI   |       dobrze przyrównany~Kształtem i siłą, i pędem onemu~Jest
 53 PsaI   |      przyrównany~Kształtem i siłą, i pędem onemu~Jest obrzymowi,
 54 PsaI   |         gwiazdom światłości dodawa~I, co jest kolwiek tu, na
 55 PsaI   |            niskiej ziemi,~Wspładza i żywi płomieńmi swojemi.~ ~
 56 PsaI   |      przystojności~Nakłania smysły i psuje chciwości.~ ~Twe obietnice
 57 PsaI   |        obietnice odmiany nie znają~I światłem prawdy serca utwierdzają;~
 58 PsaI   |         zabawia~Wdzięczną radością i szczyrą ustawia,~Panie,
 59 PsaI   |          Które są słodsze nad miód i nad złoty~Kruszec ważniejsze
 60 PsaI   |           złoty~Kruszec ważniejsze i rzadkie klejnoty.~ ~Przeto
 61 PsaI   |            oczyść, wiekuisty Boże,~I wniwecz obróć moje wszytkie
 62 PsaI   |       zbawieniem,~Bogiem, nadzieją i mym wspomożeniem.~ ~
 63 PsaII  |          Nieprawdę zmyślać szaloną~I na dobre potwarz knuje.~ ~
 64 PsaII  |     Starwszy cię na proch, wywróci~I dom twój z gruntu samego.~ ~
 65 PsaII  |         Wyznam skaźcą nieprawości,~I mając w Tobie ufanie~Zniosę
 66 PsaIII |            Bo mię przeciwnik depce i staranie~Ma o tym pilne,
 67 PsaIII |       pyszniąc się wielością~Ludzi i zbytnią tłumi mię srogością;~
 68 PsaIII |         wolnym nie jestem od niego~I noc nie próżna strachu okrutnego.~ ~
 69 PsaIII |        nadzieją moją, mój obrońca,~I będziesz w każdej potrzebie
 70 PsaIII |         ludzie, aby mię hydzili.~ ~I w zborach radzą, aby głowę
 71 PsaIII |       liczysz moje kożde uciekanie~I chowasz kropie łez oczu
 72 PsaIII |       kropie łez oczu placzliwych,~I wiesz przyczynę kłopotów
 73 PsaIII |            ucho nakładasz łaskawie~I znaki jasne Twojej życzliwości~
 74 PsaIII |         życzliwości~Mnie okazujesz i stałej miłości.~ ~Twymi
 75 PsaIII |      ojczystego,~Rytmem zwyczajnym i, oswobodzony,~Dać nie omieszkam
 76 PsaIIII|         Wagą Twej sprawiedliwości:~I któż tak będzie szczęśliwy,~
 77 PsaIIII|         Zakon Twój, pełen lutości,~I wierne Twe słowa, Panie,~
 78 PsaIIII|            On nie leniw zgoić rany~I poddźwignąć upadłego;~On,
 79 PsaV   |      wieczny,~Wzywam, wątły, ubogi i nigdzie bezpieczny:~Miej
 80 PsaV   |       rózgą Twoją ciało zaślepione~I żądzą próżną, sprośną, szkodną
 81 PsaV   |      służyć, co się musi psować,~ ~I wy, wojska zazdrosne (Pan
 82 PsaV   |         mnie obroną),~Tył podajcie i weźmcie hańbę nieskończoną,~
 83 PsaV   |  stworzeniu Pańskiemu~Nie życzycie i chwały Stwórców swojemu.~ ~
 84 PsaV   |          Twe jest, co jest dobrze, i Ciebie szukają,~Wiecznotrwałej
 85 PsaV   |             Wiecznotrwałej ozdoby, i czynią staranie,~By chcąc
 86 PsaV   |          Ciebie miłowali, Panie.~ ~I mnie policz w tę liczbę,
 87 PsaV   |       Ojcze miłosierny,~A daj, bym i tu baczył, iżem proch mizerny~
 88 PsaV   |         baczył, iżem proch mizerny~I, nierówny tak ciężkich przygód
 89 PsaV   |       zbroję, wojnę cierpiąc długą i surową?~Przeto proszę: Ty,
 90 PsaVI  |          me płaczliwe~Tam podnoszę i serce tam wzdycha teskliwe;~
 91 PsaVI  |             pragną Twej lutości.~ ~I wola ma, Twej wolej sługa
 92 PsaVI  |             Rychło jej rękę podasz i sprawiedliwego~Ciężaru gwałt
 93 PsaVI  |         możność niewdzięczna część i cześć wydziera,~Gdy nas
 94 1      |                              PIEŚŃ I.~O Bożej opatrzności na
 95 1      |    przygodny ludzkie sprawy rządzi~I fortunę szaloną, choć upornie
 96 1      |       żywocie stworzenia!~ ~Lutość i sprawiedliwość - wszytkie
 97 1      |       sprawy.~A przed Twymi oczyma i lewy, i prawy.~Więc temu
 98 1      |         przed Twymi oczyma i lewy, i prawy.~Więc temu i to zdrowo,
 99 1      |           lewy, i prawy.~Więc temu i to zdrowo, co się zda, że
100 1      |           zda, że szkodzi,~Tamtemu i to wadzi, co mu żywot słodzi.~ ~
101 1      |      poddane,~Same promieni czyste i polerowane.~ ~O wszechmogący
102 1      |           Tobie jasny odraz chwały i miłości,~O Panie, nasza
103 2      |            w prawie dobroci trwasz i dobrej woli.~ ~Proch podnóżka
104 2      |           straszne pioruny, zatrać i przygody,~Którymi nam znać
105 3      |            kędy niepotrzebny~Język i usta do noty chwalebnej.~
106 3      |           bezrowny,~Którego lutnia i głos balsamowny~Nie zginie
107 3      |       balsamowny~Nie zginie z laty i nie chybia celu,~Sam jeden
108 3      |      sprawił,~Dał światło gwiazdom i jedne zabawił~Na miejscu,
109 3      |            sobie dosyć w szczęściu i w ozdobie;~Wżdy ku swej
110 3      |             Zna spraw swych końcem i ma zakochanie~Wszego bezżądne
111 4      |          Zacni się rodzą z zacnych i cnotliwych:~Znać w koniach
112 4      |          którego~Straszny Hannibal i fortunną zbroję~Musiał opuścić,
113 4      |    fortunną zbroję~Musiał opuścić, i ojczyznę swoje.~ ~Ale nie
114 4      |             przeto słynie wszędzie~I wiecznie słynąć za swe cnoty
115 5      |   Pańskiego 1519~ ~Umysł stateczny i w cnotach gruntowny~Kto
116 5      |        gniew szczęścia surowy,~Ale i łaską wzgardzić jest gotowy.~ ~
117 5      |        szkodzi,~Choć miejsce wzywa i dusza uczciwa,~Krwią, ciałem,
118 5      |          mój widział, gdym zbrojny i żywy."~ ~To rzekszy, jako
119 5      |           krzyki rycerskimi~Wypadł i przeszedł zastęp niezliczony~
120 5      |   przeszedł zastęp niezliczony~Swą i tatarską prawie krwią zjuszony.~ ~
121 5      |      dbając,~Ale o pomstę, szkodzi i konając.~ ~Taki był on mąż.
122 5      |           Krzyknął bezbożny~Zastęp i więźnie, lecz był okrzyk
123 5      |           wielkimi bohatyry żywię:~I tu, dokąd Bug cichy wody
124 5      |           ustach ludu rycerskiego.~I rzecze człowiek serca wspaniałego:~"
125 6      |           Potkał się nieszczęściem i stałą krwawemu~Pokazał zwycięzcy
126 6      |     pozbędzie, niźli twe, poczciwy~I nietrwożny Strusie, żywota
127 6      |            we zbrojej,~Jest śmierć i na łożu. I tak pierzchliwego~
128 6      |             Jest śmierć i na łożu. I tak pierzchliwego~Śmierci
129 6      |            zgrajej będąc oskoczony~I od tysiąc łowców z gotowymi
130 6      |        ostatniej już pomsty pożąda~I, w kim by ząb martwy zostawić,
131 6      |   sprawował w ostatniej potrzebie,~I sławie, i cnocie czyniąc
132 6      |     ostatniej potrzebie,~I sławie, i cnocie czyniąc dosyć z siebie,~
133 7      |             Król sam zna samego.~ ~I to cel jego sprawom. On
134 7      |        Pannońskim, przez rozliczne i spuszczając zdroje~Ścierw
135 7      |            królu niezmożony,~Królu i z twej natury, nie tylko
136 7      |           postronne wprzód widzisz i domowe zdrady,~Twym przykładem
137 7      |           Twym przykładem wytrwane i smutne Hyjady,~I głód, i
138 7      |          wytrwane i smutne Hyjady,~I głód, i bezsen, i proch,
139 7      |           i smutne Hyjady,~I głód, i bezsen, i proch, i błota,
140 7      |          Hyjady,~I głód, i bezsen, i proch, i błota, i lasy,~
141 7      |           głód, i bezsen, i proch, i błota, i lasy,~I wzgardzone
142 7      |          bezsen, i proch, i błota, i lasy,~I wzgardzone nad głową
143 7      |            proch, i błota, i lasy,~I wzgardzone nad głową jakmiarz
144 7      |    Wyrodnym smaczne sercom, ganisz i do zbroje~Potrzebną chęć
145 7      |             z strony sprawiedliwej~I upadek uczuje, i pozbywszy
146 7      |     sprawiedliwej~I upadek uczuje, i pozbywszy głowy,~Spuści
147 7      |        Polszcze widzieć mamy, lecz i przed naszego~Chrysta krzyżem
148 8      |           ku cnocie;~Próżno chwalą i ganią ten kruszec łagodny:~
149 8      |            Z baczeniem złoto drogo i tanie szacuje.~ ~Ale jawnie
150 8      |            jawnie oświadczył słowy i przykładem~Twój wnuk, Jesse,
151 8      |      zbytnie skarby zbytnym jadem.~I z tym, komu ich nie da,
152 8      |             próżen inszych rzeczy,~I dla Ciebie sam siebie wzgardził
153 9      |       gdzie pędzi wola boża, bieży~I przy brzegu, który mi Bóg
154 9      |            Imię tylko pokoju snadź i szczęśliwości,~Którą widzi,
155 Epitaf |           NAGROBKI, NAPISY KRÓTKIE I INSZE DROBIAZGI~NAGROBEK ~
156 Epitaf |             STAROŚCIE SAMBORSKIEMU I DROHOBYCKIEMU~ ~Herby i
157 Epitaf |            I DROHOBYCKIEMU~ ~Herby i zbrojej obraz, i twojego,~
158 Epitaf |             Herby i zbrojej obraz, i twojego,~Cny wojewodo, ciała
159 Epitaf |      twojej~Szyrokie potrwa Podole i póki~W bezportny Euxin Dniestr
160 Epitaf |           przecięła~Skąpa Lachesis i zaraz odjęła~Rodzicom moim
161 Epitaf |          dryjady, żądając go sobie~I dla wonności, i czołu k
162 Epitaf |           go sobie~I dla wonności, i czołu k ozdobie;~A on z
163 NaSmie |            zalali się łzami.~Także i stan ważniejszy, i gmin
164 NaSmie |           Także i stan ważniejszy, i gmin pospolity~Albo dali
165 NaSmie |   Kształcie panien, wdów, mężczyzn i bez równej żono,~Dziwno
166 NaSmie |        pani, zacnych królów plemię~I cnót świętych przybytku,
167 NaSmie |          osierocił.~Lecz słusznie: i nam pociech, i twe prace
168 NaSmie |           słusznie: i nam pociech, i twe prace skrócił.~INSZY
169 Pannie |       kwiat ku wiośnie~Onej ostatn[i]ej i wiecznej wyrośnie,~
170 Pannie |           wiośnie~Onej ostatn[i]ej i wiecznej wyrośnie,~Wonie
171 Pannie |      wyrośnie,~Wonie lilijej pełen i czystości,~I kwitnąć będzie
172 Pannie |         lilijej pełen i czystości,~I kwitnąć będzie prócz strachu
173 Pannie |          mię sądzić za szczęśliwą.~I samam na fortunę narzekać
174 Pannie |        fortunę narzekać nie śmiała~I na on czas, gdym wdzięcznej
175 Pannie |       ociec nie dał znać sieroctwa i trochę~Potrwawszy, równą
176 Pannie |           Przed tobą-m ja chadzała i zjęta chorobą~Przed tobą,
177 Pannie |      panieńskiej młodości,~Któremu i Helena, i sama w piękności~
178 Pannie |        młodości,~Któremu i Helena, i sama w piękności~Wenus równa
179 Pannie |            łąkę gwałtem zasuszyły.~I aż ogniem zrządzonym ten
180 Pannie |             Patrzaj na okrąg murów i w rum obrócone~Teatra i
181 Pannie |            i w rum obrócone~Teatra i kościoły, i słupy stłuczone:~
182 Pannie |        obrócone~Teatra i kościoły, i słupy stłuczone:~Te są Rzym.
183 Pannie |            jako miasta tak możnego~I trup szczęścia poważność
184 Pannie |         miasto, świat zwalczywszy, i siebie zwalczyło,~By nic
185 Pannie |         pijącego,~Przy nim Cyprydę i wojny pustego~Spokojne dziecka,
186 Pannie |      trudnej tuż chodzi miłości.~ ~I was, nadobne nimfy, wspomieniemy,~
187 Pannie |        słynie,~Pewien w tej mierze i oceanowi~Sławy nie stąpić,
188 Pannie |      sprawie Charis się znać daje,~I zdumiewa się Helikon uczony,~
189 Pannie |            Hymen słowy statecznymi~I pochodniami przyłączy wiecznymi.~ ~
190 Pannie |              Ja, którego Bóg sławą i państwem ozdobił,~Pomnie,
191 Pannie |        wielkiego,~Pomni, czym był, i baczy moc szczęścia zmiennego.~
192 Pannie |     prawdziwym~By się nie strzegł, i będzież kto tak niebaczliwym?~
193 Pannie |             mądrość mieli w cenie.~I dokazał tak, jako niesie
194 Pannie |         chodzi~Wdzięczna jutrzenka i słońce przywodzi.~Tamten
195 Pannie |      łaskawy! A pokój, który~Niebo i wielbią anielskie chóry,~
196 Pannie |           na chwilę Ankon ulubiony~I Cypr wesoły, tobie poświęcony,~
197 Pannie |       plemię~ ~Pięknych przymiotów i wdzięcznej urody,~Która
198 Pannie |       lutnia ciebie sławić będzie,~I wiersz mój śpiewać to, że
199 Pannie |        chciwy,~U niej w ręku stoi.~I ten się jej boi,~Co go Wenus
200 Pannie |         jej boi,~Co go Wenus pali,~I on też ją chwali,~Co z swej
201 Pannie |          swej pracej żywię~Z potem i ściśliwie.~I ów ją rad widzi,~
202 Pannie |         żywię~Z potem i ściśliwie.~I ów ją rad widzi,~Co z niej
203 Pannie |         Trwa przez odmienności:~Tu i owdzie błądzić,~Nierządnic