Part

  1 NaHerb |         złota i biją się o nie~Tak w południowej, jako i w północnej
  2 NaHerb |          Tak w południowej, jako i w północnej stronie.~Niebożęta
  3 NaHerb |       złota,~Jako wolności stróże, w których ta ochota,~Że i
  4 Jego   |         pokazane. Ja zaiste, będąc w tej mierze i sam na się
  5 Jego   |           od wszytkich, którzy się w dowcipie brata mego zakochali,
  6 Jego   |     widziały, pod miłościwą obronę W. M. Mego miłościwego pana
  7 Jego   |          przy tym miłościwej łasce W. M. braterskiej mego miłościwego
  8 Jego   |          miłościwego pana i brata.~W. M. mego Mciwego Pana ~życzliwy
  9 Napis  |          Bądź po ziemi chodzi,~Lub w morskiej wnętrzności~I wietrznej
 10 SonI   |     szczęśliwy,~Który tych cieniów w czas zna kształt prawdziwy!~ ~
 11 SonII  |        takiego (Boże nieskończony,~W sobie chwalebnie i w sobie
 12 SonII  | nieskończony,~W sobie chwalebnie i w sobie szczęśliwie~Sam przez
 13 SonII  |            prawy~Płomień, Serafim, w szczęśliwej miłości.~ ~O
 14 SonIII |          Wtóra ozdobo, nie psowała w której~Pokora serca ni godność
 15 SonIII |       wszystek chory,~Wzięłaś jest w niebo nad wysokie chory,~
 16 SonIII |     naszych jak księżyc prawdziwy,~W którym wiecznego baczymy
 17 SonIIII|      przestanie.~ ~Cóż będę czynił w tak straszliwym boju,~Wątły,
 18 SonIIII|       Wątły, niebaczny, rozdwojony w sobie?~Królu powszechny,
 19 SonIIII|       Zbawienia mego jest nadzieja w Tobie!~ ~Ty mnie przy sobie
 20 SonVI  |           chwale świeci lampą onej~W sobie chwalebnej, świętej,
 21 SonVI  |       żadnego,~Bym sławił piękność w tobie doświatszonej~Kożdemu
 22 PsaI   |         pałac na sklepie ognistym,~W którym zawiesił i wietrzne
 23 PsaI   |      zniósł z ziemnej ciężkości.~ ~W pewne godziny dzień - nocy
 24 PsaI   |     godziny dzień - nocy cieniowi,~W pewne godziny noc zstępując
 25 PsaI   |        głos i uszom wszelkim.~ ~Bo w żadnym kącie świata mieszkanego~
 26 PsaI   |         Abo gdy światłem uderzy go w oczy~Słońce, ognistym gdy
 27 PsaI   |            gdyć który przewini,~Że w nim pożytek Twa święta kaźń
 28 PsaI   |     rzadkie klejnoty.~ ~Przeto ich w sercu swym sługa Twój, Panie,~
 29 PsaII  |         zły skażony,~Rozśmieje się w przezpieczności.~ ~Rzecze: "
 30 PsaII  |               Rzecze: "Onoż on, co w złocie~Ufał, w mocy, w chytrej
 31 PsaII  |         Onoż on, co w złocie~Ufał, w mocy, w chytrej sprawie,~
 32 PsaII  |          co w złocie~Ufał, w mocy, w chytrej sprawie,~Z płaczliwych
 33 PsaII  |            Z płaczliwych się śmiał w kłopocie,~Zapomniawszy Boga
 34 PsaII  |            A ja, drzewo jak oliwy,~W ogrodzie Pańskim wszczepiony,~
 35 PsaII  |          Kwitnąć będę, nielękliwy,~W nadzieję z nieba obrony.~ ~
 36 PsaII  |        skaźcą nieprawości,~I mając w Tobie ufanie~Zniosę wszelkie
 37 PsaIII |       zbytnią tłumi mię srogością;~W żaden dzień wolnym nie jestem
 38 PsaIII |        choć strach obciążliwy~Mnie w nocy ciśnie, Ojcze dobrotliwy,~
 39 PsaIII |            mój obrońca,~I będziesz w każdej potrzebie do końca.~ ~
 40 PsaIII |       ludzie, aby mię hydzili.~ ~I w zborach radzą, aby głowę
 41 PsaIII |          duchowi mojemu mieszkanie~W tym wątłym ciele będzie,
 42 PsaIIII|            clamavi ad Te, Domine~ ~W grzechach srogich ponurzony,~
 43 PsaIIII|         będzie szczęśliwy,~Kto tak w cnotach utwierdzony,~Gdy
 44 PsaV   |       nigdzie bezpieczny:~Miej mię w pilnej opiece, a we wszytkiej
 45 PsaV   |             Panie.~ ~I mnie policz w tę liczbę, Ojcze miłosierny,~
 46 PsaV   |            Ty, któryś jest obrońcą w boju,~Nie odwłaczaj dać
 47 1      |          nas oświecasz, żyjemy jak w nocy,~A jadu tego pozbyć -
 48 1      |         Twego~Niech promień, bijąc w serce, odnosi do niego~Ku
 49 2      |           obłokom poczyniłeś tory,~W których błądzić nie mogą,
 50 2      |         nam gwiazdy Tytanowe koło,~W pewny czas rogi bierze Cyntyja
 51 2      |        Twej wiecznej woli,~Gdyż Ty w prawie dobroci trwasz i
 52 2      |        mamy~Twych ustaw ustępować, w których żywot znamy,~Do
 53 2      |         której nie zna użyć:~Wolim w świętej ojczyźnie Tobie
 54 3      |        choć żądam,~Aż Go oglądam~ ~W ziemi żywiących, kędy niepotrzebny~
 55 3      |         głos, choć nierówny, idzie~W twój trop, Dawidzie.~ ~Królu
 56 3      |          drugie Jego wdało chcenie~W rządne błądzenie.~ ~Ogniem
 57 3      |   Przedziwny wszędzie, ale barziej w sobie:~Sam sobie dosyć w
 58 3      |           w sobie:~Sam sobie dosyć w szczęściu i w ozdobie;~Wżdy
 59 3      |          sobie dosyć w szczęściu i w ozdobie;~Wżdy ku swej sławie
 60 3      |            Wżdy ku swej sławie dał w tym uwielbieniu~Miejsce
 61 3      |   zakochanie~Wszego bezżądne tylko w Twej wieczności~Doskonałości.~ ~
 62 4      |         zacnych i cnotliwych:~Znać w koniach sztuki ojczyste;
 63 4      |        będzie.~ ~Droga ku sławie - w sławnym urodzenie~Domu,
 64 4      |             nie sama sława. Przeto w cenie~Kto chce być, porzuć
 65 5      |           1519~ ~Umysł stateczny i w cnotach gruntowny~Kto ma
 66 5      |             A mnie, niestetyż, kto w te zagnał wały?~ ~Bojaźń
 67 5      |      zagnał wały?~ ~Bojaźń wyrodna w serce me nie wchodzi,~Lecz,
 68 5      |          tysiąc strzał leci,~Wpada w pośródek, nie o ratunk dbając,~
 69 5      |          imię twoje~ ~Trwać będzie w ustach ludu rycerskiego.~
 70 6      |         rycerskich ludzi przyjdzie w zapomnienie.~Wolał od strzał
 71 6      |     ostatniej już pomsty pożąda~I, w kim by ząb martwy zostawić,
 72 6      |            Tak się Struś sprawował w ostatniej potrzebie,~I sławie,
 73 7      |            to cel jego sprawom. On w pierwszej ojczyźnie,~Gdy
 74 7      |      swojej~Pan naczyniem uczynił, w pokoju, we zbrojej,~ ~Więtszym
 75 7      |     mniejszy? Prawie bez równości,~W radzie, w mowie, w dowcipie,
 76 7      |            bez równości,~W radzie, w mowie, w dowcipie, w umysłu
 77 7      |       równości,~W radzie, w mowie, w dowcipie, w umysłu mierności!~
 78 7      |       radzie, w mowie, w dowcipie, w umysłu mierności!~Kto równie
 79 7      |           zdrowy.~ ~O, bodaj późno w niebie twojej godną cnoty~
 80 7      |     gotowano! Nie tylko wiek złoty~W twej Polszcze widzieć mamy,
 81 8      |        Więc nie wzdycha nie mając, w dostatku nie blady.~Nie
 82 8      |           zna, kto sądzi prawie.~ ~W nędzy człowiek dostanie,
 83 8      |    szczęśliwym, kto pociechy swoje~W Tobie samym ma, Panie, próżen
 84 9      |       styruj sam; tak skończę bieg w cale.~ ~
 85 Epitaf |        będą pamiętliwe,~Jak mądrym w radzie, tak mężnym we zbrojej,~
 86 Epitaf |      Szyrokie potrwa Podole i póki~W bezportny Euxin Dniestr
 87 Epitaf |            mnie za żywot grób dała w kościele.~Równie tak kosą
 88 NaSmie |            różne nie czyniły spora~W tym cnym duchu, owszem go
 89 Pannie |          to rzekła? Macochać była; w tym znać dała:~Trzech dni,
 90 Pannie |           Któremu i Helena, i sama w piękności~Wenus równa nie
 91 Pannie |           A wżdy baczyć nie możesz w samym Rzyma Rzymie,~Patrzaj
 92 Pannie |           Patrzaj na okrąg murów i w rum obrócone~Teatra i kościoły,
 93 Pannie |            od niego nie było.~Dziś w Rzymie zwyciężonym Rzym
 94 Pannie |       niezwyciężony~(To jest ciało w swym cieniu) leży pogrzebiony.~
 95 Pannie |           pogrzebiony.~Wszytko się w nim zmieniło, sam trwa prócz
 96 Pannie |      prawdziwie tym słynie,~Pewien w tej mierze i oceanowi~Sławy
 97 Pannie |          Mniejsza od ciebie Pallas w obyczaje,~W kożdej twej
 98 Pannie |          ciebie Pallas w obyczaje,~W kożdej twej sprawie Charis
 99 Pannie |           Gdy lilijaną ręką bijesz w strony.~ ~Ozdobo ziemi!
100 Pannie |             by sprosność pijaństwa w czas znali.~Mądrze! Poznanej
101 Pannie |       znali.~Mądrze! Poznanej wady w swym kształcie prawdziwym~
102 Pannie | niebaczliwym?~Toż chciał (mnimam), w pierścieniu co dał Oślej
103 Pannie |       znali patrząc, mądrość mieli w cenie.~I dokazał tak, jako
104 Pannie |         dał do domu swego:~Miesiąc w odmiennej, w jednej twarzy
105 Pannie |        swego:~Miesiąc w odmiennej, w jednej twarzy chodzi~Wdzięczna
106 Pannie |         tygry, nie lwice, Cyprydo,~W złoty wóz: parę białych
107 Pannie |       Dziecię jest, ale~Nie będzie w cale~Ten, kto go zgardzi.~
108 Pannie |         rozlać krew chciwy,~U niej w ręku stoi.~I ten się jej
109 Pannie |            ją rad widzi,~Co z niej w rzeczy szydzi.~Bo ta mądrą
110 Pannie |           radę,~Gdy chce, wzmieni [w] zwadę.~Ta z króla nędznika,~
111 Pannie |           baczy,~Komu da swe dary,~W których żadnej wiary~Nie
112 Pannie |      zachowywuje.~Tak ona żartuje!~W samej niestałości~Trwa przez
113 Pannie |          Nierządnic świat rządzić.~W tym się mniejszą czuje,~
114 Pannie |     Uporczywej cnocie;~Z tą zawsze w kłopocie.~ ~ ~