Part

 1 NaHerb |   strzegą złota i biją się o nie~Tak w południowej, jako i w
 2 NaHerb |          Ale polscy Gryfowie nie tak żądni złota,~Jako wolności
 3 Napis  |         ziele~Ostrą kosą ściele;~Tak ta wszystko składa,~Ani
 4 SonIIII|  przestanie.~ ~Cóż będę czynił w tak straszliwym boju,~Wątły,
 5 SonV   |         muszą się psować.~ ~Komu tak będzie dostatkiem smakować~
 6 PsaI   |    dniowi~Świadczą swym biegiem, tak porządnie zgodnym,~Że nie
 7 PsaI   |      przygodnym.~ ~Nieba machina tak zgodnie sprawiona,~Że mądrość
 8 PsaI   |      mieszkanego~Nie masz narodu tak sprośnie grubego,~By wżdy
 9 PsaI   |   porządek na wysokim niebie~Nie tak patrzących myśl ciągnie
10 PsaI   |      prawdy serca utwierdzają;~A tak nas karzesz, gdyć który
11 PsaI   |        mego nigdy nie wchodziła;~Tak mię na wieki, prócz trudności
12 PsaIIII|          sprawiedliwości:~I któż tak będzie szczęśliwy,~Kto tak
13 PsaIIII|       tak będzie szczęśliwy,~Kto tak w cnotach utwierdzony,~Gdy
14 PsaV   |        proch mizerny~I, nierówny tak ciężkich przygód nawałności,~
15 2      |      aniołów wojska niezliczone,~Tak że muszą z Twą wolą chcenia
16 2      |      dziw, żeś dał naturze prawo tak chwalebne,~Że nie władnie
17 3      |          nam być wdzięcznym daru tak wie[l]kiego;~Dałeś się poznać:
18 5      |         ciała dając im upadki,~ ~Tak mężny Fridrusz, gniewy ślachetnymi~
19 5      |         Panie,~Racz mi naznaczyć tak prętkie skonanie".~ ~
20 6      |         Jest śmierć i na łożu. I tak pierzchliwego~Śmierci grzbiet
21 6      |        martwy zostawić, pogląda:~Tak się Struś sprawował w ostatniej
22 9      |         mię wieź, Ty styruj sam; tak skończę bieg w cale.~ ~
23 Epitaf |       twe sprawy poczciwe,~Które tak długo będą pamiętliwe,~Jak
24 Epitaf | pamiętliwe,~Jak mądrym w radzie, tak mężnym we zbrojej,~Dokąd
25 Epitaf |      przeszedł wozu nie swojego,~Tak moję witkę skwapliwie przecięła~
26 Epitaf |          dała w kościele.~Równie tak kosą ostrą pracowity~Oracz
27 Pannie |        podeptany.~Pytasz, przecz tak nadobny kwiateczek ku wiośnie,~
28 Pannie |     Niech go ziemia odwilży, nie tak twardo tłoczy.~ ~EPITAFIUM
29 Pannie |       Rzym. Widzisz, jako miasta tak możnego~I trup szczęścia
30 Pannie |   naczynie zawsze glinę stawiał,~Tak mieszając ubóstwo z bogactwy
31 Pannie |       nie strzegł, i będzież kto tak niebaczliwym?~Toż chciał (
32 Pannie |         mieli w cenie.~I dokazał tak, jako niesie me baczenie.~ ~
33 Pannie |         Bóg, ojczyzna, postronni tak go zdobią społem,~Że mu
34 Pannie |       Wisłę, obacz naszej ziemie~Tak śliczne plemię~ ~Pięknych
35 Pannie |     jasna jest miedzy gwiazdami,~Tak twe wspaniałe, panno nad
36 Pannie |    żadnej wiary~Nie zachowywuje.~Tak ona żartuje!~W samej niestałości~