Part

 1 PsaI   |         Abo gdy światłem uderzy go w oczy~Słońce, ognistym
 2 PsaIIII|         ludu swego,~Przywiedzie go do zbawienia.~ ~
 3 3      |        nie mogę, choć żądam,~Aż Go oglądam~ ~W ziemi żywiących,
 4 4      |        bogi~Chwalon Alcides, że go gromem srogi~Ociec urodził,
 5 5      |       zbity,~Drugi związany, aż go znamienity~Duch ze krwią
 6 7      |   Zgasła powszechna wiara. Stąd go łaski swojej~Pan naczyniem
 7 Epitaf |        Śliczne dryjady, żądając go sobie~I dla wonności, i
 8 NaSmie |    Płakałby nieprzyjaciel, aleś go nie miała.~ ~INSZY TEJŻE~ ~
 9 NaSmie |        W tym cnym duchu, owszem go stawiły podobnym~Onym (które
10 Pannie | Płomienie febry ciężkiej, które go paliły,~Te mu tę smutną
11 Pannie |      którą kropię z oczy:~Niech go ziemia odwilży, nie tak
12 Pannie |         koroną, mężnym ojczyzna go zowie,~A my go wyznawamy
13 Pannie |         ojczyzna go zowie,~A my go wyznawamy królem, Sarmatowie.~
14 Pannie |         ojczyzna, postronni tak go zdobią społem,~Że mu inszym
15 Pannie |          kożdej cnoty żyzny,~Iż go ojcem nazowiem tej nowej
16 Pannie |      Nie będzie w cale~Ten, kto go zgardzi.~Bogowie hardzi~
17 Pannie |   zawżdy;~A człowiek każdy,~Ten go zepsuje,~Gdy nie próżnuje.~ ~
18 Pannie |     stoi.~I ten się jej boi,~Co go Wenus pali,~I on też ją