Part

 1 Jego  |   zebrane i światłu pokazane. Ja zaiste, będąc w tej mierze
 2 Jego  |      wrychle umarł, także też ja z pilnością się o onych
 3 Jego  |   które przy mnie były, które ja, aby świat widziały, pod
 4 SonI  |   nami spore czyni kroki.~ ~A ja, co dalej, lepiej cień głęboki~
 5 PsaI  |     moc nieskończona~Wiecznie ją rządzi, woła, a po wielkim~
 6 PsaII | Zapomniawszy Boga prawie.~ ~A ja, drzewo jak oliwy,~W ogrodzie
 7 PsaIII|   potrzebie do końca.~ ~Twymi ja, Panie, będąc upewniony~
 8 PsaIII|       stałej miłości.~ ~Twymi ja, Panie, będąc upewniony~
 9 6     |   folguj czasom, chcesz li, a ja mojej~Sławie będę godził;
10 NaSmie|      Któż rzecze: Trafunk, że ją nazwano Zofiją?~ ~INSZY
11 Pannie|    sama konała).~Przed tobą-m ja chadzała i zjęta chorobą~
12 Pannie|       Nie było potrzeba:~Wiem ja z twojej nauki, gdzie droga
13 Pannie|       tę przed gośćmi swymi:~"Ja, którego Bóg sławą i państwem
14 Pannie|  czasem nie jadowitymi,~Ugodź ją złotą, aby twe postrzały~
15 Pannie|       go Wenus pali,~I on też ją chwali,~Co z swej pracej
16 Pannie|       potem i ściśliwie.~I ów ją rad widzi,~Co z niej w rzeczy