| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Mikolaj Sep Szarzynski Rytmy Abo Wiersze Polskie IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Part
501 9 | PIEŚŃ IX.~Iż próżne człowiecze staranie 502 6 | roku Pańskiego [1571]~ ~Izaż wódz tebański, iż umarł 503 NaSmie | równej żono,~Dziwno nam, iżeć umrzeć kiedy dopuszczono.~ 504 PsaV | A daj, bym i tu baczył, iżem proch mizerny~I, nierówny 505 SonVI | pił wody, nie śmiem się jąć tego.~ ~Chęć przyjmi wdzięcznie: 506 Pannie | ręką rozerwany.~Wżdy twój jad próżny: bo ten kwiat ku 507 Pannie | hartownymi~Strzałami, czasem nie jadowitymi,~Ugodź ją złotą, aby twe 508 1 | oświecasz, żyjemy jak w nocy,~A jadu tego pozbyć - nie naszej 509 Pannie | co się ruchało.~ ~PANNIE JADWIDZE TARŁÓWNIE ~(POTYM WOJEWODZINEJ 510 Jego | poruszony, starałem się, jakobym i żądności onej prawie pospolitej 511 Jego | życzliwy brat i sługa ~Jakub Szarzyński Sęp, ~podstoli 512 NaHerb | NA HERB JEGO M. PANA JAKUBA LEŚNIOWSKIEGO,PODCZASZEGO 513 Jego | JEGO MOŚCI PANU JAKUBOWI LEŚNIOWSKIEMU, PODCZASZEMU 514 Jego | nic takowego nie pojawiło, jam się, patrząc na złe zdrowie 515 Pannie | OBRAZ HERODIADY ~Z GŁOWĄ Ś. JANA~ ~Et quisquam queritur, 516 Epitaf | DROBIAZGI~NAGROBEK ~PANU JANOWI STARZECHOWSKIEMU, WOJEWODZIE 517 Pannie | zazdrości.~ ~Hesper jak jasna jest miedzy gwiazdami,~Tak 518 PsaIII | nakładasz łaskawie~I znaki jasne Twojej życzliwości~Mnie 519 SonVI | Światłości, światła skąd jasność każdego,~ ~Nie będę nazwań 520 1 | odnosi do niego~Ku Tobie jasny odraz chwały i miłości,~ 521 PsaI | nie zakrywa,~Patrząc na jasnych gwiazd blask nie zdumiwa?~ 522 PsaIII | skrytą zdradą, lub przez jawną zbroję~Stracili: przeto 523 3 | laty i nie chybia celu,~Sam jeden z wielu.~ ~Bo Pana śpiewa, 524 1 | Chociaj rzeczy oświeca jednako poddane,~Same promieni czyste 525 3 | Dał światło gwiazdom i jedne zabawił~Na miejscu, drugie 526 Pannie | niech Kupido~Gołębi lecem jedwabnym pożenię~Przez chmurne cienie.~ ~ 527 SonI | mych widzę, które gęsto jędzą~Strwożone serce ustawiczną 528 8 | i przykładem~Twój wnuk, Jesse, iż zbytnie skarby zbytnym 529 PsaIII | W żaden dzień wolnym nie jestem od niego~I noc nie próżna 530 Pannie | ferre Deum.~ ~EPITAPHIUM ~D. JOANNI STARECHOWSKI~ ~Hunc, longaeve 531 SonII | SONET II.~ ~Na one słowa Jopowe:~Homo natus de muliere, 532 Pannie | twarzy chodzi~Wdzięczna jutrzenka i słońce przywodzi.~Tamten 533 PsaVI | nami, zmiłuj się nad nami:~Jużeśmy nazbyt pełni szkody z despektami.~ ~ 534 PsaI | wszelkim.~ ~Bo w żadnym kącie świata mieszkanego~Nie masz 535 7 | hymn możnemu śpiewajmy, Kameny!~Bogu naprzód, bez Boga 536 5 | jako z działa śmiertelnego~Kamień, płomienia gwałtem siarczystego~ 537 PsaI | Złota ubiorem, a wieniec z kamieni~Kosztownych sprawion głowę 538 6 | co przy wojsku zbitym~U Kań żywot zawarł ześciem znamienitym?~ 539 SonVI | Światłości, światła skąd jasność każdego,~ ~Nie będę nazwań lekkim 540 PsaI | nagrodę, którąś Ty zgotował~Każdemu, stale kto ich będzie chował.~ ~ 541 SonII | niech i my mamy~To, co mieć każesz, i Tobie oddamy!~ ~ 542 PsaI | w nim pożytek Twa święta kaźń czyni.~ ~Twe przykazanie 543 Pannie | Zwyczaje, dom, urodę, kiedym była żywą,~Kto znał moje, 544 3 | wdzięcznym daru tak wie[l]kiego;~Dałeś się poznać: daj, 545 6 | ostatniej już pomsty pożąda~I, w kim by ząb martwy zostawić, 546 Pannie | Septenni cessit superata Kiovia bello.~Hic etiam reges.tibi, 547 PsaII | niż cnoty święte,~Milszyć kłamca niż prawdziwy,~Rado oko 548 Pannie | trojańskiej niezgody~Rychlej by klejnot odniosła piękności,~A przez 549 PsaI | Kruszec ważniejsze i rzadkie klejnoty.~ ~Przeto ich w sercu swym 550 Epitaf | poznał nadzieje, radości, kłopota,~Podań niebacznej śmierci 551 PsaIII | abym na odmiany~Wszelkim kłopotem był umordowany.~ ~Depce 552 PsaIII | placzliwych,~I wiesz przyczynę kłopotów straszliwych.~ ~Staranie 553 9 | na świecie, chyba błąd? kłopoty? marności?~Imię tylko pokoju 554 PsaII | szaloną~I na dobre potwarz knuje.~ ~Milszać złość niż cnoty 555 PsaI | Słońce, ognistym gdy się kołem toczy?~ ~Które, gdy z łoża 556 PsaI | światłości dodawa~I, co jest kolwiek tu, na niskiej ziemi,~Wspładza 557 5 | Ale o pomstę, szkodzi i konając.~ ~Taki był on mąż. Widząc 558 Pannie | Kostczanka śmierć macochy, a sama konała).~Przed tobą-m ja chadzała 559 Pannie | tobą, droga matko, przecz konam za tobą?~Czy, iż słusznie 560 PsaIII | będziesz w każdej potrzebie do końca.~ ~Twymi ja, Panie, będąc 561 3 | Panie,~Zna spraw swych końcem i ma zakochanie~Wszego bezżądne 562 4 | zacnych i cnotliwych:~Znać w koniach sztuki ojczyste; lękliwych~ 563 7 | hetmań, rycerz, pieszy, konny,~Twe szczęście wojska gromi, 564 Pannie | KRÓLA POLSKIEGO~ ~Niebo koroną, mężnym ojczyzna go zowie,~ 565 7 | niebie twojej godną cnoty~Koronę gotowano! Nie tylko wiek 566 4 | obronione~Granice zbroją koronne poczciwą~Od zdradnych sąsiad 567 7 | twej natury, nie tylko z korony!~ ~Bo kto ciebie nie mniejszy? 568 Napis | wietrznej próżności,~Jako kosarz ziele~Ostrą kosą ściele;~ 569 Epitaf | mnie za żywot grób dała w kościele.~Równie tak kosą ostrą pracowity~ 570 PsaIII | LVI PARAPHRASIS.~Lament Kościoła Powszechnego~Miserere mei, 571 NaSmie | też godną znamy ołtarzów kościołów.~ 572 Pannie | w rum obrócone~Teatra i kościoły, i słupy stłuczone:~Te są 573 Pannie | PANNIE ZOFIEJ KOSTCZANCE, WOJEWODZIANCE~SĘDOMIRSKIEJ, 574 Pannie | zmieniła?" (rzekła, gdy poznała~Kostczanka śmierć macochy, a sama konała).~ 575 NaSmie | ZOFIEJ ZE SPROWA ODROWĄŻÓWNY KOSTCZYNEJ, KTÓRA UMARŁA ANNO DOMINI 576 PsaI | ubiorem, a wieniec z kamieni~Kosztownych sprawion głowę mu promieni,~ ~ 577 7 | szczęście przeźrane iż ma kożda strona,~Tu cię Bóg wniósł, 578 PsaIII | wiekuisty Panie,~Że liczysz moje kożde uciekanie~I chowasz kropie 579 SonVI | piękność w tobie doświatszonej~Kożdemu cnoty. Jeno, żem uczonej~ 580 Pannie | ku ozdobie.~ ~Długi na kresie co krótkim Strwiąż płynie,~ 581 PsaI | głowę mu promieni,~ ~Do kresu swego nic niezmordowany~ 582 PsaVI | ciężkościom nierówne zmysłów mych krewkości,~Jak słudzy od swych panów, 583 SonI | tuż za nami spore czyni kroki.~ ~A ja, co dalej, lepiej 584 Pannie | zowie,~A my go wyznawamy królem, Sarmatowie.~Bóg, ojczyzna, 585 Epitaf | Długa nadzieja, radość krótka, żal płaczliwy~Rodziców 586 TymEpi | TYMŻE EPIGRAMMA ~ABO NAPIS KRÓTKI~ ~Bóg nas, Bóg rządzi.~Nasze 587 Epitaf | EPIGRAMMATA,~NAGROBKI, NAPISY KRÓTKIE I INSZE DROBIAZGI~NAGROBEK ~ 588 Pannie | ozdobie.~ ~Długi na kresie co krótkim Strwiąż płynie,~Że cię wychował, 589 SonII | człowiek, urodzony~Z boleścią, krótko tu na świecie żywie,~I to 590 SonI | SONET I.~ ~O krótkości i niepewności na świecie 591 PsaI | co zębem stalnym wszytko kruszy.~ ~Przy Twych dekretach 592 7 | krzyżem gwałt zwykły Machmeta krwawego!~ ~ 593 6 | się nieszczęściem i stałą krwawemu~Pokazał zwycięzcy twarz, 594 6 | czyniąc dosyć z siebie,~Padł krwawy, gęstymi przywaleń strzałami.~ 595 5 | ślachetnymi~Zapalon, z zamku z krzyki rycerskimi~Wypadł i przeszedł 596 5 | ze krwią odbiegł, padł. Krzyknął bezbożny~Zastęp i więźnie, 597 Pannie | Wisła sobie~Biorą (lecz z krzywdą oba) ku ozdobie.~ ~Długi 598 7 | i przed naszego~Chrysta krzyżem gwałt zwykły Machmeta krwawego!~ ~ 599 Jego | Ziemie Lwowskiej, pisma i księgi jego na swój dozór i opiekę 600 SonIII | Tyś jest dusz naszych jak księżyc prawdziwy,~W którym wiecznego 601 PsaI | wali: dobrze przyrównany~Kształtem i siłą, i pędem onemu~Jest 602 NaSmie | gdyś poszła do chwały, którąć Bóg zgotował,~Kto był, kto 603 PsaI | ustanie,~Wiedząc nagrodę, którąś Ty zgotował~Każdemu, stale 604 2 | pioruny, zatrać i przygody,~Którymi nam znać dawasz, że chcesz 605 PsaI | obróć moje wszytkie złości,~Którymim zmazań prócz mej wiadomości,~ ~ 606 PsaV | surową?~Przeto proszę: Ty, któryś jest obrońcą w boju,~Nie 607 6 | sprośnie oczom jego.~A gdy mu ktoś radził głupie sprzyjaźliwy,~ 608 5 | Krwią, ciałem, zbroją, sławę kupić chciwa.~ ~Ale jeszcze trwa 609 Pannie | wóz: parę białych niech Kupido~Gołębi lecem jedwabnym pożenię~ 610 Pannie | singula, sola gemes.~ ~STATUA KUPIDYNOWA~ ~Dziecię jest, ale~Nie 611 Jego | aby prace i pisma jego do kupy były za moim staraniem zebrane 612 Pannie | NAPIS PIERWSZY~ ~Panieństwa kwiatek tu leży schowany,~Twą, skwapna 613 Pannie | jawnie to baczymy,~Jako ty kwitniesz dary ozdobnymi,~Zrównałaś 614 Pannie | POTYM WOJEWODZINEJ RUSKIEJ) KWOLI~ ~Piorunem strasznym obrzymy 615 3 | wdzięcznym daru tak wie[l]kiego;~Dałeś się poznać: 616 Epitaf | skwapliwie przecięła~Skąpa Lachesis i zaraz odjęła~Rodzicom 617 8 | chwalą i ganią ten kruszec łagodny:~Komu Pan Bóg dał rozum, 618 Pannie | paliły,~Te mu tę smutną łąkę gwałtem zasuszyły.~I aż 619 SonIIII| ciemności~Hetman i świata łakome marności~O nasze pilno czynią 620 PsaIII | PSALMU LVI PARAPHRASIS.~Lament Kościoła Powszechnego~Miserere 621 SonVI | Który ku chwale świeci lampą onej~W sobie chwalebnej, 622 Pannie | O bene sperandi exemplum lapsis et amore~Ardente in Dominum, 623 Jego | się przy tym miłościwej łasce W. M. braterskiej mego miłościwego 624 7 | powszechna wiara. Stąd go łaski swojej~Pan naczyniem uczynił, 625 7 | bezsen, i proch, i błota, i lasy,~I wzgardzone nad głową 626 Epitaf | już zwiędły gwałtem, a nie latki.~ ~DRUGI TEMUŻ~ ~Długa nadzieja, 627 3 | balsamowny~Nie zginie z laty i nie chybia celu,~Sam jeden 628 Pannie | białych niech Kupido~Gołębi lecem jedwabnym pożenię~Przez 629 7 | Potrzebną chęć pobudzasz, która, legartowem~Jadem zjęta, nie dbała długo 630 Pannie | quae te patrias contemnere leges~Impulit, et dirum sacrato 631 SonVI | każdego,~ ~Nie będę nazwań lekkim od żadnego,~Bym sławił piękność 632 4 | koniach sztuki ojczyste; lękliwych~Mężna orlica gołębi nie 633 Pannie | niesie me baczenie.~ ~NA HERB LELIWĘ~ ~Patrzaj na dowcip Leliwy 634 Pannie | LELIWĘ~ ~Patrzaj na dowcip Leliwy mężnego,~Jak herb wytworny 635 PsaIIII| miłosierdzie Jego:~On nie leniw zgoić rany~I poddźwignąć 636 9 | a nie zna duch, chciwy lepszego,~Będąc jakmiarz związany 637 5 | człowiek serca wspaniałego:~"Z lepszym ojczyzny szczęściem, wieczny 638 NaHerb | HERB JEGO M. PANA JAKUBA LEŚNIOWSKIEGO,PODCZASZEGO ZIEMIE LWOWSKIEJ~ ~ 639 Jego | JEGO MOŚCI PANU JAKUBOWI LEŚNIOWSKIEMU, PODCZASZEMU ZIEMIE LWOWSKIEJ, 640 Pannie | k temu żartowliwe zdrady~Leśnych satyrów na śliczne dryjady~ 641 8 | stracić baczenia.~Skąd z letargu smutnego wrzód smaczny przychodzi,~ 642 PsaVI | KSZTAŁT PSALMU CXXIII~Ad Te levavi oculos meos~ ~Panie nasz 643 6 | jako pierzchać nieuczony~Lew, od mnogiej zgrajej będąc 644 1 | A przed Twymi oczyma i lewy, i prawy.~Więc temu i to 645 PsaIII | uciekanie~I chowasz kropie łez oczu placzliwych,~I wiesz 646 Epitaf | płaczliwy~Rodziców moich, leżę tu, przedsię szczęśliwy,~ 647 Pannie | indomitos.~Aspice: perparvae licet insint picta tabellae,~Bellicum, 648 PsaV | Panie.~ ~I mnie policz w tę liczbę, Ojcze miłosierny,~A daj, 649 PsaIII | pewnie, wiekuisty Panie,~Że liczysz moje kożde uciekanie~I chowasz 650 PsaII | PIEŚŃ II NA PSALM DAWIDÓW LII~Quid gloriaris in malitia, 651 Pannie | się Helikon uczony,~Gdy lilijaną ręką bijesz w strony.~ ~ 652 Pannie | wiecznej wyrośnie,~Wonie lilijej pełen i czystości,~I kwitnąć 653 9 | czynić, co należy,~Niech moja łódź, gdzie pędzi wola boża, 654 Pannie | JOANNI STARECHOWSKI~ ~Hunc, longaeve senex, gemini tua pignora 655 SonI | obrotne obłoki~I Tytan prętki lotne czasy pędzą,~A chciwa może 656 6 | będąc oskoczony~I od tysiąc łowców z gotowymi łuki,~Bliższe 657 PsaI | kołem toczy?~ ~Które, gdy z łoża powstawa swojego,~Jak oblubieniec 658 6 | zbrojej,~Jest śmierć i na łożu. I tak pierzchliwego~Śmierci 659 NaSmie | ziemię~Bóg tobą lub ozdobił, lubo osierocił.~Lecz słusznie: 660 SonIIII| dom - ciało, dla zbiegłych lubości~Niebacznie zajźrząc duchowi 661 5 | był on mąż. Widząc swój lud zbity,~Drugi związany, aż 662 PsaIII | wszytkę obrócili~Bezbożni ludzie, aby mię hydzili.~ ~I w 663 Jego | nie mógł, i narzekaniem ludzkim poruszony, starałem się, 664 Jego | się ich więcej kędy miedzy ludźmi uczonemi naleźć mogło. Lecz 665 6 | tysiąc łowców z gotowymi łuki,~Bliższe zagubiwszy, drugie 666 Pannie | kto chce, śpiewa: nam się, lutnio, mało~Pegazskich zdrojów 667 1 | wszytkiego żywocie stworzenia!~ ~Lutość i sprawiedliwość - wszytkie 668 PsaIIII| miłosierdzia Twojego~Nakłoń ucho lutościwe!~ ~Będziesz li chciał nasze 669 1 | sam się dawasz wszytkim lutościwie.~ ~Ale ta Twa powszechna 670 PsaIII | PIEŚŃ] III. PSALMU LVI PARAPHRASIS.~Lament Kościoła 671 Pannie | Zaprzęż nie tygry, nie lwice, Cyprydo,~W złoty wóz: parę 672 4 | Ani mdły zając z dużych lwów pochodzi.~ ~Wszakże rozmnaża 673 PsaV | PIEŚŃ NA KSZTAŁT PSALMU LXX~Deus, in adiutorium meum 674 NaSmie | matce własnej zalali się łzami.~Także i stan ważniejszy, 675 PsaI | stanął przygodnym.~ ~Nieba machina tak zgodnie sprawiona,~Że 676 7 | Chrysta krzyżem gwałt zwykły Machmeta krwawego!~ ~ 677 Pannie | PÓŹNIEJ TRZEMA DNIOMA, NIŻ MACOCHA, UMARŁA.~NAPIS PIERWSZY~ ~ 678 Pannie | dobroci użyć.~Com to rzekła? Macochać była; w tym znać dała:~Trzech 679 Pannie | równą matce dał mi Bóg macochę.~A snadźci, by był tenże 680 Pannie | poznała~Kostczanka śmierć macochy, a sama konała).~Przed tobą-m 681 Pannie | niej w rzeczy szydzi.~Bo ta mądrą radę,~Gdy chce, wzmieni [ 682 PsaI | gloriam Dei~ ~Narodzie, głupią mądrością chłubliwy~I błędom zmyślnym 683 Pannie | pijaństwa w czas znali.~Mądrze! Poznanej wady w swym kształcie 684 Pannie | alia atque alia. At tu, maesta Podolia, semper~Omnia, quae 685 Pannie | montes.~ ~NA OBRAZ Ś. MARYJEJ MAGDALENY~ ~O bene sperandi exemplum 686 Pannie | animis ingentibus, Heros, sed mage macte,~Quod facilis patriae, 687 PsaI | Jest obrzymowi, sto rąk mającemu.~ ~Od wschodu bieżąc aż 688 Pannie | rzeczona.~Nic przez niej syn Maje,~Co mu dani daje~Człowiek 689 Pannie | Nam nos (heu miseros!) tot mala dura premunt.~Sancta fides 690 Pannie | Deum,~Nostri non ignota mali, succurre, precamur,~Nam 691 PsaII | DAWIDÓW LII~Quid gloriaris in malitia, qui potens es in iniquita[ 692 Pannie | Herculeos nutus munificamque manum.~Hic alia atque alia. At 693 Pannie | horruit arma;~Cui populosa manus porrexit Prussia, cuique~ 694 Epitaf | pójdzie głęboki.~ ~NAGROBEK ~MARCINOWI STARZECHOWSKIEMU,~DZIECIĘCIU 695 Pannie | daje~Człowiek zyskiem żywy,~Mars, rozlać krew chciwy,~U niej 696 Pannie | przyłączy wiecznymi.~ ~FRASZKA Z MARTIALISZA~ ~Piszą: król Agatokles 697 Pannie | doctius, hunc et alumnum~Non Martis, verum Palladis esse scias.~ ~ 698 6 | pomsty pożąda~I, w kim by ząb martwy zostawić, pogląda:~Tak się 699 Pannie | vertice montes.~ ~NA OBRAZ Ś. MARYJEJ MAGDALENY~ ~O bene sperandi 700 PsaI | kącie świata mieszkanego~Nie masz narodu tak sprośnie grubego,~ 701 NaSmie | Nie tylko cię piramid abo mauzeołów,~Ale też godną znamy ołtarzów 702 Pannie | poenas foedaque damna ferat?~Maximus en vatum, iustissima gloria 703 5 | i konając.~ ~Taki był on mąż. Widząc swój lud zbity,~ 704 Jego | pana i brata.~W. M. mego Mciwego Pana ~życzliwy brat i sługa ~ 705 Jego | Częstokroć wiele ludzi zacnych, mciwy panie bracie, którzy nieboszczyka 706 4 | orlica gołębi nie rodzi~Ani mdły zając z dużych lwów pochodzi.~ ~ 707 PsaIII | Kościoła Powszechnego~Miserere mei, Deus, quoniam conculcavit 708 NaSmie | UMARŁA ANNO DOMINI 1580, MENSE IULIO~PIERWSZY NAPIS~ ~Jeśli, 709 PsaVI | CXXIII~Ad Te levavi oculos meos~ ~Panie nasz wszechmogący, 710 PsaV | LXX~Deus, in adiutorium meum intende~ ~Ciebie, wszego 711 NaSmie | Kształcie panien, wdów, mężczyzn i bez równej żono,~Dziwno 712 4 | sztuki ojczyste; lękliwych~Mężna orlica gołębi nie rodzi~ 713 7 | zlecić do sprawy,~ ~Lub serce mężne z ręką prędką, lub patrzamy~ 714 Pannie | Patrzaj na dowcip Leliwy mężnego,~Jak herb wytworny dał do 715 5 | ciała dając im upadki,~ ~Tak mężny Fridrusz, gniewy ślachetnymi~ 716 6 | strzałami.~Godny syn ojczyzny mężnymi sprawami!~ 717 PsaIIII| Promienne słońce przywodzi,~Choć mgłą ciemną przyodziana~Noc z 718 PsaIIII| na sąd prawdziwy,~By nie miał być potępiony?~ ~Ale Ty, 719 NaSmie | nieprzyjaciel, aleś go nie miała.~ ~INSZY TEJŻE~ ~Patrząc 720 Pannie | twe postrzały~Już tam moc miały.~ ~EPITAPHIUM ~BOLESLAO 721 Jego | o onych pismach pytając, mianowicie u nieboszczyka pana Pobidzińskiego, 722 Pannie | Te są Rzym. Widzisz, jako miasta tak możnego~I trup szczęścia 723 Pannie | wypuszcza pierwszego.~To miasto, świat zwalczywszy, i siebie 724 PsaV | ubogi i nigdzie bezpieczny:~Miej mię w pilnej opiece, a we 725 3 | gwiazdom i jedne zabawił~Na miejscu, drugie Jego wdało chcenie~ 726 Pannie | herb znali patrząc, mądrość mieli w cenie.~I dokazał tak, 727 SonV | nazbyt rzeczy one,~Które i mienić, i muszą się psować.~ ~Komu 728 7 | mowie, w dowcipie, w umysłu mierności!~Kto równie sprawiedliwy? 729 Pannie | wytworny dał do domu swego:~Miesiąc w odmiennej, w jednej twarzy 730 Pannie | zawsze glinę stawiał,~Tak mieszając ubóstwo z bogactwy hardymi;~ 731 PsaI | Bo w żadnym kącie świata mieszkanego~Nie masz narodu tak sprośnie 732 PsaIII | drogi,~Dokąd duchowi mojemu mieszkanie~W tym wątłym ciele będzie, 733 SonV | i trwóg się warować?~ ~Miłość jest własny bieg bycia naszego,~ 734 Jego | aby świat widziały, pod miłościwą obronę W. M. Mego miłościwego 735 Jego | oddaję. Zalecam się przy tym miłościwej łasce W. M. braterskiej 736 Jego | LWOWSKIEJ, PANU I BRATU MNIE MIŁOŚCIWEMU:~Częstokroć wiele ludzi 737 PsaIIII| jest nieprzebrany~Wieczne miłosierdzie Jego:~On nie leniw zgoić 738 PsaV | By chcąc samego Ciebie miłowali, Panie.~ ~I mnie policz 739 SonII | żądasz jakmiarz chciwie~Być miłowany i chcesz być chwalony.~ ~ 740 PsaII | na dobre potwarz knuje.~ ~Milszać złość niż cnoty święte,~ 741 PsaII | złość niż cnoty święte,~Milszyć kłamca niż prawdziwy,~Rado 742 NaHerb | dawną wdzięczność znają.~Mimo insze przykłady i zacny 743 PsaI | pilnością,~Które są słodsze nad miód i nad złoty~Kruszec ważniejsze 744 PsaIII | Lament Kościoła Powszechnego~Miserere mei, Deus, quoniam conculcavit 745 Pannie | precamur,~Nam nos (heu miseros!) tot mala dura premunt.~ 746 PsaV | i tu baczył, iżem proch mizerny~I, nierówny tak ciężkich 747 5 | Który to sprawił, że się mniej wstydamy~Blizny, prze upór 748 7 | korony!~ ~Bo kto ciebie nie mniejszy? Prawie bez równości,~W 749 Pannie | niebaczliwym?~Toż chciał (mnimam), w pierścieniu co dał Oślej 750 6 | pierzchać nieuczony~Lew, od mnogiej zgrajej będąc oskoczony~ 751 PsaI | zmyślnym wierzyć uporczywy,~Mnóstwem gwiazd ślicznych niebo ozdobione~ 752 2 | tory,~W których błądzić nie mogą, zgodne wiodąc spory;~Pokazuje 753 5 | serce me nie wchodzi,~Lecz, mogąc pomóc żywiąc, umrzeć szkodzi,~ 754 3 | szczęśliwy~Aniołów zastęp, nie mogę, choć żądam,~Aż Go oglądam~ ~ 755 Pannie | wznidzie odrodzony.~Upuść na tę mogiłę którą kropię z oczy:~Niech 756 Pannie | chciał wieków przedłużyć,~Mogłam lepiej niż matki jej dobroci 757 Jego | pana Pobidzińskiego, nie mogłem się dopytać. Mając tedy 758 Jego | miedzy ludźmi uczonemi naleźć mogło. Lecz gdy się nic takowego 759 PsaIII | świętej drogi,~Dokąd duchowi mojemu mieszkanie~W tym wątłym 760 Pannie | nunc Vilaci ingloria stagna~Monstrarent populis parvo ossa ingesta 761 Pannie | tumulum superantem vertice montes.~ ~NA OBRAZ Ś. MARYJEJ MAGDALENY~ ~ 762 Pannie | Contectus, cultu vacuis sub montibus? Eheu,~Ut sequitur nullum 763 Pannie | fingere perstas~Ex vultu mores ingeniumque ferox.~Nil clementius 764 7 | zduża śpiewać doskonale,~ ~Morski huk głosem przemóc może. 765 Napis | Bądź po ziemi chodzi,~Lub w morskiej wnętrzności~I wietrznej 766 Pannie | odmiany~Tyber, z piaskiem do morza co bieży zmieszany.~Patrz, 767 Jego | JEGO MOŚCI PANU JAKUBOWI LEŚNIOWSKIEMU, 768 7 | To zdradliwym Tatarom, to Moskwicinowi~Chciwemu, okrutnemu, półpoganinowi.~ 769 Pannie | renuens execranda arma movere.~Quod si quanto animo exilium 770 Pannie | po wielkim brzmi pałacu mowa.~ ~NA HERB PÓŁKOZA ALIAS 771 5 | nielękliwe.~Odkrył, te słowa mówiąc pamiętliwe:~ ~"Farbę Bugowej, 772 7 | bez równości,~W radzie, w mowie, w dowcipie, w umysłu mierności!~ 773 Pannie | pielgrzymie,~A wżdy baczyć nie możesz w samym Rzyma Rzymie,~Patrzaj 774 PsaI | zawiesił i wietrzne próżności~I możną wodę zniósł z ziemnej ciężkości.~ ~ 775 Pannie | Widzisz, jako miasta tak możnego~I trup szczęścia poważność 776 7 | polskiemu~ ~Królowi hymn możnemu śpiewajmy, Kameny!~Bogu 777 PsaVI | jakmiarz umiera,~Gdy nam możność niewdzięczna część i cześć 778 PsaII | ukrzywdzony~Zlęknie się Pańskiej możności,~A iż nagle zły skażony,~ 779 PsaV | nawałności,~Niech znam moją możnością wielkie Twe lutości.~ ~Ale 780 SonIIII| Nie dosyć na tym, o nasz możny Panie!~Ten nasz dom - ciało, 781 PsaII | Z twoich praktyk złością możnych?~Pańska dobroć nie ustanie~ 782 SonII | słowa Jopowe:~Homo natus de muliere, brevi vivens tempore etc.~ ~ 783 Pannie | quisquam queritur, sua si pro munere Virtus~In terris poenas 784 Pannie | in illo~Herculeos nutus munificamque manum.~Hic alia atque alia. 785 1 | błądzi,~Chełzna twardym muńsztukiem Twego moc rządzenia,~O mądrości, 786 Pannie | Rzymie,~Patrzaj na okrąg murów i w rum obrócone~Teatra 787 PsaV | wiecznej ma służyć, co się musi psować,~ ~I wy, wojska zazdrosne ( 788 Pannie | zgardzi.~Bogowie hardzi~Skakać musieli~Tam, gdzie nie chcieli.~ 789 Pannie | FRASZKA~ ~Ubogiś? Ubogim być musisz zawżdy. Czemu?~Bogactw teraz 790 SonVI | Bóg przestaje.~Lecz, jeśli Muzy z ubóstwem się zgodzą,~Dzielność, 791 5 | swe baczy dzieci~Miedzy myśliwcy, choć tysiąc strzał leci,~ 792 8 | się to zdrowo widzi, co nabarziej szkodzi.~ ~Nie pożądam znacznym 793 NaHerb | wolności, krwią przodków nabytej,~Z okazałej swej chęci bynamniej 794 Pannie | cześć sprawiał,~Miedzy złote naczynie zawsze glinę stawiał,~Tak 795 7 | Stąd go łaski swojej~Pan naczyniem uczynił, w pokoju, we zbrojej,~ ~ 796 PsaIII | conculcavit me homo~ ~Racz się nade mną zmiłować, mój Panie,~ 797 PsaVI | wydziera,~Gdy nas hardość nadęta przenosi oczami,~Nie bacząc, 798 Pannie | chodzi miłości.~ ~I was, nadobne nimfy, wspomieniemy,~A zawsze 799 Pannie | podeptany.~Pytasz, przecz tak nadobny kwiateczek ku wiośnie,~Gdy 800 NaSmie | już posiadł) przybytkom nadobnym,~Co, idąc różno, zgodną 801 PsaII | Pańskiej możności,~A iż nagle zły skażony,~Rozśmieje się 802 Epitaf | EPITAFIA, EPIGRAMMATA,~NAGROBKI, NAPISY KRÓTKIE I INSZE 803 PsaI | nigdy nie ustanie,~Wiedząc nagrodę, którąś Ty zgotował~Każdemu, 804 PsaIII | prawie,~A mnie Twe ucho nakładasz łaskawie~I znaki jasne Twojej 805 PsaI | Panie, Twój ku przystojności~Nakłania smysły i psuje chciwości.~ ~ 806 PsaIIII| A z miłosierdzia Twojego~Nakłoń ucho lutościwe!~ ~Będziesz 807 Jego | kędy miedzy ludźmi uczonemi naleźć mogło. Lecz gdy się nic 808 9 | umysł stateczny czynić, co należy,~Niech moja łódź, gdzie 809 6 | Wszytcy, wszytcy serca natrzeć nań nie mają,~Tylko mu z daleka 810 PsaII | pobożnych.~ ~Ostrzejszy nad naostrzoną~Brzytwę język twój pilnuje~ 811 PsaV | próżną, sprośną, szkodną napełnione;~Niech się wstyda, że pragnie 812 Epitaf | EPIGRAMMATA,~NAGROBKI, NAPISY KRÓTKIE I INSZE DROBIAZGI~ 813 Pannie | wielbią anielskie chóry,~Niech naród ludzki sprawuje wiecznie,~ 814 PsaIIII| ciemnościami przychodzi:~Narodowi wybranemu~Niech wątpienie 815 PsaI | świata mieszkanego~Nie masz narodu tak sprośnie grubego,~By 816 PsaI | Coeli enarrant gloriam Dei~ ~Narodzie, głupią mądrością chłubliwy~ 817 PsaI | Twą chwałę, której nie naruszy~Starość, co zębem stalnym 818 Pannie | szczęśliwą.~I samam na fortunę narzekać nie śmiała~I na on czas, 819 SonIII | Ale [Ty] zarzą już nam nastań raną,~Pokaż Twego słońca 820 SonIII | SONET III.~ ~Do Naświętszej Panny~ ~Panno bezrówna, 821 SonV | stworzone~Piękne oblicze, by tym nasycone~I mógł mieć serce, i trwóg 822 NaSmie | twoje cnoty, a wzrok ku naszemu~Obracając wiekowi, do złego 823 SonIII | szczyrego.~ ~Tyś jest dusz naszych jak księżyc prawdziwy,~W 824 6 | Wszytcy, wszytcy serca natrzeć nań nie mają,~Tylko mu z 825 3 | dzierżą ziemię wody,~Różnym naturom kazał użyć zgody,~Tymiż 826 2 | podniebne,~Nie dziw, żeś dał naturze prawo tak chwalebne,~Że 827 SonII | Na one słowa Jopowe:~Homo natus de muliere, brevi vivens 828 PsaV | nierówny tak ciężkich przygód nawałności,~Niech znam moją możnością 829 7 | nieba pomocy, śmiał być nawałnościam tamą~Pannońskim, przez rozliczne 830 5 | wieczny Panie,~Racz mi naznaczyć tak prętkie skonanie".~ ~ 831 Pannie | cnoty żyzny,~Iż go ojcem nazowiem tej nowej ojczyzny.~NA TEGOŻ 832 SonVI | jasność każdego,~ ~Nie będę nazwań lekkim od żadnego,~Bym sławił 833 NaSmie | Któż rzecze: Trafunk, że ją nazwano Zofiją?~ ~INSZY TEJŻE~ ~ 834 SonI | chciwa może odciąć rozkosz nędzą~Śmierć - tuż za nami spore 835 SonII | świecie żywie,~I to odmiennie, nędznie, bojaźliwie,~Ginie, od słońca 836 Pannie | wzmieni [w] zwadę.~Ta z króla nędznika,~Króla z niewolnika~Uczyni, 837 8 | zna, kto sądzi prawie.~ ~W nędzy człowiek dostanie, gdy chce, 838 Pannie | saevum odium exsatians.~Fluxa nefas sperare pii, sed praemia 839 PsaIII | straszliwych.~ ~Staranie złośnych niczym czynisz prawie,~A mnie Twe 840 Epitaf | znamienity,~Nowo rozkwitły, ścina niebaczliwie,~Którego długo czekały teskliwie~ 841 Pannie | strzegł, i będzież kto tak niebaczliwym?~Toż chciał (mnimam), w 842 Epitaf | radości, kłopota,~Podań niebacznej śmierci na progu żywota.~ 843 SonIIII| ciało, dla zbiegłych lubości~Niebacznie zajźrząc duchowi zwierzchności,~ 844 SonIIII| straszliwym boju,~Wątły, niebaczny, rozdwojony w sobie?~Królu 845 PsaI | iże prawo rządzi~Niezmylne niebem, bo nigdy nie błądzi.~ ~ 846 PsaV | przynieść ratunek duszy mej, niebodze.~ ~Uskrom choć rózgą Twoją 847 Jego | z tego świata brata mego nieboszczyk zacnej pamięci Jego M. pan 848 NaHerb | jako i w północnej stronie.~Niebożęta Pigmei trudność z nimi mają,~ 849 5 | okrutnego~Pohańca - wolny, serce nielękliwe.~Odkrył, te słowa mówiąc 850 6 | Sława tego, który z samym nielękliwie~Potkał się nieszczęściem 851 PsaII | wszczepiony,~Kwitnąć będę, nielękliwy,~W nadzieję z nieba obrony.~ ~ 852 Pannie | była, leży pochowany,~Nogą nielutościwej śmierci podeptany.~Pytasz, 853 Jego | brata mego, oczekiwałem z niemi, azaby się ich więcej kędy 854 SonI | SONET I.~ ~O krótkości i niepewności na świecie żywota człowieczego~ ~ 855 PsaIII | zdradnemu~Przyść k upadkowi niepoddźwignionemu?~ ~Wiem, o wiem pewnie, 856 PsaVI | nasz wszechmogący, wieczny, niepojęty,~Tobie Cheruby krzyczą: ,, 857 3 | W ziemi żywiących, kędy niepotrzebny~Język i usta do noty chwalebnej.~ 858 PsaII | Brzytwę język twój pilnuje~Nieprawdę zmyślać szaloną~I na dobre 859 PsaII | wszymi, Panie,~Wyznam skaźcą nieprawości,~I mając w Tobie ufanie~ 860 PsaIIII| swemu.~ ~Bowiem skarb jest nieprzebrany~Wieczne miłosierdzie Jego:~ 861 NaSmie | żałość strzesktała;~Płakałby nieprzyjaciel, aleś go nie miała.~ ~INSZY 862 PsaVI | teskliwe;~Bo ciężkościom nierówne zmysłów mych krewkości,~ 863 Pannie | to się popsowało,~Co było nieruchome; trwa, co się ruchało.~ ~ 864 Pannie | odmienności:~Tu i owdzie błądzić,~Nierządnic świat rządzić.~W tym się 865 4 | sprawy.~ ~Da pospolite prawo nieskończone~Imię swym stróżom, dadzą 866 NaSmie | dobrze znając,~A dusze nieskończonej sprawy uważając,~Nie tylko 867 SonII | opuszczony.~ ~I od takiego (Boże nieskończony,~W sobie chwalebnie i w 868 NaHerb | okazałej swej chęci bynamniej nieskrytej.~ 869 SonI | Bogiem zowiemy) odwodzą~ ~Niestałe dobra. O, stokroć szczęśliwy,~ 870 Pannie | Tak ona żartuje!~W samej niestałości~Trwa przez odmienności:~ 871 5 | pod zacnymi ciały,~A mnie, niestetyż, kto w te zagnał wały?~ ~ 872 8 | swobodny.~ ~Wygnał chciwość niesytą, wygnał strach szkarady,~ 873 5 | wstydamy~Blizny, prze upór co nieszczęścia mamy.~ ~Na Sokal wojska 874 6 | samym nielękliwie~Potkał się nieszczęściem i stałą krwawemu~Pokazał 875 6 | Także Rastawica, potok nieszczęśliwy,~Pierwej wód pozbędzie, 876 SonV | SONET V.~ ~O nietrwałej miłości rzeczy świata tego~ ~ 877 6 | pozbędzie, niźli twe, poczciwy~I nietrwożny Strusie, żywota skończenie~ 878 6 | rzekł, wnet jako pierzchać nieuczony~Lew, od mnogiej zgrajej 879 Pannie | dryjady~Albo płacz śmieszny nieważnej ciężkości~Która przy trudnej 880 PsaVI | umiera,~Gdy nam możność niewdzięczna część i cześć wydziera,~ 881 Pannie | króla nędznika,~Króla z niewolnika~Uczyni, gdy raczy.~A tego 882 Pannie | Sprawę rąk Twoich, część niewzgardzoną~Wichrzy Fortuna burzą szaloną;~ 883 Pannie | Która bez waszej trojańskiej niezgody~Rychlej by klejnot odniosła 884 2 | Wściągasz prawem aniołów wojska niezliczone,~Tak że muszą z Twą wolą 885 5 | Wypadł i przeszedł zastęp niezliczony~Swą i tatarską prawie krwią 886 SonVI | sobie chwalebnej, świętej, niezmierzonej~Światłości, światła skąd 887 PsaI | promieni,~ ~Do kresu swego nic niezmordowany~Gwałtem się wali: dobrze 888 4 | świecie, wszytko jego ustąpiło~Niezmożnej sile; przeto słynie wszędzie~ 889 7 | Dzielność twoja być może, królu niezmożony,~Królu i z twej natury, 890 PsaI | baczył, iże prawo rządzi~Niezmylne niebem, bo nigdy nie błądzi.~ ~ 891 NaSmie | albo płacz obfity.~Dalekie, nieznajome taż żałość strzesktała;~ 892 Pannie | siebie zwalczyło,~By nic niezwalczonego od niego nie było.~Dziś 893 Pannie | Rzymie zwyciężonym Rzym niezwyciężony~(To jest ciało w swym cieniu) 894 PsaV | Wzywam, wątły, ubogi i nigdzie bezpieczny:~Miej mię w pilnej 895 4 | cenie~Kto chce być, porzuć nikczemne zabawy;~Nie na herb przodków 896 Napis | wszystko składa,~Ani opowiada~Nikomu swojego~Zamachu strasznego.~ 897 Pannie | Sławy nie stąpić, tysiąc nimf królowi.~ ~Nie darmo hardy, 898 Pannie | miłości.~ ~I was, nadobne nimfy, wspomieniemy,~A zawsze 899 NaHerb | Niebożęta Pigmei trudność z nimi mają,~Którzy się o ten kruszec 900 7 | głosem przemóc może. Lecz niniejszy~Iż czas przyniósł, we zbroi 901 PsaI | co jest kolwiek tu, na niskiej ziemi,~Wspładza i żywi płomieńmi 902 Pannie | precibusque tuis fiducia nobis~Et validus culpas solvere 903 Pannie | nie była, leży pochowany,~Nogą nielutościwej śmierci podeptany.~ 904 PsaIII | łaską wolny. Pomocą Twą nogi~Moje nie zstąpią z Twojej 905 Pannie | Starechoyium sculpsere in marmore nomen,~Quod spectantum animos 906 Pannie | succurre, precamur,~Nam nos (heu miseros!) tot mala 907 Pannie | Dominum, femina, clara Deum,~Nostri non ignota mali, succurre, 908 3 | niepotrzebny~Język i usta do noty chwalebnej.~Tu niechaj mój 909 Pannie | krzyczą, własną, czystą, nową.~WTÓRY~ ~Zwyczaje, dom, 910 Pannie | Iż go ojcem nazowiem tej nowej ojczyzny.~NA TEGOŻ DRUGI 911 Epitaf | kwiateczek wonią znamienity,~Nowo rozkwitły, ścina niebaczliwie,~ 912 Pannie | montibus? Eheu,~Ut sequitur nullum instabilis Fortuna favore~ 913 Pannie | ferrum~Imbuere: haud tua nunc Vilaci ingloria stagna~Monstrarent 914 Pannie | suspirabit in illo~Herculeos nutus munificamque manum.~Hic 915 Pannie | sobie~Biorą (lecz z krzywdą oba) ku ozdobie.~ ~Długi na 916 Jego | inszych wiele, nie zginęła, obawiając, użyłem jednej zacnej osoby 917 PsaIII | choć we dnie, choć strach obciążliwy~Mnie w nocy ciśnie, Ojcze 918 NaSmie | dali wzdychania, albo płacz obfity.~Dalekie, nieznajome taż 919 PsaI | i psuje chciwości.~ ~Twe obietnice odmiany nie znają~I światłem 920 PsaI | swojego,~Jak oblubieniec obleczon z szczyrego~Złota ubiorem, 921 SonV | rozkosz i stworzone~Piękne oblicze, by tym nasycone~I mógł 922 SonI | Echej, jak gwałtem obrotne obłoki~I Tytan prętki lotne czasy 923 2 | mieć złączone.~ ~Opaczystym obłokom poczyniłeś tory,~W których 924 7 | zjęta, nie dbała długo być obłowem~ ~To zdradliwym Tatarom, 925 PsaI | łoża powstawa swojego,~Jak oblubieniec obleczon z szczyrego~Złota 926 8 | znacznym być we szczęście oboje,~Lecz znam prawie szczęśliwym, 927 7 | we zbrojej,~ ~Więtszym obojga szczęścia. On nadzieją samą~ 928 NaSmie | cnoty, a wzrok ku naszemu~Obracając wiekowi, do złego skoremu,~ 929 Pannie | Tamten Fortuny, ta Cnoty obrazem.~Dobrze, kto posiadł tę 930 PsaI | wiekuisty Boże,~I wniwecz obróć moje wszytkie złości,~Którymim 931 PsaIII | Na to swą pilność wszytkę obrócili~Bezbożni ludzie, aby mię 932 Pannie | Patrzaj na okrąg murów i w rum obrócone~Teatra i kościoły, i słupy 933 PsaV | Ciebie, wszego stworzenia o obrońco wieczny,~Wzywam, wątły, 934 4 | Imię swym stróżom, dadzą obronione~Granice zbroją koronne poczciwą~ 935 7 | szczęście wojska gromi, mur wali obronny.~ ~Ty postronne wprzód widzisz 936 PsaII | nielękliwy,~W nadzieję z nieba obrony.~ ~A Ciebie przed wszymi, 937 SonI | człowieczego~ ~Echej, jak gwałtem obrotne obłoki~I Tytan prętki lotne 938 PsaI | siłą, i pędem onemu~Jest obrzymowi, sto rąk mającemu.~ ~Od 939 Pannie | KWOLI~ ~Piorunem strasznym obrzymy pobite,~Poważnych królów 940 Pannie | słynie,~Pewien w tej mierze i oceanowi~Sławy nie stąpić, tysiąc 941 NaHerb | wolności stróże, w których ta ochota,~Że i umrzeć za wolność 942 PsaVI | PSALMU CXXIII~Ad Te levavi oculos meos~ ~Panie nasz wszechmogący, 943 PsaVI | hardość nadęta przenosi oczami,~Nie bacząc, że nie gardzą 944 PsaVI | skromna od paniej panna, oczekiwa,~Rychło jej rękę podasz 945 Jego | pism takowych brata mego, oczekiwałem z niemi, azaby się ich więcej 946 6 | tył swój pokazać sprośnie oczom jego.~A gdy mu ktoś radził 947 PsaIII | uciekanie~I chowasz kropie łez oczu placzliwych,~I wiesz przyczynę 948 1 | Twoje sprawy.~A przed Twymi oczyma i lewy, i prawy.~Więc temu 949 6 | prze bojaźń próżną sławy odbiegają.~Także Rastawica, potok 950 Jego | tym sławy brata mego nie odbiegał. Lecz mi to na wielkiej 951 5 | znamienity~Duch ze krwią odbiegł, padł. Krzyknął bezbożny~ 952 SonI | czasy pędzą,~A chciwa może odciąć rozkosz nędzą~Śmierć - tuż 953 Jego | za upominek po bracie mym oddaję. Zalecam się przy tym miłościwej 954 SonII | co mieć każesz, i Tobie oddamy!~ ~ 955 Pannie | puella~Illusit capiti, saevum odium exsatians.~Fluxa nefas sperare 956 Epitaf | przecięła~Skąpa Lachesis i zaraz odjęła~Rodzicom moim z nadzieją 957 Pannie | do domu swego:~Miesiąc w odmiennej, w jednej twarzy chodzi~ 958 SonII | tu na świecie żywie,~I to odmiennie, nędznie, bojaźliwie,~Ginie, 959 Pannie | samej niestałości~Trwa przez odmienności:~Tu i owdzie błądzić,~Nierządnic 960 Pannie | niezgody~Rychlej by klejnot odniosła piękności,~A przez zazdrości.~ ~ 961 1 | promień, bijąc w serce, odnosi do niego~Ku Tobie jasny 962 1 | do niego~Ku Tobie jasny odraz chwały i miłości,~O Panie, 963 Pannie | dziwna rzecz) wznidzie odrodzony.~Upuść na tę mogiłę którą 964 NaSmie | SĘDOMIRSKIEJ~ZOFIEJ ZE SPROWA ODROWĄŻÓWNY KOSTCZYNEJ, KTÓRA UMARŁA 965 2 | chwalebne,~Że nie władnie odstąpić od Twej wiecznej woli,~Gdyż 966 Pannie | z oczy:~Niech go ziemia odwilży, nie tak twardo tłoczy.~ ~ 967 PsaV | jest obrońcą w boju,~Nie odwłaczaj dać się nam, zbawienny pokoju.~ ~ 968 PsaIII | spraw złośliwi?~Będziesz odwłaczał zborowi zdradnemu~Przyść 969 SonI | Własnej (co Bogiem zowiemy) odwodzą~ ~Niestałe dobra. O, stokroć 970 PsaVI | grobla grzechu zdrojów nie odwróci,~Już się zmiłuj nad nami, 971 6 | za Rzeczpospolitą~Upadnę ofiarą, da Bóg znamienitą".~Tylkoż 972 PsaIII | oswobodzony,~Dać nie omieszkam ofiary ślubionej,~ ~Twą łaską wolny. 973 3 | mogę, choć żądam,~Aż Go oglądam~ ~W ziemi żywiących, kędy 974 PsaVI | chwały dwór znaczy firmament ognisty.~ ~Przeto, choć wszędy Tyś 975 PsaII | ja, drzewo jak oliwy,~W ogrodzie Pańskim wszczepiony,~Kwitnąć 976 4 | waleczny Rzym z syna onego~Ojca, dzielnością przełomion 977 Pannie | kożdej cnoty żyzny,~Iż go ojcem nazowiem tej nowej ojczyzny.~ 978 Pannie | ozdobił,~Pomnie, iże mój ojciec z gliny garnce robił".~O, 979 4 | cnotliwych:~Znać w koniach sztuki ojczyste; lękliwych~Mężna orlica 980 PsaIII | mojego~Żywota, chwalić będę, ojczystego,~Rytmem zwyczajnym i, oswobodzony,~ 981 4 | zbroję~Musiał opuścić, i ojczyznę swoje.~ ~Ale nie przestał 982 NaHerb | krwią przodków nabytej,~Z okazałej swej chęci bynamniej nieskrytej.~ 983 PsaIII | Twojej życzliwości~Mnie okazujesz i stałej miłości.~ ~Twymi 984 PsaII | kłamca niż prawdziwy,~Rado oko twe przeklęte~Patrza zdrady 985 PsaI | prócz trudności wszelkiej,~Oków pozbawisz bezbożności wielkiej.~ ~ 986 Pannie | Rzyma Rzymie,~Patrzaj na okrąg murów i w rum obrócone~Teatra 987 7 | to Moskwicinowi~Chciwemu, okrutnemu, półpoganinowi.~Dziś samo 988 5 | Zastęp i więźnie, lecz był okrzyk rożny...~ ~O cny rycerzu! 989 PsaII | prawie.~ ~A ja, drzewo jak oliwy,~W ogrodzie Pańskim wszczepiony,~ 990 NaSmie | mauzeołów,~Ale też godną znamy ołtarzów kościołów.~ 991 PsaIII | i, oswobodzony,~Dać nie omieszkam ofiary ślubionej,~ ~Twą 992 Pannie | maesta Podolia, semper~Omnia, quae reliqui singula, sola 993 Pannie | wiary~Nie zachowywuje.~Tak ona żartuje!~W samej niestałości~ 994 4 | się waleczny Rzym z syna onego~Ojca, dzielnością przełomion 995 PsaI | Kształtem i siłą, i pędem onemu~Jest obrzymowi, sto rąk 996 PsaII | przezpieczności.~ ~Rzecze: "Onoż on, co w złocie~Ufał, w 997 Jego | też ja z pilnością się o onych pismach pytając, mianowicie 998 2 | chcenia mieć złączone.~ ~Opaczystym obłokom poczyniłeś tory,~ 999 7 | wziął bezbożny, sam się oparł, iż nie~Zgasła powszechna 1000 1 | PIEŚŃ I.~O Bożej opatrzności na świecie~ ~Nie trafunek