| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Mikolaj Sep Szarzynski Rytmy Abo Wiersze Polskie IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Part
2001 2 | chceniu, której nie zna użyć:~Wolim w świętej ojczyźnie Tobie 2002 PsaIII | srogością;~W żaden dzień wolnym nie jestem od niego~I noc 2003 Epitaf | pracowity~Oracz kwiateczek wonią znamienity,~Nowo rozkwitły, 2004 Pannie | ej i wiecznej wyrośnie,~Wonie lilijej pełen i czystości,~ 2005 Epitaf | żądając go sobie~I dla wonności, i czołu k ozdobie;~A on 2006 Pannie | lwice, Cyprydo,~W złoty wóz: parę białych niech Kupido~ 2007 Epitaf | mego~Febus tor przeszedł wozu nie swojego,~Tak moję witkę 2008 5 | choć tysiąc strzał leci,~Wpada w pośródek, nie o ratunk 2009 Pannie | EPITAFIUM RZYMOWI~ ~Ty, co Rzym wpośród Rzyma chcąc baczyć, pielgrzymie,~ 2010 7 | a da Bóg życzliwy,~Jeśli wróżba nie próżna, z strony sprawiedliwej~ 2011 Jego | opiekę wziął, który też potym wrychle umarł, także też ja z pilnością 2012 8 | Skąd z letargu smutnego wrzód smaczny przychodzi,~Bo się 2013 PsaI | sto rąk mającemu.~ ~Od wschodu bieżąc aż tam, gdzie powstawa~ 2014 2 | poruszasz, nie będąc wzruszony,~Wściągasz prawem aniołów wojska niezliczone,~ 2015 Pannie | O, wżdy chciej kiedy jej wściągnąć wody,~Ojcze łaskawy! A pokój, 2016 PsaV | Szczęście me, chwało moja, niech wskok wstyd poczują,~Którzy mi 2017 7 | jakmiarz zimne pasy.~ ~Tyś wskrzesił nasze sławę, ty bowiem pokoje,~ 2018 Pannie | miedzy gwiazdami,~Tak twe wspaniałe, panno nad pannami,~Są obyczaje, 2019 5 | I rzecze człowiek serca wspaniałego:~"Z lepszym ojczyzny szczęściem, 2020 NaSmie | Skromność, hojność, układność, wspaniałość, pokora,~Poważność, cnoty 2021 PsaI | kolwiek tu, na niskiej ziemi,~Wspładza i żywi płomieńmi swojemi.~ ~ 2022 Pannie | I was, nadobne nimfy, wspomieniemy,~A zawsze ciebie naprzód 2023 PsaI | Bogiem, nadzieją i mym wspomożeniem.~ ~ 2024 PsaV | szkodną napełnione;~Niech się wstyda, że pragnie duszy swej panować:~ 2025 5 | to sprawił, że się mniej wstydamy~Blizny, prze upór co nieszczęścia 2026 SonII | vivens tempore etc.~ ~Z wstydem poczęty człowiek, urodzony~ 2027 Pannie | ozdobnymi,~Zrównałaś stanem z wstydliwą Dyjaną,~Zrównałaś twarzą 2028 PsaII | oliwy,~W ogrodzie Pańskim wszczepiony,~Kwitnąć będę, nielękliwy,~ 2029 PsaVI | ognisty.~ ~Przeto, choć wszędy Tyś jest, oczy me płaczliwe~ 2030 PsaII | mając w Tobie ufanie~Zniosę wszelkie doległości".~ 2031 PsaIIII| poddźwignąć upadłego;~On, prócz wszelkiego wątpienia,~Nie zapomni ludu 2032 PsaI | na wieki, prócz trudności wszelkiej,~Oków pozbawisz bezbożności 2033 NaHerb | Herbownym i ojczyźnie jest wszelkimi czasy~Powodem do wolności, 2034 PsaII | obrony.~ ~A Ciebie przed wszymi, Panie,~Wyznam skaźcą nieprawości,~ 2035 SonIII | Którego jadem świat był wszystek chory,~Wzięłaś jest w niebo 2036 PsaIII | dają,~Na to swą pilność wszytkę obrócili~Bezbożni ludzie, 2037 Jego | onej prawie pospolitej od wszytkich, którzy się w dowcipie brata 2038 PsaV | mię w pilnej opiece, a we wszytkiej trwodze~Pośpiesz przynieść 2039 1 | Każdy żył, sam się dawasz wszytkim lutościwie.~ ~Ale ta Twa 2040 SonIII | bezrówna, stanu człowieczego~Wtóra ozdobo, nie psowała w której~ 2041 Pannie | krzyczą, własną, czystą, nową.~WTÓRY~ ~Zwyczaje, dom, urodę, 2042 PsaIIII| ciemnościami przychodzi:~Narodowi wybranemu~Niech wątpienie nie przeszkodzi~ 2043 Pannie | krótkim Strwiąż płynie,~Że cię wychował, prawdziwie tym słynie,~ 2044 6 | jak piersi śmiałego.~Nie wydam swych przodków, za Rzeczpospolitą~ 2045 PsaVI | niewdzięczna część i cześć wydziera,~Gdy nas hardość nadęta 2046 PsaV | nieskończoną,~Co dóbr (skąd was wygnano) stworzeniu Pańskiemu~Nie 2047 SonIIII| przezpiecznie~Będę wojował i wygram statecznie!~ ~ 2048 PsaIII | Cóżkolwiek mówię, to źle wykładają,~Każdej przyganę mojej sprawie 2049 5 | zamku z krzyki rycerskimi~Wypadł i przeszedł zastęp niezliczony~ 2050 5 | gwałtem siarczystego~Z hukiem wyparty, jako przez wiatr rzadki~ 2051 Pannie | trup szczęścia poważność wypuszcza pierwszego.~To miasto, świat 2052 5 | te zagnał wały?~ ~Bojaźń wyrodna w serce me nie wchodzi,~ 2053 7 | sławę, ty bowiem pokoje,~Wyrodnym smaczne sercom, ganisz i 2054 PsaIIII| Twe słowa, Panie,~Że mię wyrwiesz z tej ciężkości,~Czynią 2055 PsaII | zaraźliwej.~ ~Przełóż cię Pan Bóg wyrzuci~Z pośrodka ludu swojego,~ 2056 SonIII | Wzięłaś jest w niebo nad wysokie chory,~Chwalebna, szczęścia 2057 PsaI | swojemi.~ ~Ale porządek na wysokim niebie~Nie tak patrzących 2058 5 | świętym równy;~Nie tylko wytrwa gniew szczęścia surowy,~ 2059 7 | zdrady,~Twym przykładem wytrwane i smutne Hyjady,~I głód, 2060 Pannie | Leliwy mężnego,~Jak herb wytworny dał do domu swego:~Miesiąc 2061 PsaII | Starwszy cię na proch, wywróci~I dom twój z gruntu samego.~ ~ 2062 PsaII | Ciebie przed wszymi, Panie,~Wyznam skaźcą nieprawości,~I mając 2063 PsaV | szczęśni, to weseli, którzy wyznawają,~Że Twe jest, co jest dobrze, 2064 Pannie | ojczyzna go zowie,~A my go wyznawamy królem, Sarmatowie.~Bóg, 2065 NaSmie | gmin pospolity~Albo dali wzdychania, albo płacz obfity.~Dalekie, 2066 5 | szczęścia surowy,~Ale i łaską wzgardzić jest gotowy.~ ~Tysiąc przykładów! 2067 8 | I dla Ciebie sam siebie wzgardził mieć na pieczy.~ ~ 2068 7 | proch, i błota, i lasy,~I wzgardzone nad głową jakmiarz zimne 2069 Pannie | nędzną ziemię racz mieć wzgląd, Panie,~Którego ten świat 2070 SonIII | świat był wszystek chory,~Wzięłaś jest w niebo nad wysokie 2071 Pannie | ta mądrą radę,~Gdy chce, wzmieni [w] zwadę.~Ta z króla nędznika,~ 2072 Pannie | Będzie, tuż on (dziwna rzecz) wznidzie odrodzony.~Upuść na tę mogiłę 2073 2 | wszytko poruszasz, nie będąc wzruszony,~Wściągasz prawem aniołów 2074 5 | umrzeć szkodzi,~Choć miejsce wzywa i dusza uczciwa,~Krwią, 2075 PsaV | stworzenia o obrońco wieczny,~Wzywam, wątły, ubogi i nigdzie 2076 PsaI | PIEŚŃ I NA PSALM DAWIDÓW XIX~ ~Coeli enarrant gloriam 2077 Epitaf | STARZECHOWSKIEMU,~DZIECIĘCIU JENO XXX GODZIN ŻYWEMU~ ~Raz złotowłosy 2078 6 | pomsty pożąda~I, w kim by ząb martwy zostawić, pogląda:~ 2079 Pannie | Kiedy on raczył,~Wnetki zabaczył~Król swego stanu:~Pan to 2080 SonVI | Wiersza mojego ustawną zabawą~Będą. Co mówię? Będą sławą 2081 PsaI | Twe przykazanie oczy nam zabawia~Wdzięczną radością i szczyrą 2082 3 | światło gwiazdom i jedne zabawił~Na miejscu, drugie Jego 2083 4 | chce być, porzuć nikczemne zabawy;~Nie na herb przodków patrz, 2084 TymEpi | rządzi.~Nasze staranie~Zawsze zabłądzi,~Gdy nie chce na nie~Wejźrzeć 2085 Pannie | SĘDOMIRSKIEJ, KTÓRA, PIERWEJ ZACHORZAWSZY, ~PÓŹNIEJ TRZEMA DNIOMA, 2086 Pannie | których żadnej wiary~Nie zachowywuje.~Tak ona żartuje!~W samej 2087 PsaI | Obacz, a smysły wżdy oświeć zaćmione!~ ~Poznasz, że mądrym, że 2088 9 | cnota,~Wątłe tamy na powódź zaćmionej bogini,~Lecz ta niech zwyczaj 2089 NaSmie | świątobliwości twojej nie potrzeba,~Zacna pani, świadectwa cudownego 2090 4 | O cnocie ślacheckiej~ ~Zacni się rodzą z zacnych i cnotliwych:~ 2091 SonVI | rozum, obyczaje~Twoje, co zacność (choć wielką) przechodzą,~ ~ 2092 4 | Swą słynąć niżli rodzaju zacnością.~ ~Cóżkolwiek jeno straszliwego 2093 NaHerb | Mimo insze przykłady i zacny podczasy~Herbownym i ojczyźnie 2094 5 | szkody,~Skryły się pola pod zacnymi ciały,~A mnie, niestetyż, 2095 SonIIII| zwierzchności,~Upaść na wieki żądać nie przestanie.~ ~Cóż będę 2096 Epitaf | teskliwie~Śliczne dryjady, żądając go sobie~I dla wonności, 2097 3 | Aniołów zastęp, nie mogę, choć żądam,~Aż Go oglądam~ ~W ziemi 2098 SonIII | Pokaż Twego słońca światłość żądaną.~ 2099 SonII | szczęśliwie~Sam przez się żyjąc) żądasz jakmiarz chciwie~Być miłowany 2100 PsaIII | zbytnią tłumi mię srogością;~W żaden dzień wolnym nie jestem 2101 Pannie | Komu da swe dary,~W których żadnej wiary~Nie zachowywuje.~Tak 2102 NaHerb | polscy Gryfowie nie tak żądni złota,~Jako wolności stróże, 2103 Jego | starałem się, jakobym i żądności onej prawie pospolitej od 2104 PsaI | i uszom wszelkim.~ ~Bo w żadnym kącie świata mieszkanego~ 2105 9 | się nie sprawna),~Chętne żagle rozwiła ku Twej, Panie, 2106 5 | mnie, niestetyż, kto w te zagnał wały?~ ~Bojaźń wyrodna w 2107 6 | z gotowymi łuki,~Bliższe zagubiwszy, drugie straszy huki,~Wszytcy, 2108 Jego | zebrane i światłu pokazane. Ja zaiste, będąc w tej mierze i sam 2109 4 | gołębi nie rodzi~Ani mdły zając z dużych lwów pochodzi.~ ~ 2110 Pannie | zarazem,~Lecz komu cieniem zajdzie szczęścia koło,~Kazał trwać, 2111 SonIIII| zbiegłych lubości~Niebacznie zajźrząc duchowi zwierzchności,~Upaść 2112 Jego | się w dowcipie brata mego zakochali, i powinności mojej braterskiej, 2113 3 | spraw swych końcem i ma zakochanie~Wszego bezżądne tylko w 2114 PsaI | się, gdy nieba chmura nie zakrywa,~Patrząc na jasnych gwiazd 2115 Epitaf | nadzieja, radość krótka, żal płaczliwy~Rodziców moich, 2116 NaSmie | wdowami,~Jako po matce własnej zalali się łzami.~Także i stan 2117 Jego | upominek po bracie mym oddaję. Zalecam się przy tym miłościwej 2118 NaSmie | Dalekie, nieznajome taż żałość strzesktała;~Płakałby nieprzyjaciel, 2119 NaSmie | twego ześcia z ziemie nie żałował?~Duchowieństwo, ubodzy, 2120 Napis | opowiada~Nikomu swojego~Zamachu strasznego.~I wy, co to 2121 5 | gniewy ślachetnymi~Zapalon, z zamku z krzyki rycerskimi~Wypadł 2122 5 | Fridrusz, gniewy ślachetnymi~Zapalon, z zamku z krzyki rycerskimi~ 2123 PsaIIII| wszelkiego wątpienia,~Nie zapomni ludu swego,~Przywiedzie 2124 PsaII | płaczliwych się śmiał w kłopocie,~Zapomniawszy Boga prawie.~ ~A ja, drzewo 2125 6 | rycerskich ludzi przyjdzie w zapomnienie.~Wolał od strzał zginąć 2126 Pannie | chwalił bezpiecznie.~ ~PIEŚŃ~ ~Zaprzęż nie tygry, nie lwice, Cyprydo,~ 2127 Epitaf | przecięła~Skąpa Lachesis i zaraz odjęła~Rodzicom moim z nadzieją 2128 Pannie | Dobrze, kto posiadł tę parę zarazem,~Lecz komu cieniem zajdzie 2129 PsaII | przeklęte~Patrza zdrady zaraźliwej.~ ~Przełóż cię Pan Bóg wyrzuci~ 2130 Pannie | zbroję.~ ~Powiedzmy k temu żartowliwe zdrady~Leśnych satyrów na 2131 Pannie | Nie zachowywuje.~Tak ona żartuje!~W samej niestałości~Trwa 2132 SonIII | ciężkie cienie!~ ~Ale [Ty] zarzą już nam nastań raną,~Pokaż 2133 5 | prawie krwią zjuszony.~ ~Tam zaś, by tygris, gdy swe baczy 2134 PsaV | Uskrom choć rózgą Twoją ciało zaślepione~I żądzą próżną, sprośną, 2135 Pannie | mu tę smutną łąkę gwałtem zasuszyły.~I aż ogniem zrządzonym 2136 2 | Porzuć straszne pioruny, zatrać i przygody,~Którymi nam 2137 6 | wojsku zbitym~U Kań żywot zawarł ześciem znamienitym?~Bądź 2138 PsaI | sklepie ognistym,~W którym zawiesił i wietrzne próżności~I możną 2139 SonV | co zna początku równego,~Zawodzi duszę, której wszystko mało,~ ~ 2140 Pannie | odniosła piękności,~A przez zazdrości.~ ~Hesper jak jasna jest 2141 Jego | brata mego rodzonego, albo zaznali, albo też pisma jego czytali, 2142 PsaI | Proszę, o Panie! Bo Tyś jest zbawieniem,~Bogiem, nadzieją i mym 2143 PsaV | Nie odwłaczaj dać się nam, zbawienny pokoju.~ ~ 2144 6 | sprzyjaźliwy,~Aby, jako drudzy, zbiegł z chwile złośliwej,~Rzekł: " 2145 SonIIII| Ten nasz dom - ciało, dla zbiegłych lubości~Niebacznie zajźrząc 2146 5 | on mąż. Widząc swój lud zbity,~Drugi związany, aż go znamienity~ 2147 6 | Aemilius, co przy wojsku zbitym~U Kań żywot zawarł ześciem 2148 PsaIII | aby mię hydzili.~ ~I w zborach radzą, aby głowę moje~Lub 2149 PsaIII | złośliwi?~Będziesz odwłaczał zborowi zdradnemu~Przyść k upadkowi 2150 5 | Że tył mój widział, gdym zbrojny i żywy."~ ~To rzekszy, jako 2151 PsaIII | pyszniąc się wielością~Ludzi i zbytnią tłumi mię srogością;~W żaden 2152 8 | przykładem~Twój wnuk, Jesse, iż zbytnie skarby zbytnym jadem.~I 2153 8 | Jesse, iż zbytnie skarby zbytnym jadem.~I z tym, komu ich 2154 7 | czas przyniósł, we zbroi zdasz się napiękniejszy.~Bądź 2155 Pannie | ojczyzna, postronni tak go zdobią społem,~Że mu inszym nie 2156 PsaIII | aby głowę moje~Lub skrytą zdradą, lub przez jawną zbroję~ 2157 5 | Niechaj przypłaci pohaniec zdradliwy,~Że tył mój widział, gdym 2158 7 | dbała długo być obłowem~ ~To zdradliwym Tatarom, to Moskwicinowi~ 2159 6 | od strzał zginąć pohańca zdradnego,~Niż tył swój pokazać sprośnie 2160 PsaIII | Będziesz odwłaczał zborowi zdradnemu~Przyść k upadkowi niepoddźwignionemu?~ ~ 2161 4 | zbroją koronne poczciwą~Od zdradnych sąsiad sławę wiecznie żywą.~ ~ 2162 7 | rozliczne i spuszczając zdroje~Ścierw przeciwnych, Dunaju, 2163 Jego | jam się, patrząc na złe zdrowie moje, aby i ta trocha, co 2164 7 | sceptr wdzięczny, sławny, zdrowy.~ ~O, bodaj późno w niebie 2165 SonII | przepaść zrozumności)~Dziwi zdumiały i stąd pała prawy~Płomień, 2166 Pannie | Charis się znać daje,~I zdumiewa się Helikon uczony,~Gdy 2167 PsaI | jasnych gwiazd blask nie zdumiwa?~Abo gdy światłem uderzy 2168 7 | łaskawy? Ale~Twe własności kto zduża śpiewać doskonale,~ ~Morski 2169 PsaI | nie naruszy~Starość, co zębem stalnym wszytko kruszy.~ ~ 2170 Jego | kupy były za moim staraniem zebrane i światłu pokazane. Ja zaiste, 2171 SonI | Strwożone serce ustawiczną żędzą,~I z płaczem ganię młodości 2172 9 | nie jest bezportne ludzkie żeglowanie.~ ~Co na świecie, chyba 2173 6 | daleka rany podawają,~On zemdlon ostatniej już pomsty pożąda~ 2174 9 | siła złota,~Drugdy twa, Zeno twardy, słowem stalna cnota,~ 2175 SonIIII| marności~O nasze pilno czynią zepsowanie.~ ~Nie dosyć na tym, o nasz 2176 Pannie | A człowiek każdy,~Ten go zepsuje,~Gdy nie próżnuje.~ ~STATUA 2177 NaSmie | zgotował,~Kto był, kto twego ześcia z ziemie nie żałował?~Duchowieństwo, 2178 6 | zbitym~U Kań żywot zawarł ześciem znamienitym?~Bądź tamten 2179 Jego | przeszkodzie było, że po ześciu z tego świata brata mego 2180 Pannie | będzie w cale~Ten, kto go zgardzi.~Bogowie hardzi~Skakać musieli~ 2181 7 | bezbożny, sam się oparł, iż nie~Zgasła powszechna wiara. Stąd go 2182 6 | zapomnienie.~Wolał od strzał zginąć pohańca zdradnego,~Niż tył 2183 Jego | jako inszych wiele, nie zginęła, obawiając, użyłem jednej 2184 3 | lutnia i głos balsamowny~Nie zginie z laty i nie chybia celu,~ 2185 NaSmie | nadobnym,~Co, idąc różno, zgodną czynią harmoniją.~Któż rzecze: 2186 2 | których błądzić nie mogą, zgodne wiodąc spory;~Pokazuje nam 2187 PsaI | przygodnym.~ ~Nieba machina tak zgodnie sprawiona,~Że mądrość Pańska, 2188 PsaI | swym biegiem, tak porządnie zgodnym,~Że nie trafunkiem świat 2189 SonVI | jeśli Muzy z ubóstwem się zgodzą,~Dzielność, stateczność, 2190 PsaIIII| miłosierdzie Jego:~On nie leniw zgoić rany~I poddźwignąć upadłego;~ 2191 6 | nieuczony~Lew, od mnogiej zgrajej będąc oskoczony~I od tysiąc 2192 6 | wódz tebański, iż umarł zgromiwszy~Waleczne Spartany, zda się 2193 PsaV | wieczny królu, dary Twoje zgubi.~ ~To szczęśni, to weseli, 2194 Napis | wietrznej próżności,~Jako kosarz ziele~Ostrą kosą ściele;~Tak ta 2195 Pannie | kropię z oczy:~Niech go ziemia odwilży, nie tak twardo 2196 PsaI | próżności~I możną wodę zniósł z ziemnej ciężkości.~ ~W pewne godziny 2197 7 | wzgardzone nad głową jakmiarz zimne pasy.~ ~Tyś wskrzesił nasze 2198 3 | zwierz, ptaki, ryby, drzewa z zioły~Trzyma żywioły.~ ~Przedziwny 2199 5 | i tatarską prawie krwią zjuszony.~ ~Tam zaś, by tygris, gdy 2200 2 | z Twą wolą chcenia mieć złączone.~ ~Opaczystym obłokom poczyniłeś 2201 Pannie | kto pierwej zrodzony?~Wolę złamać domowy rząd niż przyrodzony.~ 2202 7 | Komu wojsko, a komu huf zlecić do sprawy,~ ~Lub serce mężne 2203 NaSmie | naszemu~Obracając wiekowi, do złego skoremu,~Kształcie panien, 2204 PsaII | Na to patrząc ukrzywdzony~Zlęknie się Pańskiej możności,~A 2205 PsaII | potwarz knuje.~ ~Milszać złość niż cnoty święte,~Milszyć 2206 PsaII | tyrannie,~Z twoich praktyk złością możnych?~Pańska dobroć nie 2207 6 | drudzy, zbiegł z chwile złośliwej,~Rzekł: "Ty folguj czasom, 2208 PsaIII | się cieszyć z swoich spraw złośliwi?~Będziesz odwłaczał zborowi 2209 PsaIII | straszliwych.~ ~Staranie złośnych niczym czynisz prawie,~A 2210 Pannie | swoim cześć sprawiał,~Miedzy złote naczynie zawsze glinę stawiał,~ 2211 Epitaf | XXX GODZIN ŻYWEMU~ ~Raz złotowłosy za żywota mego~Febus tor 2212 PsaII | Pańskiej możności,~A iż nagle zły skażony,~Rozśmieje się w 2213 PsaI | wszytkie złości,~Którymim zmazań prócz mej wiadomości,~ ~ 2214 9 | bogini,~Lecz ta niech zwyczaj zmieni; śmierć folgi nie czyni.~ ~ 2215 Pannie | pogrzebiony.~Wszytko się w nim zmieniło, sam trwa prócz odmiany~ 2216 Pannie | był, i baczy moc szczęścia zmiennego.~Z TEGOŻ FRASZKA~ ~Ubogiś? 2217 Pannie | piaskiem do morza co bieży zmieszany.~Patrz, co Fortuna broi: 2218 PsaIII | homo~ ~Racz się nade mną zmiłować, mój Panie,~Bo mię przeciwnik 2219 PsaII | język twój pilnuje~Nieprawdę zmyślać szaloną~I na dobre potwarz 2220 PsaI | mądrością chłubliwy~I błędom zmyślnym wierzyć uporczywy,~Mnóstwem 2221 PsaVI | Bo ciężkościom nierówne zmysłów mych krewkości,~Jak słudzy 2222 8 | nabarziej szkodzi.~ ~Nie pożądam znacznym być we szczęście oboje,~ 2223 PsaVI | czysty,~A Twej chwały dwór znaczy firmament ognisty.~ ~Przeto, 2224 NaSmie | śmiertelną wiodłaś, dobrze znając,~A dusze nieskończonej sprawy 2225 PsaIII | ucho nakładasz łaskawie~I znaki jasne Twojej życzliwości~ 2226 Pannie | urodę, kiedym była żywą,~Kto znał moje, musiał mię sądzić 2227 6 | Rzeczpospolitą~Upadnę ofiarą, da Bóg znamienitą".~Tylkoż rzekł, wnet jako 2228 Pannie | Poważnych królów sprawy znamienite~Niech, kto chce, śpiewa: 2229 6 | Kań żywot zawarł ześciem znamienitym?~Bądź tamten szczęśliwszy, 2230 PsaII | I mając w Tobie ufanie~Zniosę wszelkie doległości".~ 2231 PsaI | wietrzne próżności~I możną wodę zniósł z ziemnej ciężkości.~ ~W 2232 Pannie | Gdy drugie kwiatki rosną, znowu nie wyrośnie?~Płomienie 2233 NaSmie | Trafunk, że ją nazwano Zofiją?~ ~INSZY TEJŻE~ ~Twój grób 2234 NaSmie | wdów, mężczyzn i bez równej żono,~Dziwno nam, iżeć umrzeć 2235 PsaIIII| pewne ufanie.~ ~Przeto, choć zorza różana~Promienne słońce 2236 6 | pożąda~I, w kim by ząb martwy zostawić, pogląda:~Tak się Struś 2237 PsaIII | przezpieczeństwa nic nie zostawują.~ ~A więc to ścierpisz, 2238 Pannie | koroną, mężnym ojczyzna go zowie,~A my go wyznawamy królem, 2239 SonI | szczęśliwości~Własnej (co Bogiem zowiemy) odwodzą~ ~Niestałe dobra. 2240 Pannie | wprzód umrze, kto pierwej zrodzony?~Wolę złamać domowy rząd 2241 SonII | Tym sie Cherubim (przepaść zrozumności)~Dziwi zdumiały i stąd pała 2242 Pannie | gwałtem zasuszyły.~I aż ogniem zrządzonym ten grób pokropiony~Będzie, 2243 PsaIII | Pomocą Twą nogi~Moje nie zstąpią z Twojej świętej drogi,~ 2244 PsaI | cieniowi,~W pewne godziny noc zstępując dniowi~Świadczą swym biegiem, 2245 Pannie | radę,~Gdy chce, wzmieni [w] zwadę.~Ta z króla nędznika,~Króla 2246 Pannie | świat zwalczywszy, i siebie zwalczyło,~By nic niezwalczonego od 2247 Pannie | pierwszego.~To miasto, świat zwalczywszy, i siebie zwalczyło,~By 2248 Pannie | kwitnąć będzie prócz strachu zwiędłości,~Ozdobą onym, co na Barankową~ 2249 Epitaf | pokosie kwiatki~Leży, już zwiędły gwałtem, a nie latki.~ ~ 2250 SonV | Nędzna pociecha, gdy żądzą zwiedzione~Myśli cukrują nazbyt rzeczy 2251 3 | Miejsce stworzeniu.~ ~Bowiem zwierciadła swej wiecznej mądrości~Na 2252 SonIIII| Niebacznie zajźrząc duchowi zwierzchności,~Upaść na wieki żądać nie 2253 6 | i stałą krwawemu~Pokazał zwycięzcy twarz, kiedy rączemu~Bachmatowi 2254 Pannie | nie było.~Dziś w Rzymie zwyciężonym Rzym niezwyciężony~(To jest 2255 PsaIII | będę, ojczystego,~Rytmem zwyczajnym i, oswobodzony,~Dać nie 2256 7 | naszego~Chrysta krzyżem gwałt zwykły Machmeta krwawego!~ ~ 2257 3 | dobroci, przyczyno wszytkiego,~Życz nam być wdzięcznym daru 2258 PsaIII | łaskawie~I znaki jasne Twojej życzliwości~Mnie okazujesz i stałej 2259 PsaV | stworzeniu Pańskiemu~Nie życzycie i chwały Stwórców swojemu.~ ~ 2260 Epitaf | Widzimy smętni, iże nie życzyły~Zazdrosne Parki, by dłużej 2261 SonII | szczęśliwie~Sam przez się żyjąc) żądasz jakmiarz chciwie~ 2262 1 | chociaj nas oświecasz, żyjemy jak w nocy,~A jadu tego 2263 1 | ale, by szczęśliwie~Każdy żył, sam się dawasz wszytkim 2264 4 | Cóżkolwiek jeno straszliwego żyło~Na świecie, wszytko jego 2265 Epitaf | DZIECIĘCIU JENO XXX GODZIN ŻYWEMU~ ~Raz złotowłosy za żywota 2266 PsaI | niskiej ziemi,~Wspładza i żywi płomieńmi swojemi.~ ~Ale 2267 5 | wchodzi,~Lecz, mogąc pomóc żywiąc, umrzeć szkodzi,~Choć miejsce 2268 3 | Aż Go oglądam~ ~W ziemi żywiących, kędy niepotrzebny~Język 2269 2 | na czoło.~ ~Spoinie się żywić muszą żywioły podniebne,~ 2270 SonV | bieg bycia naszego,~Ale z żywiołów utworzone ciało~To chwaląc, 2271 1 | O mądrości, wszytkiego żywocie stworzenia!~ ~Lutość i sprawiedliwość - 2272 7 | sprawuje, On oświeca tego~Żywotem, szczęściem, sławą. Król 2273 Pannie | ten umysł, kożdej cnoty żyzny,~Iż go ojcem nazowiem tej