Part

 1 1 |          posłać tobie.~            Nie dostawa mi złota zdradę
 2 1 |         miał, pewnie wim, żeć tego nie trzeba –~            Dał
 3 1 |            nic cudzego~            Nie chcę dać – tyś jest panem,
 4 1 |         chcę dać – tyś jest panem, nie ja, serca mego.~           
 5 1 |          Co może być, ponieważ sam nie jestem swojem?~           
 6 1 |             ty swemi,~Którycheś mi nie wzięła, mogę zwać własnemi~           
 7 1 |           ten lekki dar wzgardzony nie będzie,~A jeśliże go zgardzisz,
 8 2 |  postawiony:~            Dzień mię nie widzi od frasunku wolnego~           
 9 2 |                     I noc spokojna nie zna mię spokojnego.~           
10 3 |                 Nigdy takowych mąk nie ucierpiało,~           
11 3 |                         Gdy o nich nie wie ten, co zleczyć może?~           
12 3 |            aczby wiedział, snaś ci nie pomoże.~            Nie
13 3 |            nie pomoże.~            Nie wierzę temu, w tak ciele
14 3 |                         I mnie też nie to szkodzi, że miłuję,~           
15 4 |                       Słuchaj, gdy nie chcesz baczyć, co się ze
16 4 |          mną dzieje,~            A nie morz w mojem sercu do końca
17 4 |            mię łzy wilgotne często nie kropiły;~            Które
18 4 |                        By go ogień nie suszył, wodą być musiało.~           
19 4 |                 Owo nigdy się o to nie przestają wadzić~           
20 4 |         tego śmieje!~Ty, jeśli mię nie myślisz na wieki zepsować,~           
21 4 |                         Uczyń, coć nie zaszkodzi: dopuść się miłować.~
22 5 |                           Do Zosie~Nie psuj niepotrzebnemi łzami
23 5 |         toczy~Fortuny niespokojnej nie wedle twej woléj:~Nie nędza
24 5 | niespokojnej nie wedle twej woléj:~Nie nędza to w społecznej być
25 5 |          tak szczęsnego na świecie nie było,~Którego by nieszczęście
26 5 |          by nieszczęście w niwczem nie ruszyło,~Niebieskich to
27 5 |          Na to pomniąc, frasunkiem nie psuj głowy sobie.~           
28 5 |              Przyrodzenie Fortuny, nie gniew szkodzi tobie.~Lecz
29 5 |           cię Fortuna niewdzięczną nie znała,~Która cię z młodości
30 5 |        ludzi szczęściu siła.~A też nie wiem, skąd żałość ta na
31 5 |          snadnie za tem.~Czego rok nie mógł sprawić, to godzina
32 5 |        wiesz, jeśli temu Szczęście nie folguje,~Aby wdzięczniejsze
33 6 |         dziwował twojej piękności:~Nie szkodzi wiernej dalekość
34 6 |          miłości.~Bo, gdzie ciałem nie mogę być, tam myślą będę,~
35 6 |          dotąd się serce me smęcić nie przestanie,~Aż cię oglądam,
36 7 |           sto tysięcy,~            Nie przestawając. Więc zaś trzykroć
37 7 |       który~ ~            Człowiek nie urzekł, wiedząc, że tak
38 8 |      frasunku,~            A jeśli nie dasz łaskawie ratunku,~           
39 8 |                     O próżne dumy! Nie my sobą sami,~                                              
40 8 |           Jak we źwierciedle, choć nie tego żądał,~                                              
41 8 |         swą oglądał.~ ~            Nie widał przedtem oblicza swojego,~           
42 8 |           Cieniem a wodą – kto się nie zadziwi? – ~                                              
43 8 |           rozmawiać z swem cieniem nie wstydzi,~                                              
44 8 |                                    Nie dopuszczają.~ ~           
45 10|           pilniej patrzać, oczy me nie wiedzą:~            Anusia
46 10|                   I w rozmowie, ja nie wiem, która przyjemniejszą.~           
47 10|                   Jak to może być, nie wiem, ale miłość czuję.~
48 11|            szczęśliwszy na świecie nie żywie;~            Szczęśliwszy
49 11|           jego nieszczęście ciebie nie frasuje,~            Bo
50 11|                     Lecz ja, czego nie mogę sam mieć, życzę tobie,~           
51 12|                      Siebie muszę, nie ciebie w tej mierze winować,~           
52 12|         Serce twoje nakłonić, a to nie srogości~            Przyczytałem,
53 12|             Przyczytałem, iżem nic nie znał łaskawego,~           
54 12|           się, lecz się boję, abyś nie płakała,~            Bo
55 13|       słowy i postawą;~            Nie wiem, by mężowi była tak
56 14|                      Słowa do mnie nie rzeczesz i cieszysz się
57 14|      mękami srogiemi.~Okrutniejszy nie żywie źwierz nad cię na
58 14|    sprawiedliwości,~Srogiej pomsty nie ujdziesz dla tej niewdzięczności.~ ~
59 14|           smętnemi~Mścić się będę, nie mszcząc się sposoby inszemi.~
60 15|      żywota się zbawię,~Żem ci nic nie winien, świadkiem swą śmierć
61 15|            ta twa żałość już za me nie stanie,~            Przeto
62 15|          gniew, usłysz me żądanie;~Nie okazuj mi tak niełaskawej
63 15|                      Choćbym słowa nie rzekł, tak na cię wołają:~            „
64 15|           jest prawie?~            Nie przystoi-ć srogość, zlituj
65 16|       Wszak tobie frasunki ciężkie nie nowiny.~            Przetrwałaś
66 16|                     I żadne wesela nie psowały trwogi,~           
67 17|               Która go opanuje, ja nie mogę wiedzieć,~           
68 17|          mówią, że dłużej cierpieć nie przystoi,~            Okrutność
69 17|             Cóż rzec? Abo ja tobie nie będę hołdował,~           
70 17|         Bym cię z chęci miłował, a nie po niewoli.~
71 18|           na me prośby~            Nie chciał przestać twój język
72 18|    ucierała,~            Jakoby na nie straszna trucizna paść miała.~           
73 18|          cię gwałtem już drugi raz nie pocałuję.~
74 19|            serce w tej miłości nic nie styskuje,~            A
75 19|                    Przeto, proszę, nie odwłaczaj, folguj pogodzie,~           
76 19|      przygodzie.~            Niech nie będzie me o tobie próżne
77 20|          mi na twarz twoję nadobną nie bronisz~            Patrzać
78 20|     Patrzać i mówić już ze mną się nie chronisz. ~            Niestetyż,
79 20|             Niestetyż, toć jeszcze nie dostawa wiele,~           
80 21|          Jeśli oczu hamować swoich nie umiały~            Leśnych
81 21|        Leśnych krynic boginie, aby nie płakały,~            Gdy
82 21|            Z oczu smutnych żałosne nie płynęły zdroje?~           
83 21|         Jako serce powściągać, aby nie wzdychało~            I
84 21|          ciężkiej żałości omdlewać nie miało?~ ~ ~