Part

 1 1 |          wiarą uprzejmą trudno mam się popisować,~            Bo
 2 3 |            podobnem~            By się okrutność sroga znaleźć
 3 3 |          Próżno nadzieję przywabić się kuszę~            Tym rozważaniem.
 4 4 |          gdy nie chcesz baczyć, co się ze mną dzieje,~           
 5 4 |         Albo łzami gęstemi wszytek się obléwam,~            Albo
 6 4 |     musiało.~            Owo nigdy się o to nie przestają wadzić~           
 7 4 |            mię już opuścił, śmierć się mię wziąć boi,~Sama żałosna
 8 4 |   Mnimiałaś, aby z cnoty przy mnie się bawiła?~   Otóż słyszysz,
 9 4 |           słyszysz, tych czasów co się ze mną dzieje!~O, nader
10 4 |             nader srogie serce, co się z tego śmieje!~Ty, jeśli
11 4 |          coć nie zaszkodzi: dopuść się miłować.~
12 5 |       wdzięcznych oczy.~Nic to, że się obrotne koło czasem toczy~
13 5 |           nas, tu na ziemi,~Wesołe się mieszają sprawy z troskliwemi.~
14 5 |         takie znosić umiej.~Strzeż się, by cię Fortuna niewdzięczną
15 5 |           na cię przychodzi,~Wszak się twemu staraniu wedle myśli
16 5 |       sprawi,~A dłużej trwa to, co się z więtszą pracą stawi.~Co
17 6 |                   Do Zosie]~ ~Będę się zawsze dziwował twojej piękności:~
18 6 |        zabędę.~            A dotąd się serce me smęcić nie przestanie,~
19 8 |                             Za mną się toczy.~ ~            Gdzież
20 8 | napiękniejszej Narcyzus urody,~Gdy się chciał napić, nachyliwszy,
21 8 |                     Pod wodą, swej się piękności zdziwował~                                              
22 8 |               Cieniem a wodą – kto się nie zadziwi? – ~                                              
23 8 |             Zgardzał ten nimfy, co się mu kłaniały;~           
24 8 |        żałośliwie,~            Już się rozmawiać z swem cieniem
25 8 |         Niech wolno będzie dotknąć się twojego~                                              
26 8 |                                 Bo się ruchają.~ ~            Płaczesz –
27 8 |                Wzdychasz, śmiejesz się – gdy się ja uśmiécham,~           
28 8 |      Wzdychasz, śmiejesz się – gdy się ja uśmiécham,~           
29 8 |                            Kwiatem się stało.~
30 9 |       siebie,~            I twojej się wdzięcznej dziwuję piękności.~           
31 9 |            ty będziesz chciała, to się ze mną stanie:~           
32 10|                      Anusia zda mi się być piękniejszą nad Kasię,~           
33 10|       Kasię,~            Kasia zda się piękniejszą nad Anusię zasię.~           
34 11|      łucznego.~ ~            Niech się mu i z mej strony wszytko
35 11|          sobie.~            Strzeż się wielkiej żałości za pociechę
36 11|          ja, moje kochanie, raduję się temu,~Że mię panu Fortuna
37 11|       nędzny, nad nędznem zlitować się umie, ~            I ty,
38 12|         wiązała,~            Że mi się twa niewdzięczność uprzejmością
39 12|            temu?~            Jedno się o to starać, aby mieśce
40 12|            ma powolność, z którejś się to śmiała.~ ~           
41 12|      śmiała.~ ~            Śmiałaś się, lecz się boję, abyś nie
42 12|                  Śmiałaś się, lecz się boję, abyś nie płakała,~           
43 13|         łaskawą.~            A jam się spodziewał, by to prze to
44 14|            nie rzeczesz i cieszysz się z tego,~Że ja dla ciebie
45 14| wzdychaniem i łzami smętnemi~Mścić się będę, nie mszcząc się sposoby
46 14|        Mścić się będę, nie mszcząc się sposoby inszemi.~Obacz moję
47 15|                   Mam nadzieję, że się nade mną zlitujesz,~           
48 15|                         Bacząc, że się na mię niewinnie frasujesz.~           
49 15|            wielkiej żałości żywota się zbawię,~Żem ci nic nie winien,
50 15|         przystoi-ć srogość, zlituj się łaskawie”.~ ~
51 16|      Mówiąc: „Za nieszczęściem tuż się szczęście spieszy.~           
52 17|                    Ale mniemam, że się w nim miłości osiedzieć.~ ~           
53 17|           wygrała,~            Ale się na mię miłość mocnie zgotowała:~           
54 18|                        I cukrem mi się zdało ono całowanie,~           
55 18|      frasowanie,~            Że mi się żółcią zdało ono całowanie.~           
56 19|       udręczeniu~            Równa się być u nadzieje w długiem
57 20|           Kasie~ ~            Jako się raduje żeglarz utrapiony~           
58 20|       pożądliwe,~ ~            Tak się ja też tej to godzinie raduję,~           
59 20|                      I przywróciło się wesele prawdziwe,~           
60 20|         Patrzać i mówić już ze mną się nie chronisz. ~