Part

 1 1 |       zwać własnemi~            I tych ci po kolędzie dawam.
 2 2 |     łaskawie,~            Serce i wszytkie wnętrzności pali
 3 2 |    frasunku wolnego~            I noc spokojna nie zna mię
 4 3 |      ciele nadobnem~            I ku przedniejszem aniołom
 5 3 |      miłość łajano?~            I mnie też nie to szkodzi,
 6 4 |      uważyć sobie.~Lecz, jeślić i to trudno, powim ja sam
 7 4 |         stale stoi,~            I ta tylko dlatego, aby mię
 8 5 |   prawie piestowała~            I tak ci wiele dobra samej
 9 7 |        usta nadobne~            I różej farbą rumianej podobne,~ ~           
10 8 |                                 I rozmiłował.~ ~           
11 8 |                Przyczyny bronią i tak wolą twoję~                                              
12 8 |                                 I mnie też siągasz,~ ~           
13 9 |     nadobne~            Patrzam i na oczy twe, gwiazdam podobne,~           
14 9 |         Cierpiąc niewymowny żal i doległości.~           
15 9 |         niezmyślone~            I smętnemi łzami lice pokropione~           
16 9 |         sam siebie,~            I twojej się wdzięcznej dziwuję
17 9 |                Żywot, szczęście i śmierć i nieszczęście moje~           
18 9 |       Żywot, szczęście i śmierć i nieszczęście moje~           
19 10|                  Fraszka o Kasi i o Anusi~ ~            Kasia
20 10|     Kasia z Anusią, wdzięcznych i pięknych oboje,~           
21 10|     wdzięczniejszą,~            I w rozmowie, ja nie wiem,
22 11|                    Niech się mu i z mej strony wszytko k myśli
23 11|                Któżkolwiek jest i kędyżkolwiek jedno chodzi.~           
24 11|       Piękność męska hardą jest i zawsze niestałą.~ ~           
25 11|    Który świadom, jak srogi żal i utrapienie~            Nieznośne
26 11| zlitować się umie, ~            I ty, gdyżeś, co miłość teskliwa,
27 12|                    Dawałaś znać i mową, i postawą twoją,~           
28 12|            Dawałaś znać i mową, i postawą twoją,~           
29 12|        podłej cenie~            I niebacznem afektem rozum
30 13|                          O Kasi i o Pasiu fraszka~ ~           
31 13|          Dary, całowanki, słowy i postawą;~            Nie
32 13|      prze to, że nań mąż łaskaw i ona~            Łaskawą
33 14|    której ja dobrą myśl stracił i swobodę.~ ~            Me
34 14|           Me żałosne wzdychanie i oczy płaczliwe,~Które by
35 14|    płaczliwe,~Które by ubłagały i jędze złośliwe,~Bladość,
36 14|      przyzwoitą,~Jawnie widzisz i żałość z frasunkiem okwitą.~ ~
37 14|      Słowa do mnie nie rzeczesz i cieszysz się z tego,~Że
38 14|         Wszytkę moję uprzejmość i posługi znaczne~Uporczywie
39 14|        swej krzywdy wzdychaniem i łzami smętnemi~Mścić się
40 15|     żarzy.~ ~Nieznośnej żałości i ciężkiej tesknice~Żałosne
41 15|        smętne lice,~            I gęsty wzdychania jawny znak
42 16|      już wiele, przetrwajże już i to,~            A-ć Bóg
43 16|     śmiech niedrogi~            I żadne wesela nie psowały
44 16|        Nadzieja cieszyła, która i dziś cieszy,~           
45 16|         grom przechodzi, prędko i błyskanie,~            I
46 16|        i błyskanie,~            I twój żal przeminie prędzej
47 17|         przy sobie nadzieję, ma i oczy chciwe,~           
48 17|           Przy nienawiści rozum i wstyd słuszny stoi,~           
49 17|                        Żywot mi i przez ciebie, i z tobą niemiły:~           
50 17|        Żywot mi i przez ciebie, i z tobą niemiły:~           
51 18| wdzięczne kochanie,~            I cukrem mi się zdało ono
52 18|     przestać twój język łajania i groźby~            I z taką-ś
53 18|    łajania i groźby~            I z taką-ś czczycą usta wdzięczne
54 18|     rzecz pięknemu?~            I gniew twój przydał sercu
55 20|        co wielkie morze burzył, i straszliwe~            Chmury
56 20|        mię trapiła,~            I przywróciło się wesele prawdziwe,~           
57 20|         Żal z frasunkiem zginął i myśli teskliwe.~ ~           
58 20|     bronisz~            Patrzać i mówić już ze mną się nie
59 21|       nie wzdychało~            I od ciężkiej żałości omdlewać