Part

 1 1 |        tego dostatek on hojny Pan z nieba.~            Dałbym
 2 1 |           serca mego.~            Z wiarą uprzejmą trudno mam
 3 1 |                    Bo ta już musi z sercem pospołu hołdować.~           
 4 3 |               Fortunna miłość, co z nadzieją bywa,~           
 5 3 |       przechodzi,~            Gdy z nią wątpliwość bojaźliwa
 6 3 |                   Iść na wytrwaną z ciężkościami temi.~           
 7 4 |            srogi płomień, kto mię z nich ma zgładzić.~W tem
 8 4 |           męczyła.~Mnimiałaś, aby z cnoty przy mnie się bawiła?~  
 9 4 |        nader srogie serce, co się z tego śmieje!~Ty, jeśli mię
10 5 |         nędza to w społecznej być z światem niewoli.~Człowieka
11 5 |        Wesołe się mieszają sprawy z troskliwemi.~Na to pomniąc,
12 5 | niewdzięczną nie znała,~Która cię z młodości twej prawie piestowała~           
13 5 |          A dłużej trwa to, co się z więtszą pracą stawi.~Co
14 7 |                        Ten potem, z mieśca wypadwszy swojego,~ ~           
15 8 |       Jako lód taje przezroczysty z leka,~            Kiedy
16 8 |           Kiedy go ogień zagrzewa z daleka,~            Tak
17 8 |                    Patrzam a ginę z wielkiego frasunku,~           
18 8 |       gdybych cię namniej spuścił z oczy,~                                              
19 8 |                 Już się rozmawiać z swem cieniem nie wstydzi,~                                              
20 8 |                     Tak siedział, z swojem cieniem rozmawiając,~           
21 8 |    zgardzając.~            Usechł z tesknice, potym jego ciało~                                              
22 10|         Anusi~ ~            Kasia z Anusią, wdzięcznych i pięknych
23 11|                    Niech się mu i z mej strony wszytko k myśli
24 12|        Gdzie indzie ma powolność, z którejś się to śmiała.~ ~           
25 14|           Jawnie widzisz i żałość z frasunkiem okwitą.~ ~A wżdy,
26 14|           rzeczesz i cieszysz się z tego,~Że ja dla ciebie ginę
27 14|              Niżliby co szkodziło z mej przyczyny tobie.~ ~
28 17|                      Miłość w nim z nienawiścią srogie toczą
29 17|        Żywot mi i przez ciebie, i z tobą niemiły:~           
30 17|      zezwoli,~            Bym cię z chęci miłował, a nie po
31 18|    łajania i groźby~            I z taką-ś czczycą usta wdzięczne
32 20|        prawdziwe,~            Żal z frasunkiem zginął i myśli
33 21|          na lice moje~            Z oczu smutnych żałosne nie