Part

 1 1 |    sobie,~            Myśliłem, co by za dar godny posłać tobie.~           
 2 1 |       dać. Bo mojem~            Co może być, ponieważ sam nie
 3 3 |            Jeśliże było, serce, co pałało~            Płomieniem
 4 3 |                Fortunna miłość, co z nadzieją bywa,~           
 5 3 |         Gdy o nich nie wie ten, co zleczyć może?~           
 6 3 |     Sprawy, wdzięczności pełne, co mię suszą.~            Próżno
 7 4 |          gdy nie chcesz baczyć, co się ze mną dzieje,~           
 8 4 |        zgładzić.~W tem rozterku co cierpię, chciej uważyć sobie.~
 9 4 |      Otóż słyszysz, tych czasów co się ze mną dzieje!~O, nader
10 4 |          O, nader srogie serce, co się z tego śmieje!~Ty, jeśli
11 5 |       sprawi,~A dłużej trwa to, co się z więtszą pracą stawi.~
12 5 |      się z więtszą pracą stawi.~Co też wiesz, jeśli temu Szczęście
13 8 |         zginąć.~ ~            W co mię nieszczęście okrutne
14 8 |         tuż, gdy patrzam na to, co mi miło,~            Śmierć
15 8 |                  Że ty na tego, co prze piękność hardy,~                                              
16 8 |             Zgardzał ten nimfy, co się mu kłaniały;~           
17 8 |   Któżkolwiek jesteś – rzecze – co mieszkanie~            Masz
18 8 |        ślicznego.~ ~            Co cię wsadziło, dziecię napiękniejsze,~           
19 8 |                  Nam tego wody, co nas rozdzielają,~                                              
20 9 |        ciężkości.~ ~            Co za zysk stąd weźmiesz, że
21 9 |        serce twoje;~            Co ty będziesz chciała, to
22 11|     Szczęśliwszy jest niżli on, co niebo dla niego~           
23 11|                   I ty, gdyżeś, co miłość teskliwa, doznała,~           
24 12| łaskawego,~            Mówiąc: „Co od wstydliwej pożądasz inszego?”.~ ~           
25 12|      Nieużyte twe serce. Przeto co rzec temu?~            Jedno
26 12|         płakała,~            Bo co by sprawiedliwa Nemezis
27 14|         Do Kasie~ ~Jeśli władną co nami błądzących gwiazd siły,~
28 14|      Lecz, jeśli jest na niebie co sprawiedliwości,~Srogiej
29 14|     grobie,~            Niżliby co szkodziło z mej przyczyny
30 17|         twą ślachetną piękność, co mię srodze pali,~           
31 18|         paść miała.~            Co to jest, że przystoi każda
32 20|      szalony~            Wiatr, co wielkie morze burzył, i
33 21|           Gdy niebaczna Fortuna co niesłusznie psuje,~