Part

 1 1 |       dar wzgardzony nie będzie,~A jeśliże go zgardzisz, to
 2 2 |  wątpliwego~            Męczysz, a groźbą mię trapisz lękliwego.~           
 3 2 |                  Między nadzieją a strachem postawiony:~           
 4 4 |          mną dzieje,~            A nie morz w mojem sercu do
 5 5 |  przestało ludzi szczęściu siła.~A też nie wiem, skąd żałość
 6 5 |     Fortuna, na tem,~            A to, czego ty żądasz, przydzie
 7 5 |      sprawić, to godzina sprawi,~A dłużej trwa to, co się z
 8 6 |        mogę być, tam myślą będę,~A pierwej siebie niż ciebie
 9 6 |       ciebie zabędę.~            A dotąd się serce me smęcić
10 8 |                          Patrzam a ginę.~ ~            Patrzam
11 8 |      ginę.~ ~            Patrzam a ginę z wielkiego frasunku,~           
12 8 |  wielkiego frasunku,~            A jeśli nie dasz łaskawie
13 8 | rozmiłował.~ ~            Patrza a patrza, a jem patrza pilniej,~           
14 8 |                 Patrza a patrza, a jem patrza pilniej,~           
15 8 |      silniej~            Cieniem a wodą – kto się nie zadziwi? – ~                                              
16 8 |  Człowiecze słowa.~ ~            A gdy tak patrzał na swoję
17 8 |                                  A Wenus szydzi.~ ~            „
18 8 |         rozmawiając,~            A wszelką pomoc żywota zgardzając.~           
19 10|          udręczenia.~            A gdy czasem pospołu wedla
20 10|                    Tamta nad tę, a ta też nad tamtę wdzięczniejszą,~           
21 11|          niestałą.~ ~            A ja, moje kochanie, raduję
22 12|            Serce twoje nakłonić, a to nie srogości~           
23 13|   serdecznie miłuje,~            A jawnie mu miłość swoję pokazuje~           
24 13|         tak łaskawą.~            A jam się spodziewał, by to
25 14|    żałość z frasunkiem okwitą.~ ~A wżdy, okrutna pani, ani
26 15| niewinnie frasujesz.~            A jeśli gniew będziesz trzymać
27 16|       trwać, Bóg cię wyswobodzi,~A skądinąd twój żal weselem
28 17|         Bym cię z chęci miłował, a nie po niewoli.~
29 18|      miłości mojemu.~            A tak mię utrapiło to twe
30 19|       twe obietnice,~            A moje serce pozbędzie srogiej
31 19|        nie styskuje,~            A twe sprawy, w których nimasz
32 20|          społecznie,~            A szkodliwa zwada niech przepadnie
33 21|    Narcyza pięknego,~            A on umarł prze miłość oblicza