Kazanie

 1 1|         twemu słowu i rozkazaniu lud wszytek posłuszny będzie,
 2 2|          z pomocą Bożą umieją, i lud swój dobrzy sprawce wybawiają.
 3 2|        myślili i radzili, jakoby lud wszytek nie ginął, a wasza
 4 2|  Ujźrzawszy - mówi Ewangelista - lud wielki, użalił się nad nimi,
 5 2|    wszytkiego dobra pełno jest".~Lud wszytkiej Korony oczy do
 6 2|       nieustraszone rycerstwo, i lud taki, na który się nieprzyjaciele
 7 2|          Mojżesz zbawienim swoim lud chciał od zguby zastąpić.
 8 2|   Mojżesz, acz często na swój on lud i na jego twardość do dobrego
 9 2|        12-30]. ~Aod, widząc swój lud barzo od Moabitów tyraństwem
10 2|       wojnę, mówiąc: ,,Walczmy o lud nasz i o miasto Boga naszego,
11 2|          co się jemu podoba". Za lud - prawi - nasz i za miasto
12 2|        nie umierał, ale mężnie o lud swój i o zakon Boży, i wiarę
13 2|        ludu naszego, a walczmy o lud nasz i o Kościół nasz".
14 2|        mocarze, którzy wybawiali lud izraelski". Żadna ich korzyść
15 2|      uczyniła? Oblężone Betulią, lud od głodu i pragnienia umiera,
16 2|          swoję na to ważyła, aby lud swój wybawiła. I poszczęścił
17 2|  poszczęścił Pan Bóg rady jej, i lud wybawiła, i sama przy zdrowiu
18 2|     przystąpiła, wkładając się o lud swój, aby od onego Amana
19 2|    Decyjusze, Regulusze. jako za lud swój radzi umierali. To
20 2| skarbnicach swoich. Niech się na lud wszytek z was, gór wysokich,
21 2|           dając znać, iż za swój lud rad umrzeć chce, sobie śmierć,
22 3|         was za moje poddane i za lud mój niechaj nie pisze, jeśli
23 3|   roznosi. O, jako szczęśliwy to lud był, o którym napisano:
24 4| wyzwolonego.~Gdy Pan Bóg wywiódł lud swój z Egiptu i niewolej
25 4| wprowadzać je i wyprowadzać, aby lud Boży nie był jako owca bez
26 4|    wychodził i wchodził on sam i lud wszytek.~Obaczmy, jako Jozue,
27 4|       bogów one prawa mieli, aby lud bojaźnią Bożą do pełnienia
28 4|     fałszem wspierać chcieli, to lud Boży prawdą dowodną ukazał,
29 4|       kapłany począł, tak iż się lud dziwował, mówiąc: 1. Reg.
30 4|          na kuczkę przy winnicy! Lud w niewolą pobrano, szlachtę
31 5|  odszczepieństwo fundować między lud Boży. Bo sobie pomyśli!:
32 5|          pomyśli!: będzie-li ten lud mój jednej wiary z ludem
33 5|     Szczęście Rzeczyposp[olitej] lud, cnoty miłujący i Boga się
34 5|      opowiadali i tym grozili, i lud do cnót wszytkich powolniejszy
35 6|          z Pisma przełożyło. Gdy lud on wybrany króla sobie prosił
36 6|         wojna naległa, zwoływali lud, a Pan Bóg im sam hetmanem
37 6|         abo wiele przednich, abo lud sam w jednym onym mieście
38 6|         wygnali, ustawicznie się lud pospolity z możniejszymi
39 6|       jest 1100 lat stoi. Bo tam lud pospolity nie rządzi, tyło
40 6|      sobie wypisali i wedle nich lud Boży sprawowali, bojąc się
41 6|        Pana Boga swego i miłując lud jego, do ich opieki poruczony.~
42 6|        iż chcą, aby szlachta abo lud pospolity przez posły swe
43 6|           Num. 14. Kaleb i Jozue lud on wielki na puszczy namawiali,
44 6|         twoje synowi jego. Niech lud twój sądzi w sprawiedliwości
45 7|        nawyższej na niebie mocy, lud się do posłuszeństwa i innych
46 8|      opuścili, a jutrona wszytek lud gniew się jego oburzy".
47 8|      waszym. Czemu tak kruszycie lud mój i twarzy ubogich moich
48 8|         rzymskich urzędników, iż lud rad by był Goty aryjany