Kazanie

 1 1|         sobie pomóc, abyście od niego rady swoje poczynali, a
 2 1|       zbawienie nie dbali i dla niego nic nie czynili, tylo doczesnego
 3 1|         ludzkie obmyśla i przez niego królowie królują, i mądrzy
 4 1|         dopiero co niewiele dla niego czynim. Nie taki Pan Bóg:
 5 1|     senatorska. ~Mocnie tedy do niego i gorąco wołajmy: Uczyń,
 6 2|      Bogu podniosły i pomsty od niego wołają. Mówmy dziś za pomocą
 7 2|       pokój i dostatki, które z niego rostą, w próżne się utraty
 8 2|        nie zatykamy, gdy wody z niego nie wylewamy, gdy się o
 9 3|       Chrystusa miłujecie i dla niego radzi tak nietrudną i wdzięczną
10 3|        miłujemy i czcimy, i dla niego wszytko czynić chcemy, a
11 3|      czego drugi nierad widzi u niego, woląc tego sobie życzyć.
12 4|      spuszczać i przez śmierć z niego ustępować miał, patrzmy,
13 4|      gdy od sądu kościelnego do niego apelowali, tak zgromił,
14 4|         I potem w takiej czci u niego i u synów jego, i u innych
15 4|       to ciało nie urodziło, do niego, to jest ewangelik! abo
16 5|         bo luter, a sumnienia u niego niewiele. W różności wiar
17 5|       się też i pomoc wielka do niego czyni.~A k temu do cnót
18 6|          do tego przyszło, iż z niego teraz wielkie się dobrym
19 7|        inne wszytkie budują i z niego jako ze źrzódła rzeki wychodzą. ~
20 7|        oddać temu, który co dla niego czyni. Jeśli to dobry człowiek
21 7|       diabłem się chlubi, iż od niego na zburzenie Mszv ś. rozumu
22 8| podeptane i złupione, którzy do niego we dnie i w nocy wołają,
23 8|         I przeto łaskę swoją od niego oddalił, które oddalenie