Kazanie

 1 1|     rzecz, którą czynić mamy, a my głosu Pana Boga naszego,
 2 1|         zbrodniów naszych, jako my czynim, gdy co niegodnym
 3 2|  ojcowie naszy i opiekunowie, a my sieroty i dzieciny wasze.
 4 2|         o nas radzić będziecie, my poginiem i sani zginiecie.
 5 2|    Wyście rozumy i głowy nasze; my jako proste dzieci na wasze
 6 2|    rzeki i zdroje wytryskają: a my jako pola, które się onymi
 7 2|    pogardzamy: zatonie, i z nim my sami poginiemy. W tym okręcie
 8 2|        zdrowie swoje położył, i my je kłaść za bracią naszą
 9 2| miłujemy Rzeczyposp[olitej]. ~A my pierwsze oko na swoje domy
10 2|        stanu nie ma uciskać. ~A my o pospolitym radząc, jeden
11 2|     majętności swojej nie ma. A my, cośmy od Chrystusa w takiej
12 2|        Boga, jedno sam rozum. A my tak surowy, tak pilny Boga
13 2|    sławie u ludzi przestając. A my tak wielkie i tak pewne
14 3|          Jeśli rzeczecie: dawno my Pana i Boga swego miłujemy
15 3|         zazdrości, i obmowy", a my tego pełni. Prostoty i szczerości
16 4|      przy ołtarzu nie siadał. ~"My, którzy zbroją sprawiedliwego
17 4|      naukę przynoszą, którą gdy my Pismem świętym, prawdą,
18 5|     Zostańcie i na biskupstwie, my o nie nie dbamy, jedno katolicką
19 5|         nim katolicka pokazuje. My na nie mamy prawa dawne,
20 6|          królowie pozwolili, to my na jego zelżenie obracać
21 6| sędziowie są ich wykładaczmi, a my wszyscy bądźmy niewolnicy
22 7|   siedzących. Matt. 22. Których my, wedle rozkazania Pana naszego,
23 8|    odmienić wyroki swoje, jeśli my odmienim złości nasze. Pokutujmyż