Kazanie

501 8|        pieniędzmi, których nigdy więcej w Polszcze nie było, nie nasyci.
502 8|                O Boże mój, jakie zbytki w to się królestwo wniosły,
503 8|           siodła tylo woźnicze zostały. W wozie koń za kilaset złotych.
504 8|              struchlała. Białogłowy tak w ubiorach i strojach swoich
505 8|               ku Rzeczypospolitej. Nikt w takim dostatku zamków i
506 8|              sprosnych utratach ginie i w chlewach zostaje. I tak
507 8|               kradzież dóbr pospolitych w tym królestwie zamnożyła,
508 8|                 nasze potwarzy u prawa, w pozwach, i zdrady w sprawach
509 8|              prawa, w pozwach, i zdrady w sprawach i w sądach, i oszukania,
510 8|          pozwach, i zdrady w sprawach i w sądach, i oszukania, i obłudnosci,
511 8|             tego, które o pomstę wołają w niebo.~Na sejmach znać,
512 8|             wasze przywiedzie Pan Bóg i w taką was sromotę poda. I
513 8|               pany i pożoną jako barany w cudze strony". ~Zbutwiała
514 8|            którą trzasnąwszy, gdyby się w perzyny rozleciała, mówiłbych
515 8|                 12]. "Tak się popsuje i w niwecz obróci, i w dym a
516 8|            popsuje i w niwecz obróci, i w dym a w perzynę pójdzie
517 8|                niwecz obróci, i w dym a w perzynę pójdzie chwała wasza
518 8|           uderzyłbych go mocno o ścianę w oczach waszych, mówiąc:
519 8|             oczom moim, abych we dnie i w nocy opłakał pobite ojczyzny
520 8|            każdy brata swego i nadzieje w nim nie miej: w uściech
521 8|                nadzieje w nim nie miej: w uściech mają pokój a tajemnie
522 8|                 okna nasze, werwała się w domy nasze, pobiła przed
523 8|              alebych ścianę prze-kopał, w rzeczy uciekając. I wołałbych
524 8|                 królewskiego i pobranie w niewolą synów jego nie przychodziło
525 8|     Wyświadczenie wolnej wolej ludzkiej w przejźrzeniu Bosklm. ~To
526 8|              któż tobie podobny. Panie (w dobroci i miłosierdziu)?
527 8|                 gniewu twego, bo się ty w miłosierdziu kochasz. Obrócisz
528 8|                złości nasze, i wrzucisz w głębokość morską wszytki
529 8|                 nasze". Uiścisz się nam w prawdzie twojej - dla namilszego