Kazanie

 1 1| sprawiedliwości żebrać będą, a P[an] Bóg oświeci rozumy wasze.~
 2 1|          wam - mówi ś. Jakub - P[an] Bóg mądrość, ten, który
 3 2|       słuchać będziecie - mówi P[an] Bóg - przez te brany wjeżdżać
 4 2|        narzekał, jednak gdy je P[an] Bóg zgubić chciał, nie
 5 3|          przyszłym kazaniu, da P[an] Bóg, nauczy.~Lekkie uważanie
 6 3|             Dla grzechów zgody P[an] Bóg nie daje. ~Na koniec
 7 4|   świeckiej fundamentem chciał P[an] Bóg mieć religią abo kapłaństwo,
 8 4|          prawie ożenił. Gdy mu P[an] Bóg dzień śmierci jego
 9 4|        na drugim kazaniu, dali P[an] Bóg, usłyszycie. Na ten
10 5|        wielkie już do wygrania P[an] Bóg wrota w samej bitwie
11 5|          ludzkie napełniła, iż P[an] Bóg dobrych uczynków nie
12 6|          Bogiem, modląc się. A P[an] Bóg mu powiedział: "Usłuchaj
13 6|         pokazuje się, iż im to P[an] Bóg ganił, choć im tego
14 6|        one przełożone ich. ~Co P[an] Bóg zganił w onych ludziach,
15 6|       brzydzą, których w serce P[an] Bóg dotyka, i cześć im
16 6| Upadliście, zginęliście, jeśli P[an] Bóg na was nie wejrzy,
17 7|          przyrodzone. ~Dlatego P[an] Bóg wznowił zakon ten przyrodzony
18 7|    niesprawiedliwości przenosi P[an] Bóg królestwa od narodu
19 7|     swoje prawa odmienił. ~Sam P[an] Bóg prawa stare nowym zakonem
20 8|      żyjem, opatrzyło. Przetoż P[an] Bóg grozi u Izajasza: Isa.
21 8|          nie uczynią. O co się P[an] Bóg wielce gniewa i srodze
22 8|     głosu Pana Boga waszego. A P[an] Bóg odmieni to karanie,