Kazanie

 1 1|         oczach waszych mądrymi i u siebie roztropnymi". I Mędrzec
 2 1|      Przezacni Panowie, żebyście u siebie sami mądrymi byli, a mądrości
 3 1|        nauczał pany jego, jako sam siebie, i stare jego w mądrości
 4 1|    przyczynia. Gdyby kto prosił do siebie przyjaciela, a jego by u
 5 1|           przyjaciela, a jego by u siebie nieprzyjaciela przechowywał,
 6 1|        wszytkie zmysły wnętrzne do siebie ciągnie i na nich je bawi,
 7 2|           macie? Onę miłując, sami siebie miłuj(e)cie, a nie utracicie;
 8 2|       wiary nie do- chowając, sami siebie zdradzacie. ~Pojedynkowe
 9 2|               Oszukałaś mię i sama siebie, namilsza córko, ślubiłem
10 2|   utratnikiem i próżnującym, a dla siebie jednego tysiąc tysięcy ludzi
11 3|           Gdzież pójdę, gdy mię od siebie wypędzisz? Izali najdę za
12 4| rozkwitnęło i tak wiele narodów do siebie skupiło, tak nieprzyjaciołom
13 4|            wam powiedzie, sami się siebie poradźcie.~Jakie upadki
14 6|        równi i jednacy, ale gdy od siebie miejscy różni, a jeden drugiemu
15 6|          jeden łacniej wszytkie do siebie i do zgody świętej pociągnie.
16 6|      warczał i ich posłuszeństwo z siebie zmiatał.~Diabelska wolność
17 6|           nad sejmy do poratowania siebie i Rzeczyposp[olitej] gruntowniejszego?
18 7|          tak wszytko ciało samo od siebie psowało.~3. Cnotę szczepić