Kazanie

 1 1|   urzędu, to jest o Panu Bogu swym dziwy powiadali, dobroć
 2 1|  odstępując". Mądry jako przy swym mniemaniu, gdy mu co lepszego
 3 1|     nie rozumie, abo baczenim swym nie zasięga. Nie ma też
 4 2|   potrzeby swe, a przestaj na swym stanie, a nie bądź utratnikiem
 5 3|       sobie czynicie?" Bo oni swym rozsądkiem uspokoić wszytko
 6 3|  Rzeczyposp[olitej] każdemu w swym stanie zostawać potrzeba,
 7 3|   olitej] potrzeba każdemu na swym miejscu siedzieć, a nikomu
 8 3|        Tak i każdemu w stanie swym trwać przystojne jest i
 9 5| ospolitą] zgodną czyni. Toż o swym tym królestwie myślcie.
10 5|    kapłanów prawnych Bożych w swym wojsku, a zatem i Pana Boga
11 5|       wyznać w jednym kazaniu swym pisanym musiał.~Zachowujcież,
12 6|       jeden rządzi, wszyscy z swym rozumienim do kupy idą.
13 8|     Afryka jakie złości przed swym upadkiem miała. Vict. de