Kazanie

 1 2| nieprzyjaciół zburzoną, do takiego szczęścia przyszedł, iż u króla Artakserksa,
 2 2|              A o cóż mię prosisz?" Szczęścia swego dla ojczyzny odstąpił.
 3 2|       swoje, ale wszystkiego swego szczęścia odstępując, o naprawę ojczyzny
 4 2|     potrzebuje, abo gdy się jej do szczęścia naszymi chciwościami przeszkadza.~
 5 3|           z których jeden drugiego szczęścia znieść i na nie patrzyć
 6 4|            drugiej wisi, i jedna z szczęścia drugiej pomnożenie bierze".
 7 4|    świeckie królestwa zatrzymawa i szczęścia ich pomnaża, na drugim kazaniu,
 8 4|          wy bójcie, a z fundamentu szczęścia i błogosławieństwa królestwa
 9 5|          wszytkiego wojsku Pan Bóg szczęścia i zwycięstwa umknął, ani
10 8|    przeszkadzał, i nie dał Pan Bóg szczęścia na nieprzyjacioły, aż się