Kazanie

 1 1|   przyrodzony rozum, aby go sobie człowiek pracą swoją pomnażał, a
 2 1|        jako uiścić nie ma? Abo to człowiek odmienny i niepewny? A też
 3 2|         wszytkich nie ma. Tak też człowiek jeden dla pożytku pospolitego
 4 3|        zebrali jakoby jeden mąż i człowiek jeden, z jednym sercem,
 5 5|        przyjaźń między ludźmi. Bo człowiek podobnego sobie przyjaciela
 6 5|       każdy może. Gdzie mówią, iż człowiek wolnej wolej nie ma, ale
 7 7|      discipl. "Choć Pan Bóg, choć człowiek jego namiestnik, jakkolwiek
 8 7| przyjmowano, gdy nic przeciw Bogu człowiek nie każe". Rom. 13 [1-2].
 9 7|         serca przebija, gdy myśli człowiek, iż ludzkiej ręki uść może,
10 7|       niego czyni. Jeśli to dobry człowiek rad czyni, aby temu. kto