Kazanie

1 1|    obmyśla i o nie się stara; o duszę, której nie ma wiecznej
2 1|          Gdy łaknącemu wylejesz duszę swoją (to jest wnętrznego
3 1| miłosierdzia nad nim użyjesz) i duszę strapioną napełniasz, w
4 4|         dając i od nich ludzkie dusze wybawiając, kościoły wszędzie
5 5|         ucieka. Ta podobność od dusze się i rozumienia o rzeczach
6 5|          aby przez nie nie tylo dusze odkupione krwią Syna twego,
7 6|       kto go gniewa, grzeszy na duszę swoję". I Apostoł miecza
8 7|         długo będzie i ciała, i dusze ludzkie zabijało. Plato
9 7|      tego czasu przeklęte prawo dusze ludzkie ministrami i herezyjami