Kazanie

  1 1|          poczynali, a do kapłanów jego z onymi żołnierzmi judzkimi
  2 1|         Ofiarę Ciała i Krwie Syna jego, aby nas wszystkich wysłuchawszy
  3 1|      żaden się króla nie boi, ani jego sądów, ani jego karania.
  4 1|          boi, ani jego sądów, ani jego karania. Kto chce, o nim
  5 1|      każdy go ćwiczy i pedagogiem jego być chce, i poważności jego
  6 1|       jego być chce, i poważności jego uwłoczy. Co dzień władzej
  7 1|     powaga królewska, powaga rady jego i dobrych synów zezwolenie.
  8 1|           swoją, aby nauczał pany jego, jako sam siebie, i stare
  9 1|          jako sam siebie, i stare jego w mądrości ćwiczył".~Mądrość
 10 1|       powiadali, dobroć i mądrość jego sławiąc: jako on sam dobre
 11 1|          nositelnego, i na okrasy jego, i na szaty, i ubiory kapłańskie
 12 1|          do siebie przyjaciela, a jego by u siebie nieprzyjaciela
 13 1|         spowiedzi, na której krew jego oczyścia nas, jako Jan ś.
 14 1|   pomnażał, a nic mu bez pracej i jego starania, ile w nim jest,
 15 1|   wyznawać Pana będzie, a on radę jego poszczęści".~Jeśli nam na
 16 1|          pospolitego szukać łaski jego będziem. Da wam - mówi ś.
 17 2|           i wnętrznego a domowego jego zachwiania; abo żeby nie
 18 2|     Chrystusa, zbawienie wasze, i jego Ewangeliją przyniosła. Ona
 19 2|       kaptury i konfederacyjami i jego przeklęte kacerstwo odpłoszyła.
 20 2|        mocne miasta, bo za czasów jego wojny nie powstawały, gdy
 21 2|     okrętem źle dzieje, gdy dziur jego nie zatykamy, gdy wody z
 22 2|   wylewamy, gdy się o zatrzymanie jego nie staramy, gdy dla bezpieczności
 23 2|    staramy, gdy dla bezpieczności jego wszytkim, co w domu jest,
 24 2|        często na swój on lud i na jego twardość do dobrego narzekał,
 25 2|          się obracał, aby poddani jego nie cierpieli, mówiąc do
 26 2|         moich spustoszało i brany jego ogniem są popalone". I rzekł
 27 2|        wszytkiemu ludowi, braciej jego, dobrze się dziać miało.
 28 2|          o Zorobabelu i o gorącej jego ku pospolitemu dobru miłości?
 29 2|           ludu mego, i wybawienie jego od nieprzyjaciół wszytkie
 30 2|  nieprzyjaciele go do domu, słowu jego dufając, puścili, aby zamianę
 31 2|        miłości nauką i przykładem jego wyćwiczeni są, słabszy i
 32 2|           masz, aby każdemu dobry jego uczynek mógł płacić. Sam
 33 2|        sam sobie służy: bo w niej jego wszytko się dobre, jako
 34 2|          tego, co Pan Bóg i zakon jego. i dobry rozum każe. Możeć
 35 3|         nie dopuści, aby czeladka jego w pokoju mieszkać nie miała. ~
 36 3|   niesprawność, gdy się domownicy jego z sobą gryzą. Jest pan jeden
 37 3|  Chrystusowego wszyscy się jednym jego ciałem stajem; jakoż się
 38 3|      powiązał. Jeśliśmy uczniowie jego, jeśliśmy chrześcijanie,
 39 3|         chrześcijanie, jeśliśmy z jego chrztu jednego urodzeni,
 40 3|     urodzeni, jeśliśmy jedną męką jego i krwią jego odkupieni,
 41 3|           jedną męką jego i krwią jego odkupieni, jeśli w Chrystusa
 42 3|        znamy jako wierna czeladka jego, jeśli do dziedzictwa jego
 43 3|        jego, jeśli do dziedzictwa jego spoinie należym, jeśli skarbów
 44 3|          należym, jeśli skarbów w jego domu i dostatków zażywamy,
 45 3|     dostatków zażywamy, jeśli pod jego obroną i cieniem odpoczywać
 46 3|           swojej i bez wybierania jego, ale też bez ojczyzny i
 47 3|    różnicach, by jednego Piotra i jego potomka nie było, nigdy
 48 3|           pana swego i rady zacne jego w takich waszych jadowitych
 49 3|   niezgodach rozsądek dawali i na jego wyrokach przestawali. Rychło
 50 3|           upominając o potknieniu jego, gdzie w złym razie myślą -
 51 3|          Niech ręka oku piękności jego nie zajźrzy, bo na tym miejscu
 52 4|           prawego Boga, i służbie jego osadzone jest, i tak się
 53 4|    Mojżesz i Aaron między kapłany jego". I zaraz był i królem abo
 54 4|          umieli, a na służbie się jego czasów swoich, w święta
 55 4|           P[an] Bóg dzień śmierci jego naznaczył, prosił Pana Boga
 56 4|      przez kapłana Eleazara, a na jego słowo wychodził i wchodził
 57 4|           Boga i strzec ceremonij jego". ~ Rozum przyrodzony królestwa
 58 4|      kapłanów Pana Boga chwalić i jego moc, i państwo nad sobą
 59 4|          chwalić go, w bojaźń się jego zaprawując, nauczył. ~Dawid
 60 4|        królestwo miał, i kapłanom jego poniżył, i skacząc przed
 61 4|          królestwo Boże i Kościół jego sprawowała, to jest sami
 62 4|          Kościół nowy i królestwo jego lepiej i jaśniej zna Pana
 63 4|        miał, wielce czcił kapłany jego i na służbę religiej i rozmnożenie
 64 4|          brać, i wojny żadnej bez jego przyzwolenia zacząć nie
 65 4|     takiej czci u niego i u synów jego, i u innych chrześcijańskich
 66 4|      Medyjolanie czcił i jako się jego zwierzchności kościelnej
 67 4|            tom. 4. ~Honorius, syn jego, pisząc do Arkadyjusza brata,
 68 4|        Bogu, kościołom i ołtarzom jego wyświadczył, gdy prawo dając,
 69 4|           otrzymawał. Tak religia jego państwo trzymała i rozszerzała. ~
 70 4|       zabijają; i króla w posłach jego, i Pana Boga w kościołach
 71 4|          i Pana Boga w kościołach jego lżąc. Ten cesarz i broni
 72 4|           Chrystusa przez kapłana jego bierze. I nigdy doskonałym
 73 4|        wedle Psalmu, wiarę świętą jego z kapłany rozszerzając,
 74 4|      Chrystusowe, aby oblubienicy jego, to jest religiej i Kościołowi,
 75 4|           się służyć i Kościołowi jego obroną być przysięgają.~
 76 4|           tak Chrystusa prawego i jego ś. Ewangeliją piastowało,
 77 4|       żaden nie obalił. Bo korzeń jego jest Chrystus i kapłani
 78 4|           jest Chrystus i kapłani jego, i nabożeństwo ku Bogu katolickie.
 79 4|  heretyków, którzy blużnią bóstwo jego, którzy potwarzają oblubienicę
 80 4|   potwarzają oblubienicę namilszą jego, którzy niszczą Kościół
 81 4|            którzy niszczą Kościół jego, bronić będziecie: on was
 82 4|        Jeśli prawdziwymi uczniami jego i w bojaźni jego przemieszkiwać
 83 4|         uczniami jego i w bojaźni jego przemieszkiwać będziecie,
 84 4|           ucieczkę pod skrzydłami jego mieć będziecie. Jeśli to
 85 4|         co to za gniew niezmierny jego?" I odpowiedzą wam: 3. Reg.
 86 4|            Boże nasz, a fundament jego, ś. katolicką wiarę, umacniaj,
 87 5|           przyprawuje, jako mu do jego końca potrzeba, tak heretyk
 88 5|         pan Bóg, gdzie są kapłani jego. ~A tak w wojsku naszym
 89 5|           jest hetmanem i kapłani jego, którzy na was trąbią. Nie
 90 5|      świętych i Przeczystej Matki jego nie czczą, a kościelną w
 91 5|     Trójcy jedynego i bóstwo Syna jego, i Kościół ś. jego bluźniąc,
 92 5|           Syna jego, i Kościół ś. jego bluźniąc, i chwałę Boską
 93 5|            A obiecując każdemu za jego dobry uczynek namniejszy
 94 5|       urzędom, królowi i sprawcom jego podlegał, aby się ich miecza
 95 5|      potem Pan Bóg twardość serca jego, gdy widział wielkie cnoty
 96 5|           swej dopuścił. Synowiec jego, którego po sobie na swoje
 97 5|      Chrystusowego, i sakramentów jego, przez które wielką do cnoty
 98 5|           królestwa, które chwałę jego rozmnażają i jemu pilnie
 99 5|           pilnie służą, i krzywdy jego nie dopuszczają.~Błogosławieństwo
100 5|          tym pilniejszy w służbie jego, tym sprawiedliwszy we wróceniu,
101 6|         nim Dawida i inne potomki jego, jako Abramowi obiecał:
102 6|     Abramowi obiecał: iż ze krwie jego królowie wychodzić mieli,
103 6|      ozdobę i potężność, niźli na jego w niepotężnych sędziakach
104 6|     wszyscy do jednego odzywali i jego rządu, i rozumu, jako starszego,
105 6|   wszytkim słaby". Naśladując go, jego uczeń powiedział: Arist.
106 6|       testamentu i na zakonodawcę jego patrzmy. Jeślić Chrystus
107 6|         karania i darowania. Mocą jego jest, po Panu Bogu, dobry
108 6|           krócąc i okreszając moc jego, a pomagając rozumowi jego,
109 6|        jego, a pomagając rozumowi jego, aby nie pobłądził, a złym
110 6|          Boga swego i miłując lud jego, do ich opieki poruczony.~
111 6|          król Boga się boi i praw jego przestępować nie śmie, a
112 6|      królowi łaje, o nim szemrze, jego się pedagogiem czym i zelżywie
113 6|      królowie pozwolili, to my na jego zelżenie obracać mamy? Także
114 6|         wolności swej na zelżenie jego, na zjazdy zakazane, na
115 6|     majestatu królewskiego i mocy jego, na dobre pospolite szkodliwe
116 6|         jaka z tego panu i radzie jego niecześć, uważyć każdy może.
117 6|       sprawiedliwość twoje synowi jego. Niech lud twój sądzi w
118 6|            to jest rada i panowie jego, przyjmują ludkom twoim
119 7|           gdy Pan Bóg abo Mądrość jego mówi: Prov. 8 [15]. "Przez
120 7|             i urzędom a posłańcom jego - służąc mu w świątobliwości
121 7|       urzędu nie słucha i mandaty jego gardzi.~Różność praw ludzkich
122 7|        starostami i namiestnikami jego. Dlategoż mówi Augustyn
123 7|       Choć Pan Bóg, choć człowiek jego namiestnik, jakkolwiek rozkaże,
124 7| sprzeciwia się Bogu, kto się mocy jego w urzędach sprzeciwia i
125 7|       psować wiary Bożej i chwały jego nie dopuszcza, jako to Nabuchodonozor
126 7|   zwycięstwo i od zguby królestwo jego wybawił. ~Pan Bóg broni
127 7|        Bóg broni ych, którzy czci jego bronią. ~Bo Pan Bóg jest
128 7|        broni, które czci i chwały jego prawy swoimi broni.~6. Egzekucyja
129 7|        którzy z Bogiem gadali i z jego opatrzności prawa one mieli.
130 7|          iż od samego Boga i Syna jego, w bóstwie Ojcu równego,
131 7|            kto Boga zna i Kościół jego, i pasterze swoje, sobie
132 7|         Gdy osądził trybunał, sąd jego ma egzekucyją; gdy starosta,
133 7|          od świeckiej ręki dekret jego. ~Wielki grzech w tym królestwie. ~
134 7|    sprawiedliwy nie zaśpi i zelus jego o swoje oblubienicę i o
135 7|       namówić, abo umrzeć może, i jego tyraństwo ustaje. Ale złe
136 7|     Grzegorz Wielki. A gdy się na jego przestrogę upamiętać i złych
137 7|      żołnierz zabić go miał i dom jego wygubić. O którym gdy się
138 7|          przypadszy, onego i syny jego, i żonę pomordował. A umierając
139 8|          to królestwo i obywatele jego uwichłani są, a wychodzić
140 8|     jutrona wszytek lud gniew się jego oburzy". To jest na te,
141 8|       Boską i zbluźnienie imienia jego upadkiem wszytkiego królestwa
142 8|          Boży, to jest ś. Kościół jego i sługi święte jego, którzy
143 8|       Kościół jego i sługi święte jego, którzy w niebie mieszkają.
144 8|          pobranie w niewolą synów jego nie przychodziło za czasów
145 8|      przychodziło za czasów i dni jego, gdy mówił do Izajasza:
146 8|           1]. "Ja zatwardzę serce jego, iż nie usłucha, ani prawej
147 8|          rozlania krwie i śmierci jego. Który z tobą i z Duchem