Kazanie

  1 1|          waszego, aby nam oznajmił Pan Bóg wasz drogę, którą iść
  2 1|            królestwa, jedno - jako Pan Jezus mówi - niezgoda sąsiedzka
  3 1|      takimi długo porobicie, i wie Pan Bóg jako je naprawicie,
  4 1|        pladze Boskiej nad wami, iż Pan Bóg dopuścił pomieszanie
  5 1|             4[15]. ,Ja będę - mówi Pan Bóg - w uściech twoich i
  6 1|      samemu ciężkie było, udzielił Pan Bóg siedmidziesiąt mężom,
  7 1|           Bożego było potrzeba, iż Pan Bóg mówi: Exod. 31 [3]. "
  8 1|          uczynki czyni, oświeca mu Pan Bóg rozum, a kto okrutny
  9 1|         teraz prosty i mądry, jako Pan nasz nauczyć raczył: abyśmy
 10 1|     pospolitych, i dobrej rady. Bo Pan Bóg na to dał przyrodzony
 11 1|         Nawyższym będzie. Bo jeśli Pan ten wielki chcieć będzie,
 12 1|      niechaj nie schodzi. Nagrodzi Pan Bóg ostatek, gdy w bojaźni
 13 1|          Psalm. [144, 13]. "Wierny Pan Bóg w słowach swoich i święty
 14 1|         zstało do potrzeb naszych.~Pan Bóg nie wymawia dając. ~
 15 1|         dla niego czynim. Nie taki Pan Bóg: On zapomina przestępstwa
 16 2|            To wam rozkazuję - mówi Pan Jezus - abyście się społecznie
 17 2| przedniejsze rozkazania, umierając Pan Jezus, Bóg i Pan nasz, zostawić
 18 2|         umierając Pan Jezus, Bóg i Pan nasz, zostawić nam swoim
 19 2|            uczniom swoim, na sobie Pan Zbawiciel i mistrz nasz,
 20 2|      dobrych i niewinnych - bo sam Pan Bóg umarza i ożywia - ale
 21 2|           pomoc jaką miał. Jako to Pan Bóg czyni, który wszytko,
 22 2|           obmyślanie spuszczamy, i Pan Bóg wam myślić o nas rozkazał. ~
 23 2|            im sprawiedliwość". Was Pan Bóg podniósł na wysokie
 24 2|            ale dla ludu, który wam Pan Bóg powierzył, abyście nam
 25 2|              Biada narodom, którym pan Bóg króle pobrał. ~Biada
 26 2|             Biada na rodom, którym Pan Bóg króle i pany pobrał
 27 2|          kapłana, i proroka, które Pan Bóg pokarał ona plagą".
 28 2|            Błogo wam teraz, którym Pan Bóg w tej ojczyźnie tego
 29 2|        granic twoich i błogosławił Pan Bóg synom twoim. Dał granicy
 30 2|          wojny nie powstawały, gdy Pan Bóg pokój dawał. I mówił
 31 2|          poselstwy uczczony król i pan wasz wielką wam u postronnych
 32 2|             Nie tak jest, ale jako Pan rzekł: Joan. [12, 25]. ,,
 33 2|           o miasto Boga naszego, a Pan niech czyni, co się jemu
 34 2|            wszyscy, i szczęścił im Pan Bóg w wielu wygranych i
 35 2|        przelększy rzekła: "Gdyż ci Pan Bóg dał zwycięstwo, a takeś
 36 2|            wybawiła. I poszczęścił Pan Bóg rady jej, i lud wybawiła,
 37 2|             Sam tak możny i bogaty Pan Bóg jest, do którego zapłatę
 38 2|       kupiony niepewny.~Bo pomyśli pan: owo ma Rzeczpospolita gotowego
 39 2| sprawiedliwa i skłonna do tego, co Pan Bóg i zakon jego. i dobry
 40 2|      przedsięwzięciu nie ma. Jeśli Pan Bóg płacić ma i tu na świecie
 41 2|           mówi mądry. Zaprawże was Pan Bóg w wielką miłość ku braciej
 42 3|           powołania waszego. Jeden Pan, jedna wiara, jeden chrzest.
 43 3|            jego z sobą gryzą. Jest pan jeden doma, jest sędzia
 44 3|          złe i niezgodne przypuści pan do czci tak wielkiej i szanowania
 45 3|           związkami Chrystus Bóg i Pan nasz do zgody i jedności
 46 3|           za sobą ciągną, jako sam Pan mówi. Galat. 5 [15]. Co
 47 3|          im końca nie będzie, a iż Pan Bóg słuchać starszych rozkazał,
 48 3|            was mówić może: dał wam Pan Bóg bogactwa i dostatki
 49 3|           15]. I ono złe oko, jako Pan mówi, z szczerej zazdrości
 50 3|            innym kazaniu mówić, da Pan Bóg, będzie - iż dla nich
 51 3|      będzie - iż dla nich słusznie Pan Bóg zgody nie dopuści, a
 52 3|            14]. "Puścił między nie Pan Bóg Ducha wartogłowa, i
 53 3|    Sychimitach mówi Pismo: "Puścił Pan ducha złego między Abimelecha
 54 3|            wybawił, zabili. Puścił Pan Bóg niezgodę między nie,
 55 3|            olitej] posłużyć, zgody Pan Bóg nie daje i w niej się
 56 3|           od drzewa odcięta - mówi Pan - wnet umiera; i rzeczka
 57 4|            Jakie królestwo uczynił pan Bóg z ludu wyzwolonego.~
 58 4|            z ludu wyzwolonego.~Gdy Pan Bóg wywiódł lud swój z Egiptu
 59 4|        służyć i podlegać. Wyjął je Pan Bóg z niewolej tyrańskiej,
 60 4|            o religiej.~Przetoż gdy Pan Bóg prawa onej Rzeczypospo[
 61 4|            bez pasterza". Kazał mu Pan Bóg wziąć Jozuego i postawić
 62 4|            wedle Pisma: "czemu tak Pan Bóg uczynił ziemi tej, co
 63 4|         też, żal się Boże, pogubił Pan Bóg. I teraz, gdy się nie
 64 5|          niezgoda i rozdział, jako Pan mówi, tam jest upadek królestwa,
 65 5|             8]. "Wszyscy wy - mówi Pan Bóg - bracia sobie jesteście".
 66 5|     dziedzictwem dzielić, jako sam Pan rozdziałów czynić między
 67 5|        wygranie jest wojny, uczyni Pan Bóg, iż porażony od nieprzyjaciół
 68 5|         będzie?" Rzekł Prorok: "ma Pan Bóg, skąd tobie da jeszcze
 69 5|           jako inszy poganie. Lecz Pan Bóg nasz jest Bóg, któregośmy
 70 5|        swoim. ~W wojsku katolickim pan Bóg, gdzie są kapłani jego. ~
 71 5|     wygraną bitwę przegrali. Gdzie Pan Bóg dał znać, iż się o herezyje
 72 5|         przegrawa. Josu. ~Nie daje Pan Bóg zwycięstwa, gdzie anatema
 73 5|          takiego wszytkiego wojsku Pan Bóg szczęścia i zwycięstwa
 74 5|            rząd dobry i łacny; tam Pan Bóg błogosławi i ono królestwo
 75 5|   prześladował i wyganiał. A potem Pan Bóg twardość serca jego,
 76 5|        czyniąc. Bar. tom. 4. A gdy Pan Bóg cesarze ich heretyckie
 77 5|     Teodozyjus, katolicki i święty pan, nastał, tyło aryjańskim
 78 5|     pobrali i zwojowali. A gdy zaś Pan Bóg dał katolikom nad nimi
 79 5|         dopuścicie. Patrzcie, jako Pan Bóg królestwa karał i w
 80 5|            w Królewskich.~Szczęści Pan Bóg te państwa i królestwa,
 81 5|       onego królestwa - uczyni cię Pan Bóg wyższym nad inne narody
 82 5|           nie ujdzie. Inne grzechy Pan Bóg karze morem i głodem,
 83 6|         królowanie nad sobą brali.~Pan Bóg nie zganił królestwa
 84 6|          zrozumieć potrzeba, iż tu Pan Bóg nie zganił monarchijej
 85 6|       krwawą wiedli.~Króle obiecał Pan Bóg Abrahamowi. Gene. 17 [
 86 6|       monarchija, nigdy by jej był Pan Bóg ludu swemu nie życzył
 87 6|     zakonie u Mojżesza opowiedział Pan Bóg, iż króle sobie stawić
 88 6|           które im dawał, nie miał Pan Bóg za króle ludu onego
 89 6|          naległa, zwoływali lud, a Pan Bóg im sam hetmanem był,
 90 6|   wstępowali, jedno kogo naznaczył Pan Bóg znakiem swoim jakim.
 91 6|         nie będę, ani syn mój, ale Pan Bóg niech nad wami panuje".
 92 6|   szczęśliwie odprawowali, abo sam Pan Bóg, jako król ich, odprawował,
 93 6|      włóczyli i wyciągali; tedy im Pan Bóg tego nie zganił, ale
 94 6|          za królów była, pochwalił Pan Bóg tym samym, iż nigdy
 95 6|             ani w zakonie ustawił.~Pan Bóg chciał mieć na świecie
 96 6|           i w nowym zakonie zawżdy Pan Bóg jednego nawyższego kapłana,
 97 6|            i okreszoną ma. ~Królom pan Bóg prawa dał i napisał.
 98 6|       króla nie boisz, którego się Pan Bóg bać rozkazał? "Bój się,
 99 6|          źle używacie, słusznie ją Pan Bóg od was odejmie, iż się
100 6|            Kto czyni grzech - mówi Pan - niewolnikiem jest u grzechu".
101 6|           łaski Bożej. Bo daje wam Pan Bóg króle pobożne i święte,
102 6|         takie zwycięstwa, które mu Pan Bóg daje, żaden się dobry
103 6|            rzeczecie: słusznie mię Pan Bóg tym pokarał, iż się
104 6|          pogubią. ~Grzechy ludzkie Pan Bóg karze, gdy im wiele
105 6|           wiele panów daje. ~Które Pan Bóg za grzechy nasze dopuszcza,
106 7|           umierać i ginąć muszą, a Pan Bóg je wykorzenia: prawa
107 7|            napierwsze prawo, które Pan Bóg na sercach naszych palcem
108 7|          bez nich zostawali. Takie Pan Bóg przez kapłany i biskupy
109 7|           Pismo samo świadczy, gdy Pan Bóg abo Mądrość jego mówi:
110 7|            pisanym nie umiarkuje. ~Pan Bóg i na króle, i na sędzie
111 7|              Deut. 6 [9]. Dlategoż Pan Bóg one statuty, które napisał,
112 7|      królowie mają moc Boską, jako Pan do Piłata mówi. Joan. 19 [
113 7|         praecep. et discipl. "Choć Pan Bóg, choć człowiek jego
114 7|         król czynił, takim się też Pan Bóg opieka i krzywdy mu,
115 7|         bolejąc jako ta, co rodzi: Pan Bóg mu wielkie dał nad Senacherybem
116 7|           królestwo jego wybawił. ~Pan Bóg broni ych, którzy czci
117 7|       którzy czci jego bronią. ~Bo Pan Bóg jest barzo wdzięczny
118 7|           sowicie zaś oddał. A cóż Pan Bóg?~Pewnie takiego królestwa
119 7|          zbawieniu ludzkim sądy im Pan Bóg poruczył i rzekł: Levit.
120 7|           wzgardę ma, w której sam Pan Bóg wzgardę cierpi, gdy
121 7| przeklęctwa i tej biady, którą nam Pan Bóg przez Proroka grozi.
122 7|             nie przychodziło. ~Sam pan Bóg swoje prawa odmienił. ~
123 7|         odwołać nie chciał, sam go Pan Bóg obiecał karać i upomniał
124 7|     żywocie cierpieć i oznajmił mu Pan Bóg, iż Fokas żołnierz zabić
125 8|          ta was podobno wyrzuci, a Pan Bóg innym ją narodem osadzi,
126 8|            przeszkadzał, i nie dał Pan Bóg szczęścia na nieprzyjacioły,
127 8|           18. Joan. 20 et 21. Gdyż Pan Bóg sąd kapłański i duchowną
128 8|          nie może. Miłosierniejszy Pan Bóg jest niźli on sędzia,
129 8|          musiał i odprawić. Pewnie Pan Bóg o takie sieroty i wdowy,
130 8|         schronienia się, został.~A Pan Bóg w prawie swoim napisał:
131 8|            głowy wasze przywiedzie Pan Bóg i w taką was sromotę
132 8|           Tak was pogruchocę, mówi Pan Bóg, jako ten garniec, którego
133 8|          podkładają". Dlatego mówi Pan Bóg: ,,Nakarmię ich piołunem
134 8|          par. 36 [15-16]. "Posyłał Pan Bóg posty swoje do nich,
135 8|            wypłakał i wymodlił, iż Pan Bóg dekret swój odmienić
136 8|             Już wszytko dobrze, co Pan Bóg uczyni, choć nas tak
137 8|           mieć nie mogą. Gdy widzi Pan Bóg, iż się ludzie do pokuty
138 8|         będzie". To jest, wiedział Pan Bóg (bo mu tę wiadomość
139 8|           18 [11-12]. ,,Posłał mię Pan Bóg, abych wam zgubę waszę,
140 8|       ludzką wyświadczając, iż jej pan Bóg swoim dekretem i postanowieniem
141 8|       pogróżkami posłał mię do was Pan Bóg, Przezacni Panowie moi?
142 8|           pierwszej życzę, aby wam Pan Bóg tak groził, jakoby wam
143 8|          umyślił uczynić im". Umie Pan Bóg odmienić wyroki swoje,