Kazanie

  1 1|           ojcowie dzieci prostych, o ich dobrym i spokojnym obmyślali. ~
  2 1|        doczesnych. I w ziemi wszytek ich rozum zostaje, nie oglądając
  3 1|        pilnując, zbawiennych potrzeb ich zaniechali.~Taka mądrość
  4 1|              prawdy nie mówią. Język ich jako strzała raniąca: w
  5 1|                Rozdzieliło się serce ich, teraz poginą". A co prędzej
  6 1|        obcych panów biegając, wojska ich na ojczyznę przywodzili
  7 1|              z beczki opadają a nikt ich nie pobija, wszytka się
  8 1|           mędrszym nie ustępują, ani ich słuchają. "Bo mądry - mówi
  9 1|              pospólstwa jednając, za ich nierozmyślnym i niepożytecznym
 10 1|             rzecz prowadzących, choć ich jest więcej, przystaje.~
 11 1|              słucha mądrych, ani się ich radzi, ani z nimi towarzyszy:
 12 1|              jako to i na koncyliach ich potomkowie czynią. Potem
 13 2|         Panie, a ty im dajesz pokarm ich czasów swoich: gdy ty dajesz
 14 2|            to jest ludzi i dusz, ile ich jest w Polszcze, w Litwie,
 15 2|               Toć są głosy i wołania ich do was: zmiłujcież się nad
 16 2|             nie ustał, iż dostojność ich dobrze obwarowana jest,
 17 2|           swoje, pomazańce Boże, i z ich się ozdoby i możności uweselacie,
 18 2|             i koniach, oni i panowie ich". ~Biada narodom, którym
 19 2|            pany pobrał abo królestwa ich porozdzielał, które z Danielem
 20 2|             tak wiele dusz jest, ile ich to królestwo i państwa przyłączone
 21 2|      wybawiali lud izraelski". Żadna ich korzyść do tego nie wiodła
 22 2|          pociechy we mnie gasi, rada ich odstępuję, rada za to takie
 23 2|              zamianę za się, więźnie ich uprosił i odesłał, a sam
 24 2|         pogaństwa, ale całym wojskom ich, które dla Rzeczyposp[olitej]
 25 2|           offic.~Znaczna i ona nauka ich, gdy piszą: "Którzy Rzeczposp[
 26 2|         olitej] szkodę mieć, aby się ich wiele zachowało. ~Ręka na
 27 3|   Rzeczypospolitej] choroba, i które ich naprzedniejsze są przyczyny. ~
 28 3|   dziedzictwa, nikt pojedynkiem mieć ich nie mógł, jedno wszyscy
 29 3|       zapalenie rozterków służą. Toć ich już lepiej nie składać,
 30 3|                Rozdzieliło się serce ich, teraz poginą". I czasu,
 31 3|            teraz pośliznęła się noga ich, odjąć się nam nie mogą".~
 32 3|            będą, poddani tym, którzy ich nienawidzą.~Ziemie i państwa
 33 3|          przywodźmy się do oddalenia ich, abyśmy się do świętej zgody
 34 3|        obywatele Sychimskie", iż dla ich mężobójstwa, którego sobie
 35 3|             dobrodzieja swego, który ich od nieprzyjaciół szczęśliwą
 36 3|          Królem i Ojczyzną miłą, ale ich spólnie i w zgodzie wiarą
 37 4|              Farao, nie służyć, a od ich uciśnienia wolnym być, ale
 38 4|             abo nawyższym panem, aby ich pierwej religie], to jest
 39 4|           między kapłany i w ubierze ich Pana Boga chwaląc dziwnie
 40 4|          chrześcijańskiej, i do praw ich przystawali. ~Wilcy do baranów
 41 4|           tak uczcił, iż się nigdy w ich sądy wdawać nie chciał.
 42 4|        apelować dopuścił, egzekucyją ich dekretów czynić rozkazując.
 43 4|            względem religiej sejmowe ich dekreta podnosić i moc im
 44 4|          syny twoje z daleka, srebro ich i złoto z nimi imieniu Pana
 45 4|     postronni mury twoje, i królowie ich służyć ci będą".~Budownicy
 46 4|               chcąc, aby ustąpiła, a ich nową i gościnną religią
 47 4|             i tak im i świętej nauce ich posłuszne było. Tak się
 48 4|          biskupy i plebany idą. Lecz ich inaczej nie przyjmą, jedno
 49 4|              między senatory - a kto ich tam sadził i mianował? Jeśli
 50 4|     królestwa zatrzymawa i szczęścia ich pomnaża, na drugim kazaniu,
 51 4|           ono złote jabłko królestwa ich, jako na obleciały dom,
 52 4|            Pańską, którą miał z ojcy ich. Służyli cudzym bogom, których
 53 4|        cudzym bogom, których ojcowie ich nie znali. Dlatego zapalił
 54 4|          wiary katolickiej królestwo ich stało, póty się mocno bronili
 55 4|              ale oni sami. I dlatego ich też, żal się Boże, pogubił
 56 4|            barziej twardzieją, gubić ich nie przestaje. Tegoż się
 57 4|              Bogiem zawżdy na obronę ich zostaje.~Matt. 16 [18].
 58 5|     heretyctwa do zguby i wywrócenia ich.~ 1. Zgoda i jedność szczęście
 59 5|               wedle nauki i zwyczaju ich, takiego do jedności i zgody
 60 5|         katolikom kościoły i nadania ich starożytne i sprawiedliwe,
 61 5|              i żadnego im miejsca do ich nabożeństwa nie zostawują.
 62 5|              przymieszali, szczęściu ich przeszkodzili. 2. Par. 25.
 63 5|        heretykom z Izraela i wywiódł ich sto tysięcy na pomoc do
 64 5|           nauka cnoty suszy i korzeń ich podcina.~Katolicka nauka
 65 5|        szczepi; a heretyctwo i nauka ich barzo cnoty suszy i korzeń
 66 5|          tych ewangelików i mistrzów ich nieskąpo; miejsca się w
 67 5|              nieskąpo; miejsca się w ich księgach indziej ukazują.
 68 5|      sprawcom jego podlegał, aby się ich miecza bał, aby o nieposłuszeństwo
 69 5|             na urzędy świeckie pycha ich i nieposłuszeństwo długo
 70 5|            być może, jako ta z nauki ich?~Pogańskie o chrześcijanach
 71 5|              prześladuje, gdyż zakon ich tak pilnie wiernego ku panom
 72 5|           wszytkie biskupy i stolice ich osiadali, zabijali je i
 73 5|             zabijali je i majętności ich łupili. Toż nad ludem pospolitym
 74 5|             4. A gdy Pan Bóg cesarze ich heretyckie strącał i katolikom
 75 5|            rzeczą i karaniem, złości ich i jady hamując. ~ Łaskawość
 76 5|  namniejszego, i kapliczki jednej do ich nabożeństwa nie zostawując.~
 77 5|           już namienionych obyczajów ich, które są w heretykach,
 78 5|               Co i sam mistrz narodu ich, pierwszy odstępnik szatański,
 79 5|           pobożność dobrych uczynków ich tę Rzeczpospolitą długo
 80 6|              stawić mieli, i nauczył ich, jaki król ich być miał,
 81 6|             i nauczył ich, jaki król ich być miał, i prawa mu postawił.~
 82 6| dziedzicznego królestwa, ani synowie ich na nie wstępowali, jedno
 83 6|             Bo królów nie żywili ani ich majestatu i pompy opatrowali,
 84 6|           abo sam Pan Bóg, jako król ich, odprawował, naznaczając
 85 6|           namiestniki one przełożone ich. ~Co P[an] Bóg zganił w
 86 6|           swymi nad nimi, majętności ich na swój stan używali i ozdobę
 87 6|       narodowi, i napisał na duszach ich, aby się takiego rządu trzymali,
 88 6|       wszytko nalepsze. A tam, gdzie ich niewiele rozkazuje, jest
 89 6|               która gdy się na wiele ich rozdwoi, daleko mniej posłuży.~
 90 6|    maluczkich i nienależytych zdania ich pytają, lecz rzeczy poważne
 91 6|         swego i miłując lud jego, do ich opieki poruczony.~Polską
 92 6|             Boże przekładali, którym ich absolutum dominium miarkowali;
 93 6|        statutami. ~Czym dostojeństwo ich królewskie i władza się
 94 6|            wszytka i podwyższenie na ich dobre, jako z głowy na członki,
 95 6|          wysługą i dobrym zachowanim ich nadali ludziom rycerskim
 96 6|        ludziom rycerskim prze męstwo ich i życzliwość - wolności
 97 6|            na pany pobożne warczał i ich posłuszeństwo z siebie zmiatał.~
 98 6|         sługami praw, a sędziowie są ich wykładaczmi, a my wszyscy
 99 6|      dzierżawce dóbr królewskich, na ich chciwość i niesprawiedliwość
100 6|           opatrowanie i używanie; na ich syny w kolebkach i dorosłe,
101 6|     Rzeczypospolitej nie służyli; na ich wdowy, które po kiladziesiąt
102 6|             takie wystawiają, którzy ich myślom i przedsięwzięciu
103 6|            snadź upominkami kupieni, ich myślom dogadzają. Drudzy
104 6|            Pisanie artykułów. ~A gdy ich obieranie minie, takie artykuły
105 6|          burząc towarzysze, którzy o ich myślach nie wiedzą. Nie
106 6|             radom przeszkadzają.~A w ich poselskim kole, o Boże mój,
107 6|           trawiąc, czas tracili, gdy ich Król J[ego] M[ość] z radami
108 6|               Dotkniono tego wiele w ich egzorbitancyjach. Boże,
109 6|           swoją nic nie czynił, a na ich konkluzyją patrzył. ~Polska
110 6|             śmiała swowolność namówi ich do rzeczy barzo szkodliwych,
111 6|               Lecz drudzy towarzysze ich serce im zepsowali, tak
112 6|      pospólstwie: jako im królikowie ich udadzą, tak idą i giną.
113 6|            twoim pokój. A obmyślaniu ich, aby niespokojni przeszkód
114 7|         jeśli występują, samo na nie ich sumnienie żałuje i w sobie
115 7|          prawa przysadzać i jemi moc ich okreszać, dla pewniejszego
116 7|            wolną, zabłądzą, jeśli ta ich moc prawem się pisanym nie
117 7|     nieprzyjaciół naszych i niewolej ich, bądźmyż niewolnicy Chrystusowi -
118 7|              słuchać, znając, że moc ich od Boga jest. I sprzeciwia
119 7|           królestwo, aby się poddani ich Pana Boga bali, a prawa
120 7|              Pana Boga bali, a prawa ich do tego im dawały pomoc.~
121 7|             i opatrzenie egzekucyjej ich potrzebuje, aby się w sprawiedliwości
122 7|             mają i który im to prawo ich pisać począł, diabłem się
123 7|           ewangelicy, którym przodek ich mistrza swego tak jawnie
124 7|        błędów i niesprawiedliwości w ich statutach pełno będzie?
125 7|   przystępujcie, nie lada komu pisać ich zlecajcie. Nie pospólstwu,
126 7|            niebie". Jako takimi sądy ich gardzić ma, kto Boga zna
127 7|              Wszak wiecie, iż koniec ich jest pożytek pospolity,
128 8|       GRZECHÓW JAWNYCH I NIEKARNOŚCI ICH~Królestwo się przenosi od
129 8|              ale gorzki będzie napój ich. Zgruchoce się miasto próżności,
130 8|                dla grzechów i złości ich z Ziemie onej wykorzenił
131 8|             herezyj i niepohamowania ich wszytko królestwo ucierpi.
132 8|             lat. W którym czasie abo ich więcej nazabija, abo ojczyznę
133 8|           pot poddanych i uciśnienie ich. ~A ona krew abo pot żywych
134 8|            opresyje, z których żaden ich wybawić i poratować nie
135 8|             mówi Pan Bóg: ,,Nakarmię ich piołunem i napój dam im
136 8|      ukazował i pomstę na nie, jeśli ich nie oddalicie, opowiadał. ~
137 8|            wymiatali na oczy grzechy ich i upadek oznajmiali. Jako
138 8|       Sydonius, biskup i kaznodzieja ich, iż takie były łupiestwa
139 8|             i wygubić mieli, biskupi ich i prorocy kaznodzieje za
140 8|             przed trzemi laty upadek ich opowiedział. Gromiąc złości
141 8|             złości i odszczepieństwo ich, a ona im siekierą i wycięciem
142 8|         skłonią, tedy czyni na zgubę ich nieodmienny swój dekret.
143 8|          pewny dekret Boski na zgubę ich przynosił. A jednak mówił: