Rozdzial

 1 I   |            pod oknem i opędzał się od much.~Much było w kancelarii
 2 I   |        Wszystkie ściany popstrzone od nich straciły swój dawny
 3 I   |          Pan Zołzikiewicz podnosił od czasu do czasu ostrożnie
 4 I   |      czochała się o ścianę krowa i od czasu do czasu ukazywała
 5 I   |         grzbiet, broniąc się także od much, przy czym rogiem zawadzała
 6 I   |       lekceważeniem. - Pisarz jest od tego, żeby pisywał do naczelnika
 7 I   |            na ramionach, wracające od żniwa. Przechodziły właśnie
 8 I   |           siebie pisarz - żebym ja od was jaja albo kury brał.
 9 I   |           może biedniejsza jeszcze od innych, ale wyglądała porządnie.
10 I   |          począł warczeć, błyskając od czasu do czasu kłami, jakby
11 II  |           topola, tęgi: prawdziwie od topora.~Jeździł on teraz
12 II  |           a wiór na pół łokcia się od niej oderwie. W ładowaniu
13 II  |          mówił, że tobie już nijak od wojska się nie wykręcić...
14 IV  |          żyda usadził nie gorszego od Szmula, potem wziął pieniądze
15 IV  |      Szmula, potem wziął pieniądze od pisarza, całych pięćdziesiąt
16 IV  |          skrzypiał wrotami, prosto od komina pobiegła na jego
17 V   |        kilku, nie chcąc różnić się od ogółu, trzymało się polityki
18 V   |            rozum" więcej jest wart od każdej obcożywiołowej inteligencji,
19 V   |            tarł własną szczoteczką od zębów.~Dzięki jednak stanowczości
20 V   |           zresztą wstrzymujemy się od wypowiedzenia pochwalnego
21 V   |      wiader ze studni wyciągać, to od tego czasu na mnie zła.
22 V   |           po rubli srebrem jeden.~"Od Wacha Rechnia i Baśki Żabianki
23 V   |        przyszła na skargę, niechże od sądu bez sprawiedliwości
24 V   |          ja ta nigdy żądny krzywdy od mego nie doznałam. O! Jezusie,
25 V   |        pięćdziesiąt rubli wziętych od wójta rzucili na ziemię,
26 V   |         Pisarz tymczasem zapisał: "Od Wawrzona Rzepy rs. l kop.
27 VI  |      sapiących dźwiękach, nucił:~A od samego prawie świtania ~
28 VI  |      świecie narażeni. A w Rzepową od razu jakby inny duch wstąpił,
29 VI  |          przesłonione a promienne, od którego biła błogość i otucha,
30 VI  |      dobrodzieju, porady przyszłam od was szukać.~- I nie omyliliście
31 VII |    wykwintne, że aż promienie biły od niego, dodawało jej jeszcze
32 VII |          także jak malowanie.~Biło od tej pary zdrowiem, młodością,
33 VII |           myśli dzierzga, i kiedy, od czasu do czasu, rozchyla
34 VIII|            Rewizor aż się zapłakał od śmiechu.~- Księże dobrodzieju! -
35 VIII|          Hę?~- Ot! prosto nie mogę od śmiechu - rzekł do pana
36 VIII|        może kawy?~- Nie - nie mogę od śmiechu.~Śmieli się i państwo
37 VIII|            niezdrowym snem, bo już od rana było jakieś słabe.
38 VIII|      gorąco, to zimno przebiega ją od stóp do głowy. Czasem także
39 VIII|         taką wodę pachniącą, co ci od niej w calusieńkiej gębie
40 IX  |             ten wie, że wjeżdżając od strony Baraniej Głowy do
41 IX  |   trzymając w ręku wierzch pudełka od szuwaksu, śpiewał: ~Święta,
42 IX  |           do reszty straciła głowę od śmiechu panów, więc poczęła
43 IX  |      gotowało się coś jakby burza; od czasu do czasu błyskało,
44 IX  | Pociemniało jej w oczach i odeszła od przytomności.~Zbudziła się
45 IX  |     jeszcze ciemniej i straszniej. Od chwili do chwili zrywał
46 XI  |           Drganie przeszło Rzepową od stóp do głowy, potem trup