Rozdzial

 1 I   |    lekceważeniem. - Pisarz jest od tego, żeby pisywał do naczelnika
 2 I   |    skończone ośmnaście lat, bo jak tego nie uczyniła, to dostanieta
 3 I   |           na dzień ten i ten, roku tego a tego, tak zawiadamia się
 4 I   |       dzień ten i ten, roku tego a tego, tak zawiadamia się wójta
 5 I   |            ja, jeno sąd. A mnie do tego co? Niechta sobie i wszystkie
 6 I   |        obraza boska.~- A wam co do tego. Wy patrzcie ot, że i wasz
 7 I   |        trochę koprowiny, nie-wiela tego jest, ale może i wstrzyma.~-
 8 I   |            nie na waszej głowie.~- Tego to ja się i boję, że pańską
 9 I   |     znakomitych ludzi, w biografii tego niepospolitego człowieka
10 I   |           skręcił, nim dojedziesz.~Tego akademika pan pisarz nie
11 I   |         nic nie wiedział.~Przyjazd tego akademika był mu nie na
12 I   |        zaczął doskakiwać.~- Weźcie tego psa! weźcie tego diabła! -
13 I   |            Weźcie tego psa! weźcie tego diabła! - krzyczał pan pisarz
14 II  |          drwale śpiewali, ale i do tego Rzepa był pierwszy. Trzeba
15 II  |           to był Rzepa.~Gdy wrócił tego dnia z boru do chałupy,
16 II  |           ciebie, głupia, mam, a i tego raka utrapionego także.~
17 II  | powiatowego miasta Osłowic.~Oprócz tego, w chwili, o której mowa,
18 III |           i - co za cudowne skutki tego medicamentum! - prawie jednocześnie
19 IV  |       Czego?~- Czy to prawda wedle tego boru?~- Prawda. Musicie
20 V   |     rozmowy, wspominając przy tym "tego poczciwego komisarza" lub "
21 V   |         poczciwego komisarza" lub "tego wybornego sobie naczelnika",
22 V   |           jest, że "jensze panowie tego nie robią". W ogóle chłopi
23 V   |   szlachetne organa myślenia, co u tego ciała było niezawodną oznaką
24 V   |         zakończył trzeci.~Skutkiem tego poprawka, zalecająca łąkę
25 V   |      kosztorysu. Sprawiedliwość do tego stopnia była już wkorzeniona
26 V   |        darmo pieniądze dawać, kiej tego, co wy zapłaciła, wystarczy -
27 V   |          ze studni wyciągać, to od tego czasu na mnie zła. Huknęła .
28 V   |          co to jest morski sąd? Wy tego, durnie, nie. wiecie, morski
29 VI  |     apetycik", i basta. Ale oprócz tego, pan Zołzikiewicz zdolny
30 VI  |            Nadto trzeźwy był umysł tego wielkiego człowieka, aby
31 VI  |            państwo dobrodziejstwo, tego za złe: miał! Ile razy szedł
32 VI  |            i ani spojrzy.~"Czy ona tego nie rozumie, że to i kosztuje!" -
33 VI  |   niezmiernie dalekie konsekwencje tego uściśnienia ręki, ale myśli
34 VI  |          pan Zołzikiewicz, dowodzi tego łatwość, z jaką obok idealnego
35 VI  |     arystokratycznym usposobieniom tego młodzieńca, mieściło się
36 VI  |            bo choć i nie rozumiała tego, co ksiądz Czyżyk mówił,
37 VI  |            tęczą, owe zwoje. Wśród tego gwaru dymów, promieni, głosów,
38 VII |            szczerozłoty ster.~Obok tego należy jeszcze dodać, że
39 VIII|        Mnie się zdaje, że to coś z tego będzie, powiadam. A on mówi:
40 VIII|        mnie się zdaje, że to coś z tego będzie. Patrzymy: aż tu
41 VIII|       rzeki, ci nie puszczają; ten tego, ten owego!... co ci przez
42 VIII|      skończy się... ale gdzie tam! tego... powiadam, właśnie, no!~
43 VIII|      grzeczność dla rewizora, choć tego opowiadania musieli słuchać,
44 IX  |            Rzepowa zbliżyła się do tego, który drzemał na ławie:
45 IX  |        zawołała słabym głosem, ale tego nikt nie .słyszał. Wicher