Rozdzial

 1 I   | majestatyczną pogardą:~- Albo to dla mnie wójt to co? Chłop, i basta!
 2 I   |          nadto roz-puszczacie język. Mnie już wasze chłopy kością
 3 I   |         wczoraj rewizor Stołbicki do mnie powiada: "Ej ty, Zołzikiewicz!
 4 I   |        rośnie." Powiedzcie głupiemu. Mnie plunąć na wasze pisarstwo.
 5 I   |             wójt - że się wszywko na mnie krupi. Jak Rozalka Kowalicha
 6 I   |              Ja? Nie ja, jeno sąd. A mnie do tego co? Niechta sobie
 7 I   |        zlegną. Sąd kazał, a potem na mnie.~W tym miejscu krowa z łoskotem
 8 I   |         bogacz...~- Ma tam Pan Bóg u mnie trochę koprowiny, nie-wiela
 9 I   |            myślał sobie, dlaczegóż i mnie nie miałoby się udać?" Byłby
10 I   |            dola moja! Coże se pan do mnie upatrzył? - zawołała na
11 I   |           Przyjdziecie wy jeszcze do mnie... Pomsta na was!...~Kobiecina
12 II  |             się blekotu najadłam, ni mnie giez ukąsił, jeno pisarz
13 II  |              Rzepa - czego płaczesz? Mnie do wojska nie wezmą, bom
14 IV  |           cielaka Pan Bóg zabrał ode mnie! - wołał żałośnie.~- No,
15 IV  |         gniewnie Rzepa. - Pisarz dla mnie:~Tyle znaczy,  Co Ignacy...~-
16 IV  |           pieniądze gdzie są?~- Są u mnie - rzekł pisarz. - A to dokument.~
17 IV  |     mruknąwszy: "Boże! bądź miłościw mnie grzesznemu!", i usnął.~Rzepowa
18 IV  |             wszystkiego. "Zaprzedali mnie" - rzekł w końcu. Wówczas
19 V   |             na podwieczerz, a ona do mnie: "Ty psie, kasztanie, powiada,
20 V   |             układziesz i będziesz na mnie mrygał?" A ja ta nigdy na
21 V   |             mią nie mrygałem, ino co mnie widziała z Jagną ze dwora,
22 V   |        wyciągać, to od tego czasu na mnie zła. Huknęła .mi misą o
23 V   |             tak, przez złości, a ona mnie warząchwią w łeb...~Tu idealna
24 V   |             małoś ty razy "gadoł" do mnie, co mnie tak kochasz, żebyś
25 V   |             razy "gadoł" do mnie, co mnie tak kochasz, żebyś ino zaraz
26 V   |               żebyś ino zaraz chciał mnie pięścią pod ziobro! Ażeby
27 V   |             prędko kobieta i - dajże mnie mówić, a ty cicho siedź.~
28 V   |         Gomułą ku karczmie, rzekł:~- Mnie ta cosik tej baby żal. Albo
29 VI  |            kobieta - nie opuszczajże mnie niebogę!" I z oczu płynęły
30 VII |               Fiołkowej woni ~Otacza mnie morze;~Dłoń złożywszy w
31 VII |             rzeczy nie przestraszają mnie wcale. To rzekłszy pan Wiktor
32 VII |           wam poradzę, moja Rzepowo! Mnie was żal bardzo. Doprawdy...
33 VII |           tymczasem Rzepowa. - A toć mnie tam najpierwej trzeba było
34 VII |          było iść. Oj! głupia też ze mnie kobieta!~
35 VIII|           proboszczu? A on pyta: co? Mnie się zdaje, że to coś z tego
36 VIII|               powiadam. A on mówi: I mnie się zdaje, że to coś z tego
37 VIII|             tamci górą! a on mówi: I mnie się zdaje, że górą. Ledwiem
38 VIII|       miłosierny, myślała sobie, toć mnie tak nie ostawi." I nie myliła
39 IX  |            pan powiedział?~- Odesłał mnie do naczelnika. Żeby jego...~-
40 IX  |            taki piach, że koń ledwie mnie samego ciągnie. Dacie złoty,
41 IX  |             a gmina niech przedstawi mnie.~Poszedł spiesznie dalej,
42 X   |        Rzepową, powiada, przyjdzie i mnie poprosi, a ja, powiada,
43 XI  |         sromotę się podałam. Oszukał mnie, a potem zwymyślał i wypędził.
44 XI  |       przerażeniem.~- Cóże ty chcesz mnie zamordować? A on:~- No,