Rozdzial

 1 I   |        jakby po jakim zwyczajnym sobie ławniku, ale szczególniej
 2 I   |     wójta, takiego jak wy, to wy sobie sami piszcie.~Potem dodał
 3 I   |           Człowiek z edukacją da sobie rady. Już wy się o człowieka
 4 I   |        dostanieta po łbie, czego sobie i wam życzę. Amen."~Poczciwy
 5 I   |         mnie do tego co? Niechta sobie i wszystkie zlegną. Sąd
 6 I   |          mojej się skrupi.~- Jak sobie chcecie, to płaćcie ośmset
 7 I   |      Udało się Marforemu, myślał sobie, dlaczegóż i mnie nie miałoby
 8 I   |      chałupy, usłyszał rozmowę o sobie i zatrzymał się za płotem.
 9 I   |         i on jeden w okolicy, co sobie z niego nic nie robił. Raz
10 I   |  dziobały specjał, odbierając go sobie wzajemnie.~Przed drzwiami
11 I   |      czepek zwyczajny babski, na sobie białą koszulę ściągniętą
12 II  |        dęba spadł~Buuuu! I stukł sobie w plecach gnat~Buuuu! A
13 III |       posłuchać: kanclerz zagiął sobie, jak mówią w Warszawie,
14 III |          wojska, kanclerz mógłby sobie powiedzieć: "hulaj dusza
15 III |          Zołzikiewicz powiedział sobie, że obiecawszy Burakowi
16 III |       mąż prawdziwie wielki mówi sobie: jestem osłem! nadeszłaś
17 III |          Zołzikiewicz powiedział sobie wyraźnie: jestem osłem!~
18 III |   wiedział, czy dwa razy miał na sobie.~Nie i nigdy!~Przeciwnie,
19 III |           Zołzikiewicz przysiągł sobie, że kpem będzie, jeżeli
20 V   |   komisarza" lub "tego wybornego sobie naczelnika", z którymi wczoraj
21 V   |  wymienione poczęło spoglądać po sobie z niepokojem i drapać się
22 V   |          głąb rzeczy, z właściwą sobie bystrością doszedł do przekonania,
23 V   |           zarazie, wypowiadanymi sobie mimochodem w kształcie życzeń,
24 V   |       się do Rzepy.~- Cóż, kiejś sobie piwa nawarzył, to go pij.~-
25 VI  |     bajecznymi lampasami, myślał sobie: "No, teraz przecie zauważy!"
26 VI  |      Czyżyk mówił, ale pomyślała sobie, że juści musi pięknie mówić,
27 VII |   sprawie".~- Do dworu? - mówiła sobie tymczasem Rzepowa. - A toć
28 VIII|    siebie i patrzeć w górę, niby sobie coś przypominając; rewizor
29 VIII|          Tak ja zaraz pomyślałem sobie: O! Aż tu z drugiej strony,
30 VIII|     fortepianie. Rzepowa zaczęła sobie mówić pod sztachetami Anioł
31 VIII|        ludzi miłosierny, myślała sobie, toć mnie tak nie ostawi."
32 VIII|       ludzki. Dalej przypomniała sobie, że i na Rzepę zawsze był
33 VIII|     półmiski; wtedy przypomniała sobie Rzepowa, że jest głodna,
34 VIII|        dali ogryźć!" - pomyślała sobie - i wiedziała, że daliby
35 VIII|           gdybym mógł, ale dałem sobie słowo, że się w sprawy gminne
36 VIII|         Rzepowa - ale pomyślałam sobie, że może jaśnie dziedzic
37 IX  |      wezmę.~Dopiero przypomniała sobie, że miała tylko jeden czeski
38 IX  |       pókim dobry!"~Więc Rzepowa sobie rzekła: "Niech to będzie
39 IX  |        może i zapyta!" - myślała sobie. - Nie płakała, tylko tarła
40 IX  | potrzebowałbym tylko spisać, aby sobie zrobić reputację. A Rzepowa?
41 IX  |       przyklękła. Lecz pomyślała sobie tylko jedno słowo: "dziecko",
42 IX  |           byle bez las - myślała sobie - a tam za lasem zara młyn