Rozdzial

 1 I   |         głową nad zwykły poziom, zaraz solą w oku siedzi i spać
 2 II  |         potem, udobruchawszy się zaraz, pytał:~- Rzepa, bój się
 3 II  |         się którego tknon, to on zaraz o ziem.~Pan Skorabiewski
 4 II  |     Rzepa to jego syn: "Toć znać zaraz, dodawały, że fantazyją
 5 II  |          do niego z wymówką, tak zaraz odpowiadał:~- Piję, to za
 6 III |          zaczął myśleć jaśniej i zaraz po-znał, że robił dotychczas
 7 IV  |          pan las siał? Ale potem zaraz znów zaczął zawodzić:~-
 8 IV  |         na tył głowy, zrzucił ją zaraz na ziemię, powstał i wybełkotał:~-
 9 IV  |       głosy.~Pisarz zbliżył się, zaraz też podleciał i Szmul arendarz
10 V   | dowodzonym.~Okazało się to także zaraz w Baraniej Głowie, gdy na
11 V   |      mnie tak kochasz, żebyś ino zaraz chciał mnie pięścią pod
12 V   |       jak zobaczył cały sąd, tak zaraz stracił minę i dość cichym
13 VI  |       dziewka Małgośka poleciała zaraz do dworu z językiem i doniesieniem,
14 VI  |         Uczyniła tak i Rzepowa i zaraz do kościoła. Ksiądz Czyżyk
15 VI  |         we sto głosów huknęli mu zaraz w odpowiedź:~Upadajmy na
16 VI  |       właśnie obiad, ale wyszedł zaraz, jak mu tylko dali znać,
17 VII |          panienka spostrzegła ją zaraz i rzekła:~- Dobry wieczór,
18 VIII|     światłość wiekuista!... Więc zaraz po sumie powiadam: Księże
19 VIII|      chorągwie, a armaty. Tak ja zaraz pomyślałem sobie: O! Aż
20 VIII|          a potem na bagnety! Ale zaraz mi się zdało, że ci już
21 VIII|     pochwalony! Pan Skorabiewski zaraz podniósł się, wyszedł przed
22 VIII|        kolacja; rewizor odjechał zaraz, a w pół godziny potem i
23 IX  |        Pojadę do Osłowic - mówił zaraz wtedy - i pokażę mu, że
24 IX  |    początku było nie chciał, ale zaraz po południu poszedł do karczmy
25 IX  |   chuście. Chciała Żydowi dać go zaraz, ale on odpowiedział:~-
26 IX  |      chłop z biczem w ręku, więc zaraz do niego.~- Ojcze?~- A czego
27 IX  |         śpiesząc się bardzo. Oj! zaraz można było poznać, że to
28 IX  |       szedł naprzód. Rzepowej aż zaraz pociemniało w oczachna jego
29 IX  |    spytał naczelnik.~Interesanci zaraz chórem w śmiech, by podtrzymać
30 IX  |         humor naczelnika, ale on zaraz do tych swoich dworzan:~-
31 IX  |     poczynał oddychać tak, jakby zaraz miał skonać, wołała na niego: "
32 IX  | przewrócił. Zerwał się wprawdzie zaraz, nie gonił jej jednak, tylko
33 IX  |         w głowie i zamroczyło ją zaraz, toteż przyklękła. Lecz
34 IX  | zażartował i z Rzepowej, a potem zaraz ruszył, dalej. Do uszu Rzepowej
35 IX  |     chorego Jaśka.~A potem widać zaraz porwała ją gorączka, bo
36 X   |          kurą. Jakoż dzieciakowi zaraz pomogło, ale bieda była
37 X   |       przyszła do przytomności i zaraz spytała o dziecko, on, zamiast
38 X   |         się jako rana zaczął ich zaraz jątrzyć jedno przeciw drugiemu.
39 X   |          ujrzał Rzepową, wydobył zaraz z gęby porcelanową fajkę,