Rozdzial

 1 I   |       woniejąca goździkami głowa pana Zołzikiewicza... Nad tą.
 2 I   |          warszawskiego księgarza pana Breslaucra, pod tytułem:
 3 I   |         naszej literatury, przez pana Breslauera, pan" Zołzikiewicz
 4 I   |    wychylił się z bryki, dojrzał pana Zołzikiewicza, kiwnął ręką
 5 I   |         się na dwa cale?~- Sługa pana dobrodzieja! - ozwał, kłaniając
 6 I   |       drwiarz, frant wielki, a z pana Zołzikiewicza kpił jak gdyby
 7 I   |        szczekaniem rzucił się na pana pisarza, a ponieważ pan
 8 I   |       esprits forts.~Ale Kruczek pana pisarza nie puszczał, dopiero
 9 II  |       skrzyni rubla i poszedł do pana pisarza.~Pisarz był kawaler,
10 II  |         hiszpańskiej wydawnictwa pana Breslauera; dwa brudne kołnierzyki
11 II  |          nader wykwintną tualetę pana pisarza: różnych odcieniów
12 II  |       spoczywały korty i nankiny pana pisarza, sam zaś pan pisarz
13 II  |        hiszpańskiej, wydawnictwa pana Breslauera.~Położenie jego,
14 II  |      Położenie jego, to jest nie pana Breslauera, ale pana pisarza,
15 II  |         nie pana Breslauera, ale pana pisarza, było okropne, tak
16 II  |    Potwór trzyma oczy utkwione w pana Zołzikiewicza i zdaje się
17 II  |    naprawdę występuje na skronie pana Zołzikiewicza, a przez głowę
18 IV  |           Gwiazdo morza, któraś ~Pana Mlekiem swojem wykarmiła! ~
19 V   |    wigilię posiedzenia zapraszał pana Zołzikiewicza do siebie;
20 V   |       obiad, na który zapraszano pana Zołzikiewicza uprzejmymi
21 V   |        przy wrodzonych talentach pana Zołzikiewicza, sprawy gminne
22 V   |         można jeździć przez łąkę pana Skorabiewskiego. Gdyby pan
23 V   |       temu pro publico bono, ale pana Skorabiewskiego nie było
24 V   |         hiszpańskiej wydawnictwa pana Breslauera, po obiedzie
25 V   |           przy uściśnięciu dłoni pana Skorabiewskiego, poczuł
26 V   |        poprawka, zalecająca łąkę pana Skorabiewskiego, upadła,
27 V   |    tymczasem zabiły się pod nogi pana Zołzihiewicza i splamiły
28 V   |   najadłszy się w nocy koniczyny pana Flossa, nad ranem opuściły
29 VI  |        by jednak chciał posądzać pana Zołzikiewicza o sentymentalizm,
30 VI  |    uwierzono temu, i tak uczucie pana pisarza pozostało nie znanym
31 VI  |  zakochanym.~Czytanie wydawnictw pana Breslauera dawało mu wiarę
32 VI  | szczęśliwość, gdzie nie było ani pana Zołzikiewicza, ani wójta,
33 VII |         i spoglądając z ukosa na pana Wiktora, spytała:~- Dlaczego
34 VII |    chwilą.~- Brzydki grymaśnik z pana. Proszę się rozchmurzyć
35 VII |         pod nogi pannę Jadwigę i pana Wiktora, przy czyim rozpłakała
36 VIII|       mogę od śmiechu - rzekł do pana Skorabiewskiego rewizor.~-
37 IX  |         co i Rzepowa, poszedł do pana Skorabiewskiego i głupstwo