Rozdzial

 1 I   |       cicho było jak makiem siał. Wójt gminy, niemłody już włościanin
 2 I   |         koniec przerwał milczenie wójt.~- Panie Zołzikiewicz -
 3 I   |         tylko był w złym humorze, wójt musiał sam wszystko robić.~-
 4 I   |       pogardą:~- Albo to dla mnie wójt to co? Chłop, i basta! Zrób
 5 I   |         znów spojrzał w lusterko. Wójt jednak czuł się dotknięty
 6 I   |           raportu nie będę pisał.~Wójt ozwał się gniewliwie:~-
 7 I   |          aksamit drąg poczujecie.~Wójt począł się drapać w głowę.~-
 8 I   | skrzypiało po papierze.~Na koniec wójt wyprostował się, obtarł
 9 I   |             Przeczytajcie, mówię.~Wójt wziął papier w obie ręce
10 I   |        wam życzę. Amen."~Poczciwy wójt co niedziela słyszał, jak
11 I   |          i czytał, co następuje:~"Wójt gminy Barania Głowa do wójta
12 I   |          tenże dzień przystawić."~Wójt chciwym uchem łowił te dźwięki,
13 I   |          jak spisy wojskowe" etc. Wójt uwielbiał to: "Tak jak",
14 I   |           głowa, to głowa - rzekł wójt.~- Ba - rzekł udobruchany
15 I   |           pisze?~- Prawda - rzekł wójt. I po chwili dodał:~- Spisy
16 I   |         Ba! dyć ja wiem - odrzekł wójt - że się wszywko na mnie
17 I   |         się kancelaria zatrzęsła. Wójt zawołał głosem pełnym goryczy:~-
18 I   |      rubli na drodze nie znaleźć.~Wójt pomyślał chwilę. Nadzieja
19 I   |          gołymi rękami nie można. Wójt je lepszy, przyniesiesz
20 IV  |         baraniogłowskiej siedział wójt Burak,- ławnik Gomuła i
21 IV  |      ławnik Gomuła i młody Rzepa. Wójt wziął za szklankę.~- Przestalibyśta
22 IV  |      kiedy nie mata o co! - rzekł wójt.~- A ja powiadam, że Francuz
23 IV  |    Napilibyśta się lepiej - rzekł wójt.~- Zdrowie wasze, kumie!~-
24 IV  |            Dajta spokój - wtrącił wójt. - Bedzieta się bili czy
25 IV  |       Pocałujta się teraz - rzekł wójt.~Rzepa aż się rozpłakał
26 IV  |             Pochwalony.~- Jest tu wójt? - spytał pisarz.~- Jest! -
27 IV  |      trzeźwiejszy, dojrzałby, jak wójt mrugał na ławnika.~Potem,
28 V   |         znaleźć się mogli pisarz, wójt i ławnik Gomuła.~Na koniec
29 V   |        żeby jego...~W tym miejscu wójt przywołał do porządku obwinioną,
30 V   |          chceta? - spytał groźnie wójt, który zrazu zmieszał się,
31 V   |         klękając w progu Rzepowa.~Wójt zasromał się, niemniej markotny
32 V   |          wedle obyczaju - wtrącił wójt.~A potem ławnicy śmielej
33 V   |          zawodziła:~- Oo! oo! oo!~Wójt, że to miał serce dobre,
34 VI  |           odegrać znakomitą rolę. Wójt, który był gotów syna za
35 VIII|     niechby się Zołzikiewicz albo wójt sprzeciwiał, to pan wiedziałby,
36 X   |    dziadowskie bicze i mówili, że wójt z pisarzem dobrze robią,