Rozdzial

 1 I  |         pana Zołzikiewicza... Nad tą. głową unosił się ich cały
 2 I  |           nagwazdali.~- Co miałem ta gwazdać. Wypisałem akuratnie
 3 I  |          będzie dobrze.~- Cóże mu ta łeb urwę?~- Łba mu nie urwiecie,
 4 I  | najwyższej pomocy, może mi się to ta w jakie dwa roki powrócić.~-
 5 I  |             Nie powiadam, żeby mi ta nie było żal...~- A! skoro
 6 I  |           okoliczności, o których ta epopeja później mówić będzie.~
 7 I  |           konopie, śpiewając: "oj ta dada! oj ta dada! da-da-na!"
 8 I  |        śpiewając: "oj ta dada! oj ta dada! da-da-na!" Koło niej
 9 II |          blekotu najadła, czy cię ta giez ukąsił?~- Ni ja się
10 II |          fartuchem i rzekła:~- Co ta wszystko znaczy! Albo to
11 IV |          mądrzy, to powidzta, jak ta było na przezwisko pierwszemu
12 IV |        Nie wierzyła, to posłuchaj ta:~Gwiazdo morza, któraś ~
13 IV |              rzekł Burak.~- Nalej ta!~Rzepa stawał się coraz
14 IV |     nieprawda! - rzekł Rzepa - ja ta nie jestem bojący.~Gomuła
15 IV |           was zajechał w pacierze tą pięścią, to rozlecielibyście
16 IV |        cielak był, to cielak; jak ta krowę huknął łbem przy ssaniu,
17 IV |           Pisarz mówił...~- Co mi ta pisarz! - przerwał gniewnie
18 V  |         okazywać przy tym, jakoby ta poufałość z dworem miała
19 V  |          owies alba pszenica, nie ta zaś "gadzina" koniczyna,
20 V  |           Romea i Julię, ponieważ ta ostatnia ujrzała raz Romea,
21 V  |            Jelemożny sądzie! A to ta psiajucha już dawno spokoju
22 V  |    będziesz na mnie mrygał?" A ja ta nigdy na mią nie mrygałem,
23 V  |      możesz parobka nająć: on cię ta zastąpi i przy chałupie,
24 V  |          ja się nie skarżyłam, ja ta nigdy żądny krzywdy od mego
25 V  |     ziemię, wołając: "Niech je se ta bierze, kto chce!" Zaczął
26 V  |           karczmie, rzekł:~- Mnie ta cosik tej baby żal. Albo
27 VI |        brał harmonijkę, na którym ta instrumemcie grywał biegle,
28 VI |      wszystkie dusze pobożne. Owo ta błogość i uspokojenie wszelkie
29 VII|      istniał żaden związek między tą pyszną, rozwiniętą i poetyczną
30 VII|           podpartą na ręku. Twarz ta była blada i jakoby skamieniała,
31 IX |       Cichajże, zbereźniku. Co ci ta pan powiedział?~- Odesłał
32 IX |           korytarza.~- Tam, gdzie ta zielona tabliczka, co? Ale
33 IX |  bezradności, niemocy i przemocy, ta rola liścia wśród burzy,
34 IX |            poszła dalej.~- Cóż Ci ta dziecina winna, ona rybeńka
35 IX |       pusta kołyseczka, .a mój to ta poszedł na wojenkę z karabinem.~
36 X  |      takiej kobiety nie wart. Ale ta zgoda niedługo trwała. Smutek