Rozdzial

 1 I   |   nadziei pan Zołzikiewicz, stał pod oknem i opędzał się od much.~
 2 I   |       księgarza pana Breslaucra, pod tytułem: Izabela hiszpańska,
 3 I   |       madryckiego. Znakomity ten pod każdym względem romans tak
 4 I   |        raków, czy masła, czy lnu pod pachą, czy kurę, to wszystko
 5 I   |       przytrząśnięte tatarakiem. Pod płotem leżały szczapy drzewa,
 6 I   |      mędlicy wstał, schował ogon pod siebie i począł warczeć,
 7 II  |         dzbanku z wodą, stojącym pod łóżkiem, l zmienia okład.~
 8 III |  skończyło się.~Najwięksi ludzie pod wpływem namiętności robili
 9 IV  |         przy ssaniu, to aż zadem pod belkę poleciała.~- Pisarz
10 V   |       latać po izbie, kręcić się pod nogami i kwiczeć wniebogłosy.
11 V   |    Prosięta tymczasem zabiły się pod nogi pana Zołzihiewicza
12 V   | złożywszy pięść i podsunąwszy ją pod nos Romea, krzyknęła przeraźliwym
13 V   |        zaraz chciał mnie pięścią pod ziobro! Ażeby on skapiał,
14 VI  |        obiadu przydepnie ci nogę pod stołem?..."~- Hm! mniejsza
15 VI  |      przynajmniej rękę uścisnęła pod stołem..." Pan Zołzikiewicz
16 VI  |      uspokojenie wszelkie wzięły pod skrzydła boże i strapioną
17 VI  |          opustoszał; dymy poszły pod sufit; ostatni ludzie wychodzili
18 VI  |       głosem.~Rzepowa podjęła go pod nogi i nuż mu opowiadać
19 VI  |      czarnymi oczyma, podjęła go pod nogi i odeszła cicho, nie
20 VII |         chałupy, schowawszy ogon pod brzuch cofnął się przerażony.~
21 VII |         i zbliżywszy się podjęła pod nogi pannę Jadwigę i pana
22 VIII|    dzieciak pozwalał, podjęła go pod nogi.~- Po ratunek, jaśnie
23 VIII|  przysiadła więc tylko na trawie pod płotem i dała dziecku piersi.
24 VIII|      Rzepowa zaczęła sobie mówić pod sztachetami Anioł pański,
25 VIII|     kobieta, podjąwszy dziedzica pod nogi.~
26 IX  |         powszedni, siedział więc pod parkanem tylko jeden dziad,
27 IX  |  jakiegoś we fraku, podjąwszy go pod nogi. "Toć stoisz, kobieto,
28 IX  |       drzwi, patrzy: izba pusta, pod oknem ławka, na ławce siedzi
29 IX  |        takim głosem, że mało się pod ziemię nie schowała:~- Jak
30 IX  |           Zatrzymała się dopiero pod krzyżem, a obejrzawszy się
31 IX  |       nieznajomą kobietę stojącą pod krzyżem, zawołał:~- Kobieto!
32 IX  |       znowu, choć nogi gięły się pod nią: poszła dalej.~- Cóż
33 IX  |        na czworakach i złożywszy pod gęstwiną dziecko, sama upadła
34 IX  |      poczęły połyskiwać-gwiazdy. Pod brzozą bieliła się nieruchoma
35 XI  |       Rzepa siedział na skrzynce pod ścianą z pięściami wspartymi
36 Epi |      uściśnie mu lada dzień rękę pod stołem.~Czy te nadzieje