Rozdzial

 1 I   |        czasu do czasu ukazywała przez okno sapiące nozdrza, ze
 2 I   |       pan Zołzikiewicz wyglądał przez okno i wołał:~- A hej! A
 3 I   |    pisać. Będzie wam ciepło, aż przez aksamit drąg poczujecie.~
 4 I   |       wciornaści! Pisarz, który przez ten czas siadł na stole,
 5 I   |       chwale naszej literatury, przez pana Breslauera, pan" Zołzikiewicz
 6 I   |       kałużę, ale to tylko tak, przez dowcip. Dziewki też krzyczały
 7 II  | zaklinała się, że mu duszę było przez nią widać. Innym razem,
 8 II  |       pióro wypada mi z ręki... przez pół odchylone drzwi wsadza
 9 II  |   skronie pana Zołzikiewicza, a przez głowę przelatuje mu myśl:
10 IV  |   słońce już wschodzi i zagląda przez ubarwione szyby za szynkwas,
11 V   | nieinterwencji, tak zachwalanej przez znakomitego męża stanu Johna
12 V   |     naprawiać, bo można jeździć przez łąkę pana Skorabiewskiego.
13 V   |     które, wpadłszy jak szalone przez nie domknięte drzwi, zaczęły
14 V   |      się w pogoń za intruzami i przez pewien czas deputowani z
15 V   |         w kształcie życzeń, tak przez strony sporne, jak i przez
16 V   |      przez strony sporne, jak i przez samych sędziów.~Sądzę, że
17 V   |       Nie może to być podawanym przez złe języki w żadną wątpliwość.
18 V   |         ją w pysk, ale ino tak, przez złości, a ona mnie warząchwią
19 V   |       Ty się, przyczyń za nami.~Przez chwilę słychać znów było
20 V   |        sąd, procedury i zsyłki. Przez chwilę panowało głuche milczenie
21 V   |       postanowił ją ubezpieczyć przez zamknięcie Rzepy w chlewku
22 VI  |      łzy leję;~W nocy oddycham, przez ciężkie wzdychania ~Straciłem
23 VI  |       tuż koło twarzy, stał tak przez czas jakiś z przymknięty
24 VI  |       błękitne, a słońce weszło przez okno i oświeciło, jakoby
25 VI  |         rzekłszy ani słowa.~Ale przez drogę czuła, jakby ją coś
26 VIII|       tego, ten owego!... co ci przez jakiś czas górą, to znowu
27 VIII|      się i państwo Skorabiewscy przez grzeczność dla rewizora,
28 VIII|         ganek. Rzepowa widziała przez liście winne, jak panienka
29 VIII|   słuchał i tylko pykał z fajki przez cały czas, a potem rzekł:~-
30 IX  |   niemłody już wojskowy i szedł przez korytarz, śpiesząc się bardzo.
31 IX  |       jak spogląda ptak męczony przez złośliwe dziecko. Szła oto
32 IX  |     oczy.~Burza szalała jeszcze przez czas jakiś, na koniec opadła.
33 IX  |         zrobiło się już ciemno; przez przerwy chmur poczęły połyskiwać-gwiazdy.
34 X   |  Wawrzon!" I spojrzała na niego przez łzy. A chłopa jakby podrzuciło
35 X   |   skrzynki, na której siedział. Przez chwilę cicho był, a potem