Rozdzial

 1 I  |        łowił te dźwięki, a twarz jego wyrażała przejęcie się i
 2 I  |  pozwolił zostać wójtem, to przy Jego najwyższej pomocy, może
 3 I  |          raz na zawsze przerwały jego ściśle naukową karierę.
 4 I  |          ją jednak ujrzał, czoło jego wyjaśniło się znowu. Była
 5 II |    gniazd wronich, dziwowały się jego. sile. Bogaty kupiec z Osłowic,
 6 II |     drugiej do ucha, że Rzepa to jego syn: "Toć znać zaraz, dodawały,
 7 II |       pana Breslauera.~Położenie jego, to jest nie pana Breslauera,
 8 IV |          wyłupia oczy, aż to nie jego chałupa, ale karczma, i
 9 IV |          wójtem zgodziłeś, że za jego syna będziesz losował, i
10 IV |     prosto od komina pobiegła na jego spotkanie gniewna bardzo.~-
11 IV |       niż Rzepa, bo miłowała ona jego, nieboga, nad wszystko w
12 V  |        BARANIEJ GŁOWY I GŁÓWNYCH JEGO PRZYWÓDCÓW~Nazajutrz było
13 V  |    Uważał wprawdzie, że w czasie jego opowiadań panie dziwnie
14 V  |          zresztą i samo nazwisko jego: Floss, dowodziło; chłopi
15 V  |        szeleszczącym zasłużyć na jego przyjaźń, a raz na posiedzeniu,
16 V  |        chwili milczenia, jeden z jego reprezentantów ozwał się
17 V  |           miała być ściągniętą z jego pachciarza Icka Zwejnos. ~
18 V  |    celkowego więzienia i z celek jego przyprowadził przed oblicze
19 V  |         rety! Nie przy studni ja jego z Jagną widziałam, żeby
20 V  |        stanął! Nie warząchwią by jego po łbie, oj! dołóż moja!
21 V  |       Panie Boże dopomóż. A żeby jego...~W tym miejscu wójt przywołał
22 V  |        was Bóg i Przenajświętsza Jego Rodzicielka błogosławi -
23 V  |         wszyscy, jakby zdziwieni jego śmiałością:~- Dyć prawda!
24 V  |        się zagaił i bezpośrednim jego rezultatem było, że Rzepowie
25 VI | sentymentalnym; w marzeniach też jego zwykle panna Jadwiga podstawiała
26 VI |         Rzepowa nabrała zairaz w jego oczach uroku zakazanego
27 VI |        pozornie przynajmniej, na jego łaskę i niełaskę tak samo
28 VI |       tak samo Rzepę, jak i całą jego rodzinę.~Ale Rzepowa po
29 VI |         jako karę bożą za ciężki jego grzech pijaństwa i dziękujcie
30 IX |         mnie do naczelnika. Żeby jego...~- Ono to chyba trzeba
31 IX |         łatwo, ale poszedłszy do jego domu dowiedziała się, że
32 IX |     zaraz pociemniało w oczachna jego widok. " Dziej się wola
33 IX |          Rzepowej doszły śmiechy jego i guwernantki; potem zobaczyła,
34 XI |     padła na ziemię i leżąc przy jego nogach ze szlochaniem i
35 Epi|         a strach rzuci kobietę w jego ramiona.~I nie przeliczył