Rozdzial

 1 I   |          zacząć wprawdzie umiał, ale dalej ani rusz! A u Zołzikiewicza
 2 I   |           wieki wieków", tylko szedł dalej... Idzie, idzie, aż tu spotyka
 3 I   |          zamgli!" Pan pisarz poszedł dalej, pełen dobrych myśli. Ale
 4 I   |             pełen dobrych myśli. Ale dalej znów, koło chałupy, usłyszał
 5 I   |  Zołzikiewicz, ale gdy bryka mignęła dalej, za-wołał w ślad za nią
 6 I   |            na rękę, dla-tego poszedł dalej z zachmurzonym czołem i
 7 I   |            sterczała siekiera. Nieco dalej widać było stodołę z otwartymi
 8 I   |          chlewkiem i oborą zarazem;, dalej jeszcze ogrodzenie, w którym
 9 III |            że nie umarł, ciągnę więc dalej.~Owóż więc rana ogniła się,
10 III |              spisie wojskowym? i cóż dalej?" - pytał siebie mój sympatyczny
11 IV  |            kiwnął w tył i modlił się dalej.~Więc Rzepa zaczął się macać,
12 V   |             ile dotyczyły bliżej lub dalej genialnego Zołzikiewicza,
13 V   |       nieboskie stworzenie! - mówiła dalej już z płaczem. - Toć pijany
14 V   |            makiem siał, pisarz mówił dalej:~- Wyraźnie stoi napisane,
15 V   |        głosem zimnym i urzędowym tak dalej swoją rzecz prowadził:~-
16 V   |             straszny. Stójka wpadł i dalej Rzepę ciągnąć; Rzepa go
17 VII |             zaś panna Jadwiga poszła dalej z panem Wiktorem.~- Niech
18 VIII|        istotnie był człowiek ludzki. Dalej przypomniała sobie, że i
19 VIII|             Rzepę zawsze był łaskaw; dalej, że jej nieboszczka matka
20 IX  |             w kobiałce, potem poszła dalej. Słonce zaczynało przypiekać,
21 IX  |              zaciął konia i pojechał dalej. Na świecie stawało się
22 IX  |       śpiewać, ale wysuwając jeszcze dalej nogę, poczynał krzyczeć,
23 IX  |            na chwałę bożą", i poszła dalej.~Dopiero jak przyszła na
24 IX  |          lewo drzwi, na prawo drzwi, dalej jeszcze i drzwi, i drzwi,
25 IX  |              siedzi jakiś i drzemie. Dalej drzwi do innego pokoju;
26 IX  |     przechodzić.~I szlachcic poszedł dalej, a Rzepowa spojrzała za
27 IX  | Przenoświętsy nacelni...~I nie mogła dalej: zalękła się tak, że głos
28 IX  |              mnie.~Poszedł spiesznie dalej, a interesanci za nim powtarzając: "
29 IX  |          dziecko", i poczęła uciekać dalej. Zatrzymała się dopiero
30 IX  |      Rzepowej, a potem zaraz ruszył, dalej. Do uszu Rzepowej doszły
31 IX  |            gięły się pod nią: poszła dalej.~- Cóż Ci ta dziecina winna,
32 IX  |          Wtedy to zrozumiała, że już dalej nie ujdzie.~Zdjęła z siebie
33 X   |            nie rzekłszy słowa poszła dalej, ale widziała, jak się przeżegnali.
34 Epi |  Zołzikiewicz ocalał.~I oto piastuje dalej urząd pisarza w Baraniej