Rozdzial

 1 I   |                Panie Zołzikiewicz - rzekł z mazurska - niech ino pan
 2 I   |            obtarł pióro o sukmanę i rzekł:~- Ano! z pomocą bożą skończyłem.~-
 3 I   |         juści, co głowa, to głowa - rzekł wójt.~- Ba - rzekł udobruchany
 4 I   |          głowa - rzekł wójt.~- Ba - rzekł udobruchany Zołzikiewicz -
 5 I   | kancelaryjne któż pisze?~- Prawda - rzekł wójt. I po chwili dodał:~-
 6 I   |        lusterku.~- Dobrze wam tak - rzekł - czemu się nie pilnujecie.
 7 I   |             się przyjemnie.~- Ba! - rzekł w końcu - zawdyk to nieprzezpieczna
 8 IV  |              kiedy nie mata o co! - rzekł wójt.~- A ja powiadam, że
 9 IV  |            Napilibyśta się lepiej - rzekł wójt.~- Zdrowie wasze, kumie!~-
10 IV  |           No! napijwa się jeszcze - rzekł po chwili Burak.~- Daj Panie
11 IV  |            dobroć!~- Ano jeszcze? - rzekł Burak.~- Nalej ta!~Rzepa
12 IV  |          dolewał mu ciągle.~- A wy -rzekł wreszcie do Rzepy - to choć
13 IV  |            to się bić. Gomuła na to rzekł:~- Jenszy jest mały, a odważny,
14 IV  |            bojący.~- A nieprawda! - rzekł Rzepa - ja ta nie jestem
15 IV  |               Pocałujta się teraz - rzekł wójt.~Rzepa aż się rozpłakał
16 IV  |               No, nie smućta się! - rzekł Burak. - Do pisarza z urzędu
17 IV  |          się do wójta i do ławnika, rzekł tonem urzędowym:~- O lesie
18 IV  |             gdzie są?~- Są u mnie - rzekł pisarz. - A to dokument.~
19 IV  |         pisarz wydobywszy pieniądze rzekł.~- No! który pierwszy?~Podpisywali
20 IV  |      Zołzikiewicz usunął dokument i rzekł:~- A może nie chcesz? To
21 IV  |            pasioł won, ty sałdat! - rzekł flegmatycznie Szmul.~W pół
22 IV  |    wszystkiego. "Zaprzedali mnie" - rzekł w końcu. Wówczas ona z kolei
23 V   |          ale gdy Rzepowa skończyła, rzekł do mruczących ławników:~-
24 V   |        zwolna z Gomułą ku karczmie, rzekł:~- Mnie ta cosik tej baby
25 VIII|          głośniej.~- A? O bitwie? - rzekł dziekan i jakby zamyśliwszy
26 VIII|        prosto nie mogę od śmiechu - rzekł do pana Skorabiewskiego
27 VIII|             z zewnątrz ganku, który rzekł:~- Niech będzie pochwalony!
28 VIII|      naczelnikiem; byle tylko słowo rzekł, jak wszystko się stało,
29 VIII|            przez cały czas, a potem rzekł:~- Moi kochani! ja pomógłbym
30 VIII|         Wszystko to bardzo dobrze - rzekł pan Skorabiewski - ale co
31 IX  |             o!~- Musi być pijana! - rzekł jeden z otaczających.~-